Benzetmek gibi olmasın ama md uyuşturucu gibi sadece o anlık çok zevk veriyor düşünmek hatta kendi kendime küçükken nasıl evcilik oynuyorsak şu an birnevi benzeri olarak bakıyordum ama uzun süreli hayatıma baktığım zaman insan ilişkilerim git gide bozuldu kendi kafamdaki hayaller yüzünden karşı taraftaki insanı dinleymeme (özellikle yavaş konuşuyorsa) , anı kaçırma, yavaş yavaş derslerimin düşmesi, ve gerçek hayattan zevk alamama en kötüsü de hayallerimdeki gibi biri olmadığım için kendimi bir türlü beyenememe ve yetersiz görme gibi uzun vadeli düşününce çok yan etkisi oldu ama insanların tamamen hayallerinden kopmasıda kötü bunu olabildiğince kontrol altına almaya çalışın
Sanırım lisede arada bu tarz hayaller kuruyodum ama farkında değildim. Çünkü farkına varacak kadar çok değildi herkes gibi hayal kuruyorum diye düşünüyodum. Geçen sene 12. sınıfken pandemiden ve sınav senesinden dolayı çevremle pek görüşemedim. İçe dönmek hem md'yi hızlandırdı hem de kendimi tanımamı sağladı. Geçen sene bu konuyu araştırdım ve bir sürü insanın böyle olduğunu öğrendim. Mdyi bi kenara bırakıp derslerime odaklanmaya çalıştım. Üstüne düşünce çoğalmasından korktum ve bi daha araştırmadım diyebilirim. Bu sene sınava yeniden hazırlanıyorum. Her şeyin benim elimde olduğunu biliyorum. Hayatımı sistemli hale getirirsem başarabileceğimi düşünüyorum. Yıllar sonra geriye döndüğümde " Bende md var o yüzden yapamadım. Md olmasaydım yapardım." diyip bahanelerin arkasına sığınmak istemiyorum. Md zaten zihnim üzerindeki hakimiyetimi almaya çalışıyo. Ona daha fazla vermek istemiyorum. Hiçbir şeyimi. Ne zamanımı ne hayallerimi ne başarımı ne de geleceğimi.. siz de üzülmeyin arkadaşlar başarıya giden yol engellerle dolu. Bu da sizin engeliniz. Yapacak bir şey yok. Siz üstesinden gelmezseniz kimse sizin yerinize üstesinden gelmez. Hayatın her yerinde böyle. Kendinize iyi bakın lütfen. Hayal ettiğiniz şeyleri gerçekleştirmeye başlarsanız md için adım atmış olursunuz. Hepinize başarılar :)
Ben 16 yaşındayım bu durumu kimseyle paylaşmadığım için içimi dökmek için yazıyorum. Bu sendromdan şüpheliyim çünkü 7 8 yaşımdan bu yana müzik dinleyerek saatlerce gerçekten çok uzak ve derin hayaller kurdum. Ben buna küçükken kendi içimde seneryo kurmak diyordum. Küçükken evimizin önünde bir salıncak vardı ve her zaman orada müzik dinleyerek saatlerce kış soğuğunda bile müzik dinleyerek kendimce seneryo kurardım. Bu seneryolarda her zaman belli başlı karakterler olurdu ve ben başrol olurdu ve kendimin büyük hâlini seneryolaştırırdım. Her türlü karakter ve her türlü karakterin hikâyelerini de kurardım. Sonra ise ben 11 yaşımdayken yaşadığımız şehirden baya uzak bir şehire taşındık. Yeni okula ve yeni hayatıma asla odaklanamadım ve salıncak da olmadığı için bu sefer her bulduğum fırsatta (özellikle akşamları) odamın içinde kendi etrafımda müzik dinleyip seneryolar kurmaya başladım. Taşınmadan ötürü yaşadığım dışlanmalar ve kendi kabuğuma çekilmemden sonra ise artık bu hayaller sosyal hayatıma da girmiş oldu. Okulda hoşlanmadığım durumlarda kaldığım yerden veya istediğim