Joker jest fantastyczny, ale film trochę mniej - Recenzja
ฝัง
- เผยแพร่เมื่อ 27 ส.ค. 2024
- Joker.
#Joker #JoaquinPhoenix #DC
__
KONTAKT:
kontakt@sfilmowani.tv
sfilmowani.tv
WSPARCIE NA PATRONITE:
patronite.pl/s...
SOCIAL MEDIA:
/ sfilmowani
/ sfilmowanagrupa
/ sfilmowani
/ sfilmowani
__
Muzyka w intro: Oververk "Daybrake" www.overwerk.com/
Według mnie, Phoenix musi otrzymać Oscara. Tyle świetnych ról (Commodus z "Gladiatora", Johnny Cash z "Spaceru po linie", Joe z "Nigdy cię tu nie było" itd.), a Akademia miała go w dupie. Kto też uważa, że Phoenix powinien za tą rolę otrzymać Oscara?
Pheonix powinien zgarnąć Oscara za co drugą swoją rolę, na czele z "Mistrzem", "Nigdy cię tu nie było" czy "Inherent Vice" / Dawid
@@sfilmowanitv Masz rację! Ale tak z ciekawości zapytam: która rola Joaquina Phoenixa jeszcze Ci się podobała, poza rolą "Jokera" właśnie?
No przecież napisałem wyżej, w których filmach uważam jego kreacje za najlepsze :D / Dawid
@@sfilmowanitv Okej. :D
Commodus to jest w ogóle taki antyczny Joker. Bardzo podobna postać pod paroma względami.
Ten taniec Jokera na schodach zrobił na mnie ogromne wrażenie. Wszystko tam grało. Kolory, światło, tło i sama postać. To zapamiętam z tego filmu najbarfziej.
Świetna scena ale ja najbardziej zapamiętałem taniec w toalecie po zabojstwach w metrze 😈
Ja najbardziej zapamiętalam jak na koniec zrobił sobie uśmiech z własnej krwi
Rafał Tas O tak, ta scena to już dla mnie klasyka. Szczególnie, że Phoenix tam improwizował.
@@mrv5283 Dokładnie w tym momencie to były narodziny Jokera. Aż się uśmiechnąłem jak to zobaczyłem :)
@@rafatas4470 dokładnie mam tak samo i ta muzyka Hildur... Cudna scena, taniec nie był planowany... W czasie kręcenia wyszło to od Phoenixa i wyszło idealnie, porywająco...
Niezależnie od tego jak uważamy, że udał się film zgodzimy się co do jednego. Główna rola to pure gold
Zgadzam się w stu procentach.
Phoenix to Bóg w tym filmie.
Dokładnie
Tak, złoto dla phoenixa, platyna dla ledgera i możemy się zgodzić!
A ja uważam ze to jest arcydzieło pod względem postaci głównego bohatera. Postać psychologicznego Jokera od pierwszych chwil wgniata w fotel. Oskar za najlepszego aktora murowany.
Jeżeli Phoenix nie dostanie za tą rolę Oscara, to ja nie wiem, kto zarządza tą Akademią.
Akademia ma już doświadczenie w olewaniu znakomitych ról Phoenixa, więc wszystko się może zdarzyć
@@natanradzicki2265 Nikt. W Gildii są zarówno wyjadacze, jak i zaproszeni tam nikomu nieznani lub prawie nieznani autorzy pojedynczych zdjęć/filmów/ról z ostatnich dekad. Oscar to żaden wyznacznik prestiżu, jeśli wiesz jak wygląda procedura głosowania. Na ten temat film nakręcił Dem chyba dwa lata temu. Zobacz, polecam. Za to główna nagroda na MFF w Wenecji już taką kaszaną nie jest i po informacji, że "Joker" ją zdobył byłem prawie pewien, że ten film będzie przełomem jeśli chodzi o ekranizacje około komiksowe.
@@ShinkasaLian Byłeś PRAWIE pewien?
@@natanradzicki2265 tak, prawie.
Jak dla mnie arcydzieło. Kompletnie nie przeszkadzały mi wady, które was irytowały. Wręcz przeciwnie, uważam, że takie bardzo bezpośrednie i dosadne pokazanie niektórych rzeczy wyszło filmowi na dobre. Zazwyczaj wolę jak coś jest pozostawione widzowi do przemyślenia (mówię o wątku sąsiadki), ale nie raziło mnie wcale to filmowe dodatkowe wyjaśnienie. Widziałam bardziej nachalne, to było takie całkiem zwyczajne i nie zwróciłam na nie przez to jakiejś większej uwagi :) Joaquin Phoenix jest tak dobry, że aż boli i słów brakuje. A ujęcia i muzyka są po prostu przepiękne.
w pełni się zgadzam! myślę, że w przypadku tego filmu nie koniecznie miało chodzic o wyjście z kina z pakietem przemyśleń (chociaż oczywiście niektóre momenty na to pozwalają). Joker w trakcie staje się coraz bardziej "dosłowny" i jaskrawy jako postać, tak samo akcja jest stopniowo coraz bardziej dobitna. Tempo tego filmu stopniowo wgniata w fotel. Ja ani przez chwilę nie czułam przesytu ani w przypadku formy, ani dosłowności przekazu.
Mam dokładnie takie same odczucia.
Myślałem, że film o Jokerze będzie właśnie jeszcze dosadniejszy a na pewno nie tak powolny. I właściwie do samego końca dosyć stonowany aż do końcowych scen. Absolutnie kocham ten film. Akurat nie zawsze niedopowiedzenia=ambitne-kino/skłanianie-do-refleksji. Tutaj sama realizacja już wbija w pewną atmosferę, nastrój i skłania do pewnego myślenia, ale to tylko np. na niektórych może tak podziałać, np. mnie :)
Spoiler
Uważam że wizualnie świetnie wyglądają ostatnie sceny zamieszki w Gotham i joker stojący na środku tłumu robiący sobie ten uśmiech z krwi
Sexi doge moim zdaniem powinna to byc ostatnia scena i ta w psychiatryku była już niepotrzebna
@@weronikaosak7019 tak! Ja przez sekundę miałam przeczucie i nadzieję, że tak się skończy cały film. Bardziej od sceny w psychiatryku nie pasowała mi scena z młodym Brucem, to było takie ech, czemu mnie to nie dziwi. Później scena w psychiatryku, ok, rozumiem, w sumie może być.
To była scena, na której się popłakałam 💔😿
@Weronika Osak o Tak. Dokładnie to samo myślę. To powinna być końcowa scena!
Ta scena w psychiatryku dała dla niektórych troszeczkę humoru i gdyby to się skończyło na scenie zamieszek ludzie mieli by taki ciężar według mnie scena z psychiatryka trochę pomogła ogarnąć film
Moim zdaniem Phoenix dokonał czegoś niesamowitego w tym filmie. Widać w nim ogromne zaangażowanie do tej roli.
Wyczytałem, że dla tej roli schudł 20 kg.
Ale spoko tez, ze go nie przerosła i się w niej nie zatracił. Bo rola w cholere ciezka.
Czy tylko mnie się wydaje że każdy kto grał Jokera to grał bardzo dobrze? Czy to znaczy że podświadomie każdy jest taki
@@haloarbiter2027 Nie wszyscy zagrali Jokera bardzo dobrze. Jared Leto jest tego idealnym przykładem.
@@natanradzicki2265 jego prawie w filmie nie było a poza tym legion samobójców i tak był najwyżej średniakiem
Odnoszę wrażenie, że trochę za bardzo czepiacie się tego filmu. Mówicie, że był on zbyt oczywisty, tymczasem na YT jest masa filmików z różnymi teoriami i interpretacjami tego co w nim konkretnie zaszło. Polecam obejrzenie przynajmniej jednego z nich i przemyślenie tego czy ten film na pewno był tak płytki jak go oceniacie.
[SPOILERY] Mam tu na myśli fakt, że film ten każdy może obejrzeć na swój sposób - przykładowo nikt nie jest pewien czy Arthur był adoptowany przez Penny czy jednak był jej dzieckiem; czy Thomas był jego ojcem czy też nie, a jeśli był to czy się nad nim znęcał czy też nie. Takich rzeczy jest całe mnóstwo w tym filmie i nie ma na nie konkretnych odpowiedzi - my jako widzowie decydujemy jaką genezę Jokera oglądamy i osobiście uważam, że jest to coś na prawdę oryginalnego, genialnego i idealnie pasującego do postaci Jokera.
