Bahsettiğiniz konuların hepsinin çok değerli olduğunu düşünüyorum. İngiltere'de yüksek lisans eğitimimi tamamlayıp Türkiye'ye dönen biri olarak ben de konuyla ilgili kendi düşüncelerimi aktarmak istedim. Herkesin kendince haklı olduğunu ve hayatlarımızın her zaman bireysel tercihlerimiz üzerinden şekillendiğini belirterek başlayayım. Yurtdışına gitmek, yurtdışında eğitim almak, farklı toplumların içerisinde vakit geçirip onları anlamaya çalışmak insanın bizzat deneyimlemediği sürece asla tam olarak nasıl bir değer taşıdığını kavrayamayacağı deneyimler bence. Bu yüzden daha anlayışlı, daha kültürlü ve hepsinden önce daha iyi bir insan olmak adına bu deneyimlerin çok faydalı olduğunu düşünüyorum. Türk toplumunda "Yurtdışına gidersem hayatım kurtulur" gibi son derece sağlıksız bir düşünce hakim. İnsanlar çoğunlukla çaresizlikten ötürü bu düşünceye yöneliyor, fakat yurtdışında yaşamak ve hayat idame ettirmek hiç kolay bir şey değil. Bunun sebebi de maddiyat eksikliği değil maneviyat eksikliği. Bu yüzden videoda bahsettikleriniz üzerine kafa yorulması ve yurtdışında yaşamak fikri kapsamında enine boyuna değerlendirilmesi gereken meseleler. Ailesi, arkadaşları ile bağları hayatında önemli bir yer teşkil eden birisi için yurtdışında yaşamak, getireceği ekonomik ve sosyal refah ile karşılaştırıldığında daha ağır basan bir faktör olabilir. Türk toplumu genelindeki aile ve arkadaşlık bağları düşünüldüğünde bunun hiç de azımsanamayacak önemde bir mesele olduğunu söyleyebiliriz. Açlık sınırının "resmi" verilerle 7-8 bin TL olduğu bir Türkiye'de aile ve arkadaşlık bağlarının önemine dikkat çekmek biraz abes kaçabilir, bunu kabul ediyorum. Fakat etrafımda ne pahasına olursa olsun yurtdışında yaşamanın hayallerini kuran ve daha önce yurtdışına hiç çıkmamış insanlar olduğu için bu fikre biraz daha temkinli yaklaşılsın istiyorum hep. Gidilsin, görülsün ve ondan sonra karar verilsin. Bir de maneviyatın önemi yadsınmasın. Değerli deneyimlerinizi paylaştığınız için teşekkürler.
Kanada dan nasıl dönersin diyen herkese bu podcast'i göndermek geldi içimden.. Maalesef ilkokul lise yıllarında yurtdışında yaşamaya baslamadiysaniz adaptasyon ve orada gerçek anlamda mutlu olmak çok zor. Çocuk yaşlarda bile yurtdışına çıkan kişiler aileleri nedeniyle uzun yıllar oradaki hayata adaptasyon konusunda sorun yaşıyor. En doğru olanı bence kalıp buraları güzelleştirmek ama bu da uzun hikaye yüz yıllardır huzur bulmamış bir coğrafya... özetle inanıyorsan burası için mücadele edebilirsin diğer alternatif her türlü mutsuzluk. Benim geldiğim son nokta bu.
Yurtdışına hiç çıkmadım bir tecrübem yok fakat iphonedo nun "YURT DIŞINDA MUTLULUK VAR MI? (VAR, NİYE OLMASIN?)" videosu aklıma geldi. O videoda yurtdışında hiç bir zaman Türkiyede güldüğün kadar içten gülemeyeceksin diyordu. İzlemediyseniz tavsiye ederim.