bana göre sahne olan hayalleri tekrar tekrar kurmaya başladım. Bu benim için çok güzel bir kaçış yoluydu. Elbet ki derslerim etkilendi ama bu benim pek umrumda değildi çünkü kafamda devamlılığı olan ve bana göre daha da çekici olan bir hayat vardı. Orda dışlanmıyordum, çocuk değildim ve çoğu şey benim etrafımda dönüyordu. Bu seneryolar hep eğlenceli diye düşünmeyin. Kimi zaman hayalimde en yakın arkadaşım olan karakter öldü kimi zaman ise çok büyük darbeler yedim. Sonrasında ise liseye geçtim. Lisede sosyal hayatım biraz düzene girdi. İlk başlarsa yine fazlaydı ama arkadaş çevrem olunca azalaldı derken bu sefer ise benim için hiç önemi olmayan dersler ve akademik kaygı bir anda ön plana çıktı. İlk defa ders çalışmaya çalıyordum. Eskiden de derslerim asla kötü değildi ama ders çalışma alışkanlığım yoktu. Bu stres de beni yeniden yoğun hayal kurmaya itti. Ve artık bir film izleyince o filmden etkilenip hemen müzik dinleyerek etrafımda dönüp etkilendiğim olayları seneryoma ekliyordum. Bunun bir sorun olduğunu 3 ay önce fark ettim. Artık bu seneryolardaki karakterler sanki gerçekmiş gelmeye başladı ve orada yaşadığım acıları sanki gerçekten yaşamışım gibi etkisinden çıkmadığım oldu. Ve tüm karakterlerin en ince detayını yıllardır kurduğum üzün süreli seneryoların hepsini hatırladığımı ve bunun beni çok yordugunu fark ettim. Bu durumdan kurtulmak istiyor musun diye sorarsanız net bir cevap veremem. Problemde orda başlıyor. Bırakmak ve oradaki karakterleri terk etmek çok zor. Sonuçta dediğim gibi uzun süreli seneryolar ve aynı karakter yani dizi gibi düşünebilirsiniz. Yorumlar da çok kişi olduğundan ve yorumum altta kalacağından muhtemelen kimse okumayacak ama ben burdan bundan şüphelenen arkadaşlarıma abilerime ablalarima sesleniyorum. Eğer ki hayallerinizde süreklilik yoksa sürekli siz veya başkaları karakter değiştiriyorsa bundan şüphelenmeseniz iyi olur.
Durum güncellemesi yapmak istiyorum. Son 3 haftadır kontrol edemeyeceğim bir hâl almaya başladı. Okullaf kapandı ve 12.sinif oldum. Yani sınav senem bu yıl. Şu kafa da seneryo kurma her neyse stres oldukça artıyor. Son zamanlarda artık nerde ne yapıyor olursam olayım kafamda sürekli seneryolarımı ilerletiyorum. Beğendiğim bir sahne olursa tekrardan orayı kafamda izliyorum. Haftaya pazaretsiden itibaren tamamen bırakmaya çalışcam. Bir anda yapamam biliyorum ama yavaş yavaş bırakacam. Çünkü tüm gün kafamın içinde bir seyler dönüyor ve bu çok yorucu.
Size bir tavsiyem mümkün olduğunca yalnız kalmamaya çalışın biliyorum aksine yalniz kalıp buna rahat rahat devam etmek istiyorsunuz ama başkalarıyla iletişim halindeyken bu duruyor arkadaslarinizla bulusun evde mümkün oldugunca ailenizle vakit geçirin ve onlarla konuşun gidip yanlarina oturmayın öylece çünkü sadece zihninizden de hayaller kurabilirsiniz kendimin de uygulamaya çalıştığı bir tavsiye umarım bunu atlatırız ne kadar atlatmak istemesek de
yanlız kalmamak istiyorum ama kimsem yok çok yalnızım ve yanlız oldugum icin hep hayal kuruyorum mdden kurtulamıyorum ailemle vakit geçirmek istesem imkansiz cunku ailem beni asla anlamıyo ve nerdeyse hic disari cikip gezmiyorz hep kavga ediyoruz sanki ailem degilde dusmanlarim
