Moja najtrudniejsza decyzja w życiu... a ChAD i borderline
ฝัง
- เผยแพร่เมื่อ 8 พ.ค. 2021
- Po 17 latach związku zdecydowałam się rozstać z mężem...
Jaka była w tym rola moich zaburzeń? Jak wpłynęły one na kryzys w związku i na mój proces decyzyjny? Posłuchajcie! I pamiętajcie: każdy ma prawo do szczęścia...
----------------------
- Masz ChAD, borderline lub depresję i nie wiesz jak sobie poradzić?
- Przechodzisz w życiu kryzys lub dokuczają Ci zaburzenia nastroju?
- Chcesz pomóc bliskim borykającymi się z podobnymi problemami?
- Nie akceptujesz siebie?
- Dręczy Cię Twój wewnętrzny krytyk?
- Nie radzisz sobie ze stresem lub lękiem?
- Twój związek przechodzi kryzys?
- Chcesz poprawić jakość swojego życia, ale kompletnie nie wiesz jak?
Zapraszam na konsultacje i coaching!
www.dwubieguno...
- coaching zdrowia psychicznego i rozwoju osobistego
- poradnictwo psychologiczne i kryzysowe
technikami:
- terapii poznawczo-behawioralnej
- terapii schematów
- terapii skoncentrowanej na rozwiązaniu
- programowania neurolingwistycznego
- neurocoachingu
Gosiu wielki szacun. Dzięki wielkie za ponazywanie wszystkiego i tych stygm kulturowych....i oddania szacunku własnemu człowieczeństwu, które nie jest chorobą.
Świętuję Twoją miłość. Bo miłość to uwolnić drugiego, a nie go trzymać...
( z lęku, wygody, przyzwyczajenia itp.)
Dzięki ogromne, że się tym dzielisz.
To duże wsparcie aby stawać w swojej mocy.
Bardzo dziękuję ❤
"Nigdy nie powiedzielibyśmy osobie chorującej onkologicznie, żeby
wzięła się w garść, to wyzdrowieje. Nie tłumaczymy osobie ze złamaną
nogą, że wymyśla, bo gdyby tylko chciała i miała silną wolę, toby
zaczęła chodzić. Dlaczego więc robimy to wobec osób chorujących
psychicznie?
- pyta."
Janina Bąk
Czasami łatwiej wziąć się w garść i znaleść motywację kiedy jest się chorym fizycznie. Choroba psychiczna często odbiera wolę, chęć, motywację, odwagę oraz szacunek do samego siebie. Żadna choroba nie jest łatwa lub przyjemna, ale choroba psychiczna szczególnie utrudnia praca nad nią samą. Życzę zdrowia wszystkim czytającym
Myślę, że poruszyłaś bardzo ważny temat. Zarówno ze strony osoby chorującej, jak i partnera. I mimo, że ta druga strona chce jak najlepiej i chce uchronić tą pierwszą to zabiera jej sprawczość. Chcąc nie chcąc przejmuje rolę opiekuna, a wtedy nie jest to już równa, partnerska relacja. Dziękuję za Twoją szczerość. Trzymaj się :)
Bardzo Cię szanuję i wspieram. To naprawdę odważne, że mówisz o swoich osobistych przeżyciach, aby inni mogli wyciągnąć z tego jakąś naukę. Mówisz na przykładzie chadu, ale jak ważne jest w każdym związku, żeby nie zapominać o sobie i swoim szczęściu. Życzę samego dobra.
Wszyscy mamy prawo do szczęścia.Dzieki za te słowa Gosiu.Trzymam za Ciebie kciuki.
