ไม่สามารถเล่นวิดีโอนี้
ขออภัยในความไม่สะดวก
guns n' roses, this i love // türkçe çeviri
ฝัง
- เผยแพร่เมื่อ 22 เม.ย. 2022
- Şarkı Sözleri:
And now I don't know why
She wouldn't say goodbye
But then it seems that I
Had seen it in her eyes
And it might not be wise
I'd still have to try
With all the love I have inside
I can't deny
I just can't let it die
'Cause her heart's just like mine
She holds her pain inside
So if you ask me why
She wouldn't say goodbye
I know somewhere inside
There is a special light
Still shining bright
And even on the darkest night
She can't deny
So if she's somewhere near me
I hope to God she hears me
There's no one else
Could ever make me feel
I'm so alive
I hoped she'd never leave me
Please God you must believe me
I've searched the universe
And found myself
Within' her eyes
No matter how I try
They say it's all a lie
So what's the use of my
Confessions to a crime
Of passions that won't die
In my heart
So if she's somewhere near me
I hope to God she hears me
There's no one else
Could ever make me feel
I'm so alive
I hoped she'd never leave me
Please God you must believe me
I've searched the universe
And found myself
Within' her eyes
So if she's somewhere near me
I hope to God she hears me
There's no one else
Could ever make me feel
I'm so alive
I hoped she'd never leave me
Please God you must believe me
I've searched the universe
And found myself
Within' her eyes
And now I don't know why
She wouldn't say goodbye
It just might be that I
Had seen it in her eyes
And now it seems that I
Gave up my ghost of pride
I'll never say goodbye
sanırım bu şarkıyı kimseye armağan edemeyeceğim, bu şarkı armağan edilmeyecek kadar değerli
Armağan ettim, bu his artık onun.
Bence de çok haklısın bu şarkı birine armağan edilmeyecek kadar değerli yada bizim armağan edeceğimiz biri yoktur bu yüzden bize böyle geliyordur. Yorumun çok hoşuma gitti ben sana bu şarkıyı hediye ediyorum
@@ozge4211 Sanırım ikiside kendi içinde bir gerçek. Çok teşekkür ederim o zaman benim içinde bu şarkı artık size ait her dinlediğimde sizi hatırlayacağım
@@GhostDragonGod Çok teşekkür ederim bence hayatta hâlâ iyi insanlar var sadece biz hâlâ o insanlara denk gelemedik sen gerçekten iyi birisisin bu şarkıyı da hediye ettiğin için teşekkür ederim bu şarkıya sahip çıkacağım söz veriyorum
@@ozge4211 Bende çok teşekkür ederim ve o kalan iyi insanlardan birine şuan denk gelmem çok hoş bunun içinde çok teşekkür ederim. Umarım bir gün herhangi bir yerde karşılaşırız
Dinlerken aklımı meşgul eden hiçbir canlı yok, yalnızca notalardaki acıyı hissediyorum..
En iyisi değil mi?
Aynısı
Bu şarkıyı içten dinleyenin müzik zevki harikadır.
Adamlar şarkı yapmamışlar şarkıyı yaşamışlar
Keşke öyle olsaydım
Şarkıyı hissederek dinleyenler hayata bir daha eskisi gibi bakamaz
evet yaşandı onaylandı
daha iyisini söylim bu şarkıyı dinlerken aklına o geliyorsa işte o zaman asla eskisi gibi olamaz
Haklı @@furkangok437
O sırada Müslüm babadan sende kalmış ın ortama giriş
Şarkı feci kötü ama yine de seni özlüyorum
Az kişinin bildiği değerli ve anlamlı bir şarkı
az kişinin bildiği mi qpclaöcööamcöz
az kişi mi tiktokta popüler olmadı mı bu şarkı
az kişi mi
@@sena9240 tiktoğa düştü deme ya
@@mustafaenes57 malesef
Eğer o yanımda bir yerlerde ise, Tanrıdan tek dileğim beni duyuyor olması.