Dolunay seni yeni tanıdım çok mutluyum şimdi yeni bir yks sürecine geçiyorum videolarını kaçırmamaya çalışacağım yks sonucunu da aynı mutlulukla vermek dileğiyle
Sınav senemdeyim ve ders çalışamıyorum ne yapacağım bilmiyorum + yönleri var ama - yönleri daha fazla bence çok üzülüyorum gerçekten kesim bir tedavisi de yok😔
@natus est mori aynn öyle yaşadığımı hissetmiyorum ben hayal dünyasında yasiyorum önümdeki bardağı alıp mutfağa götüremeyecek kadar ilerledi bende bu dünyaya ait değilmişim gibi ve mezunum bu hastalık yüzünden sonumuz iyi degil
Hayal dünyandaki kişilerin eğer derslerini yapmazsan nasıl üzüleceğini veya hayal kırıklığına uğrayacağını düşün onların seni motive ettiğini hayal et belki işe yarar
Benimki tam bilmiyorum. Yalnız ve kötü geçen çocukluğumda hep hayallere kaçtım. Benimki tam zarar veren aşamada olmadı hiç. Hatta beni alıkoymadı. Şöyleki hayal kurmayı bıraktığımda sorumluluklarıma falan dönmedim. Bence bu günlük eylemleri etkilemiyor, günlük eylemlerde geçmişinde ki ve şimdi ki hayatında biraz kırılmış olduğunu, bir sorunun varlığını gösteriyor. Yani asıl probleminiz hayal kurmak değil bu hayattan neden kaçmak istediğinizle ilgili şeyler. Hayal gücünün ise tamamen kısıtlanmasına karşıyım, hayal kurmayı bırakınca birşeyler düzelmeyecek mesela sosyal fobi yada başka kötü duygularınızı ele alıp iyileştirince md gider sağlıklı hayal kurma gelir diye düşünüyorum. md li bireyler bu yeteneği nasıl kullanacağını bilmiyor. Bana kalırsa hayal gücü büyük bir hediye
Ay cok teşekkür ederim aşk ya çok mutlu oldum. İlk defa md hakkında gerçekten güzel bir tavsiye aldım galiba. Rehberlik öğretmenime bu durumdan bahsetmiştim ama oda tam ne olduğunu bilmiyordu ve bununla alakalı bir video attım kendisine. Oda bunun bir savunma mekanizması olabileceğini söylemişti. Aslında arkadaşlarımla dertlerimi paylaştığım çok oluyo ama her an her saniye yapamıycağım için. Mesela anlatmam lazım o an çok kötüyüm hiç birine ulaşamıyorum ve en erken yarın sabah görebileceğim. Dertlerimi paylaşma kısmında böyle ama mutlu md lerle alakalı bişey diyemiycem çünkü genelde olmuycak veya daha sonraki süreçlerde olucak şeyleri hayal ediyorum. Tavsiyelerine mutlaka kulak vericem. Sen olmasaydın md hakkında tavsiye almak çok zor olurdu. Seni çook seviyoruz bunu asla unutma.. ♥︎♥︎🐈🐈🐈
olmuyo psikatriye gittim antidepresan verdi.Neyse bi deneyeyim dedim beni kötü etkilerse bırakırım dedim her neyse.İlaç 2 hafta sonra etkisini gösterdi.Yavaş yavaş ışıltım,enerjim,neşem söndü ama derslerieme odaklanabiliyor ve hayal kurmuyordum.Ama çok mutsuzdum.Kolay ağlayamayan bir insandım ve şarıl şarıl gözyaşlarım akıyordu.Sonra ilaç bitti iki hafta sonra tekrar doktora gittim eski doktorum olmadığı için malum devlet hastanesine gitmiştim.İşte aynı ilacı yazın bana dedim.Bu sefer beklediğim gibi olmadı bir ay geçti ama pek bi etkisi yok uyutması dışında.Dozunu arttırmak gerekiyor başkada çarem yok ve sınav senem.Baaşaramaycağım diye o kadar korkuyorum ki..