Boże drogi,jest tyle tego wszystkiego, że z wlasnego doświadczenia wiem, że krzywdze swoją ukochaną tym co powiedziałem, lub nie powiedziałem, zrobilem bądź nie... Jest to bardzo trudne do ogarnięcia na codzień. Masz rację, że od zewnątrz 95 procent znajomych (którzy wiedzą o CHAD) robią na siłę ze mnie chuj wie kogo,chociaż prawda jest taka, że to ona od kilkunastu lat cierpi tak,że jak widzę jej oczy w stanie ostrej mieszanki to,wierz mi lub nie ale ja widzę jak ona tam wyje z rozpaczy w środku a nie może sie przebic.... i to jest kurwa nie do opisania... Dzięki ci ,naprawdę Ci dziękuję szczerze i z całego serca, dla mnie jesteś no kurawa meeega bohaterką! Ja nie wiem,jak ty ogarniasz... Bo ja myślałem, że jestem twardy psychicznie, a momentami mam ochotę sam sobie dać w pysk... Trzeba naprawdę mocno kochac,inaczej nie ma szans.. Moglbym przez tydzien dzien i noc o tym rozmawiać ale nie ma komu dupy potruc bo większość znajomych nic nie rozumie,sa slepi i bez kszty empatii dla niej,wiec takich znajomych nie potrzebujemy. Szacunek dla Ciebie, Twojego męża za tyle lat związku... Może się jeszcze zejdziecie✊ nie jest latwo ci napewno. pozdrawiam i klaniam się do stóp wszystkim wam,chorym i zdrowym partnerom. Robota czeka. 3 majcie się wszyscy
Dzięki!
Krzysztof Prokopiuk Tak jest, "robota czeka" ,najczesciej w okupacyjnych koncernach, dlatego Polska to dom wariatów.
Podziwiam że znalazłaś w sobie tyle siły i odwagi żeby podjąć taką decyzję. Trzymaj się i nie poddawaj. Każdy Twój film tu na kanale jest bardzo cenny i wartościowy!
Jakby na to nie patrzec to postapilas uczciwie tak wobec siebie jak i wobec partnera.Poprostu zycie i tyle.Zycze wam obu abyscie byli szczesliwi.Pozdrawiam serdecznie.
Pięknie o tym mówisz. Obyś szybko odnalazła spokój. Przytulam ❤️
Dziękuję. Oby.
Dziękuję,że się z nami tym podzieliłaś. Chad I związek to ciężka sprawa, nie jestem w związku i dzięki oglądaniu filmików będę mogła od razu wyłapywać nieprawidłowości. Dziękuję i jednocześnie współczuję, trzymajcie się!
Dziękuję!
Współczuje Małgosiu życzę ci dużo szczęścia i zdrowia przede wszystkim zdrowia postaraj się być szczęśliwa w nowym etapie swojego życia trzymam kciuki trzymaj się.🥺❤️
Przykro mi i ciesze się jednocześnie. Przykro mi, że przechodzisz przez coś tak trudnego, ciesze się, że zrobiłaś coś dla siebie
Też mam takie właśnie mieszane uczucia.
Dziękuję za kolejny zajebi.... Film pozdrawiam
Jak to powiedziała Marylin Monroe - "jeśli nie potrafisz mnie znieść kiedy jestem najgorsza to zdecydowanie nie zasługujesz na mnie kiedy jestem najlepsza" - idealna wymówka dla każdej ChAD-ówki, każdego ChAD-owca w sytuacji gdy znaleźli nowy obiekt zainteresowania. Morał z tego taki, że nie warto być przy osobie z ChAD jeśli przekracza pewne nasze granice - i nie wolno zasłaniać tego chorobą, bo to jest bardzo łatwe i bardzo na rękę osobie chorej.
Prawda, tylko że akurat ja się nigdy nie zasłaniałam :) I warto być, jeśli się kocha, a ta osoba chce nad sobą pracować.
@@DwubieguNova to dość dużo wygodnych do niespełnienia warunków dla tej osoby. Bo takiej osobie jednak często jest to na rękę.
Zależy od osoby.
$wietnie to ujałeś.
Pani Małgosiu, jest Pani bardzo mądrą osobą. Lubię Panią słuchać, niestety nieregularnie. Dużo więcej wiem o swojej psysze (depresja) dzięki Pani. Życzę zdrowia i siły :)
Kurczę, Gosiu, przykro mi, że tak wyszło, ale jeżeli mieliście być nieszczęśliwi ze sobą to przynajmniej nie będziecie się męczyć
Mam nadzieję, ze będzie lepiej...