Abi ben yatılı lisede okudum (ben yatılı değildim ama en yakın arkadaşım yatılı ve Kürt'tü). Bir gün bana nefret ettiğim birisi ile bile Kürtçe konuşurken daha mutlu oluyorum demişti. Kısacası sokaklarda Türkçe pano görmek, Türkçe müzik yapan barların arasından geçmek bile insanı Almanya'dan daha fazla mutlu etmeye yeter aslında. Umarım Türkiye'nin koşulları daha fazla insanı gurbette yaşamaya mecbur bırakmaz.
yaklaşık 8 aydır irlanda dayım ve söylediklerinizin hepsini yaşadım ve yaşıyorum
ปีที่แล้ว +1
Benzer sebeplerden dolayı doktora yapmaya geldiğim Singapur'dan 7 yıldır dönemedim. Keşke dediğiniz gibi bir şeyler düzelse de ilk fırsatta geri dönsek. Burada ise toplumun seni kabul etmesi daha zor çünkü tip olarak Asyalıya benzemediğin için nereye gitsek halen daha turist gözü ile bakıyorlar.
Hollanda’dan selamlar. Gözlemlediğim kadarıyla insan sıcaklığı ve Ingilizce yaygınlığı açısından Almanya buraya göre biraz geride., o yüzden senim işin bir tık daha zor. “İngilizce biliyorum ama sağlam arkadaşlık ilişkisi kurmak için Türkçe’nin yerini dolduramıyor yorumuna da şiddetle katılıyorum. Ben bu konuyu aşmak için üzerime görev edinip kendimi sosyalleşmeye zorluyorum, zart-zurt kursu, Meetup etkinlikleri falan… Hiçbiri Türk arkadaşlarınla geçirdiğin eğlenceli zamanların yarısının yerini doldurmuyor ama gittikçe daha iyiye gittiğini hissediyorum. Daha mı mutlusun dersen kesin bir şey diyemem, inişli çıkışlı. Her şey sevdiklerinle güzel. O kişileri bulunduğumuz yerde oluşturmak için de maalesef zorlu bir konforsuzluğun içerisine girmemiz gerekiyor sanırım. Tanıdık bir sloganla noktalıyorum “Heyecanımız yüksek, gençliğimiz var” ya da “Durmak yok yola devam” :) (10 sene de sürse lokal dili öğrenmeye başla bence, konuşmaya çabaladığını görünce bile insanların hoşuna gidiyor sen de kendini iyi hissediyorsun)
O kadar haklısınız ki. Ben de 2 senedir Hollandadayım çok güzel bi evde yaşıyorum ama o ev bana ev gibi gelmiyor. Evimi özlüyorum ailemi özlüyorum arkadaş ortamımı özlüyorum. Bi yaştan sonra gerçekten adapte olmak çok zor oluyor. Bir de anlatıyorum arkadaşlarıma aileme hiç kimse beni anlamıyor nasıl mutsuzsun oraya alışmaya çalış diyorlar. Gerçekten dönsem mutlu olacağımı bilsem döneyim zor gerçekten. Şu an nasıl hissediyorsunuz bilmiyorum ama ben artık kendimi kendim gibi bile hissedemiyorum
çok katılıyorum. Bende Hollandaya geldim. Arkadaş ortamı çevre aile vs derken aslında çok özlediğimi farkettim. Burda doğmuş büyümüş kişiler bu sorunu yaşamıyor hem dil açısından hemde çevre açısından burada oturmuş bir düzenleri var.