Uzun zamandır farkındayım bunun artık baş edemiyorum sınav senemdeyim ders çalışamıyorum insan içine çıkamıyorum yalnız biyere kaçıp hayal kuruyorum psikolojik desteğe ihtiyacım var ama aileme nasıl söylicem yardım edin
ilk once merhaba. ben maladaptive daydreaming olup olmadigimi bilmiyorum. evet hayal kurarken kendi kendime konusuyorum sık sık hayal kuruyorum ama bu beni rahatsiz etmiyo irelileyebilir diye korkuyorum birakmak istiyorum vunki sinav senemdeyim ama asla hayal kurucam diyr bisey ertelemedim hep yaptim hayal dunyam da genis deyil bi film izliyprum ordaki insanin yerinr kendimi koyuyorum oyle ama mimikler falan da yapiyorum kurtulmak istiyorum ama hastalik mi dryil mi bilmiyorum napabilirim
Bende kendimde varmı bilmiyorum o ama özellikle annemle yaşadığım çatışmalardan ötürü artık bende kendi kendimle konuşmaya başladım rahatsız oluyorum.Sabah başlayıp akşama kadar sürüyor bundada müzik çok etkili oluyor yoksa müzik dinlemesem çok az oluyor ama yapamıyorum :|
Merhaba immersive daydreaming hakkında bir video çekebilir misiniz ? Hangisi olduğumu bilmiyorum 20 yaşındayım çok hayal kuruyorum ilerde başarılı olduğumla ilgili ve maladaptive daydreaming bende var mı yoksa diye tedirgin oluyorum lütfen yardım edin
bendede md var :( çok zor. bazen kendime diyorum ayak senin ayağın zihin senin zihnin dolanma işte vaktini buna harcama ben dolanırken diğer insanlar ders çalışıyor ilerliyor dolanma artık sende ilerle diye ama yok. :( keşke ayak benim zihin benim diyerekten kontrol altına alabilsem kütüphaneye gitmeye başlayarak azalttım
Cidden bende de var kendime sürekli yapma falan diyorum kendimle konuşmalar yapıp öğütler veriyorum. Artık hayata dön bak zamanın boşa gidiyor diyorum ama sonra yine yapıyorum. Bu kadar zamanımı ve duygularımı ayırdığım şeyin gerçek bile olmayan basit hayaller olduğunu düşündükçe kendimi boğasım geliyor ama durduramıyorum
Ben askeri üniversite okumak istiyorum ve bunun için çalışıyorum ama bende maladaptive daydreaming var hatta ailem çoğu zaman kendi kendime konuştuğumu biliyorlar ve kızıyorlar fakat askeri okula gitmek istediğim için psikoğa gidemiyorum çünkü öğrencinin psikiyatri geçmişi olmamalı ve ailem de gelecekteki işimi etkiler diye beni psikologa götürmeyi doğru bulmuyorlar ilaç bağımlısı olacağımı düşünüyorlar (birde maddi durumdan kaynaklı) bu konuda ne tavsiye edersiniz (ayrıca annem çok kontrolcü bir insan her zaman çok başarılı olmamı istiyor ve başarısızlığa tahammülü yok bu nedenle çok baskı altındayım) ʘ‿ʘ
@@bhthyaabdegisiklikolsunbee2542 eğer kullanmak istemiyorsan doktora bunu döyle baika bi alternatif oup olmadığını sor eğer yoksa ge durum cidden kötüyse ben kullan derim
@@bhthyaabdegisiklikolsunbee2542 ve özellikle istemediğin yan etkiler varsa doktora söyle ona göre ilaç yazaın. İlaç teknolojisi çok gelişti. Bir sürü farklı seçenek var. Bu konusda kaygılarını doktorunla paylaş bence
@@LunaVinterActor çok yardımcı oldun abla teşekürler şimdi geriye bu hastalıkla ilgili bilgisi olan özel bir psikolog bulmak ve ailemi ikna etmek kaldı
İnstama beklerim
instagram.com/dolunaykocabag1/
Benzetmek gibi olmasın ama md uyuşturucu gibi sadece o anlık çok zevk veriyor düşünmek hatta kendi kendime küçükken nasıl evcilik oynuyorsak şu an birnevi benzeri olarak bakıyordum ama uzun süreli hayatıma baktığım zaman insan ilişkilerim git gide bozuldu kendi kafamdaki hayaller yüzünden karşı taraftaki insanı dinleymeme (özellikle yavaş konuşuyorsa) , anı kaçırma, yavaş yavaş derslerimin düşmesi, ve gerçek hayattan zevk alamama en kötüsü de hayallerimdeki gibi biri olmadığım için kendimi bir türlü beyenememe ve yetersiz görme gibi uzun vadeli düşününce çok yan etkisi oldu ama insanların tamamen hayallerinden kopmasıda kötü bunu olabildiğince kontrol altına almaya çalışın
Sanırım lisede arada bu tarz hayaller kuruyodum ama farkında değildim. Çünkü farkına varacak kadar çok değildi herkes gibi hayal kuruyorum diye düşünüyodum. Geçen sene 12. sınıfken pandemiden ve sınav senesinden dolayı çevremle pek görüşemedim. İçe dönmek hem md'yi hızlandırdı hem de kendimi tanımamı sağladı. Geçen sene bu konuyu araştırdım ve bir sürü insanın böyle olduğunu öğrendim. Mdyi bi kenara bırakıp derslerime odaklanmaya çalıştım. Üstüne düşünce çoğalmasından korktum ve bi daha araştırmadım diyebilirim. Bu sene sınava yeniden hazırlanıyorum. Her şeyin benim elimde olduğunu biliyorum. Hayatımı sistemli hale getirirsem başarabileceğimi düşünüyorum. Yıllar sonra geriye döndüğümde " Bende md var o yüzden yapamadım. Md olmasaydım yapardım." diyip bahanelerin arkasına sığınmak istemiyorum. Md zaten zihnim üzerindeki hakimiyetimi almaya çalışıyo. Ona daha fazla vermek istemiyorum. Hiçbir şeyimi. Ne zamanımı ne hayallerimi ne başarımı ne de geleceğimi.. siz de üzülmeyin arkadaşlar başarıya giden yol engellerle dolu. Bu da sizin engeliniz. Yapacak bir şey yok. Siz üstesinden gelmezseniz kimse sizin yerinize üstesinden gelmez. Hayatın her yerinde böyle. Kendinize iyi bakın lütfen. Hayal ettiğiniz şeyleri gerçekleştirmeye başlarsanız md için adım atmış olursunuz. Hepinize başarılar :)
Sınav seneme hazırlanırken okudum çok iyi geldi❤️❤️
Sinavin nasil gecti?