Jesteś taka mądra i dzielna! Nieznajduje słòw aby to ująć jakoś.Słonko moje bardzo mocno Ciebie przytula i rozumiem z wszystkim co mòwisz.Pozdrawiam
Przykro mi, że tak się życie potoczyło i że zmuszona byłaś podjąć tak trudną decyzję... Nawet nie jestem w stanie sobie wyobrazić jakiej siły i dojrzałości to od Ciebie wymagało.... Mocno trzymam za Ciebie kciuki i życzę Ci jak najlepiej! Walcz o siebie i swoje szczęście 🤗
Dzięki, Luiza 🙏 A Ty, RaV, myśl co chcesz. Ale tak, obecność drugiej osoby potrafi bardzo wesprzeć.
A który zwiazek jest idealny?
W którym zwiazku czujemy się na 100% szczesliwi, rozumiani?
W kazdym związku czujemy się na swój sposób samotni.
Zwiazki to kompromis.
Masz większa świadomość i wiecej oczekujesz od partnera.
Twója decyzja Gosiu.
WSpieram Cię mocno
Wysłuchałem 26min, na samym końcu doznałem olśnienia. Po prostu poznałaś kogoś innego ;) tyle i aż tyle.
To był skutek, nie przyczyna.
Gosiu, bardz mocno przytulam i pozdrawiam.
Bardzo mi przykro, ale wierzę, że to będzie dobra decyzja. Niestety związki przy zaburzeniach osobowości to bardzo trudny temat...
I to nie zawsze ze względu na tę "zaburzoną" stronę niestety.
Idź do przodu. Ty jesteś najważniejsza 👍
Trochę teraz Ciebie czeka. Trochę mi zajęło zanim się otrząsnąłem po tym co teraz u Ciebie się dzieje. Gdy się już otrząsnąłem, to przyszła taka refleksja. Czy starczy mi życia życia żeby nacieszyć się z bycia samemu? Zanim zaczęło mnie to cieszyć też trochę minęło. Duży dość wpływ na to, że dobrze mi się w miarę teraz żyje miały twoje filmy i grupa na facebook'u. Jestem Tobie wdzięczny.
Na razie otrząsnąć się nie umiem.
@@DwubieguNova zacytuję Ciebie. " To proces". Kiedy już się wszystko przekotłuje coś się wreszcie wykrystalizuje. Będzie się działo, to co ma się dziać. Potem ostygnie i będzie to co ma dokładnie być. Wiosna trochę pomoże ;)
Bardzo, bardzo Ci dziękuję za ten filmik.
Trzymam kciuki za Ciebie i Twojego byłego również, Małgosiu powalasz samoświadomością, a Twój progres dotrzymuje kroku odwadze. Pewne ścieżki możemy przetrzeć jedynie samodzielnie aby później móc nimi kogoś poprowadzić.
Każdy ma prawo do takiej decyzji. Trzymam za Państwa kciuki.
Szanuję za decyzje i dojrzałość. Zazdroszczę też tej umiejętności oddzielenia siebie od choroby, bo ja w sobie widzę tylko chorobę i nic więcej.
Trzymaj się ciepło.
Wiesz, udowadniasz, że można być szczęśliwym mając borderline i CHAD czy spektrum CHAD tak, jak w moim przypadku (zdarzały się hipomanie i stany mieszane po anttdepresantach). Tylko u mnie sprawa jest jeszcze bardziej skomplikowana, bo mam jeszcze C-PTSD, poszłam do zwykłej pracy w spozywczaku i nie dawałam rady z lękiem, ataki paniki spowodowane głownie tym, że przez mój straumatyzowany mózg mam duże problemy z pamięcią i koncentracją, ciągle czuję się jak za szybą, mam nieustanne koszmary senne i odnoszę wrażenie, że świat musiałaby przejść na slow motion, żebym miała szansę za nim dogonić. Moim marzeniem od dziecka było uczenie języka angielskiego i o ile z przerwami udało mi się w końcu skończyć studia to mam duże braki w wiedzy i płynności językowej, bo miałam długie okresy depresji na studiach. Poza tym straciłam 60% mojej pamięci, mój straumatyzowany mózg pamięta coraz mniej z przeszłości. Ale co ja tu mówię o zawodzie nauczyciela jak nie poradziłam sobie nawet jako kasjerka. I oczywiście po tym wszystkim powrót do głębokiej depresji, mózg zadręcza mnie wszystkim złym co zrobiłam z powodu bordera i hipomanii. I nie widzę dla siebie szans na szczęście w życiu z tak poważnymi i złożonymi problemami w życiu. Poszłam do tej pracy w sklepie i było lepiej z depresja, czułam jakaś satysfakcję i nadzieję, chodziłam na terapie CBT i w końcu czułam że jestem w na tyle dobrym stanie że mogę nad sobą pracować i to robiłam. Ale szybko się to skończyło, bo C-PTSD i jego skutki mnie wykończyły. Wróciłam do domu na wieś, gdzie jestem odcięta od świata, dom jest patologiczny, mój brat jest alkoholikiem i ma CHAD z dużo ostrzejszymi maniami co wywołuje we mnie stały dodatkowy lęk. Generalnie w domu jest dużo patologii i odkąd tu wróciłam to przypomina mi się całe koszmarne dzieciństwo. Niby tu jestem wśród ludzi ale czuję się bardzo samotnie. Moja rodzina w ogóle nie zauważa moich problemów. Długo by mówić... Nie wiem czy kiedykolwiek dostanę się tu do jakiegoś terapeuty na NFZ, nie wiem czy będzie on jakkolwiek sensowny i nawet gdyby to nie wiem czy znajdę siły, by dotrzeć na terapie, bo obecnie śpię średnio po 12 godzin i wstaje po 14.