@@alexsush6783 Ja mam właśnie troszkę inaczej, bo często się zgadzam z ich opiniami na temat filmów i czepianie się jakichś drobnych szczególików mi nigdy nie przeszkadzało. Tutaj jednak zrobili z igły widły bez potrzeby
Ale przecież było powiedziane że matka Artura była chora psychicznie i zaadoptowała go po czym wmówiła sobie że joker jest jej i Thomasa synem ale on odrzucił ją a jej inny chłop bił ją i młodego Arthura
Orginal pl owszem, po czym widzimy jak Artur malując twarz ogląda zdjęcie, które z tyłu podpisał z tekścikiem miłosnym Thomas Wayne. Oczywiście możemy stwierdzić, że Penny sama napisała ten tekścik, ale już gdzieś w internecie widziałem porównanie pisma Penny z tym z tyłu zdjęcia i się one nie zgadzają, więc ten tekścik napisała inna osoba. Poza tym trzeba pamiętać, że narratorem tego filmu jest Joker, któremu nie można ufać - nie wiadomo co jest prawdziwe, a co sam wymyślił
@@maciekkadziela4592 Mógł jej Thomas coś takiego wysłać, to nie wyklucza późniejszego odrzucenia przez niego Penny i jej syna. Ile to mężczyzn mówi kobiecie, że ją kocha, okazuje jej takie romantyczne gesty, by tylko się zabawić? Tym bardziej jeżeli Penny pracowała dla rodziny Thomasa jako służba domowa/sprzątaczka/coś w tym stylu. Niewykluczone, że oni naprawdę mieli romans, ale dla niego to nigdy nie było nic poważnego, tylko zabawa, tym bardziej że sam był z dobrej, uprzywilejowanej rodziny, mógł nie chcieć się z nią wiązać.
Thomas kazał jej podpisać papiery, że Artur jest adoptowany. Penny w psychiatryku nie wyglądała na chorą, ale zmęczoną życiem - może psychicznie ale wyczerpaną (odrzucenie przez ukochanego, upokorzenie). To nie zmienia faktu, że jej późniejszy partner mógł znecac się nad jej dzieckiem (stąd nerwowy śmiech Arthura jako coś w stylu ptsd) a może i nad nią. Dla mnie to jest jasne, wielu bogatych ludzi zrzeka się dzieci "na boku".
Dla mnie film ten jest WYBITNY!
Odnośnie gry Phoenixa: scena, kiedy Arthur się szeroko uśmiecha dostając ochrzan od szefa mnie zmroziła. Normalnie ścierpła mi skóra. To było straszne i genialne.
Ja za to jak widziałem każdą scenę jak Arthur się chorobliwie śmiał to miałem łzy w oczach. Jak znakomicie można było zagrać ból, nawet kiedy ból jest śmiechem. Niesamowite.
Dla mnie ten film jest kompletny. Dziękuje, miłego poniedziałku.
"Uwielbiam", jak mówicie o scenach w teorii bez spojlerów, ale wklejacie w zdania kilka słów, które nakierowują na spojler bardzo szybko. :)
Nie rozumiem też wielu argumentów przeciw. Wielu recenzentów w ogóle nie zauważa z czyjej perspektywy przedstawiana jest historia w tym filmie.
SPOJLERY.
Joker jest chory i z biegiem akcji staje się narcystyczny i egocentryczny. Zaczyna mówić o tym co myśli, robić co chce, przestaje brać leki. i przypadkiem trafia na odpowiednie nastroje społeczne. Nie ma w tym filmie dużego komentarza, jest tylko postać i jej sposób widzenia świata - uważa siebie za ofiarę społeczeństwa. Nie można mu nie przyznać racji, ale cały czas - słowa postaci nie muszą być słowami reżyseria, a każda akcja danego charakteru nie musi niczego symbolizować, może po prostu pasować do osobowości w danym momencie. Nie wiem czemu tak wielu recenzentów się skupia na przekazie filmu, jeśli sami twórcy mówią, że nie o to w tym filmie chodzi.
Nie ma w tym filmie dużego komentarza? To o czym był cały monolog Jokera w studiu telewizyjnym? :) Oczywiście, że słowa postaci nie muszą być słowami reżysera, ale z tego filmu bije pretensja i chęć opowiedzenia o ważnym społecznym problemie. To, że ja to widzę i tak odbieram, nie oznacza, że musisz to widzieć tak samo. Recenzje są z założenia subiektywne, tak jak odbiór kultury w ogóle. / Dawid
Zresztą po przeczytaniu kilku wypowiedzi reżysera a propos obecnego stanu komedii w jego odczuciu, nie sposób nie zauważyć, że w końcowym monologu jest zawarte mnóstwo jego osobistych przekonań.
Dokładnie, też mam takie odczucia, zwłaszcza że gotham to fikcyjne miasto które jest trochę oddzielnym bohaterem i żyje własnym życiem. A kulminacja to takie narodziny jokera jako tej postaci, którą znamy, z którą będzie się musiał zmierzyć Batman :) Wydaje mi się, że dodawanie do interpretacji komentarza społecznego bardzo filmowi odejmuje, a nie jest mu potrzebne.
@@sfilmowanitv wyobraźcie sobie, że jesteście wkurzeni na cały świat...chcecie to wykrzyczeć, szczególnie tym których to dotyczy. Zemsta musi smakować, a szybkie pif-paf smakuje słabo, nie dość wyraziście. Zauważcie, że w tej scenie Joker początkowo w ogóle nie planował żadnego manifestu. Sytuacja potoczyła się zupełnie inaczej i skrywane pretensje wybuchły sprowokowane prze Murraya. Wasze negatywne przytyki, to dla mnie takie przeintelektualizowane pierdy. Może jak wielu pisze powinno się skupiać na studium postaci , i tym moim zdaniem ten film jest, a nie na rzekomych próbach naprawiania świata za pomocą filmu.
@@wbar9255 dokładnie! Przecież widać, że on się przygotowuje do tego występu, że tam popełni samobójstwo, ale widzi to zdanie w swoim dzienniku, że chce, żeby ta jego śmierć miała znaczenie. On chciał trochę przemówić do tłumu, chciał wywołania zamieszek. A co lepiej nakręca tłum niż takie trywializmy, jak to Sfilmowani ujęli? Moim zdaniem scena u Murraya doskonała. Tam widać to szaleństwo
Ja miałem jeden problem
Był za krótki
Z punktu widzenia osoby która studiuje psychologię kliniczną i która zetknęła się z pracą w szpitalu psychiatrycznym, moja pierwsza myśl po wyjściu z kina to: „znowu pokazują chorych jako szaleńców którzy będą zabijać jak im się coś nie powiedzie” i bardzo mnie to zirytowało. Oraz znowu pokazanie, że leki są be i nie leczą. Zdolność do zabijania a choroba to dwie różne rzeczy a tu się wszystko rozlało...
Z lekami to chyba nie tak. W koncu po ich odstawieniu pochylil sie ku szelaństwu. A, że miał problem z ich dawkowaneim to inna sprawa,
@@pqwciozs Bardzo rzadko ktoś widzi "niebezpiecznych szaleńców" w osobach chorych psychicznie. Najczęściej postrzega się i traktuje je niepoważnie oraz nierzadko się z nich kpi. A ten film od samego początku, najpierw poprzez muzykę, wzbudza w widzu coś zupełnie przeciwnego. Do tego jest pierwszym poważnym dramatem psychologicznym, który trafił do bardzo szerokiego grona odbiorców. I pokazał, że choroby psychiczne to nie jest nic zabawnego, tylko coś, co trzeba traktować poważnie. Dlatego, moim zdaniem, ten film zrobił dużo dobrego dla postrzegania osób nie tylko z chorobami, ale w tym przypadku nawet z wszelkimi problemami psychicznymi w społeczeństwie.
Śmiech Jokera słyszę do teraz.
Po części zgadzam się z Waszymi argumentami. Szczególnie z tym, że wątek ze związkiem z sąsiadką jest w pewnym momencie prosto wytłumaczony jakby widz nie potrafił się domyślić w dialogach o co konkretnie chodzi. Mimo tego wyszłam z kina naładowana tyloma emocjami: radością, lękiem, smutkiem. Wróciłam do domu i się popłakałam gdyż ten film opowiada o każdym z nas. Każdy z nas ma w sobie takiego Jokera, który może (ale nie musi) wyjść gdy tracimy wiarę we wszystko co nas otacza: w rodzine, w przyjaciół, w społeczeństwo. Kiedy przestajemy wierzyć w człowieczeństwo to sami możemy je stracić w sobie. O głównej roli i Phoenixie nic nie trzeba mówić dodatkowego gdyż wszystko co pozytywne na ten temat zostało już napisane i powiedziane na wielu stronach. Dlatego też ja wyszłam zachwycona i myśle o tym filmie do dzisiaj a byłam w kinie w piątek. Chciałabym móc o tym zapomnieć by móc obejrzeć ten film jeszcze raz na nowo. Czy jest to arcydzieło? Nie mnie to oceniać. Uwielbiam oglądać filmy i je analizować, ale nie jestem chyba w stanie ocenić tak pewnie jakiekolwiek kino na 10/10 lub na 1/10. Napisze jedynie, że był to bardzo dobry seans 🙂
Ja niestety nie załapalem sceny z sąsiadka. Wymyślił ja sobie?
