Witam, jaśli chodzi o Piłę to ja jechałem z Trzcianki a pociąg był z Kostrzyna i właśnie w Pile nastepny pociąg przyjeżdzał z Kołobrzegu i dalej do Warszawy juz jechał jeden :) w Pile były łaczone i trwało to troche. A działo się to około 1ej w nocy w Warszawie byłem o 7.30 :) pamietam to bo kilka razy jechałem. Lata 90te. Pozdrawiam. ps. A z dzieciństwa lata 80te pamietam trasę Piła - Poznań jeszcze dziś moge wymienic z pamieci wszystkie stacje. Potem dalej na Gniezno a dokładnie do Biskupic Wkp. Tą trase przejachałem wiele razy. W Poznaniu pamietam jak dziś lokomotywe o kolorze pomaranczowym bardzo mi się podobała i raz ją tylko widziałem.
O Fiatach mógłbym słuchać bez końca. Chylę czoła przed gospodarzami muzeum we Wrocławiu którzy przygarnęli 079 i 089. Mam potężna nadzieję że uda się je kiedyś pięknie odmalować wyremontować i będzie można się przejechać jakimiś pociągami turystycznymi i znów 2112SSF zabrzmi na pięknych niezelektryfikowanych szlakach. Pozdrawiam.
Mój dziadek "dokańczał" karierę maszynisty PKP na tych właśnie lokomotywach. Bo zęby zjadł i zdrowie nadwyrężył na Ty2/42, wożąc po wojnie lata całe węgiel ze Śląska do portów Gdyni.
@@ryszardmajkolejodkuchniiinne Opowiadał, że jak przejmowali trofiejne po rzeszy parowozy, to pierwsze, co trzeba było zrobić to dokładnie przeszukać budkę maszynisty i usunąć z niej resztki poprzednich załóg. Znalezienie kawałka czaszki z włosami, wbitej gdzieś w zakamarek, nie należało do rzadkości.
Świetny materiał panie Rysiu. Ojciec w latach 70 - tych jeźdźił na 032 i 254. Poznańskie SP45 jeździły również do Wilhelm Pieck Stadt Guben. Pozdrawiam serdecznie i czekam na kolejną część tej serii.
Dzieki p. Ryszardzie ciekawy film fajne dziewczyny z druzyny i p.Roman na fotkach prosze wiecej takich filmikow z fotografiami z druzynami i prosze tez napisac czy zabieral pan w trase zone i wase dzieciaczki pzdr
Nic Pan nie wspomina o regeneracji kotła parowego przez drużynę trakcyjną która to czynność spędzała sen z powiek tym ludziom. A elementy podwozia to faktycznie można było zbierać po szlaku. Ogólnie tabor awaryjny utrudniający pracę drużyn trakcyjnych, warsztatu utrzymania i organizację pracy trakcyjnej ( obiegi) dziś określenie tzw. dostępności taboru wymaganej przez przewoźników dochodzi do 95%. Słabo to wtedy wyglądało, wskaźnik w ilostanie stanie tzw chore był wysoki. Pozdrawiam.
Oj, chyba nie w każdej lokomotywowni tak było. O jakie elementy podwozia Panu chodzi??? Owszem, czasem maszyna wróciła bez rury od piasecznicy lecz o innych brakach nie słyszałem. Luźna śruba, to nie zaraz zgubiona śruba i to nie pomocnik był od ich dokręcania, tylko warsztat w lokomotywowni macierzystej czy też zwrotnej. Regenerowało się złoże jonitu służące do zmiękczania wody, a nie kocioł parowy. Czynność ta nie nastręczała najmniejszych problemów i wydaje mi się, że pomimo upływu prawie 30 lat wciąż byłbym w stanie to zrobić i to tym trudniejszym sposobem (z użyciem osobnego węża do płukania od dołu).
Пан Ришард счастливый человек, во всех смыслах, и работа хорошо сложилась и жена красавица. Дай Бог вам здоровья , счастья, долгих лет.
Dziękuję bardzo pozdrawiam.
Super.Prawdziwy kolejarz z zamiłowania.👍😄
Dziękuję bardzo pozdrawiam.
Witam, jaśli chodzi o Piłę to ja jechałem z Trzcianki a pociąg był z Kostrzyna i właśnie w Pile nastepny pociąg przyjeżdzał z Kołobrzegu i dalej do Warszawy juz jechał jeden :) w Pile były łaczone i trwało to troche. A działo się to około 1ej w nocy w Warszawie byłem o 7.30 :) pamietam to bo kilka razy jechałem. Lata 90te. Pozdrawiam. ps. A z dzieciństwa lata 80te pamietam trasę Piła - Poznań jeszcze dziś moge wymienic z pamieci wszystkie stacje. Potem dalej na Gniezno a dokładnie do Biskupic Wkp. Tą trase przejachałem wiele razy. W Poznaniu pamietam jak dziś lokomotywe o kolorze pomaranczowym bardzo mi się podobała i raz ją tylko widziałem.
Dziękuję pięknie wspomnienia pozdrawiam.
O Fiatach mógłbym słuchać bez końca. Chylę czoła przed gospodarzami muzeum we Wrocławiu którzy przygarnęli 079 i 089. Mam potężna nadzieję że uda się je kiedyś pięknie odmalować wyremontować i będzie można się przejechać jakimiś pociągami turystycznymi i znów 2112SSF zabrzmi na pięknych niezelektryfikowanych szlakach. Pozdrawiam.