Tak się chciałam podzielić, bo potrzebuje, choć nie wiem czy ktoś przyczytala.
Popłakałam się podczas filmiku jak było mówione o poczuciu wlasnej wartości, wyuczonej bezradności, o tym że mam doceniać że ktoś w ogóle mnie chce, o tym że widzę w sobie chorobę i nic więcej, jakby mi ktoś wyjął głęboko utrwalone przekonania z głowy.
Dzięki, że podzieliłaś sie swoim doświadczeniem. Przykro mi, że jesteś na takim etapie życia, ale głęboko wierzę, że i Tobie się poukłada, znajdziesz dobra terapię i odzyskasz wiarę w siebie i radość życia.
przykro mi bardzo mam nadzieje że ułoży pani sobie rzycie na nowo życzę powodzenia pozdrawiam cieplutko
Cieszę się że podjęłaś dojrzałą decyzje!
Trzymaj się bo na pewno jest to ciężkie :(
Życzę ci duuuużo szczęścia!
Dziękuję ❤
Dziękuję Ci bardzo za podzielenie się 💙
Jestem pewna, że podjęłaś tę decyzję całkowicie świadomie i będzie ona dla was obojga właściwą. Teraz jestem z tobą myślami i długo jeszcze pozostanę :) . A związki rozpadają się z różnych powodów i u zdrowych i u chorych nic nowego. Dojrzałość polega na akceptacji decyzji drugiej osoby. Jak ktoś chce odejść to niech odchodzi. Jeśli jesteśmy samodzielnymi jednostkami to nie będziemy mieli z tym problemu ale jeśli brak nam poczucia wartości to wybierzmy się na terapię, po to ona istnieje. Wszystko wymaga czasu i pracy nad sobą. Pozdrawiam.
Bardzo mądry komentarz . Podpisuję się obiema rękami pod nim.❤️
A ja bardzo za ten komentarz dziękuję ❤🙏
@@DwubieguNova Niema sprawy, jako postronny "słuchacz" słyszę, że to nie jest wpływ tej choroby tylko wynik długotrwałych przemyśleń. Wątpię też, że jedynym powodem jest ktoś inny. Raczej dawno podjęłaś tę decyzję, ale przez wątpliwości co do stanu swoich emocji, potrzebny był impuls. Inna osoba lub wydarzenie mogą być takimi impulsami i to jest normalne bo ludzie tak funkcjonują. Zdrowej osobie doradziłabym pobycie przez dłuższy czas w samotności po zakończeniu związku. Ale ty masz wysoką samoświadomość i możesz się zakochiwać do woli, masz do tego prawo, jak każdy, a nawet wskazanie, bo niby dlaczego jedyne wspomnienie o tym uczuciu a raczej "substytucie" to ma być ostatnia mania.