Ona istniała naprawdę. Bohater sobie wymyślił tylko sceny romantyczne z nią (zaproszenie na występ, randka, pocałunek, przyjście do szpitala). Dlatego też jak on wchodzi niechcący do jej mieszkania to ona jest zaskoczona i upewnia się że jest facetem z windy. I to tłumaczy, że widzieli się oni tylko w windzie.
SPOILER
Czy on tę sąsiadkę zabija? W następnej scenie widzimy Arthura w swoim mieszkaniu, a za oknem syreny widać migające syreny (radiowozu). Takie było moje pierwsze założenie, ale trochę mi się to kupy nie trzyma, bo taka zbrodnia miałaby raczej większe konsekwencje, a po tym wątek nie jest już ani razu poruszany. Choć to może być też kwestia tego, że to historia z perspektywy Jokera. Dlatego nie każdy wątek musi być do końca omówiony.
Ile widzów tyle opinii. Po to ten wątek został porzucony by każdy mógł sobie zinterpretować tę scenę. Ona nic złego mu nie zrobiła więc mógł ją zostawić w spokoju. Z drugiej strony mógł sobie coś ubzdurać, że skoro z nim była to teraz go odtrąca więc się na niej zemści.
@@kacpernowak1535 Kurcze. Właśnie też mam odczucie, że Arthur coś zrobił tej sąsiadce i wcale nie wyszedł potulnie do swego mieszkania. Wydaje mi się, że właśnie to okno, dźwięki i zamknięcie się w lodówce ma to lekko pokazać. O sprawie służby zostały zawiadomione. Ale nie miały pozwolenia na wejście do jego mieszkania. (Pozwolenie na takie rzeczy w dzisiejszych metropoliach długo zajmuje, a Gotham to skorumpowana metropolia, więc łatwo o pozwolenie raczej nie jest. Zwłaszcza, że to nic nie znacząca sąsiadka, a nie ważny polityk) A sam Arthur, żeby odciąć się od zbrodni zamknął się właśnie w lodówce. Dzięki temu oni przez całą noc nie mogli stwierdzić, że jest w domu i pewnie dali sobie spokój, a on mógł ochłonąć w chłodzie i zapewne pozycji embrionalnej.
Joaquin Phoenix i muzyka to dwie rzeczy którymi ten film stoi. Ja oglądałam w sali z dolby atmos i miałam wręcz ciarki. Phoenix to genialny aktor, jak dla mnie on z każdej roli wyciąga coś niesamowitego. 😍
Kocham oglądać wasze dialogi, rozumiecie się bez słów: "O tym mówisz?", "Tak !", "A, ok" :D
Też na to zwróciłam uwagę :)
Przeciez te filmy są reżyserowane i mają swój scenariusz
Nasze recenzje zawsze powstają spontanicznie, nigdy nie piszemy sobie scenariuszy ani nawet żadnego planu, więc może nie wprowadzaj innych w błąd takimi komentarzami ;) /A.
Według mnie nie można oglądać tego filmu przez pryzmat Jokera, którego znamy, bo komiksowy jest inteligentym, szalonym psychopatą i manipulatorem, a tutaj mamy postać, która jest zagubiona, trochę dziecinna, chora umysłowo i po traumach.
(co nie oznacza, że film mi się nie podobał)
Jak większość postaci, które dopiero dojrzewają na ekranie i stają się znanymi bohaterami z komiksów czy książek. To origin w końcu :) / Dawid
Komiksowy Joker też nie może być taki od urodzenia. Moim zdaniem w filmie idealnie został pokazany ten etap przejścia z bycia Arthurem do bycia Jokerem, szczególnie później, kiedy zaczął robić rzeczy
SPOILER
totalnie w stylu Jokera, np. pokazując zero poszanowania dla ludzkiego życia. Dlatego uważam, że można oglądać ten film, znając i mając w myślach podczas seansu komiksowego szaleńca :)
Ten Joker z komikowym Jokerem lub Jokerem Heatha Ledgera mam mało wspólnego bo nie przekonuje mnie że jest jakieś brakujące ogniwo dzięki któremu wyewoluuje on do postaci bardzo inteligentnego znającego się na psychologia tłumu manipulatora. Poza tym Phoenix i Ledger zagrali tą samą postać ale to zupełnie dwie różne role. Ta nie naśladuje Jokera komiksowego.
@@konradnowak7922 dokładnie tak
Pomijając już to że kreacja aktora jest fantastyczna itd itp. bo ogółem film jest bardzo dobry ale ja również nie widzę w tym filmie Jokera. Jakoś nie mogę sobie wyobrazić Artura jako geniusza zbrodni, mistrza planowania i socjopaty mającego za nic ludzkie życie*, który postawi całe Gotham do pionu, kogoś kto na masowym chrzcie kilku dziesięciu niemowląt podmienia wodę święconą na kwas i byłby jakimś konkretnym zagrożeniem dla Batmana (jeśli założymy, że faktycznie gdzieś by go tam kiedyś zaimplementowali do wspólnego filmu). Może to dlatego, że mimo iż wiedziałem co to bedzie za film oczekiwałem, że w świecie kina Joker okaże się kimś na miarę Hannibala Lectera.
SPOJLER:
*Inna wersja Jokera nie pozwoliła by ot tak sobie wyjść koledze niskiego wzrostu bo był dla niego miły, prędzej przerobił by go sobie na jakąś groteskową maskotkę
Jak dla mnie Joker jest najlepszym filmem tego roku mimo moich zachwytów nad parasite w zeszłym tygodniu. Potknięcia są na tyle bezbolesne w tym filmie, że mniej wymagający widz ich nawet nie dostrzeże
Jak najbardziej zgadzam sie
Mniej i bardziej film chłonie
Mi nie pasowało, że w fikcyjnym mieście leciał film Zorro XD
Aleksandra Fudali fikcyjnym Nowym Yorku a ten Zorro miał na celu nakreślić ramy czasowe filmu
Według mnie to nie było potrzebne, czas akcji nakreslał sie samoistnie, wystarczało spojrzeć na telewizory, samochody, itp
Idę w czwartek i już wiem że, mankamenty które wyliczyliście nie będą mi przeszkadzać ani trochę, skoro Phoenix i muzyka są genialne to ja już nie mogę się doczekać jeszcze bardziej
Nie słuchaj ich. Mankamenty, które wymienili są trochę lub całkiem na wyrost. Scenariusz jest prosty i raczej nie ma luk i błędów logicznych. Ma za to kilka niedomówień i to jest ok. Sfilmowanym się to nie podoba, ale to nie jest wada. Zarzuty odnośnie konstrukcji zachowania i konstrukcji bohatera zdają się być nietrafne, gdy wie się, że zaburzenia Jokera istnieją naprawdę - z pewnością należą do nich PBA [pseudobulbar affect], czyli "patologiczny śmiech" lub "nietrzymanie afektu", do tego dochodzi psychoza o cechach schozpfrenii i osobowości narcystycznej.
Ale ja na przykład niczego nie zarzucam konstrukcji bohatera, tylko samego filmu, który się rozjeżdża według mnie niestety w ostatnim akcie. /A.
@@sfilmowanitv O tym właśnie mówię, to raczej nie wada. Rozumiem wasze obiekcje, ale ich nie kupuję, bo muszą mieć, jak każdy argument solidne podstawy. Ten film jest obiektywnie naprawdę świetny, zwłaszcza jak na blockbuster, ma on oczywiście drobne mankamenty, ale większość psioczenia w internecie na "Jokera" ma raczej charakter czysto subiektywny. Tu fabuła jest prosta jak konstrukcja cepa, a to, że na końcu się rozjeżdża jest konsekwencją psychozy głównego bohatera, a to ona jest busolą tego filmu.
"... jakby rozlewa się ten problem na SPOŁECZEŃSTWO"
"WIDZU, ROZUMIESZ? Mimo to, wytłumaczę Ci jeszcze raz"
"Film zbyt dużo razy próbuje nam powtórzyć, że TO JEST PRZEKAZ"
Gdybym tylko mógł znaleźć jakieś podobieństwo argumentacji prowadzącej...
Arthur w rozmowie z pracownicą zakładu powtarza: "Pani mnie nie słucha". Ona ciągle pyta go o to samo, odbębnia swoją pracę. A on jej mówi, że ma same negatywne myśli. A taka możliwość pogadania czy też zwierzenia się komuś na cholerę mu potrzebna. Nikt go nie chwali, nie podnosi psychicznie na duchu. Ludzie wokół nie są jacyś szczególnie okrutni dla niego. Np. Ciężko się dziwić Waynowi, że sprzedał pięścią w twarz Arthurowi, który wmawia mu ojcostwo, a wcześniej prawie udusił lokaja i robił niewiadomo co z jego synem (w sensie synem Wayna, nie lokaja) - wiadomo, ale żebyśta się nie czepiali.
