felsefe ve gençlik, ergenlikten yetişkinliğe, simgesel sitem, gençliğin inisiyasyonu ve simgesel sistem vb. konularda Fransız düşünür Alain Badiou'nun görüşlerinin müzakeresi.
Badiou'nun söylediği yönelimsizleşme bana bir noktada iyi bir şeymiş gibi geliyor, çünkü ideolojikleşmeyide beraberinde götürüyor. Tabii bir başıboşluğun var olması bazıları için rahatsız edici olsada, yönelimsiz olmak ideolojilerin tutsağı olmadan, salt fikire yönelmeyi mümkün kılma ihtimalini beraberinde taşıyor. Belki Badiou'nun baktığı açı bu değilama ben okuduğumda ve burada sizden dinlediğimde tekrar tekrar bu noktaya geldim yönelimsizleşmenin üzerinde durunca.
Yönelim aramıyor da toplumsal düzlemde sembolik düzen inşa edilir. Boşluk kabul etmez. Bu kurumlaşmada gerçek yaşam temelli gerçek özgürlükçü ve eşitlikçi simgeleştirme ve idealize ediş Felsefe ile olabilir. Bu olası sömürge ve yenlendirilmeden kurtulmayı sağlaması açısından önemli.
Yeni kuşağın gelenekle eli kolu bağlı değil fakat bu özgürlükle bu gezginlikle ne yapacak? Kendimize bunu sormalıyız belki de. Bahsedilen eşitlikçi simgesel düzen için çabalarken hep bir karadelik yanıbaşımızda. İnisiyasyon kalıpları ve geleneksel simgesel düzenin olmadığı bir dünyada gerçek yaşamı aramak çok cesurca bir iş olmalı.
Rica ederim. Ben teşekkür ederim kitabı okuyup itinayla yazdığın yorum için. Gerçekten konuşmamız gereken temel meseleler. Fakat kaç kişi bunun farkında bilmiyorum.
Badio ifade ettiği yönelimsizliğin nihilist ve anlamsızlık durumu olmasına neden bir çözüm arıyor mesela? İnsan süreç içerisindeyken birilerinin bir şeylere yüklediği anlamı kendi düşüncesi edinip içini rahat ettirmek zorunda mı?
Badiou'nun söylediği yönelimsizleşme bana bir noktada iyi bir şeymiş gibi geliyor, çünkü ideolojikleşmeyide beraberinde götürüyor. Tabii bir başıboşluğun var olması bazıları için rahatsız edici olsada, yönelimsiz olmak ideolojilerin tutsağı olmadan, salt fikire yönelmeyi mümkün kılma ihtimalini beraberinde taşıyor. Belki Badiou'nun baktığı açı bu değilama ben okuduğumda ve burada sizden dinlediğimde tekrar tekrar bu noktaya geldim yönelimsizleşmenin üzerinde durunca.
Yönelim aramıyor da toplumsal düzlemde sembolik düzen inşa edilir. Boşluk kabul etmez. Bu kurumlaşmada gerçek yaşam temelli gerçek özgürlükçü ve eşitlikçi simgeleştirme ve idealize ediş Felsefe ile olabilir. Bu olası sömürge ve yenlendirilmeden kurtulmayı sağlaması açısından önemli.
Yeni kuşağın gelenekle eli kolu bağlı değil fakat bu özgürlükle bu gezginlikle ne yapacak? Kendimize bunu sormalıyız belki de. Bahsedilen eşitlikçi simgesel düzen için çabalarken hep bir karadelik yanıbaşımızda. İnisiyasyon kalıpları ve geleneksel simgesel düzenin olmadığı bir dünyada gerçek yaşamı aramak çok cesurca bir iş olmalı.
Evet hem cesurca hem riskli ve hem de tehlikelere gebe. Fakat yeni insan için bir umuda da dönüşebilir.
Rica ederim. Ben teşekkür ederim kitabı okuyup itinayla yazdığın yorum için. Gerçekten konuşmamız gereken temel meseleler. Fakat kaç kişi bunun farkında bilmiyorum.
henüz bitti, çok teşekkürler video için.
Rica ederim
👍👍
Badio ifade ettiği yönelimsizliğin nihilist ve anlamsızlık durumu olmasına neden bir çözüm arıyor mesela? İnsan süreç içerisindeyken birilerinin bir şeylere yüklediği anlamı kendi düşüncesi edinip içini rahat ettirmek zorunda mı?