Tak, dokładnie było tak, jak opisujesz. To był impuls, ale decyzja była dużo wcześniej. Ale zwlekałam. I tak mam poczucie winy, że odeszłam. Chciałam pobyć sama, ale... życie podyktowało inny scenariusz. Oby dobry :)
@@DwubieguNova Nie wiem czy zachorowałaś zanim weszłaś w związek, czy w trakcie jego trwania, ale byłaś dużo młodsza i na pewno twoja samoświadomość była wtedy mniejsza a pomimo to, udało się wam przeżyć tyle lat razem (plus choroba), bo tego chcieliście. Nie miej wyrzutów sumienia, wyciągaj wnioski ale zostaw w przeszłości, to etap w życiu, teraz kolej na następny. W chorobach przewlekłych kijowe jest to, że nie można ich ani na chwilkę odstawić, są zawsze w dzień i w nocy, czego nie rozumieją partnerzy, oni po prostu kładą się spać, albo wychodzą do pracy, albo zapominają. Nie musisz odpisywać, bo ja mam tendencję do nie kończących się rozmów : D najważniejsza równowaga ;)
Gosiu, dziękuję ci. Ogromnie. Doświadczyłam tego w relacji z ojcem.
Życzę wewnętrznego spokoju, to uczucie jest bardzo ważne w takich chwilach.
Świetny filmik😍
Jak widzę niektóre chamskie komentarze to robi się źle! Trzymaj się Małgosiu. Pomyśl o twoim szczęściu i zdrowiu psychicznym. Mam nadzieję że wyjdziesz calo z tego trudnego zakrętu życia. Napewno silniejsza! Pozdrawiam serdecznie!
Przykro mi, że takie komentarze już masz. Myślę, że trzeba je usuwać, bo są ludzie tacy, że nie warto przed nimi odkrywać serca. Pozdrawiam Cię serdecznie i dziękuję za mądry film ❤️💙🧡
Dzięki :*
A po co usunąć komentarze.Udzielając się na tym kanale trzeba być przygotowanym że ktoś ma odmienne zdanie.
Dokładnie. Niech sobie piszą. Mają prawo. Póki nie obrażają, ich prawo. Niektóre komentarze i tak YT sam usuwa, jak sa niezgodne z ich polityką społecznościową.
Ty jesteś Najważniejsza. Pozdrawiam serdecznie
Dziękuję ❤
Podziwiam Cię za podjęcie takiej decyzji.
Ja jeszcze nie potrafię tego wyznać partnerowi.
Ciężko jest ...ma być lepiej.
Trzymam mocno kciuki!
No i dobrze! Niech znajdzie się ktoś, przy kim będzie szczęśliwa :)
@@rav1495 myślisz o klasycznej zagrywce na zakładkę u kobiet?
@@DwubieguNova
Dziękuję. 👍
Trochę przykre, ale czasami tak trzeba. Moi rodzice również są po rozwodzie.
Generalnie ludzie z wszelkimi problemami psychicznymi mają w życiu o wiele
trudniej i nie wszyscy to rozumieją. Dużo siły życzę. Tulę mocno i pozdrawiam. 😘
Bo nie myślą logiczne.
@@redrosexxx4720 A ty pewnie nie masz mózgu ; ) Sam ledwo myślisz i jest mi Ciebie mega żal.
Udaj się na terapię czym prędzej. PS I naucz się pisać. *logicznie. :D
@@AdamWaliczek 😂😂😂😂😂
@@AdamWaliczek skoro się tak burzysz to na bank należysz do tych"chorych".Prawda boli, uświadamianie też.
@@AdamWaliczek a co nie jest prawdą że ludzie z chorobami psychicznymi i zaburzeniami osobowości nie myślą tak jak zdrowi np.schizofrenik. Sama mam w domu osobę chorą psychicznie i wiem jak wygląda u tej osoby myślenie,reakcje itp .A jak było przed chorobą..
Ja zachorowałam w wieku 26 lat pełnoobjawowo😭mój mąż postrzega mnie,że wszystko moja wina,a nie choroba...
:(
Dlatego mi dobrze jest samej.