Jednak Arthur jako osoba chora psychicznie będzie usprawiedliwiał swoje zachowania, bo nie umie myśleć racjonalnie jak my przez to nie zrozumie powodu takiego a nie innego zachowania się kogoś względem niego mimo, że sam je sprokurował. I ciach, wszyscy są źli. No a potem odkrywa, że morderstwo, które zresztą popełnił w samoobronie daje mu tę swojego rodzaju 'moc' i pewność siebie. W dodatku wywołuje to poruszenie i nagle znajduje się spora grupka ludzi, którzy go zauważają, na czym mu zależy i w skrócie pochwalają go. Dalej już wszystko idzie bardzo szybko i przeistoczenie się w Jokera jakiego znamy jest nieuniknione.
A końcowy żart, który przypomniał sobie Arthur (właściwie już Joker), a którego pani psycholog i tak nie zrozumie to ponury żart: "Chciałem nieść uśmiech i rozweselać ludzi - byłem poniżany. Zacząłem mordować - znalazłem sprzymierzeńców". I z uśmiechem oczywiście na koniec zabija pracownicę.
Tam było powiedziane, że przestał dostawać leki. I wtedy zaczęło być coraz gorzej.
Dopiero po obejrzeniu Waszej recenzji zrozumiałem dlaczego po obejrzeniu filmu miałem mieszane uczucia, a także dlaczego postać Jokera trafiła do mnie tak mocno. Jestem świeżo po obejrzeniu i czuję, że moja ocena jest dość zaburzona. Mimo to nie odczułem tego ładowania łopatą do głowy, co, jak, dlaczego, i tak dalej. Scena, w której wielu ludzi widzi przemianę Arthura w Jokera (taniec w łazience) dla mnie nie jest jakimś przełomowym momentem, ale jest czymś dość logicznym. Także tam gdzie niektórzy widzą przemianę w psychopatycznego morderce ja widzę jak Arthur zrzuca z siebie iluzję, którą nałożyła na niego matka czy generalnie dzieciństwo. Najistotniejszym jest moment, w którym jego choroba (czyli ten niekontrolowany śmiech w, nazwijmy to, momentach dyskomfortu) przestaje być chorobą. Arthur postanawia być... hmm... sobą. Odrzuca narzucone przez społeczeństwo normy. Zabójstwa są dla mnie logicznym następstwem, małymi wykrzyknikami. Nie wiem tylko czy to dlatego, że wydaje mi się, że rozumiem jego stan umysłu, czy może dlatego, że się tego spodziewałem. Nie wiedziałem, że Hildur Guðnadóttir jest odpowiedzialna za muzykę do tego filmu, ale należą się spore słowa uznania. I mam nadzieję, że usłyszę jej kompozycje w kolejnych filmach. Jest genialna, a jej muzyka w Jokerze, jak i jeżeli chodzi o soundtrack do Czarnobyla tylko to potwierdza. Mam nadzieje, że ktoś kto się pokusi o przeczytanie tego odnajdzie sens w tej wypowiedzi.
film jest dla mnie arcydziełem i najlepszym filmem tego roku
Joker to cudowny film ale tylko gdy sie go dobrze zinterpretuje- film w skrócie opowiada o czlowieku popadajacym w szaleństwo, ktory jest taki sam jak kazdy inny, a nie jak jakis "super bohater". Ma duzo innych aspektów psychologicznych ale to juz trzeba samemu zrozumiec. Osobiście bylam na filmie dwa razy- w piątek, czyli na premierze i wczoraj, ide również w przyszlym tygodniu. Jest to najlepszy film jaki w zyciu widzialam.
Edit: bylam na filmie 7 razy
Ja chyba najbardziej uwielbiam łopatologię tego filmu. W końcu jakieś dzieło, które mówi o co mu w ogóle chodzi. Za to uwielbiałam ferdydurke- książka sama się tłumaczy w przenośniach jakimi się posługuje. Tu mamy to samo- jest to film o Jokerze, który opowiada o jego punkcie widzenia i Joker swoimi słowami mówi to co widział, czyli dokładnie to samo co widz już dostał obrazem.
Ok, wreszcie byłem na Jokerze (tak, wiem, rychło w czas) i wynotowałem sobie, co następuje:
-Film z cyklu "lepszy niż się spodziewałem, dużo gorszy niż mógł być"
-Wizualnie bardzo ładny
-Przewidywalny do bólu - całe zamieszanie z Waynem było plus minus czytelne od pierwszej wzmianki na jego temat
-Ja to myślę, że Arthur i Bruce jednak byli braćmi - młody Wayne zachowuje się, jakby był po lobotomii, zero reakcji, zero czegokolwiek. Like, nikt cię nie uczył, żeby nie rozmawiać z obcymi, chłopczyku?
-Pomysł twórców na film o Jokerze: Hmm, co nam się kojarzy z Jokerem? Szaleństwo, śmiech, klaun. Ok, to teraz pomyślmy, co umieścić w ciekawym filmie o Jokerze... Dobra, mamy to.
-Szaleństwo w tego typu filmach jest takim tanim wytrychem do wyjaśnienia wszystkiego, co nie ma sensu. Czemu gościu tańczy? A, bo wiecie, jest stuknięty. Czemu robi w ogóle to, co robi? A, bo widzicie...
-Gdybym ja robił film o Jokerze (lol), byłby on wszystkim, tylko nie klaunem, na litość.
-Pomysł twórców na wiarygodnych mieszkańców Gotham: ej, ktoś zabił trzech bogaczy, zróbmy zamieszki! Spalmy miasto, bo trzeba zabić elitę! To ja serio zaczynam sympatyzować ze wszystkimi złolami, którzy chcą załatwić tę bandę socjopatów.
-Gdybym to ja robił film o Jokerze (lol), Arthur po wizji, w której wszyscy go wielbią na ulicy, jednakowoż by umarł, a w ostatniej scenie (kilkanaście lat później) za stolikiem siedziałby inny pacjent, do którego pani lekarka zwracałaby się "Bruce". Byłoby to delikatnym hintem, że panowie jednak byli rodzeństwem, a szaleństwo zostaje w rodzinie.
-Ogólnie film był mocno "in your face" - chcemy pokazać, że związek z panią sąsiadką był urojony? Pokażmy to tak o, dosłownie - sceny z nią i bez niej, inaczej widz się nie zorientuje. Wystarczyłby tekst pani "Ty jesteś tym gościem z sąsiedztwa... Arthur, prawda?". Ale nie, trzeba w mordę.
-Tak, wiem, niektórzy twierdzą, że wszystko tak naprawdę działo się w głowie Arthura, który przez cały czas siedział w Arkham, ale co to w sumie zmienia? Poza tym, że do wytrychu "bo był stuknięty" dorzuca drugi: "bo to było na niby".
-...ale serio, czemu on tańczył? A, sorry, bo był stuknięty, a to i tak było na niby.
Phoenix zagrał naprawdę świetnie . Według mnie oscarowo. Poza tym postać Jokera została pokazana zupełnie z innej strony. Jak dla mnie 9 na 10
Mnie te mankamenty tak bardzo nie przeszkadzały w odbiorze. Choc jest trochę zero-jedynkowo. Ale może czasem jest takie walnięcie w głowę potrzebne. Ten film boli i doskwiera. Dlatego warto go obejrzeć.
Bezpośredniość jest całkiem ok. I to ona właśnie sprawia, że jest to arcydzieło.
Cieszę, że powstała ta recenzja i że nie jesteście w 100% bezkrytyczni wobec tego filmu. Wlaśnie za to cenię sobie wasze opinie, że nie zawsze płyną z tzw. głównym nurtem. Łapka w górę za odważną i konstruktywną krytykę.
Ten film ma mocno mieszane recenzje odkad wyszedl do kin
Dokładnie, powiedziałabym wręcz że główny nurt składa się właśnie z totalnie podzielonych recenzji xd
Czy tylko ja widziałem takie drobne ukłony w kierunku trylogii Nolana? Scena ze zrywaniem korali, sama MUZYKA w scenach buntu na ulicy, ten specyficzny powtarzający się dźwięk? Albo scena gdy Joker jedzie skuty w aucie z głową opartą o szybę i kamerą spoza obrysu autka? Przypomina mi to scenę gdy Joker u Nolana prowadził auto policyjne. Nie wiem, może za bardzo kocham trylogię Nolana, ale ja czułem tutaj takie smaczki, szczególnie muzyka przy buncie przykuła moją uwagę, że gdzieś już ją kurna słyszałem :D
Dzięki za recenzję, film mega gody uwagi i odwiedzin w kinie.
Myślę, że te nawiązania były. Trylogia Nolana to ostatni dobry Batman tego studia, więc cieszę się, że poszli z nawiązaniami w tą stronę
Też mi się tak skojarzyło. Dodałabym jeszcze scenę w metrze, gdy na pomalowaną twarz zakłada maskę klauna i potem wymownie ściąga ją i wyrzuca do kosza. Jakby ukłon dla przyjaciela.
uwielbiam was! DOpiero niedawano widziałam film i podpisuje sie cala soba pod ta recenzja.