Ben 16 yaşındayım bu durumu kimseyle paylaşmadığım için içimi dökmek için yazıyorum. Bu sendromdan şüpheliyim çünkü 7 8 yaşımdan bu yana müzik dinleyerek saatlerce gerçekten çok uzak ve derin hayaller kurdum. Ben buna küçükken kendi içimde seneryo kurmak diyordum. Küçükken evimizin önünde bir salıncak vardı ve her zaman orada müzik dinleyerek saatlerce kış soğuğunda bile müzik dinleyerek kendimce seneryo kurardım. Bu seneryolarda her zaman belli başlı karakterler olurdu ve ben başrol olurdu ve kendimin büyük hâlini seneryolaştırırdım. Her türlü karakter ve her türlü karakterin hikâyelerini de kurardım. Sonra ise ben 11 yaşımdayken yaşadığımız şehirden baya uzak bir şehire taşındık. Yeni okula ve yeni hayatıma asla odaklanamadım ve salıncak da olmadığı için bu sefer her bulduğum fırsatta (özellikle akşamları) odamın içinde kendi etrafımda müzik dinleyip seneryolar kurmaya başladım. Taşınmadan ötürü yaşadığım dışlanmalar ve kendi kabuğuma çekilmemden sonra ise artık bu hayaller sosyal hayatıma da girmiş oldu. Okulda hoşlanmadığım durumlarda kaldığım yerden veya istediğim bana göre sahne olan hayalleri tekrar tekrar kurmaya başladım. Bu benim için çok güzel bir kaçış yoluydu. Elbet ki derslerim etkilendi ama bu benim pek umrumda değildi çünkü kafamda devamlılığı olan ve bana göre daha da çekici olan bir hayat vardı. Orda dışlanmıyordum, çocuk değildim ve çoğu şey benim etrafımda dönüyordu. Bu seneryolar hep eğlenceli diye düşünmeyin. Kimi zaman hayalimde en yakın arkadaşım olan karakter öldü kimi zaman ise çok büyük darbeler yedim. Sonrasında ise liseye geçtim. Lisede sosyal hayatım biraz düzene girdi. İlk başlarsa yine fazlaydı ama arkadaş çevrem olunca azalaldı derken bu sefer ise benim için hiç önemi olmayan dersler ve akademik kaygı bir anda ön plana çıktı. İlk defa ders çalışmaya çalıyordum. Eskiden de derslerim asla kötü değildi ama ders çalışma alışkanlığım yoktu. Bu stres de beni yeniden yoğun hayal kurmaya itti. Ve artık bir film izleyince o filmden etkilenip hemen müzik dinleyerek etrafımda dönüp etkilendiğim olayları seneryoma ekliyordum. Bunun bir sorun olduğunu 3 ay önce fark ettim. Artık bu seneryolardaki karakterler sanki gerçekmiş gelmeye başladı ve orada yaşadığım acıları sanki gerçekten yaşamışım gibi etkisinden çıkmadığım oldu. Ve tüm karakterlerin en ince detayını yıllardır kurduğum üzün süreli seneryoların hepsini hatırladığımı ve bunun beni çok yordugunu fark ettim.