Yurtdışında (Almanya) artı yönlerini de eksi yönlerini de tahmin edebiliyorum. Burada yaşayan biri olarak diyorum 3-4 yıl gelinmez Türkiye’ye, duygusal davranma. Seçimler geçer sistem oturur dediğin gibi o eski 2012 gibi yıllara geri döneriz bakarsın hala mutlu değilsen dönüş yaparsın hatta o dönemde çok kıymetli de olursun burada yurtdışı kariyerinle; he şayet umduğumuz gibi olmadı ve gitgide kötüleşiyor en azından orada ettiğin mücadele daha çok kıymetlenir. Bu esnada tabiki ABD HOLLANDA güzel daha rahat seçenekler o konuda işte baktınki Almancayı sevmedin o zaman hiç geç değilki ülke değiştirmek için:)
Utku bey herkesin gittiği dönemde bende yurt dışına gidecektim korona çıktı gidemedim o iş yattı .Her zaman aklımda keşke gitsem vs vardı geçen geri dönüp kendime baktım bizi biz yapan etrafımızdaki insanlar ile gelişen kurudğumuz ilişkiler o lise arkadaşı dedikleriniz ile ben hala pes oynuyorum ( yenilmiyorum da 🤣) bugün internet cafe müziği olan dale don dale bile size o günleri hatırlatır hiç değilse bir tebessüm uyandırır ama bir almana bir şey ifade etmez 😂😂😂 Almana uyandıranlarda size uyandırmaz . Ben gitmedim gidemedim ailemle arkadaşlarımla kaldım onun bedelini işsizlikle iş bulsam mobingle ödedim 😅.Gördüğüm her fiyatta sövdüm ama o 10 kaplan gücündeki akp lilerin enflasyon gelince nasıl küfrettikleirni de görme keyfini yaşadım .Bugün pişman mıyım, değilim sonuçta izinlerde yine ailemin yanına istanbula ailem memlkette ise trabzona gidecektim .Güzel para kazanabileceğim bir kaç yıllık işler hariç orda tamamen hayatımı devam etmek için bence yaş olarak da çok geç kaldık . seçimleri bekleyin seçim sonucuna göre atlayın gelin Atatürkçü adamsınız bu ülkenin sizin gibi aydın insanlara ihtiyacı var ... Bu muhabbeti en son açtığımda bana atatürkçü bir arkadaşım unutmayın ATATÜRK 'DE TEMELLİ GİTSEYDİ nasıl olurdu demişti . Umarım istediklerimi anlatabilmişimdir umarım her şey istediğiniz gibi olur ...
Bahsettiğiniz konuların hepsinin çok değerli olduğunu düşünüyorum. İngiltere'de yüksek lisans eğitimimi tamamlayıp Türkiye'ye dönen biri olarak ben de konuyla ilgili kendi düşüncelerimi aktarmak istedim. Herkesin kendince haklı olduğunu ve hayatlarımızın her zaman bireysel tercihlerimiz üzerinden şekillendiğini belirterek başlayayım.
Yurtdışına gitmek, yurtdışında eğitim almak, farklı toplumların içerisinde vakit geçirip onları anlamaya çalışmak insanın bizzat deneyimlemediği sürece asla tam olarak nasıl bir değer taşıdığını kavrayamayacağı deneyimler bence. Bu yüzden daha anlayışlı, daha kültürlü ve hepsinden önce daha iyi bir insan olmak adına bu deneyimlerin çok faydalı olduğunu düşünüyorum.
Türk toplumunda "Yurtdışına gidersem hayatım kurtulur" gibi son derece sağlıksız bir düşünce hakim. İnsanlar çoğunlukla çaresizlikten ötürü bu düşünceye yöneliyor, fakat yurtdışında yaşamak ve hayat idame ettirmek hiç kolay bir şey değil. Bunun sebebi de maddiyat eksikliği değil maneviyat eksikliği. Bu yüzden videoda bahsettikleriniz üzerine kafa yorulması ve yurtdışında yaşamak fikri kapsamında enine boyuna değerlendirilmesi gereken meseleler. Ailesi, arkadaşları ile bağları hayatında önemli bir yer teşkil eden birisi için yurtdışında yaşamak, getireceği ekonomik ve sosyal refah ile karşılaştırıldığında daha ağır basan bir faktör olabilir. Türk toplumu genelindeki aile ve arkadaşlık bağları düşünüldüğünde bunun hiç de azımsanamayacak önemde bir mesele olduğunu söyleyebiliriz.
Açlık sınırının "resmi" verilerle 7-8 bin TL olduğu bir Türkiye'de aile ve arkadaşlık bağlarının önemine dikkat çekmek biraz abes kaçabilir, bunu kabul ediyorum. Fakat etrafımda ne pahasına olursa olsun yurtdışında yaşamanın hayallerini kuran ve daha önce yurtdışına hiç çıkmamış insanlar olduğu için bu fikre biraz daha temkinli yaklaşılsın istiyorum hep. Gidilsin, görülsün ve ondan sonra karar verilsin. Bir de maneviyatın önemi yadsınmasın.