Dla mnie jednak bylo czuc, ze rezyser nie ma dosiwadczenia i nie umial postawic kropki nad I.
I scena o ktorej mowicie - dla mnie tez bylo to smutne, jak trzeba mi bylo dopowiedziec cos, co duzo wieksze wrazenie na mnie zrobilo, gdy wyszlo z dialogu i samej sceny.
Lubie, jak sie we mnie wierzy, ale tez rozumiem, ze takim izabiegami film wzbudzil zachwyt szerszego grona.
Troche smutno mi bylo, ze tyle oosb uwaza to za "najlepszy dramat, jaki widzialam/em w zyciu".
Trafiłam tu przypadkiem i bardzo lubię Was słuchać. Fajne recenzje, szczere i zrozumiałe przemyślenia, na pewno z chęcią będę tu zaglądać nie raz. Jednak mam jedną uwagę i nie odbierzcie tego jako hejt absolutnie ale to kwestia która przeszkadza mi u wielu mówców, mamy tyle polskich słów że wciskanie anglicyzmów typu origin bardzo krzywdzi moje uszy.
Pozdrawiam, powodzenia
Wybacz, ale nie piszemy sobie tekstów i mówimy tak, jak mówimy na co dzień. Nie kontrolujemy się w żaden sposób w wypowiedziach, po prostu rozmawiamy na temat filmu i potem w montażu okaże się co z takiej rozmowy wyszło. / Dawid
@@sfilmowanitv poprawna polszczyzna to część kultury a o kulturze przecież też opowiadacie co prawda tej filmowej ale ciągle ;) są anglicyzmy które są zupełnie uzasadnione ale są i takie które bardzo przeszkadzają i równie ciężko zrozumieć co autor miał na myśli. Pozdrawiam.
Proponuje wrocic do "oceny" filmow. Dziwne tak, czegos brakuje to czuc.
A my proponujemy zaakceptować naszą decyzję :D / Dawid
Przecież oceniają ten film przez 12 minut, nie wiem czego Ci brakuje.
Film to arcydzieło. Niebanalny ale prosty przekaz, mistrzostwo.
Czyli co właściwie zostało przekazane w filmie ?
Jaka jest wasza ulubiona scena?
Moją przyjście starych współpracowników do domu. To napięcie wtedy... czuję zawał.
Moja to była scena kiedy joker morduje trzech facetów w pociągu
@@mr.motionless7245 była ok ten koniec sceny jak goni go przez metro dobrze wyglądała lecz najlepsza jest scena w studiu bardzo pokazała jak przez społeczeństwo się zmienił chodzi mi o to że zabił swój autorytet przez ludzi którzy go "gnębili"
Moja ulubiona scena to ta kiedy tańczy na schodach
Jak Arthur jedzie na komisariat policji i widzi jakiej rewolucji dokonal
Film dla mnie WYBITNY!
A recenzja ,,byle się do czegoś przyczepić"
Recenzji nie ogląda się po to, żeby znaleźć potwierdzenie własnej opinii, tylko spojrzeć na film z innej perspektywy ;) to, że nam pewne rzeczy doskwierają i są naszym zdaniem niedoskonałe, nie znaczy, że musisz widzieć film identycznie. I nie, nie nagrywamy, żeby się "byle czegoś przyczepić" ;) / Dawid
Widocznie to tylko moje odczucia. Pozdrawiam cieplutko
Kompletnie się z wami nie zgadzam i uważam, że film jest arcydziełem i zostanie zapamiętany przez kino to nie wam ma pasować film bo wy byście zrobili to inaczej lecz ludziom, którzy znają historię Batmana i Jokera albo ludziom, którzy chcieli zobaczyć troszkę mroczny film. Moje zdanie popierają np.oceny tego filmu albo recenzje a najbardziej poprze jeśli film dostanie oskara.
Ale my się dzielimy własnym zdaniem, nie musisz się z nim zgadzac. Recenzji nie czyta się i nie ogląda po to, żeby potwierdzić własną opinię, tylko, żeby mieć pełniejszy obraz. To, że większość widzów wychodzi z filmu zadowolona nie ma absolutnie żadnego znaczenia ;) / Dawid
Nie wiem, ale dopiero po seansie uświadomiłam sobie, że cholera, to nie był Joker-Joker tylko aktor grający Jokera. Film fajny, ale jedyne o czym myślę w jego kontekście teraz to fenomenalna gra Phoenixa. Powalający gość.
Agnieszko, kompletnie off topic. Co to za farba do włosów? Świetny kolor:)
Uważam "Jokera" za świetny film, który oczywiście ma wady (ale kto by się tam przejmował skoro to JOKER :D). W każdym filmie lubię się doszukiwać czegoś epickiego (np. Pacific Rim 2 - jaegery KURDE xD) a tutaj epicka jest muzyka i oczywiście pan Phoenix :D największą wadą natomiast jest to, że odtwórca głównej roli swoją grą ciągnie ten film na wyżyny (co mu się oczywiście udaje), ale nawet najlepszy aktor nie powinien być obarczany taką odpowiedzialnością (niektóre sceny mają w sobie pewne głupotki, które kamufluje pan Phoenix). Pozdrawiam serdecznie Sfilmowanych i wszystkich fanów Jokera w każdym wydaniu ;)
Widzę potencjał w kontynuowaniu Jokera. Druga część mogłaby być genezą Harley Queen, gdzie Joker (oczywiście w tej roli Phoenix) byłby psychopatą i manipulatorem. Pranie mózgu pani doktor, stopniowe uzależnianie od siebie. Tylko nie wiem, która aktorka mogłaby udźwignąć tę rolę. W międzyczasie wychodzą 2 batmany Reevsa i na koniec jako zwieńczenie wspólny film całej trójki :) Wszystko w klimacie dramatu psychologicznego połączonego z kryminałem, bez nadmuchanych efektów.
Sam nie wiem czy to dobry pomysł. W takich sytuacjach drugie cześci często nie wychodzą. I jakoś nie widze tu Harley z tym Jokerem
Te Jokery są jakieś takie mało atrakcyjne dla kobiet, wręcz odrażające, a jedyny Joker Leto, psychol, dla którego pani doktor dała sobie zrobić pranie mózgu i przeobraziła sie w Harley, został doszczętnie skrytykowany przez facetów, którzy chyba jednak utożsamiają się bardziej z tym zaburzonym niedomytym bezrobotnym klaunem, więc sam rozumiesz, z romansu chyba nici. ps Z mojego kobiecego punktu widzenia.
Będę szczery. Nigdy nie byłem fanem kina superbohaterskiego. Widziałem dwa filmy DC i nie miałem potrzeby oglądania więcej, widziałem cztery filmy marvela i zupełnie się odbiłem. W tym filmie się zakochałem, bardzo się wciągnąłem. Delikatnie przeszkadzała mi łopata jeżeli chodzi o mesjanizm. No i to wszystko. Cała reszta absolutnie genialna. Dla mnie 10/10
Według mnie jesteście bardzo niekonsekwentni w swoich recenzjach, tu w Jokerze, czepiacie się naprawdę jakiś drobnostek, przez dłuższa część recenzji. Oczywiście możecie mieć odmienne zdanie. Tylko, że w innych recenzjach potraficie się rozpływać cały czas (patrz nieznajomi) nad filmem, który niezależnie od ogólnego odbioru, ma dużo niedoróbek (patrz dźwięk). Pozdrawiam, dla mnie 12/10, najlepszy film tego roku dotychczas, piękny komentarz społeczny.
Wszystko to kwestia aspiracji i założeń, do efektu. Joker aspiruje i się miejscami wykłada. (Nie)znajomi to kino przystępne, kameralne i rozrywkowe, a mimo to udaje się tam przemycić jakieś wartosci, których wcale być nie musiało. To nie niekonsekwencja, tylko inne kategorie oceny. Nie ma sensu tych obrazów porównywać ;) / Dawid
Dlatego dobrze, że zrezygnowaliście z gwiazdek ;) ja odbieram, wydaje mi się Wasz największy zarzut, czyli przysłowiowe traktowania widza jak debila( SPOŁECZEŃSTWO!!!) tak, że to nie film krzyczy, ale to Jokerowi wydaje się, że to wszyscy wokół są źli. Jako, że to dzieło skupia się wokół jednej postaci, to mogę również przypuszczać, że sceny są również pokazane z jego perspektywy. Jak on odbiera ten świat. Pozdrawiam i czekam na następne recenzje. :)
Joker jest zajebisty, co wy znowu do niego macie?