Bu durumdan kurtulmak istiyor musun diye sorarsanız net bir cevap veremem. Problemde orda başlıyor. Bırakmak ve oradaki karakterleri terk etmek çok zor. Sonuçta dediğim gibi uzun süreli seneryolar ve aynı karakter yani dizi gibi düşünebilirsiniz.
Yorumlar da çok kişi olduğundan ve yorumum altta kalacağından muhtemelen kimse okumayacak ama ben burdan bundan şüphelenen arkadaşlarıma abilerime ablalarima sesleniyorum. Eğer ki hayallerinizde süreklilik yoksa sürekli siz veya başkaları karakter değiştiriyorsa bundan şüphelenmeseniz iyi olur.
Durum güncellemesi yapmak istiyorum. Son 3 haftadır kontrol edemeyeceğim bir hâl almaya başladı. Okullaf kapandı ve 12.sinif oldum. Yani sınav senem bu yıl. Şu kafa da seneryo kurma her neyse stres oldukça artıyor. Son zamanlarda artık nerde ne yapıyor olursam olayım kafamda sürekli seneryolarımı ilerletiyorum. Beğendiğim bir sahne olursa tekrardan orayı kafamda izliyorum. Haftaya pazaretsiden itibaren tamamen bırakmaya çalışcam. Bir anda yapamam biliyorum ama yavaş yavaş bırakacam. Çünkü tüm gün kafamın içinde bir seyler dönüyor ve bu çok yorucu.
Bırakamadım...
Size bir tavsiyem mümkün olduğunca yalnız kalmamaya çalışın biliyorum aksine yalniz kalıp buna rahat rahat devam etmek istiyorsunuz ama başkalarıyla iletişim halindeyken bu duruyor arkadaslarinizla bulusun evde mümkün oldugunca ailenizle vakit geçirin ve onlarla konuşun gidip yanlarina oturmayın öylece çünkü sadece zihninizden de hayaller kurabilirsiniz kendimin de uygulamaya çalıştığı bir tavsiye umarım bunu atlatırız ne kadar atlatmak istemesek de
yanlız kalmamak istiyorum ama kimsem yok çok yalnızım ve yanlız oldugum icin hep hayal kuruyorum mdden kurtulamıyorum
ailemle vakit geçirmek istesem imkansiz cunku ailem beni asla anlamıyo ve nerdeyse hic disari cikip gezmiyorz hep kavga ediyoruz sanki ailem degilde dusmanlarim
Dolunay seni yeni tanıdım çok mutluyum şimdi yeni bir yks sürecine geçiyorum videolarını kaçırmamaya çalışacağım yks sonucunu da aynı mutlulukla vermek dileğiyle
Sınav senemdeyim ve ders çalışamıyorum ne yapacağım bilmiyorum + yönleri var ama - yönleri daha fazla bence çok üzülüyorum gerçekten kesim bir tedavisi de yok😔
Buna bir hastalık olarak bakmayı bırakmalıyız bence
@@elementalistlux2568 tabikide bence de ama çok günlük hayata engeli oluyor bana
@natus est mori aynn öyle yaşadığımı hissetmiyorum ben hayal dünyasında yasiyorum önümdeki bardağı alıp mutfağa götüremeyecek kadar ilerledi bende bu dünyaya ait değilmişim gibi ve mezunum bu hastalık yüzünden sonumuz iyi degil
Hayal dünyandaki kişilerin eğer derslerini yapmazsan nasıl üzüleceğini veya hayal kırıklığına uğrayacağını düşün onların seni motive ettiğini hayal et belki işe yarar
@@BB-sr6ub çok teşekkür ederim sizin gibi insanlar iyiki varlar
Benimki tam bilmiyorum. Yalnız ve kötü geçen çocukluğumda hep hayallere kaçtım. Benimki tam zarar veren aşamada olmadı hiç. Hatta beni alıkoymadı. Şöyleki hayal kurmayı bıraktığımda sorumluluklarıma falan dönmedim. Bence bu günlük eylemleri etkilemiyor, günlük eylemlerde geçmişinde ki ve şimdi ki hayatında biraz kırılmış olduğunu, bir sorunun varlığını gösteriyor. Yani asıl probleminiz hayal kurmak değil bu hayattan neden kaçmak istediğinizle ilgili şeyler. Hayal gücünün ise tamamen kısıtlanmasına karşıyım, hayal kurmayı bırakınca birşeyler düzelmeyecek mesela sosyal fobi yada başka kötü duygularınızı ele alıp iyileştirince md gider sağlıklı hayal kurma gelir diye düşünüyorum. md li bireyler bu yeteneği nasıl kullanacağını bilmiyor. Bana kalırsa hayal gücü büyük bir hediye
😻 Yerinde olsam profesyonel yaşam koçluğu yapardım. Ozel durumunla da ilgili olarak perfect olurdu 👍
Senin videolarında en çok hoşuma giden bu oldu öbürleri de hoşuma gidiyor ama bu daha çok verdiğin bilgiler için çok sağ ol 👏👏
Çok güzelsin.
