Jak radzić sobie z dzieckiem?
ฝัง
- เผยแพร่เมื่อ 5 ก.ย. 2024
- 20% ludzi bije własne dzieci i nie widzi w tym nic złego. Dziś o tym co zrobić by inaczej wychowywać swoje dziecko niż przez kary fizyczne.
Jeśli jesteś przemęczony i łatwo wpadasz w złość zastosuj Trening relaksacyjny Jacobsona lub ściągnij aplikacje na telefon która nauczy cię kontrolować oddech np. Relax Lite.
Baw się 30 min dziennie ze swoim dzieckiem, to naprawdę poprawia relację.
www.paweljuras.pl
Mądre rady, jako psycholog też radziłam to wszystko komuś, jednak co, jak to nie działa w przypadku pewnych dzieci, np. z lekkim FAS, uszkodzonych, odebranych, będących w międzyczasie u kilku rodzin zastępczych..., nowi rodzice nie mają już pomysłów jak wychowywać takie dzieci, kiedy tłumaczenie i spokojny głos nie działa- dziecko jest agresywne, złośliwe, nie współpracuje, robi rzeczy niebezpieczne dla siebie i innych... Z przedszkola do przedszkola, bo tam też sobie nie radzą, podniesiony głos lub groźba kary nie działa, motywowanie nagrodą poprzez wspólne zabawy i spędzanie czasu w ulubionym miejscu też nie działa. Skąd taki rodzic ma mieć siłę i skąd czas dla siebie. Wokół słyszy cierpliwie...spokojnie..., pomocy dla rodzin zastępczych i adopcyjnych nie ma, żadnych coachów czy superwizji. Może zechciałby Pan się zająć tym tematem?
Kiedyś zapytałem Boga co jest najlepsze dla moich dzieci. Usłyszałem "Twój czas".
Kolejnym razem kiedy wpadłem we wscieklosc w domu. Usłyszałem "Dlaczego nie prosisz o pomoc kiedy Ci źle"
Jeśli jesteście na granicy wytrzymałości w wychowaniu dziecka wołanie do Boga "Pomoz mi Boże". Bóg wtedy interweniuje. Bóg jest źródłem wszelkiej cierpliwości.
Napisałem to zanim film się skończył. Chwała Bogu
Pawel - miło, że podejmujesz tak ważny temat.
Dzieci są cudem.
To nieprawda! Rodzice krzyczą bo sobie nie radzą a nie dlatego, że ktoś inny krzyczał. Wszystkie inne metody zawodzą dopiero przemoc działa i względnie da się wyrabiać na czas. Bo wszystko jest przygotowane, a dzieci wydziwiają przez każdą taką rzecz tracimy czas. Codziennie docieram spóźniona do pracy. Kiedy krzyczę to dzieci przez strach mniej wydziwiają. Prośby i rozmowy nie skutkują.
Byłam w szkole dla rodziców. Zawsze jestem zniecierpliwiona z rana kiedy dzieci nie wyrabiają się na czas do szkoły a ja do pracy.
Rano nie ma czasu na żadne treningi relaksacyjne.
Też dobry sposób jest żeby pracować z wewnętrznym dzieckiem . Polecam dla rodziców
Ma Pani na myśli terapię schematów? :)
@@Psychoterapia_Pawel_Juras to nowa terapia . Nie za bardzo w temacie jestem . Ale Warta uwagi . . To bardzo dziękuję . Wewnętrzne dziecko chyba taką ma nazwę . trochę latek . Tylko w Polsce bardzo mało mówią . Ciekawe dlaczego?. Też o zaburzeniach narcyzmu ile rodziny było szczęśliwych za czasu uciekły kobiety mężczyźni też się udało . Jak Milki w książkach ☝️😊wiedzą ważna mocą jest
Dziękuję bardzo i proszę o więcej filmików!
Wszystkie rady są bardzo cenne
Mój syn ma prawie 3 lata nigdy nie bije dziecka, czasem na niego nakrzyczalam w chwilach słabości..... niestety od czasu lock Down jestem z nim sam na sam wiadomo do pracy nie chodzę A syn do przedszkola też nie🙄🙄 przez ten okres zbyt wiele na niego wybuchlam I nie nawidze siebie za to w większości się powstrzymuje ale tych parę razy gdy mi się to nie udało obawiam się że to o wiele za dużo..... syn zaczyna się bardziej buntować I też pi mnie krzyczeć np jak wymusza kupno zabawki bądź gdy na czymś mu bardzo zależy... staje się agresywny i zdaje sobie z tego sprawę że to moja wina. Jestem załamana....... mam nadzieję że już niedługo mogę wrócić do pracy I wszystko wróci do normy..... czy jest szansa odbudować te same relacje co były wcześniej? Boję się że mój syn mnie nie nawidzi
Syn sprawdza granice, separuje się, to nigdy nie jest przyjemne. Jeśli Pani jest trudno opanowywać swoje emocje to można się zastanowić nad skorzystaniem z pomocy specjalisty (psychiatry czy psychoterapeuty).