Tłumaczymy przez 14 minut. / Dawid
Sfilmowani Według mniee Joker jest już ideałem jak na Jokera
No to super, a my mamy inne zdanie. Recenzje nie są po to, żeby się z nimi zgadzać, tylko poznać inną perspektywę. To daje pełniejszy obraz produkcji ;) / Dawid
aż szkoda że nie wspomnieliście o scenach kiedy joker chodzi i biega bo to film z duuuużą ilością chodzenia i biegania
Ja się nabrałem w wątek z Sophie i to łopatologiczne wyjaśnienie otworzyło mi oczy ( ale to trzeba się wciągnąc w film i nie szukać caly czas drugiego dna) - polecam utwór Defeated clown
Nie mogłam się doczekać tej recenzji! Zabieram się do oglądania! :)
Czekałam na waszą recenzję od dnia premiery :) Powiem szczerze, że bardzo bardzo dawno nie oglądałam filmu, który tak mocno wbił mnie w fotel. Może to zasługa znakomitej kreacji Phoenixa, może genialnej muzyki ale myśle przede wszystkim, że to zasługa tak ciekawie pokazanego Jokera. Zgadzam się z wami, niektóre sceny były pokazane zbyt łopatologicznie. Ale film jest po prostu wybitny. Scena, w której Arthur tańczy w łazience powinna przejść do historii kinematografii.
Ale wy się czepiacie tego motywu z tą dziewczyną...
On się tak na prawdę całował z powietrzem.I gadał sam do siebie, a nie do tej dziewczyny co siedział w szpitalu,restauracju itp
@@kasia1886 no ja wiem, ale nie pasuje im to że wprost to pokazali tymi retrospekcjami
@@yales4761 co jest dziwne, bo gdyby tego nie pokazali, to przecież widz miałby wtf.
Główna rola - wow i jeszcze raz wow, bardzo emocjonalny film, ale 10/10. Dawno żaden film nie wywarł na mnie takiego wrażenia. Muzyka za to zrobiła taką robotę, ze jak usłyszałam ją ponownie na napisach to miałam z powrotem zaszklone oczy
Tak, ale ten Joker przedstawiony w filmie nie dosięga do pięt Batmanowi. Ten człowiek jest ewidentnie chory, chyba, ze jakos ewoluuje. Ten od mrocznego rycerza to był godny przeciwnik. Nie widze sensu konfrotnować tych dwoch postaci, bo to totalnie inny level.
Przecież ten Joker dopiero dojrzewa na ekranie i staje się wcieleniem zła, tymczasem jego przeciwnik ma z 10 lat. Zanim dorośnie, jeszcze wiele się może zmienić. ;) / Dawid
O rany jak ja sie zgadzam z waszą recenzją. Muzyka rewelacja oddaje klimat ale wyszłam zmęczona po tym seansie.
Jeśli motłoch mówi, że film jest wybitny czy że jest arcydziełem, to mało prawdopodobne, że tak jest. Zdarzają się wyjątki, jak Ojciec Chrzestny, Pulp Fiction, Chłopcy z ferajny. Ale raczej nie jest tego wiele. Moim zdaniem film jest bliski wybitności, ale niepotrzebna była ostatnia scena w szpitalu, która nic, zupełnie nic, nie wnosiła. Niektórzy mówią, że zwiększa niejednoznaczność dzieła, ale to bzdura. Joker miał istnieć, powstał na kanwie komiksu o Batmanie i nagle wtrącanie wątpliwości, że to wszystko tylko bujda w głowie chorego pacjenta, jest bez sensu. Dokładnie tak samo bez sensu jak wtrącenie w Łowcy androidów wątku o jednorożcu, który kompletnie nie pasuje do całości. Uważam, że reżyser na siłę chciał, by film trwał równe 2 godziny, dlatego dołożył tę scenę. Która w dodatku była zwyczajnie nudna. Jeśli już miałby trwać tyle czasu, to zamiast tej sceny reżyser powinien większą wagę przyłożyć do atmosfery miasta. Brakowało mi tego cięzkiego klimatu, który np. można było czuć we wspomnianym Łowcy androidów czy nawet starych Batmanach. Ponadto fajnie by było, gdyby pojawiło się więcej sygnałów, że mamy do czynienia z wrogiem Batmana, a nie zupełnie nową postacią. Np. chłopczyk grający Batmana zupełnie nie pasował na przyszłego obrońcy miasta. Fajnym pomysłem byłoby pojawienie się prawdziwego nietoperza jako symbolu. Więcej, ten nietoperz mógłby nawet pojawić się jako symbol choroby psychicznej Jokera, oczywiście tylko w pewnych krótkich ujęciach. To dodałoby filmowi smaku i niejednoznaczności.
Trochę nie rozumiem tej uwagi o wątku z Zazzie Beatz... w sensie przecież my nie widzimy tego zakończenia? To właśnie jest przykład niedokończonego i zostawionego luzem wątku.
Mnie osobiście ta ,,lopatolagia" jakoś zupełnie nie przeszkadza. Uważam, że dzięki temu ten film pokazał w końcu, że o coś mu chodzi, że to nie jest kolejną ,,sztuka dla sztuki"., tylko zwraca uwagę na problemy społeczne, uwrażliwia itp... Za to pokochałem właśnie ten film
Pacjent ktory w tym filmie ma jakby byc Jokerem, jest leniwy i czeka na cud przez caly film. Prawdziwy Joker, zwichrowany czy nie, byl proaktywny, nie widze jak moznaby bylo wogole polaczyc te postacie.
Po wyjściu z kina miałam mieszane uczucia. Czułam się rozbita i bardzo, bardzo zmęczona. Nie długością filmu, ale całym tym poczuciem cringe'u. Śmiech Jokera, zwłaszcza jego natężenie, pod koniec filmu sprawiło, że wciskałam się w fotel coraz bardziej byle tylko uciec od uczucia niepokoju. Czułam się autentycznie niekomfortowo, ale myślę, że mogę to filmowi zapisać na plus - to było mocne wrażenie, dawno nie czułam się tak w kinie i jestem wdzięczna za tak silne emocje które wzbudził we mnie film. Nie mniej jednak zgadzam się z Wami, przemiana Jokera nastąpiła w zasadzie błyskawicznie. Przez większą część filmu mamy do czynienia z postacią niepewną siebie, która w zasadzie nie ma dla siebie miejsca i ma myśli o samobójstwie. Po odstawieniu leków Arthur staje zupełnie innym człowiekiem w wyniku jednego wydarzenia i muszę przyznać, że z pewnymi problemami przyzwyczajałam się do nowej "osobowości". Dla mnie jest to film dobry, nie wybitny, ale szanuję Joaquin Phoenix za świetną rolę, w zasadzie tylko on trzymał scenariusz w ryzach, oraz muzykę, która wbijała w fotel (zwłaszcza utwór kiedy Arthur długo wraca do domu, bardzo ciężka muzyka).
... powaga ... w obliczu takiego filmu, niektóre recenzje wydają się być strasznie przeintelektualizowane ... :/
Film jest poważny i podejmuje trudne tematy, mimo komiksowego rodowodu, to i narzędzia wykorzystuje się inne niż przy standardowej komiksowej machinie :) / Dawid
@@sfilmowanitv właśnie nie o machinę mi chodzi, a o to, że film o czymś mówi. Mimo komiksu jest jakoś bardzo prawdziwy, mnie osobiście fascynuje i chcialbym się dowiedziec dlaczego ... Tzn dużo bardziej interesujące jest to co film chce powiedzieć na temat rzeczywistości niż jakimi środkami się posługuje, czy jakie ma potknięcia ... te wydają mi się jak dotychczas drugorzędne (i szczerze mówiąc pomijalne bądź możliwe do wytłumaczenia).
Pytanie, czy tutaj reżyser prowadził aktora czy Phoenix prowadzi się sam? By the way, trzymam kciuki od kinowego Gladiatora. Młodszemu bratu się udało, dzięki bogom :)
Dla bardzo bardzo bardzo wielu ludzi będzie to film doskonały i ja rozumiem dlaczego”. Skoro wiesz dlaczego to powiedz!
Dla mnie to film wybitny. Każdy kto zmagał się z depresją, syndromem wypalenia zawodowego, odnajdzie siebie i swoją walkę z samym sobą i otoczeniem. Być może jeszcze nie dotarliście do takiego miejsca w życiu, aby to zauważyć. Film za pewne obejrzę jeszcze nie raz.
Uważam ten film za jeden z najlepszych filmów na podstawie komiksu. Dawno nie oglądałam tak nisamowicie wciągającej, pięknej pod względem zdjęć, genialnej pod względem gry aktorskiej historii z uniwersum DC. Podobny zachyt dotychczas wywołało u mnie tylko ,,V jak Vendetta'' aczkolwiek kreacja V nie jest tak dobra jak Joker zagrany przez Joaquina Phoenixa. Może nie jest to najgenialniejszy film i ma kilka wad, ale ze względu na niesamowitą grę aktorską jest to jeden z moich ulubionych filmów.
Ależ ta lekka łopatologia w kwestiach społeczno politycznych tu nie razi,bo jest zgodna z konwencją tego filmu.