Yia 🌼
Ay cok teşekkür ederim aşk ya çok mutlu oldum. İlk defa md hakkında gerçekten güzel bir tavsiye aldım galiba. Rehberlik öğretmenime bu durumdan bahsetmiştim ama oda tam ne olduğunu bilmiyordu ve bununla alakalı bir video attım kendisine. Oda bunun bir savunma mekanizması olabileceğini söylemişti. Aslında arkadaşlarımla dertlerimi paylaştığım çok oluyo ama her an her saniye yapamıycağım için. Mesela anlatmam lazım o an çok kötüyüm hiç birine ulaşamıyorum ve en erken yarın sabah görebileceğim. Dertlerimi paylaşma kısmında böyle ama mutlu md lerle alakalı bişey diyemiycem çünkü genelde olmuycak veya daha sonraki süreçlerde olucak şeyleri hayal ediyorum. Tavsiyelerine mutlaka kulak vericem. Sen olmasaydın md hakkında tavsiye almak çok zor olurdu. Seni çook seviyoruz bunu asla unutma.. ♥︎♥︎🐈🐈🐈
Bence toplumun çoğunluğunda malapdative daydreaming var ancak bu durumun ne olduğunu bazıları bilmiyor.
Bu soru cevap aşırı hoşuma gitti yaa🐱❤
Merhaba videolu tesadüfen gördüm hiç sıkılmadan izledim geriye dönüp birkaç videonu daha izledim Hatta
Harika video
olmuyo psikatriye gittim antidepresan verdi.Neyse bi deneyeyim dedim beni kötü etkilerse bırakırım dedim her neyse.İlaç 2 hafta sonra etkisini gösterdi.Yavaş yavaş ışıltım,enerjim,neşem söndü ama derslerieme odaklanabiliyor ve hayal kurmuyordum.Ama çok mutsuzdum.Kolay ağlayamayan bir insandım ve şarıl şarıl gözyaşlarım akıyordu.Sonra ilaç bitti iki hafta sonra tekrar doktora gittim eski doktorum olmadığı için malum devlet hastanesine gitmiştim.İşte aynı ilacı yazın bana dedim.Bu sefer beklediğim gibi olmadı bir ay geçti ama pek bi etkisi yok uyutması dışında.Dozunu arttırmak gerekiyor başkada çarem yok ve sınav senem.Baaşaramaycağım diye o kadar korkuyorum ki..
Antidepresanların düzgğn egki göstetnesi bir ay kadar sürüyor.
Bir yüce ruh beni bu hastalıktan kurtarsın
çok teşekkür ederim...
Uzun zamandır farkındayım bunun artık baş edemiyorum sınav senemdeyim ders çalışamıyorum insan içine çıkamıyorum yalnız biyere kaçıp hayal kuruyorum psikolojik desteğe ihtiyacım var ama aileme nasıl söylicem yardım edin
devam👍🏻👍🏻👍🏻👍🏻👍🏻
Harih hocam benim piskoljik sorunlarim oldugunu söylüyor o sirada sınıf arladaslarim hepsi bakip gülüyor nasil yapiyim hic bilmiyorum
Nasıl başardın bilmiyorum ama ful videodaydım
ilk once merhaba. ben maladaptive daydreaming olup olmadigimi bilmiyorum. evet hayal kurarken kendi kendime konusuyorum sık sık hayal kuruyorum ama bu beni rahatsiz etmiyo irelileyebilir diye korkuyorum birakmak istiyorum vunki sinav senemdeyim ama asla hayal kurucam diyr bisey ertelemedim hep yaptim hayal dunyam da genis deyil bi film izliyprum ordaki insanin yerinr kendimi koyuyorum oyle ama mimikler falan da yapiyorum kurtulmak istiyorum ama hastalik mi dryil mi bilmiyorum napabilirim
Bende de aynı şekilde
Bende kendimde varmı bilmiyorum o ama özellikle annemle yaşadığım çatışmalardan ötürü artık bende kendi kendimle konuşmaya başladım rahatsız oluyorum.Sabah başlayıp akşama kadar sürüyor bundada müzik çok etkili oluyor yoksa müzik dinlemesem çok az oluyor ama yapamıyorum :|
