ไม่สามารถเล่นวิดีโอนี้
ขออภัยในความไม่สะดวก
Hoe word je eenzaam en hoe kun je daaruit wegblijven?
ฝัง
- เผยแพร่เมื่อ 19 ส.ค. 2024
- Eenzaam zijn is een hel.
Tura Gerards is coach en ervaringsdeskundige depressie. Hij laat in deze video zien dat EENZAAMHEID iets anders is dan ALLEEN ZIJN.
Beide beginnen met een verhoogd zelfbewustzijn, maar daarna gaan ze elk een andere richting op. Ontdek wat je moet doen om aan eenzaamheid te kunnen ontsnappen.
Wil je Tura in levende lijve ontmoeten en meemaken?
Kijk dan eens op turagerards.nl...
Wil je Tura's boek "Vrij van depressie in 21 dagen" lezen?
Ga dan naar www.depressies...
Dank Tura, voor deze prettige uitleg inzichten. Fijne avond. Groet. Femke.
Graag gedaan. Dank je wel, Femke, voor je vriendelijke woorden.
Jij ook een fijne avond toegewenst.
Tura Gerards
Beste Tura,
Bedankt voor je wijze woorden. Heel helder en herkenbaar.
Heb een goede dag!
Beste Robin,
Dank je wel voor je vriendelijke woorden.
Jij ook een goede dag toegewenst vandaag! :-D
Met vriendelijke groet,
Tura
Mooi Tura zoals je dit hebt verwoord. Heel helder. Dank je wel ik ga hem delen!
Dank je wel, Marja! :-D
Dankjewel.
Tot je dienst
Dank je wel
Graag gedaan!
mvg, Tura
Wat een mooie video, dankjewel 🙏
Dank je wel, b o , voor je vriendelijke woorden. :)
Met vriendelijke groet, Tura Gerards
Dank voor deze filmje 💚
Graag gedaan Bozena. Dank je wel voor je reactie. :-D
Zeer inspirerende video Tura
Vergeet al die {verplichte} uitgebreide live hacks om de kwaliteit van je leven te verbeteren, maar gebruik gewoon Jou simpelle mindset daarvoor, wanneer jij dat wilt, en zie wat er dan gebeurd🌞
Dank je wel, J. Dat zeg je mooi! :-D
Goed filmpje. Heb ik echt iets aan. Doen!
Dank je wel, Pien, voor je reactie. En fijn dat je er echt iets aan hebt. :-D
Hartelijke groet, Tura
😀💖
Dank je wel!
Hm nou ik weet niet of ik het hier mee eens ben hoor. Ja natuurlijk is er een groot verschil tussen alleen zijn en eenzaam zijn. Eenzaam zijn is geen verbinding ervaren en die verbinding kun je als je alleen bent ook in jezelf met de kosmos ervaren. Maar je kunt bijvoorbeeld prima een paar weken alleen zijn en toch op den duur 'verschralen' door het tekort aan menselijk contact. Dat ligt niet alleen aan je mindset. Tuurlijk als je verlicht bent, is niets meer een probleem, maar als je ergens anders binnen het spectrum van de menselijke emoties verkeert, heb je anderen af en oe nodig om jezelf te voelen, gewaar te worden. Gebeurt dat niet, dan voelt dat eenzaam, ook al heb je geen oordeel over het alleen zijn. Niet voor niets zijn verbanning en eenzame opsluiting de grootste straffen. Ik merk overigens vaak op dat mensen allerlei theorieën over eenzaamheid hebben maar eigenlijk zelf altijd wel partners, kinderen, kleinkinderen etc om zich heen hebben. Ik zeg niet dat dat voor jou zo geldt Thura, want dat weet ik niet maar zoals relaties moeilijkheden en uitdagingen hebben heeft lang alleen zijn dat ook. Een daarvan is eenzaamheid. Ja je kunt heel in jezelf zijn en ja je hebt als mens ook anderen mensen nodig om jezelf en verbinding te ervaren. Het is er allebei. Hard tegen jezelf zeggen dat je je niet eenzaam mag voelen want dat dat alleen maar aan je gedachten ligt?... hm, ik weet niet of dat de oplossing is hoor.
Dank je wel, Maritaz, voor je reactie en verfijnde verwoording.
Dat zeg je mooi: "Ja je kunt heel in jezelf zijn en ja je hebt als mens ook anderen mensen nodig om jezelf en verbinding te ervaren. Het is er allebei."
Ja, dat ben ik helemaal met je eens.
En ook al het andere dat je aanstipt, kan ik beamen.
Ik moest even deze video opnieuw bekijken, ik had geen herinnering mee wat ik hier precies uiteengezet had.
Ik zeg echter nergens: "Hard tegen jezelf zeggen dat je je niet eenzaam mag voelen want dat ligt alleen maar aan je gedachten."
Je mag je gerust eenzaam voelen, als je dat wilt.
Wie ben ik om iemand dat recht te ontzeggen?
Het enige wat ik in deze video wilde aanstippen:
als je uit het gevoel van eenzaamheid wilt stappen,
dan lukt dat alleen als je uit het oordelen kunt stappen.
Dan zul je het veroordelen, van wat er is en het het bepalen van wat er volgens jou mist, moeten loslaten.
Al die oordelen leidt vroeg of laat tot eenzaamheid.
En zonder veroordeling zijn, zonder oordeel over de wereld, over je karakter en eigenschappen, over je lichaam, over je seksualiteit, over je gebreken, over je afkomst, zul je dichter bij jezelf komen en ook dichter bij anderen.
Juist wegblijven uit die verslaving om te bepalen, verschillen te onderscheiden en voorkeur te hebben voor het een en een afkeur van het andere... juist dat wegblijven uit die verslaving zal ons de optimale verbinding schenken met onszelf, met anderen, met dit wonderlijke bestaan.