Bardzo mi przykro
Partner zazwyczaj chce dobrze ale będąc w środku sytuacji gubi się. Sam też zaczyna mieć problemy. Związki są trudne a związek z chorobą w tle dwa razy trudniejszy
Ja Ci po prostu życzę szczęscia sadysfakcji i spokoju
Jesli zaczynamy czuć wdzięczność czy litość wtedy związek naprawdę się kończy
To piękne co robisz dla was obojga. To jest odpowiedzialnośc i miłość juz nie romantyczna ale do drugiego człowieka po prostu i przede wszystkim do siebie samej
Coś się kończy, coś zaczyna. Jednak ostatnio w którymś ze swoich nowszych filmików mówiłaś o swoim partnerze (że masz w nim wsparcie). To znaczy że masz już kogoś nowego. Przynajmniej tak to zrozumiałem. Trzymam kciuki.
Dopiero jak była pewna drugiej gałęzi to na nią przeskoczyła. Tak się wydarzyło życie.
@@gilu1986 ja bym jednak zalecał tak łatwo się nie bawić w ocenianie innych.
@@rav1495 jak to wygląda w tym wypadku to my nie wiemy, więc nie ma co gdybać.
@@slaskiorzel @RaV Niestety znam trochę życie i wiem jak wspaniale kobiety potrafią mówić o związkach, że wydarzyło się życie i tym podobne piękne slogany. A i tak potem okazuje się, że po prostu pojawił się lepszy, ale głupio tak odejść od dobrego chłopaka, bo ani nie bije, ani nie pije, pomaga itd, więc coś trzeba wymyśleć na swoje usprawiedliwienie. Dla siebie i otoczenia.
@@gilu1986 Sranie w banie, że tylko kobiety tak robią. Większość facetów robi dokładnie to samo - większość zostawi "starą" partnerkę jak tylko jakaś "lepsza partia" młodsza czy ładniejsza zwróci na nich uwagę. Nawet te "dobre chłopaki" często tak robią. Faceci generalnie nierzadko są w związkach głównie dlatego, ze im po prostu "wygodnie" z czysto praktycznych względów - i sami się do tego bardzo często przyznajecie anonimowo. To jest dopiero "szlachetne".
A dlaczego faceci rzadziej odchodzą od partnerek? Bo przeciętny facet nie ma aż takiego wyboru i tylu adoratorek co przeciętna kobieta, ot co, PROSTE! I to jest prawdziwy powód tego, że rzadziej odchodzicie, a nie żadna "szlachetność", buahaha, nie bądź śmieszny.
Teraz dasz radę. Uwierz w siebie, nie w chorobę. Masz prawo myśleć to co myślisz i czuć to co czujesz. Nie jesteś chorobą.
Nie jestem i nigdy nie twierdziłam, ze jestem. Pooglądaj inne moje filmy. I wierzę w siebie. Dziękuję.
Malgosiu jesteś bardzo mądra, ciekawa zycia osoba,. PO PROSTU BADZ SZCZESLIWA
Bardzo mi to pomoglo..dziękuję
Dziękuję.
DZIĘKUJĘ
Łączę się z Tobą
Mając też wyzwanie.
Jestem alkoxholikiem z Chad, em i po cztreo letniej depresji.
Chad mam zdjagnozoeany od ośmiu miesięcy.
Związek który się zawalił.
Przykro mi.
Niestety osoby cierpiace na zaburzenia, psychiczne są stygmatyzowane. Zawsze druga strona związku będzie wypominała to, ile robi nawet nie mówiąc o tym, tylko swoim zachowaniem. Najlepiej dogadają się osoby, które mają lub miały podobne przeżycia i wiedzą, co to choroba. Przykre jest słuchanie osób postronnych, że Pan X jest taki dzielny, bo jego żona jest chora psych. Tak jakby ona nie była wartościowa, tylko on był herosem.
Oj od razu stygmatyzowanie.A jak mówi się cukrzykowi nie jedz słodyczy bo ci cukier skoczy....to też stygmatyzacja??
Bardzo smutna wiadomosc ...
Wiem... Dla mnie też.
Powiedzialas kiedys ze zrobilas cos straszego w mani, czyżby chodzilo o zdradę, czy za daleko poleciałem? Co Ci wypominał?
Spotykałam się z byłym. Na wódkę 😜 Ale mąż był chorobliwie zazdrosny.
Przepraszam za pytanie tylko pośrednio związane z tematem.