Dziękuję
Proszę bardzo
Bardzo fajny kanał, właśnie go odkryłam. Dobry przekaz, dziękuje za rady, pozdrawiam!
Bardzo dziękuję :)
Bardzo dobrze powiedziane
Dziękuję
Raczej dwulatek nie pojmie zdania typu : poczekaj, odpocznę :)
To wrzaśnij, na pewno zrozumie 🫣
Przepraszam, ale nie odbieraj dziecku zdolności rozumienia.
Cudowny film. Proszę nagrywać ....
Cieszę się. Zbieram się już od dłuższego czasu :)
@@Psychoterapia_Pawel_Juras będę czekać
Panie Pawle moj synek jest dzieckiem autystycznym bardzo ciezko jest wytrzymac z nim kiedy ma trudny dzien lub jak wpada w zlosc oczywiscie nie stosujemy przemocy fizycznej ale to jest bardzo trudne jest zachowanie spokoju 😢pozdrawiam serdecznie
Bez wątpienia jest to bardzo trudne i prawdopodobnie bardzo wyczerpujące. Do tego potrzeba bardzo dużo cierpliwości i jak tylko się da zadbania o siebie, bo jak będzie Pan czuł się dobrze to choć trochę łatwiej będzie zająć się synem. Proszę też poszukać zajęć TUS dla syna (trening umiejętności społecznych) oraz może grupę wsparcia dla rodziców dzieci z Zespołem Aspergera lub dzieci autystycznych. Pozdrawiam serdecznie.
Nie jest to prawda. Znam osobę która była wychowana przez rodziców którzy nie używali przemocy, a znajoma ma notoryczny brak cierpliwośći i wybucha złością zanim pomyśli. No i co z nią począć?
Przepraszam, a czy Pan jest ojcem?
Dzień dobry Pani Ulo, myślę, że to bez znaczenia w kontekście nagrania i rad jakich udzielam, ale jeśli Pani to może pomóc, to tak jestem ojcem. Byłem również przez prawie 10 lat nauczycielem, prowadziłem Treningi umiejętności społecznych dla dzieci od 6 r.ż, współprowadziłem warsztaty dla rodziców. Prowadziłem zajęcia dla klas "trudnych". Od 9 lat pracuję terapeutycznie z dziećmi i rodzicami. Jeśli ma Pani pytania co do rad z filmu lub trudności na które nie udzieliłem odpowiedzi to proszę śmiało pisać. Być może uda mi się Pani pomóc :)
@@Psychoterapia_Pawel_Juras
Dzień dobry, ja pytałam o ojcostwo, bo Pan z taką łatwością mówił, żeby wypić ulubioną kawę.
Muszę powiedzieć, że mi często brakuje takich możliwości , żeby odpocząć przy ulubionej kawie, czy spacerze, zajmując się małym dzieckiem.
Śmiem twierdzić, że rozumieją to tylko matki, że czasem naprawdę brakuje czasu przy małym dziecku.
Zapytałam Pana o to, bo mój mąż tego nie jest w stanie zrozumieć, że czasem jestem zmęczona. Twierdzi, że nie mam prawa być tymi czynnościami zmęczona.
Dlatego pytałam Pana, bo sądzę, że mężczyźni raczej nie powinni się o tym wypowiadać, tak, jak osoby , które nie mają dzieci.😀
Poza tym, też jestem nauczycielem, mam podobną profesję, jak Pan.
I nauka cudzych dzieci bardzo się różnią od wychowania własnego dziecka.
Pozdrawiam
Dziękuję za odpowiedź.
Obecnie pracuję tylko jako psychoterapeuta i przez to nie mogę się zgodzić, że tylko matka rozumie matkę. Gdyby tak było, musiałbym doświadczyć wszystkiego co moi pacjenci by ich zrozumieć. Być może Pani mąż z jakiegoś powodu nie może się wczuć w Pani sytuację, może bywało tak już w przeszłości również w innych momentach...
@@Psychoterapia_Pawel_Juras
A w jakim mieście Pan pracuje?
W Warszawie