Değerli deneyimlerinizi paylaştığınız için teşekkürler.
Kanada dan nasıl dönersin diyen herkese bu podcast'i göndermek geldi içimden.. Maalesef ilkokul lise yıllarında yurtdışında yaşamaya baslamadiysaniz adaptasyon ve orada gerçek anlamda mutlu olmak çok zor.
Çocuk yaşlarda bile yurtdışına çıkan kişiler aileleri nedeniyle uzun yıllar oradaki hayata adaptasyon konusunda sorun yaşıyor.
En doğru olanı bence kalıp buraları güzelleştirmek ama bu da uzun hikaye yüz yıllardır huzur bulmamış bir coğrafya... özetle inanıyorsan burası için mücadele edebilirsin diğer alternatif her türlü mutsuzluk. Benim geldiğim son nokta bu.
valla Türkiyem de Türkiyemm cumartesi dönüyorum, avrupası batsın tek diyebileceğim bu
Yurtdışına hiç çıkmadım bir tecrübem yok fakat iphonedo nun "YURT DIŞINDA MUTLULUK VAR MI? (VAR, NİYE OLMASIN?)" videosu aklıma geldi.
O videoda yurtdışında hiç bir zaman Türkiyede güldüğün kadar içten gülemeyeceksin diyordu. İzlemediyseniz tavsiye ederim.
Abi ben yatılı lisede okudum (ben yatılı değildim ama en yakın arkadaşım yatılı ve Kürt'tü).
Bir gün bana nefret ettiğim birisi ile bile Kürtçe konuşurken daha mutlu oluyorum demişti.
Kısacası sokaklarda Türkçe pano görmek, Türkçe müzik yapan barların arasından geçmek bile insanı Almanya'dan daha fazla mutlu etmeye yeter aslında. Umarım Türkiye'nin koşulları daha fazla insanı gurbette yaşamaya mecbur bırakmaz.
Son zamanlarda aklımdan sıklıkla geçen soruyu cevaplamışsın. Gerçekten samimi bir video olmuş. Bence kararların gayet iyi Utku, her zaman yanındayız.
Deneyimlerini paylaştığın için teşekkürler. Umarım şu günler geçer ve kendi ülkemizde huzur bulabiliriz.
yaklaşık 8 aydır irlanda dayım ve söylediklerinizin hepsini yaşadım ve yaşıyorum
Benzer sebeplerden dolayı doktora yapmaya geldiğim Singapur'dan 7 yıldır dönemedim. Keşke dediğiniz gibi bir şeyler düzelse de ilk fırsatta geri dönsek. Burada ise toplumun seni kabul etmesi daha zor çünkü tip olarak Asyalıya benzemediğin için nereye gitsek halen daha turist gözü ile bakıyorlar.