Ik wens jou, Maritaz, alle goeds toe.
Met dank en vriendelijke groet,
Tura
@@depressiestoppen2745 hi Thura dank je voor je antwoord. Tja waar ik het met je eens ben dat oordelen leiden naar niet verbondenheid vraag ik me af of alleen maar uit de oordelen stappen je zullen bevrijden van een gevoel van eenzaamheid. Verbinding met andere mensen is zo'n basisbehoefte van de mens, dat komt net na eten en veilig zijn. Voor mij klinkt dan 'stap uit de oordelen, dan voel je je niet eenzaam' als tegen iemand die honger heeft zeggen ' maar als je uit het oordeel stapt dat je voedsel nodig hebt, heb je geen honger meer'. Ik bedoel maar te zeggen: een gevoel van eenzaamheid speelt imho niet alleen in de al of niet aanwezigheid van beperkende overtuigingen in de mind af, maar op een zeer basaal menselijk behoefte niveau. Ik denk dus dat je je ook eenzaam kan voelen zonder oordelen over wat dan ook. Waarbij het natuurlijk een keuze kan zijn dat menselijke niveau te willen ontstijgen daarvan is menige kluizenaar een voorbeeld van. Maar van hen weet ik ook niet of ze zich niet stik eenzaam voelden en dat verdroegen voor de heilige zaak. Blijft dat oordelen een breuk in de verbinding veroorzaken, dat ben ik met je eens. Maar er zullen oude zieke mensen zijn die niet eens de energie hebben om te oordelen en zich toch eenzaam voelen bijvoorbeeld.
@@maritaz7577 Dank je wel, Marita, voor je reactie.
Ik volg je.
Ja.
Het is mijn eigen ervaring en het werkt ogenblikkelijk:
uit de oordelen stappen zal je bevrijden van een gevoel van eenzaamheid.
Soms duurt dat maar heel even... maar wie goed kijkt heeft dan gezien dat er meteen alweer oordelen binnenkwamen die het effect lieten verdwijnen.
En ja:
"verbinding met andere mensen is zo'n basisbehoefte van de mens, dat komt net na eten en veilig zijn."
Dat kan prima samen gaan met uit oordelen stappen.
Verbinden is heel worden, tenminste de grootste kans daarop.
Het is bijzonder, het volgende voorbeeld dat je noemt.
"Voor mij klinkt dan 'stap uit de oordelen, dan voel je je niet eenzaam' als tegen iemand die honger heeft zeggen ' maar als je uit het oordeel stapt dat je voedsel nodig hebt, heb je geen honger meer'."
Mijn ervaring is dat zelfs het gevoel van honger verandert als ik uit oordelen stap.
Zelf hongerig zijn wordt in mij vaak gettriggerd door oordelen (over andere kwesties dan eten).
Niet-oordelen is dan voor mij een handige tool, omdat ik gemakkelijk tot eten overga uit frustratie of andere vormen van innerlijke onrust.
In een staat van niet-oordelen wordt de "onrust" in ons overvleugeld door een ook van binnenuit opborrelende gewaarwording van ... tja, hoe zal ik het noemen... er zijn eigenlijk geen woorden voor... Vrede, dat kan een woord zijn. Beleven = weten.
En je zegt: "Maar er zullen oude zieke mensen zijn die niet eens de energie hebben om te oordelen en zich toch eenzaam voelen bijvoorbeeld."
Nou, ik heb al heel wat (oude) zieke mensen meegemaakt.
En bij hen die zich eenzaam voelden, kwam ik steeds heel veel oordelen tegen. Heel veel juist.
Maar we mogen verschillen van mening, Marita.
En we hebben wellicht andere manieren van waarnemen.
Ik wens jou in elk geval een heel fijn dag toe, met een paar bijzondere lichtpuntjes die je je graag wilt blijven herinneren.
Met hartelijke groet,
Tura
@@depressiestoppen2745 dank voor je antwoord. Tja ik kan er natuurlijk niet veel op zeggen want als iemand zegt: volgens mij ben ik uit mijn oordelen gestapt maar ik voel nog steeds eenzaamheid, kan de respons altijd zijn: dan ben je niet genoeg eruit gestapt en heb je nog steeds oordelen. Ik bedoel: de stelling 'oordelen leidt tot eenzaamheid' bewijst zich op die manier zelf. Zoals gezegd ben ik het zeker met je eens dat oordelen verbinding verbreekt ook in jezelf. En in die zin zijn we het ook niet oneens. Ik denk alleen dat het tot de condition humaine behoort om je ook eenzaam te voelen af en toe en dat dat ook juist de groei entameert in jezelf. Maar noch de groei, noch de oordelen, noch het er los van zijn en zelfs het verbonden zijn, zijn in mijn visie dingen om per se na te streven, maar veeleer processen die zich aan je voltrekken omdat je nu eenmaal in een contrastrijk hoekje van het universum zit op weg naar realisatie van het innerlijk universum. We staan niet ver van elkaar af denk ik. Heb het goed.
@@maritaz7577
Je laat me bijna sprakeloos, Marita! :-D
Wat verwoord je dat fraai: "Ik denk alleen dat het tot de condition humaine behoort om je ook eenzaam te voelen af en toe en dat dat ook juist de groei entameert in jezelf."
En:
"Maar noch de groei, noch de oordelen, noch het er los van zijn en zelfs het verbonden zijn, zijn dingen om per se na te streven, maar veeleer processen die zich aan je voltrekken omdat je nu eenmaal in een contrastrijk hoekje van het universum zit op weg naar realisatie van het innerlijk universum."
Amen!