Dziękuję bardzo pozdrawiam.
Panie Ryszardzie - materiał oglądałem jednym tchem :-) Piękna robota :-)
Dziękuję bardzo pozdrawiam.
Super ciekawe! Wspaniały kanał. Pozdrawiam Pana :)
Dziękuję bardzo wzajemnie.
Wspaniały odcinek, biorę się za oglądanie
Dziękuję bardzo pozdrawiam Pana.
Ciekawy film i pozdrawiam. Poproszę więcej filmów z tej serii
Dziękuję bardzo pozdrawiam. Będą następne. Pozdrawiam
Mój dziadek "dokańczał" karierę maszynisty PKP na tych właśnie lokomotywach. Bo zęby zjadł i zdrowie nadwyrężył na Ty2/42, wożąc po wojnie lata całe węgiel ze Śląska do portów Gdyni.
Dziękuję bardzo pozdrawiam.
@@ryszardmajkolejodkuchniiinne Opowiadał, że jak przejmowali trofiejne po rzeszy parowozy, to pierwsze, co trzeba było zrobić to dokładnie przeszukać budkę maszynisty i usunąć z niej resztki poprzednich załóg. Znalezienie kawałka czaszki z włosami, wbitej gdzieś w zakamarek, nie należało do rzadkości.
Super!
Świetnie opowiedziane wspomnienie "damy" jaką była SP45. Podziękowania dla Pana za 2-gi odcinek.
Dziękuję bardzo pozdrawiam Pana.
Dziękuję bardzo pozdrawiam.
Świetny materiał panie Rysiu. Ojciec w latach 70 - tych jeźdźił na 032 i 254. Poznańskie SP45 jeździły również do Wilhelm Pieck Stadt Guben. Pozdrawiam serdecznie i czekam na kolejną część tej serii.
Dziękuję bardzo pozdrawiam.
Ooo do Gorzowa też jeździł? Mój ojciec tam był konduktorem pociągu lata 80-90. To były piękne czasy,wychowałam się w pociągu:)
Dziękuję bardzo pozdrawiam.
Dziękuję bardzo pozdrawiam.
😊😊😊
Kolejny ciekawy odcinek pozdrawiam
Dziękuję bardzo pozdrawiam.
Warszawa pozdrawia 🇵🇱💪
Super zdjęcia kawał histori
Uwielbiam fiaty
Dziękuję bardzo pozdrawiam.
Również pozdrawiam
❤️❤️❤️
Kilka godzin i prawie tysiąc wyświetleń! Dziękujemy za filmy i czekamy na kolejne.Pozdrawiam.
Dziękuję bardzo pozdrawiam.
Kolejny pomysł na film- jak być idealnym pasażerem pozdrawiam Pana
Bardzo ciekawa seria Proszę Pana :) Czekam na kolejne odcinki, pozdrawiam!
Dzieki p. Ryszardzie ciekawy film fajne dziewczyny z druzyny i p.Roman na fotkach prosze wiecej takich filmikow z fotografiami z druzynami i prosze tez napisac czy zabieral pan w trase zone i wase dzieciaczki pzdr
Nie ale w wagonie tak pozdrawiam.
Dziękuję bardzo pozdrawiam
Nic Pan nie wspomina o regeneracji kotła parowego przez drużynę trakcyjną która to czynność spędzała sen z powiek tym ludziom. A elementy podwozia to faktycznie można było zbierać po szlaku. Ogólnie tabor awaryjny utrudniający pracę drużyn trakcyjnych, warsztatu utrzymania i organizację pracy trakcyjnej ( obiegi) dziś określenie tzw. dostępności taboru wymaganej przez przewoźników dochodzi do 95%. Słabo to wtedy wyglądało, wskaźnik w ilostanie stanie tzw chore był wysoki. Pozdrawiam.
Oj, chyba nie w każdej lokomotywowni tak było. O jakie elementy podwozia Panu chodzi??? Owszem, czasem maszyna wróciła bez rury od piasecznicy lecz o innych brakach nie słyszałem. Luźna śruba, to nie zaraz zgubiona śruba i to nie pomocnik był od ich dokręcania, tylko warsztat w lokomotywowni macierzystej czy też zwrotnej. Regenerowało się złoże jonitu służące do zmiękczania wody, a nie kocioł parowy. Czynność ta nie nastręczała najmniejszych problemów i wydaje mi się, że pomimo upływu prawie 30 lat wciąż byłbym w stanie to zrobić i to tym trudniejszym sposobem (z użyciem osobnego węża do płukania od dołu).
Tak jedt film na mojej stronie
Regeneracja zmiękczacze na 45 była o wiele przyjemniejsza niż na Sp42,bo tu trzeba było mieszać na dworze
Jak zwykle Pan Ryszard pokazał świetny materiał. Skoro do obsady był dodatkowo ,,pilot" to gdzie on siedział w kabinie?
W jedej kabinie na skrzyni narzędziwej w drugiej dodakowy taboret. Pozdrawiam
@@ryszardmajkolejodkuchniiinne dziękuję za odpowiedź. Miłego dnia.
Ciekawe
Jak działa układ prowadzenia wózków na SP45/SU46 ? Nie ma tam czopów skrętu.
Wracając do St 43 nie wiem czy pan wie ,że to jest technologia szwajcarska i to jeszcze przedwojenna.