Czy trafiłaś na psychiatrów czy terapeutów, którzy pracowaliby z partnerem/partnerką osoby z ChAD? Czytałem, chyba na jakichś angielskich stronach, że według ich stanu wiedzy kluczem do leczenia jest włączenie najbliższych do terapii. Jestem od 7 lat w związku z dziewczyną z ChAD i doświadczam całkowitego odcięcia przez lekarzy i terapeutów. Nie jesteśmy formalnie małżeństwem, ale wątpię czy coś by to zmieniło, gdybyśmy mieli ślub. Moja partnerka ma krótkie okresy, kiedy uznaje, że "może ma ChAD", ale przerywa leki, albo idzie do psychiatry z założeniem, że nie będzie współpracować. Nie chodzi mi o terapię związku, tylko o to by pomóc mojej dziewczynie. Sytuacja jest ciężka, bo ona ma nastoletnią córkę z poprzedniego związku, jest niesamodzielna życiowo, chce odejść ode mnie ale nie uznaje swojej choroby. Czuję się całkowicie bezradny i tracę nadzieję, że jest jakieś wyjście poza czekaniem na wielką katastrofę, która może mieć różne postacie. Od przeprowadzek, szarpaniny życiowej, która będzie traumą dla dziecka do długiego okresu życia z osobą w manii, co będzie traumą i dla dziecka, i dla mnie.
Myślę, że wspólna terapia pozwoliłaby na dwie rzeczy: pomogłaby odbudować i utrzymać zaufanie pomiędzy nami, bo w tej chwili moja partnerka uważa, że jej lądowanie w szpitalu jest spowodowane przeze mnie (np. przez zbyt małe wsparcie w sytuacjach stresowych), a po drugie może pomogłaby mnie utrzymać się na powierzchni i dalej walczyć, bo w aktualnym stanie rzeczy po prostu straciłem całą nadzieję (nie na związek, ale na stworzenie dobrego domu dla dziecka mojej partnerki - ze mną lub beze mnie), a z nią - chęć do życia.
Zależy od co pytasz dokładnie. Psychoterapeuci nie pracują z chadem, bo to nie ich broszka i się nie znają. Psychiatrzy mogą rozmawiać z Wami we dwoje, ale raczej tylko pod kątem wywiadu. Przynajmniej ja się z tym spotykam. Jeśli chcecie pogadać o relacji pod kątem życia z chadem, to zapraszam do siebie na konsultacje:
www.dwubiegunova.pl/poradnictwo-i-coaching
Przydałoby się wysłuchać opinii Twojego męża na temat Waszego rozstania.
Jeśli kiedyś zechce, to spoko. Ale nasze opinienie są co do fundamentalnych kwestii spójne. Mamy wciąż kontakt i nie żywimy do siebie wrogich uczuć.
😔
Powodzenia. Moim zdaniem Twoja decyzja nie ma nic wspólnego z ChAD po prostu w kryzysie wieku wczesnośredniego spotkałaś innego faceta i tyle. Co do Twojej opinii na temat przemocy psychicznej Twojego męża to niestety nie możemy wysłuchać jego opinii na ten temat. Ja pamiętam z wielu Twoich filmów, że przedstawiany był on jako cudowny i wspierający partner...
Zgadza się. Sama nie chciałam pewnych rzeczy widzieć. Dopiero terapia mi to uświadomiła... :( Nigdzie nie powiedziałam też, że decyzja jest związana z chadem, wręcz odwrotnie. Ale z wiekiem też związana nie jest raczej. To już któryś kryzys. Ten skończył się źle.
Widziałem rozpad trzech związków, zawsze, ale to zawsze wina była po stronie byłego męża....który dziwnym trafem okazywał się kiepski kiedy pojawiał się ktoś inny. Ot, kobieca Strategia
Jeśli pojawia sie ktoś inny po którejkolwiek ze stron związku, to znak, że w związku dzieje się źle. To zawsze jest skutek, nie przyczyna.
@@DwubieguNova bzdury. Jeśli w związku dzieje się źle, to naprawiasz albo odchodzisz. Ładowanie się emocjonalnie w nową znajomość kiedy jesteś w relacji, to najzwyklejsza zdrada, bo to my dopuszamy okazję i się w nie angażujemy, nic się samo nie dzieje. Mam nadzieje ze mialas chociaż na tyle "jaj" żeby przeprosić byłego męża za zmarnowanie czasu.
