استاد شهریار - پیرم و گاهی دلم یاد جوانی میکند
ฝัง
- เผยแพร่เมื่อ 26 ส.ค. 2024
- پیرم و گاهی دلم یاد جوانی می کند
بلبل شوقم هوای نغمه خوانی می کند
همتم تا میرود ساز غزل گیرد به دست
طاقتم اظهار عجزو نا توانی می کند
بلبلی در سینه می نالد هنوزم کاین چمن
با خزان هم آشتی و گل فشانی می کند
ما به داغ عشقبازیها نشستیم و هنوز
چشم پروین همچنان چشمک پرانی می کند
نای ما خاموش ولی این زهره شیطان هنوز
با همان شور و نوا دارد شبانی می کند
گر زمین دود هوا گردد همانا، آسمان
با همین نخوت که دارد آسمانی می کند
سالها شد رفته دمسازم زدست اما هنوز
در درونم زنده است و زندگانی می کند
با همه نسیان تو گویی کز پی آزار من
خاطرم با خاطرات خود تبانی می کند
بی ثمر هر ساله در فکر بهارانم ولی
چون بهاران می رسد با من خزانی می کند
طفل بودم دزدکی پیر و علیلم ساختند
آنچه گردون می کند با ما نهانی می کند
می رسد قرنی به پایان و سپهر بایگان
دفتر دوران ما هم بایگانی می کند
"شهریارا" گو دل از ما مهربانان نشکنید
ورنه قاضی در قضا نامهربانی می کند
من خودم افغانی هستم همه ی مردم ایرانیان را دوست دارم قربان تون .. خیلی شاعران خوب دارین افتخار شما افتخار ماست...
❤❤❤
شاعران ایران و افغانستان در اکثر موارد یکی هستند این بزرگواران افتخار تمام فارسی زبانان در سراسر گیتی هستند
به خدا قسم تو جوونی پیر شدیم.احساس میکنم از درون خورد شدم.😔😔
روحت شاد افتخار ایران .صدای توبرای من بهترین آرام بخش .شعرهایت دردودلهای انسانها
روحت شاد🥺 عجب احساسی داره این شعر🥺
فقط صداست که می ماند ، روحشان شاد باد 🤲🌹🌾
روحت شاد شهریار بلند آوازه ایران
روحت شاد بزرگ مرد❤❤❤
دمت گرم استادبزرگ روحت شاد
خدا رحمتش کنه🥲
برای چندمین بار شنیدم و گریستم …
اخ تا قیومت
خدایشان آمرزد.
چه صدای نابی بودند.
...چون بهاران میرسد، با من خزانی میکند
احسنت
تک بود
یاشاسین
روحت شاد یادت گرامی
روحش شاد خیلی عالی بود
بسیار زیبا 😢
شهریارا جاودان، این بازی سرنوشت با ما چه کرد که خود ارزویه مرگ میکنیم.
عجب شاعری
عجب شاعری
بهترین شاعرِ معاصر.
استاد شهریار تسلطِ باور نکردنی در شعر داشت
عالی بود
قدری جوانی مان را بدانیم
روحشون شاد
ماشالله
استاد با این تبحر در شعر فارسی جاودانگی میکند.
طاقتم اظهار عجزو ناتوانی می کند ....
اشک آدم در میاد عمیق بهش فکر کنی
❤️❤️❤️
😍😍😍👌🏾
😍😍😍😍😍❤🧡💛
★★★★★
اكر بيماري وفقر داري بفهم حيج وقت جوان نبودي
ساربان رفته کنون خاکسترش بر باد است
آن جَرس رفته کنون پشت سرش فریاد است
.داور.
حیف مردم ترک زبان وقتی استاد زنده بود قدرش را ندانستند چرا مرده پرستیم اینم از دین اسلام برایمان مونده است