W sumie, to po seansie zapomniałam o tej łopatologii z Zazie. Ale macie tu rację. Natomiast trochę nie zgadzam się z oceną końcówki. Jak dla mnie to Joker z premedytacją jest przenoszony niejako w tło, a wydarzenia dzieją się same i zawłaszczają Jokera, dopisują legendę, mitologię. On ewidentnie z niej czerpie w scenie w studiu. Powtarza w zasadzie przekaz medialny. On już nie ma wpływu na wydarzenia. Bo to wszystko już się dzieje. Tak właśnie to odebrałam. Dlatego ta przemowa w studiu mnie nie razi. Jest celowo dosłowna.
Tu w ogóle jest świetnie pokazany brak sprawczosci jednostki. Najpierw Joker to ktoś wykluczony społecznie, kto ma własne problemy, ledwo kontroluje swoje życie z coraz mizerniejszym skutkiem. A gdy już sądzi, że zaczął być panem swojego losu mimowolnie staje się wyrazicielem myśli społeczeństwa. Ale nie dlatego, że chce, czy się bardzo zmienił. Nie, to społeczeństwo go dogoniło i uczyniło z niego symbol. Ten zabieg pokazuje, że kwestia akceptacji zależy od tego jak w danej chwili społeczeństwo definiuje normalność.
Jeżeli chodzi o opinie, to mamy powtórkę z Venoma: zwykłej publiczności się bardzo podoba i nie mają z filmem problemu, a krytycy trochę mniej!
Ale venom był słaby a Joker jest mega
@@kacpermalicki5377 no każdy ma swoją opinię, o gustach się nie dyskutuje
mi osobiście się podobał. nie był niewiadomo jakim arcydziełem, ale nie był też kiepskim filmem
Jak dla mnie spokojnie 9/10. Mam nadzieję, że film zdobędzie dużo nagród, w tym oskary. Scenografia, gra aktorska, muzyka..
Warto wspomnieć, iż autorką muzyki do tego filmu jest ta sama osoba, która tworzyła muzykę do serialu Czarnobyl od HBO.
Film ma pewne wady, ale uważam że jest to jeden z najlepszych filmów od DC. Momentami jest przekoloryzowany i przedstawia pewne skrajności, ale biorąc pod uwagę, iż akcja filmu dzieje się w Gotham, można to zrozumieć. Można ten film doceniać także za dużą ilość głębokich przemyśleń, do których należy między innymi fragment o posiadaniu choroby umysłowej i ten żart o policjancie pukającym do drzwi z końcówki filmu, który ma dużo głębszy sens, niż mogłoby się wydawać..
Nie jest to film dla każdego, ale pod względem artystycznym spokojnie można umiejscowić go na liście najlepszych filmów tego roku.
Było zupełnie na odwrót, to studio nie chciało Waynów w filmie ale Todd ze scenarzystami chciał ich dodać. I mieli swobodę od studia, dlatego dostaliśmy właśnie Waynów. Tym razem więc tu WB nic nie mieszało
Jeśli wy, specjaliści, znajdujecie w tym filmie kilka problemów, to ja się cieszę, że się na tym nie znam tak jak wy, bo mnie film mega poruszył i jestem absolutnie zachwycona
Będzie recenzja "Legionow"?
film obok, którego nie da przejść obojętnie, przeszywający aż do szpiku kości, jak dla mnie 10/10
Ja za to powiem, że najpierw, naoglądawszy się rewelacyjnych ocen i obejrzawszy Waszą recenzję byłam w szoku, że widzicie w nim sporo wad. No ale! Z racji wakacji wyjątkowo poszłam na ten film tydzień po jego polskiej premierze i wracam tu z podkulonym ogonem, bo po prostu zgadzam się z Wami i z twierdzeniem, że nie jest to dzieło wybitne, aczkolwiek bardzo dobre. Od siebie dodam jednak, że jestem nieco przerażona, czytając poszczególne komentarze i teksty w stylu: każdy z nas jest Jokerem, każdy by tak zrobił itp. Żaden ze mnie psycholog, ale jednak uważam, że uwarunkowania genetyczne - mam tu na myśli ewidentną chorobę psychiczną Arthura i jego patologiczne dzieciństwo - ukształtowało w nim taką, a nie inną postać. Wykluczenie społeczne dołożyło swoje, ale, kurczę, umówmy się, że osoba wykluczona ze społeczeństwa raczej popadnie w depresję czy skłaniać się będzie ku myślom samobójczym (oczywiście mówię tu o potencjalnie zdrowych psychicznie osobach!) niż ku mordowaniu swoich oprawców... Inaczej trochę strach się bać, mówiąc kolokwialnie. Pozdrawiam Was serdecznie i dzięki za to, że dzielicie się z nami swoją pasją! :)
Wydaję mi się, że kompletnie nie zrozumieliście wątku końcowego. Nie skupiliście się na scenie początkowej, która nakierowuje nas na biedę i złą sytuację społeczną w Gotham. Jokerem mógł być każdy. Film miał to przekazać poprzez ludzi noszących maski. Nawet ludzie normalni nie noszący masek stawali się Jokerami ( Trzej panowie w metrze dobrze się bawią z Arthurem zanim go atakują). Fakt, że postać Arthura jest zapałką nie sprawia , że jest on w jakikolwiek sposób specjalny. To normalny człowiek z problemami i film nie promuje go ponad jego otoczenie. Nie rozumiem więc tego poglądu że film nie skupił się na innych aspektach postaci jeżeli postać nie jest tutaj ważna. Społeczeństwo jest ważne. Społeczeństwo tworzy Jokera. Kompletnie tutaj nie łapie jak nie złapaliście tego. Ostatnia rzecz - Fakt, że reżyser pokazywał dokładnie o co mu chodzi służyć ma jedynie temu by nie powstawały setki teorii bez odpowiedzi do filmu, który ma tworzyć całość bez żadnych rozwinięć. Pozostawienie elementów do interpretacji oznacza nie wyjaśnienie ich w sytuacji, gdy nigdy tej postaci ponownie nie zobaczymy.
Ale to wszystko o czym piszesz, to dla nas są właśnie oczywistości, o których wspominamy w recenzji. Nie mówiliśmy wprost do czego się odnosimy, bo nasze recenzje są bezspoilerowe. Oczywiście to, co dla nas jest oczywiste, schematyczne i powtarzalne wynika wyłącznie z naszego odbioru. Ty możesz to, co dla nas jest wadą odbierać jako zaletę, i to jest właśnie najfajniejsze :) nie zakładaj jednak z góry, że ktoś, komu pewne elementy filmu nie odpowiadają, po prostu ich nie zrozumiał. I tyle. /A.
@@sfilmowanitv Może masz rację. Po prostu idąc na ten film może spodziewałem się i oglądałem go z wiedzą, że jest on lekko polityczny nawet gdy nie chce być. To jest wada dla tych, którzy chcą Jokera ale coś nowego dla ludzi znudzonych filmami opartymi o jedną postać bohatera lub złoczyńcy.
Ja za to mam trochę inne zdanie. Jestem na świeżo po obejrzeniu Jokera i nie widzę żadnej wady. Film jest moim zdaniem największym dziełem filmowym XXI wieku, jeśli nie najlepszy w ogóle. A rola Phoenixa... Oglądałem od cholery filmów, a nigdy nie widziałem lepszej kreacji.
co to za zestaw z Batkiem?
Ja wyszłam zachwycona i poruszona. Phoenix genialny. Co do waszego zarzutu o oczywistym przekazie pewnych scen. Zgadzam się, też myślałam, że nie da się nie zrozumieć tego filmu i jego sens dotrze on do statystycznego widza. Niestety, wystarczy poczytać komentarze pod postami kin. Ludzie i tak nie wiedzą, o co w tym filmie chodzi. I to jest smutne, bo dotyka on współczesnych problemów i wpływu społeczeństwa na osoby, które borykają się z pewnymi trudnościami. Aż strach pomyśleć, do czego taka znieczulica i brak empatii może doprowadzić. Dla mnie 9/10.
Może, po prostu, tak dużo filmów oglądacie, że kilka rzeczy było dla Was zbyt oczywistych i wolelibyście, aby pozostały bardziej niejednoznaczne, bo może być to ciekawsze, gdy większość filmów odpowiada na pytania. Ale ja uważam że to były tylko wyjaśnienia i nic więcej. Film miał ukazać przemianę głównego bohatera i zrobił to wyśmienicie, choć wg mnie wcale nie łopatologicznie. Jedynie konkretnie. A i tak wiele osób nie zauważyło momentu - spoiler - w którym pada stwierdzenie, że Artur przestał dostawać leki. Jest to pierwszy poważny dramat psychologiczny, który zdobył dużą widownię i jej powszechne uznanie. Ogromny, dotąd niespotykany, sukces. Widocznie zrobiony był w sam raz względem potrzeb.
