ბევრი წლის წინ წავიკითხე და მოვლენების დიდი ნაწილი აღარ მახსოვდა, მხოლოდ ემოციები და ხელახლა გამიცოცხლდა. კაი იყო, მადლობა. ისე კი, პარალელებზე თუა, ადრე ვნახე მისი პარალელი ზენონთან, გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრებიდან, როგორც მისი საპირისპირო პერსონაჟი, რომელიც შურისძიებას გადაიფიქრებს(სახელებიც კი გვანან). მოკლედ, გადასარევი წიგია.
ისკანდერის ვაჟი-ქაიხოსრო-ზებულონზე გამოაცხადებს ძებნას. მის წინააღმდეგ განეწყობიან ძველი მეგობრებიც, ამიტომ იძულებული გახდება ტყეს შეაფაროს თავი. სულ ბოლოს კი გადაწყვეტს, საკუთარ სოფელს-წყაროსთვალს შეაფაროს თავი და სოფლის მოსადგომებთან ეწვევა ნანატრი სიკვდილი. ანუ ბუნებრივად გარდაიცვლება, ასაკით, არავინ არ მოკლავს
@@user-socialmedia14 მართალი ხართ, გადავავლე თვალი და ისრები უსვრიათ მისთვის ზურგში. არ ვიცი, რატომ გამომრჩა ეს მომენტი, სხვანაირად რატომ დამამახსოვრდა
ბევრი წლის წინ წავიკითხე და მოვლენების დიდი ნაწილი აღარ მახსოვდა, მხოლოდ ემოციები და ხელახლა გამიცოცხლდა. კაი იყო, მადლობა.
ისე კი, პარალელებზე თუა, ადრე ვნახე მისი პარალელი ზენონთან, გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრებიდან, როგორც მისი საპირისპირო პერსონაჟი, რომელიც შურისძიებას გადაიფიქრებს(სახელებიც კი გვანან). მოკლედ, გადასარევი წიგია.
@@ent1c3d ❤️🙏🏻
ანუ განხილვა იყო თუ შინაარსის მოყოლა ?
@@Matso88 ამ წიგნის განხილვა შეუძლებელი იქნებოდა, მნიშვნელოვანი მონაკვეთების მოყოლის გარეშე
ბოლო კარგად ვერ გავიგე, ნესტანისა და ისკანდერის ვაჟის ტახტზე ასვლის შემდეგ ზებულონი როგორ კვდება?
ისკანდერის ვაჟი-ქაიხოსრო-ზებულონზე გამოაცხადებს ძებნას. მის წინააღმდეგ განეწყობიან ძველი მეგობრებიც, ამიტომ იძულებული გახდება ტყეს შეაფაროს თავი. სულ ბოლოს კი გადაწყვეტს, საკუთარ სოფელს-წყაროსთვალს შეაფაროს თავი და სოფლის მოსადგომებთან ეწვევა ნანატრი სიკვდილი. ანუ ბუნებრივად გარდაიცვლება, ასაკით, არავინ არ მოკლავს
@@user-cr3ls3ws9bთავისი აღზრდილი მეომრები არ კლავენ?ასე წერია გუგლშიც
@@user-socialmedia14 მართალი ხართ, გადავავლე თვალი და ისრები უსვრიათ მისთვის ზურგში. არ ვიცი, რატომ გამომრჩა ეს მომენტი, სხვანაირად რატომ დამამახსოვრდა
@@user-cr3ls3ws9b ისრები ესროლეს მაგრამ სიკვდილი ისე აღწერა ბოლოში ავტორმა, როგორც პროლოგში