Merhaba immersive daydreaming hakkında bir video çekebilir misiniz ? Hangisi olduğumu bilmiyorum 20 yaşındayım çok hayal kuruyorum ilerde başarılı olduğumla ilgili ve maladaptive daydreaming bende var mı yoksa diye tedirgin oluyorum lütfen yardım edin
Eğer hayal kurmak istemediğin zamanlarda kuruyorsan immersive daydreamingsindir ve saatlerce kurmuyorsan
😻
bendede md var :( çok zor. bazen kendime diyorum ayak senin ayağın zihin senin zihnin dolanma işte vaktini buna harcama ben dolanırken diğer insanlar ders çalışıyor ilerliyor dolanma artık sende ilerle diye ama yok. :( keşke ayak benim zihin benim diyerekten kontrol altına alabilsem kütüphaneye gitmeye başlayarak azalttım
Cidden bende de var kendime sürekli yapma falan diyorum kendimle konuşmalar yapıp öğütler veriyorum. Artık hayata dön bak zamanın boşa gidiyor diyorum ama sonra yine yapıyorum. Bu kadar zamanımı ve duygularımı ayırdığım şeyin gerçek bile olmayan basit hayaller olduğunu düşündükçe kendimi boğasım geliyor ama durduramıyorum
Merhaba, ben sizi instagramda bulamıyorum
Beni de kurtar lütfen. Hayal kurmaktan uyuyamıyorum !!
:(
Ben askeri üniversite okumak istiyorum ve bunun için çalışıyorum ama bende maladaptive daydreaming var hatta ailem çoğu zaman kendi kendime konuştuğumu biliyorlar ve kızıyorlar fakat askeri okula gitmek istediğim için psikoğa gidemiyorum çünkü öğrencinin psikiyatri geçmişi olmamalı ve ailem de gelecekteki işimi etkiler diye beni psikologa götürmeyi doğru bulmuyorlar ilaç bağımlısı olacağımı düşünüyorlar (birde maddi durumdan kaynaklı) bu konuda ne tavsiye edersiniz (ayrıca annem çok kontrolcü bir insan her zaman çok başarılı olmamı istiyor ve başarısızlığa tahammülü yok bu nedenle çok baskı altındayım) ʘ‿ʘ
Özel Psikolojik danışmana git. İlaç yazmazlar ve kayda geçez
@@LunaVinterActor peki ilaç kullanmam gerektiğini söylerlerse ne yapıcam
@@bhthyaabdegisiklikolsunbee2542 eğer kullanmak istemiyorsan doktora bunu döyle baika bi alternatif oup olmadığını sor eğer yoksa ge durum cidden kötüyse ben kullan derim
@@bhthyaabdegisiklikolsunbee2542 ve özellikle istemediğin yan etkiler varsa doktora söyle ona göre ilaç yazaın. İlaç teknolojisi çok gelişti. Bir sürü farklı seçenek var. Bu konusda kaygılarını doktorunla paylaş bence
@@LunaVinterActor çok yardımcı oldun abla teşekürler şimdi geriye bu hastalıkla ilgili bilgisi olan özel bir psikolog bulmak ve ailemi ikna etmek kaldı
Ya bence bu durum her insanda var ama iste bu durum biraz abarti ve fazla
bende sadece maladaptive daydreaming var sanıodum ama adhd de var glb 🤒
❤
Aman da aman kim gelmiş
İmmersive daydreaming ve maladaptive daydreaming farklı şeyler mi , farklıysa farkları nelerdir
Evet farklı şeyler maladaptive daydreaming istemsizce yapılır öbürü bilinçli
@@lslskdlsllslksk5118 bilgilendirme için teşekkürler peki bazı anlarda istemli bazı anlarda bilinçsizce yapmak mümkün mü bu konuda bir bilgin var mı
@@bhthyaabdegisiklikolsunbee2542 Evet maladaptive daydreaming böyle ama biraz da kaç saat kurduğunu bağlı
16:08 Muhtemelen benim ki sosyal fobi den kaynaklanıyor maalesef 😒
:(
😸
😪❤️
😺
🐈
🐱
Beni kqzandın be
😼
🐶
😻
🐈
🐱