To, co napisałam, to stanowisko terapeutów par i seksuologów - zdrada jest wynikiem kryzysu w związku. Zmiana partnera, co oczywiste, też. Nikt nie mówi, że to jest dobre. Też jestem zwolenniczką naprawiania. Nie zawsze jednak jest to możliwe. Rozumiem jednak, że przemawia prze Ciebie gorycz Twoich własnych doświadczeń.
Ja to widzę tak. Jak utrzymywał i dbał było Ok. Jak bohaterka stała się niezależna odeszła.
Przeciez zawsze byla niezalezna z tym, ze przez chorobe raz pracowala a raz nie. Zacznie sie depra to nie wiadomo jak ta niezaleznosc bedzie wygladac.
Bardzo dobrze zrobiła,jej mąż sobie odpocznie psychicznie. Najlepsza decyzja jaką mogła podjąć.Niech ktoś inny się z nią teraz męczy hehe
Tak też można na to patrzeć ;)
@@redrosexxx4720 ale mąż miewał depresje wiec tak się nie ciesz, z wiecznym depresantem też łatwo nie jest.
@@HannahHannahHannah z jakiegoś powodu nabawił się depresji, mój mąż też ma Chad wiem jak wygląda związek z chorym. Też nabawiłam się depresji ale się leczę
Po co to ogłaszać światu.
Po to, żeby ludzie wiedzieli, że można walczyć o siebie, swoje szczęście i podejmować nawet trudne decyzje mimo choroby. Mówiłam z resztą o tym :)
co to ta manieczka?
Mania - stan baaardzo podwyższonego nastroju.
Bez urazy z tego co słyszę to jest tylko "ja ". Założę się że przez 17 lat byłaś skupiona tylko na sobie, gadałaś mu o sobie 24/7 i o swoich problemach. I jeszcze nasz pretensje że był nadopiekuńczy? Powinnaś się cieszyć
Dobra rada: nie zakładaj sie, kiedy nie masz pewności, że wygrasz. Tutaj byś przegrał. Ogólnie cenię w facetach opiekuńczość, ale tutaj było wiele problemów, ale to prywatna sprawa.
Mówię od "ja", bo tak buduje się asertywne i zdrowe komunikaty - maja mówić i emocjach i sytuacji z naszej perspektywy. Druga strona nie należy do mnie. To zawsze interpretacja.
@@DwubieguNova Tak to wygląda z mojej perspektywy.
Ok. Ale trudno i jakąkolwiek perspektywę, kiedy patrzy się przez małą dziurkę na duży obraz ;) Mało faktów, dużo wnioskowania i oceniania. Chciałbyś, żeby ktoś tak wypowiadał się o Twoim życiu, kiedy go nie zna.
@@DwubieguNova Napisałem, bez urazy. Ludzie i tak wygadują różne rzeczy na które nie masz wpływu. O mnie też mówią i mnie oceniają z perspektywy dziurki od klucza.
Zauważyłeś, że po zwrocie: "bez urazy", zazwyczaj piszemy coś, co wiemy, że może być krzywdzące. Po co zatem to robić? Po co pisać niesprawiedliwe oceny? Bo inni tak robią? Może lepiej przyczynić się do lepszego świata i nie robić niefajnych rzeczy? A sam zwrot nic nie znaczy, bo to żadne usprawiedliwienie.
A nie jest to czasem takie cudowne wykorzystanie chadowskie a jak juz nie jesteś w czarnej d … 😮 to mąż lub żona jest zbędna. Chad pokazuje to w manii ale też w wyuczonych manipulacjach.
ChAD nie ma nic wspólnego z wyuczoną manipulacją. To choroba, nie strategia czy styl życia. Wedle mojej wiedzy, chadowcy, którym zdarza sie w manii narozrabiać, po manii żałują i zawsze starają się ratować swoje związki. To zasadniczo przeczy postawionej przez Ciebie tezie. I pamietajmy, że wyjątki potwierdzają jedynie regułę.
:(
Dlaczego nie próbujesz leków albo po prostu dlaczego nie ćpasz...
Przecież Gosia przyjmuje leki...
Chyba ktoś nie oglądał z uwagą...
Biorę leki, ale co ma do rzeczy?