Ogółem w moim przypadku jest tak, że nie za bardzo lubię DC. Jednak, kiedy widziałam w kinie zapowiedź "Jokera", powiedziałam sobie, że warto będzie to zobaczyć. Wielkich oczekiwań nie miałam,więc ostatecznie wyszłam z kina zadowolona. Odczucia mam podobne do Waszych, więc nie będę tego powtarzać. ;)
Jezu w końcu
Jeju a myślałam że jestem jedyną osobą, której nie podobał się ten film 😅
Ale im sie podoba ten film xd
Hipnotyzujący i genialny Film kompletny koniec kropka dla mnie najlepszy film tego roku zaraz przed Parasite .Muzyka obraz no i sam Joker .Można mieć zastrzeżenia do kilku rzeczy no ale jaki film tego roku był
Lepszy niż ten no jaki ?Wychodzisz z kina i takie dziwne uczucie niepokój i myśl Ale to było dobre !
Mi osobiście film niestety nie przypadł do gustu, oczywiście też uważam że strona techniczna, gra aktorska głównego bohatera są wybitne, jednak sama fabuła jest jak dla mnie strasznie niepełna, chaotyczna. Po całym seansie miałem wrażenie jakby scenariusz był pusty, chwilami wiało nudą. Ja niestety ogółem jestem zawiedziony. Dla mnie 7/10 tylko a spodziewałem się 10
Różnica w poglądach miedzy tym filmem polega na tym, ze np dla mnie jest to film oparty na komiksach z doskonałą realizacją i wywracający troche to c da sie zrobić z filmami opartymi o takie źródła. Jeśli dla kogos jest to dramat psychologiczny o głębokim przekazie to faktycznie z tą perspektywą film sporo traci, ale np. Dla mnie jest to niepotrzebne dobudowanie filozofii do czegoś czego tej filozofii po prostu nie ma. Być może dlatego , dla mnie jest to film znakomity, natomiast rozumiem argumenty przeciw i ciesze sie ze ktoś w końcu powiedział na czym polega problem w konstruktywny sposób
Wytłumaczcie mi proszę jak ten film stygmatyzuje osoby chore psychicznie czy neurologicznie, kiedy przedstawiona w filmie choroba nie istnieje?
Istnieje.
To jest chyba jedyny kanał na którym zauważyłam taką krytykę co do tego filmu. Wszyscy go bardzo zachwalają i mówią że jest wręcz idealny więc dobrze zobaczyć tu trochę inne podejście 🧡
Najbardziej poza grą Phoenixa podobał mi się fakt, że nie uświadczyłem grama CGI
Teraz pytanie, kto lepiej odegrał Jokera: Heath Ledger czy Joaquin Phoenix? : >
Joaqin Phoenix ten Ledgera jest taki za mało jokerowy i był zbyt bardzo robiony pod legion samobójców
Ledger zdecydowanie
@@mktrap7951 Chyba Ci się aktorzy popierdolili xD
Próba takiej oceny jest trochę bezsensowna :)
100% zgody z wątkiem Zazie Beetz. Wiedziałem, że na bank też na to zwrócicie uwagę.
Zawsze mnie to w filmach denerwuje. Raz, że twórca myśli, że odbiorca to debil i pod nos podsuwa rozwiązania a potem podjeżdża z tym samym drugi raz jakby ktoś nie zauważył...
SPOILER Mało tego! Jeśli na początku filmu pokazuje nam, że bohaterowi lubi się mieszać rzeczywistość z fikcją i własnymi wyobrażeniami, to jesteś już przygotowany na podobne zabiegi później. Zdanie "ty jesteś Arthur, ten z końca korytarza" spokojnie mogło wystarczyć ;) / Dawid
Sfilmowani ogólnie powiedziałbym, że jeśli ktoś idzie na film dla Joaquina (jak ja) to będzie bardziej zadowolony niż ten kto idzie dla Jokera.
@@sfilmowanitv Weźcie pod uwagę że jest masa ludzi którzy nie zauważają takich rzeczy, którym trzeba 3 razy powtórzyć jak w trudnych sprawach :D Też nie jestem kinomanem i często sama nie wyłapuje wszystkiego co jest istotne dla filmu. Weźcie też pod uwagę że gł bohater zupełnie inaczej się zachowuje od połowy film bo po prostu nie ma już leków, które wcześniej brał garściami.
No dobrze, ale co z tego? xD Przecież recenzja z założenia jest subiektywna, więc gdy widzę powtórki/schematy/uproszczenia, staram się o tym mówić, bo mi zwyczajnie przeszkadzają. Jeśli tobie nie, to nic tylko się cieszyć ze znacznie bardziej udanego seansu :D / Dawid
TheSiemek
poszedłem na ten film dla Jokera..
i ten mnie nie zawiódł, był mistrzostwem i najlepszym filmem tego roku dla mnie
Czekałam na Waszą opinię🙂 zachęciła mnie bardzo. Pędze jutro do kina 😍
Ps. Czekam i to bardzo na kilka słów o filmie "Boże Ciało"
Prawdopodobnie pojawi się przedpremierowo :) / Dawid
Nie do końca zgadzam się z tą recenzją. Nie tyle potknięcia, co raczej niedociągnięcia, widziałam w nieco innych momentach niż Wy. Całość też odebrałam trochę inaczej, bardziej jako subiektywną wersję wydarzeń pokazywaną oczami Arthura. W każdym razie ta recenzja uświadomiła mi jedno: MUSZĘ zobaczyć to jeszcze raz i to jak najszybciej.
Według was który Joker najlepszy?
Mysle ze w niektorych kwestiach, jak doslowne tlumaczenie widzowi watku, rezyser mial zwiazanwe rece przez produkcje. Niemialby gdyby byl to film o zwyklym klaunie, ale mamy tu Jokera. Jednak tytul musi przyciagnac miliony przeroznych odbiorcow, a podstawa mimo wszystko beda fani komiksow i samej postaci. To byl pochyl w ich strone i wypracowane kompromisy na moje oko. Mimo wszystko wyszlo swietne kino ktore chetnie ogladnbe jeszcze raz, a przynajmniej niektore ujecia.
Chyba nigdy nie przestanę Was słuchać...Kurcze, magią jest to, źe jesteście pasjonatami kina,przy tym jeszcze nawzajem się dogadujecie.. Dzięki i pozdrawiam serdecznie
Tak, w końcu ktoś w tych recenzjach w których krytykuje się pewne wywalanie kawy na ławę zauważył, że nie chodziło o samo to żeby coś łopatologicznie tłumaczyć, ale że widz mógł potrzebować tego uderzenia. W "pewnym innym filmie" gdzie wrzucono ten sam motyw co z sąsiadką Flecka, to pokazanie było kluczem i wielkim woooooow. Tutaj nie to było tym "wow", ale te wszystkie takie momenty były konieczne przy całym dołowaniu w około.
Dla mnie film arcydzieło 10/10
czekajcie dalej na film wybitny, kiedy macie go pod nosem:) recenzja w mojej ocenie kompletnie nie trafiona nie zrozumieliscie głebi tego kina polecam recenzje t.raczka.
"Nie zrozumieliscie głębi kina" xD Wyobraź sobie, że recenzje z założenia są subiektywne, to nasze odczucia i nasza interpretacja. Nie musisz się z nią zgadzać, ale nie szukaj w recenzjach potwierdzenia własnej opinii tylko innego spojrzenia na temat. Gdybyśmy wszyscy mieli identyczne zdanie, świat byłby przeraźliwie nudny ;) / Dawid
@@sfilmowanitv zgoda, ale uważam ze obecnie o naprawde dobry film, wrecz arcydzieło w kinie jest ciężko i jak to ktoś tam w komentach napisał zbytnio doszukujecie sie wad w tym filmie. ale ok opnie szanuje.
Ale my się niczego nie doszukujemy. Mówimy o tym, co nam przeszkadzało podczas seansu i co sprawiło, że nie był to dla nas seans w pełni udany. :) / Dawid
Będę szczera. Mi osobiście film tak średnio się podobał. Spodziewałam się czegoś lepszego. Tyle wspaniałych recenzji i przestróg, że trzeba mieć mocną psychikę, a mnie nic w filmie nie ruszyło. Poza tym przez pierwszą połowę filmu niemiłosiernie się nudziłam.
Ja się niestety muszę z wami zgodzić, niestety, bo chciałabym, bardzo chciałabym dać 10/10 i pomimo obaw miałam nikłą nadzieję, że tak będzie. Mam dokładnie te same zastrzeżenia. Myślę, że tym słabszym ogniwem był tutaj reżyser, które zarzucił na swoje bary zdecydowanie za duży ciężar. Te drobiazgi zauważam, przeszkadzają mi, jednak te wybitne momenty, artystyczne smaczki, niemal rekompensują straty i jeszcze klimat jaki się tworzy, to coś naprawdę kapitalnego; czułam tą atmosferę brudnego gotham. Dla mnie jednak, druga połowa filmu jest znacznie lepsza..