Hollanda’dan selamlar. Gözlemlediğim kadarıyla insan sıcaklığı ve Ingilizce yaygınlığı açısından Almanya buraya göre biraz geride., o yüzden senim işin bir tık daha zor. “İngilizce biliyorum ama sağlam arkadaşlık ilişkisi kurmak için Türkçe’nin yerini dolduramıyor yorumuna da şiddetle katılıyorum. Ben bu konuyu aşmak için üzerime görev edinip kendimi sosyalleşmeye zorluyorum, zart-zurt kursu, Meetup etkinlikleri falan… Hiçbiri Türk arkadaşlarınla geçirdiğin eğlenceli zamanların yarısının yerini doldurmuyor ama gittikçe daha iyiye gittiğini hissediyorum. Daha mı mutlusun dersen kesin bir şey diyemem, inişli çıkışlı. Her şey sevdiklerinle güzel. O kişileri bulunduğumuz yerde oluşturmak için de maalesef zorlu bir konforsuzluğun içerisine girmemiz gerekiyor sanırım. Tanıdık bir sloganla noktalıyorum “Heyecanımız yüksek, gençliğimiz var” ya da “Durmak yok yola devam” :) (10 sene de sürse lokal dili öğrenmeye başla bence, konuşmaya çabaladığını görünce bile insanların hoşuna gidiyor sen de kendini iyi hissediyorsun)
O kadar haklısınız ki. Ben de 2 senedir Hollandadayım çok güzel bi evde yaşıyorum ama o ev bana ev gibi gelmiyor. Evimi özlüyorum ailemi özlüyorum arkadaş ortamımı özlüyorum. Bi yaştan sonra gerçekten adapte olmak çok zor oluyor. Bir de anlatıyorum arkadaşlarıma aileme hiç kimse beni anlamıyor nasıl mutsuzsun oraya alışmaya çalış diyorlar. Gerçekten dönsem mutlu olacağımı bilsem döneyim zor gerçekten. Şu an nasıl hissediyorsunuz bilmiyorum ama ben artık kendimi kendim gibi bile hissedemiyorum
çok katılıyorum. Bende Hollandaya geldim. Arkadaş ortamı çevre aile vs derken aslında çok özlediğimi farkettim. Burda doğmuş büyümüş kişiler bu sorunu yaşamıyor hem dil açısından hemde çevre açısından burada oturmuş bir düzenleri var.
Duygularını paylaşıyorum, Hollanda'dan selamlar. Dilersen görüşebiliriz :)
Yurtdışında (Almanya) artı yönlerini de eksi yönlerini de tahmin edebiliyorum. Burada yaşayan biri olarak diyorum 3-4 yıl gelinmez Türkiye’ye, duygusal davranma. Seçimler geçer sistem oturur dediğin gibi o eski 2012 gibi yıllara geri döneriz bakarsın hala mutlu değilsen dönüş yaparsın hatta o dönemde çok kıymetli de olursun burada yurtdışı kariyerinle; he şayet umduğumuz gibi olmadı ve gitgide kötüleşiyor en azından orada ettiğin mücadele daha çok kıymetlenir. Bu esnada tabiki ABD HOLLANDA güzel daha rahat seçenekler o konuda işte baktınki Almancayı sevmedin o zaman hiç geç değilki ülke değiştirmek için:)
Utku bey herkesin gittiği dönemde bende yurt dışına gidecektim korona çıktı gidemedim o iş yattı .Her zaman aklımda keşke gitsem vs vardı geçen geri dönüp kendime baktım bizi biz yapan etrafımızdaki insanlar ile gelişen kurudğumuz ilişkiler o lise arkadaşı dedikleriniz ile ben hala pes oynuyorum ( yenilmiyorum da 🤣) bugün internet cafe müziği olan dale don dale bile size o günleri hatırlatır hiç değilse bir tebessüm uyandırır ama bir almana bir şey ifade etmez 😂😂😂 Almana uyandıranlarda size uyandırmaz . Ben gitmedim gidemedim ailemle arkadaşlarımla kaldım onun bedelini işsizlikle iş bulsam mobingle ödedim 😅.Gördüğüm her fiyatta sövdüm ama o 10 kaplan gücündeki akp lilerin enflasyon gelince nasıl küfrettikleirni de görme keyfini yaşadım .Bugün pişman mıyım, değilim sonuçta izinlerde yine ailemin yanına istanbula ailem memlkette ise trabzona gidecektim .Güzel para kazanabileceğim bir kaç yıllık işler hariç orda tamamen hayatımı devam etmek için bence yaş olarak da çok geç kaldık . seçimleri bekleyin seçim sonucuna göre atlayın gelin Atatürkçü adamsınız bu ülkenin sizin gibi aydın insanlara ihtiyacı var ...
Bu muhabbeti en son açtığımda bana atatürkçü bir arkadaşım unutmayın ATATÜRK 'DE TEMELLİ GİTSEYDİ nasıl olurdu demişti . Umarım istediklerimi anlatabilmişimdir umarım her şey istediğiniz gibi olur ...
15:21
17:12
YOK