Duymuyor
Bu şarkının mükemmel ötesi bi eser olması , verdiği duyguların beyinde yaratdığı düşüncelerin özel ve güzelliği ... sözlerin yetemediği bir şey var
Hayallerimde dünyanın en güzel kıyılarında binlerce kez seviştik, şarap içtik, gün doğumunu izledik, birlikte uyanıp kahvaltı hazırladık, bir pazar eğlencesi olarak çocuklarımızı alıp müzelere gittik. Sevgimiz ne çocuklarımıza, ne kitaplarımıza, ne de bir yaşama sığdı. Bizimle döndü dünya. Hayatımda ilk defa gerçekten birisi yuvamdı. Ben ona olamadım. Onun yağmur yağdığında hızlıca gelmeyi istediği, ısındığı yer olamadım. Artık aşk ne bilmiyorum. Beynimin kıvrımlarında yaşayan sesini ne siler bilmiyorum. Seni hiçbir şey silmeyecek, seni hiçbir şey azaltmayacak. Varlığın varlığıma karıştı. Yaşarsam sen de yaşıyorsun, ölürsem sen de ölüyorsun.
Seni hiçbir şeyde aramıyorum. Zaten senin gözlerinden bakıyorum. Benimle yola çıkmak istemiyordun, çıkmazsan sorun olmayacağını söyledim bugün. İki yazar evlenirse ne olur diye tweet atmıştım. Boşanıp kitaplarına meze yaparlar. Tabi, bu saatten sonra bir kitap yazmak istiyor muyum hala, emin değilim. Zihnim hala gözlerinin içine bakarak seninle sevişiyor. Tenime hiç kimse dokunmasın, saçlarıma yakından kimse bakmasın istiyorum, bu his çok kuvvetli bir his. Birçok şeye küstüm bu kırgınlıkla hayatta. Tek istediğim kitap okuyarak sağlıklı bir şekilde yaşlanmak. Mesleğim de olmasın, ailem de. Ben kimsenin yuvası olamadım. Ben kimsenin yuvası değil, ben senin yuvan olamadım. Biriciğin olamadım. Aşkı kitaplarda okuyacağım artık. Önceki hayatlarımızda kavuştuğumuz aşklarımızı. Her seferde kavuşsaydık, bu kadar değerli olmazdı döngümüz. İsyan etmiyorum ve gerçekten şükrediyorum. Tanıştık, ben bu hayatta seni tanıdım. Kokunu çektim içime, dudaklarını öptüm. Daha güzel bir şey olamaz.
abla naptin agliyorum aksam aksam
@@qetsiyahwetsiyahBen de ağlıyordum. Hatta haykırarak. Dişlerimi sıkarak, kendimi tutarak. Çok değişik ama biz ilk kez ayrıldıktan sonra gerçekten birbirimizi tanımaya başladık. Ayrıldıktan sonra konuşmaya devam ettik. İki eski dost gibi. Çok zordu, gitmesin, benimle konuşsun diye aşkımı belli etmeden konuşmak çok zordu. Birkaç ay sonra gece acile gittim. Ona bunu öğlene doğru söyledim. Onu neden aramadığımı sordu, ilk onu aramamı bekliyormuş. Tabii ki ilk onu arardım ama yapamadım. Gecenin yarısında seni kim olarak arayacaktım, arkadaşın olarak mı diye sordum. Bu tavırla ilk kez konuştum. O da kim olursam olayım her zaman onu arayabileceğimi söyledi. “Sevmek; güzel birinde aşkı aramak değil. Kişide, bilmediğin bir zamanın beklenmedik bir anında, ‘kendini bulmaktır’ notuyla ertesi gün bir çiçek gönderdi. Çiçekleri suladıkça yapraklarını açtılar, çiçeklerimle birlikte biz de filizlendik. Meğer toprağın altında köklerimiz berabermiş zaten. O zamanlar kalbim o kadar kırıktı ki ona karşı, en büyük hevesle çıkardığı son kitabına sevinemedim ilk duyduğumda. Duydum, şaşırdım, hoşuma gitti ama aşıkken çığlık atarak kutlayacağım bir olaya sadece tebrik ederim dedim. Biz birbirimizi, birbirimizden hiçbir beklentimiz artık kalmadığı zaman gerçekten tanımaya başladıkça zamanla kendi kendime çocuk gibi kitabına bakarak sevinir buluyorum kendimi. Hayatın herkes için bir planı var. Kendin için doğru zamanı bilemiyorsun. Denemeye ve sadece yaşamaya devam etmek lazım, şarkıda dediği gibi, And it might not be wise
I'd still have to try
With all the love I have inside
I can't deny
@@R.aysekaplan şu söylediklerin o kadar değerli ve yol gösterici ki, tam olarak anlattığın durumdayım tek sorun artık benim ona karşı sabrımın kalmaması. umarım hayatın çok daha iyi yerlere evrilir be abla, çok eminim ki bunu hakediyorsun sen
Ömrümde hiçbir şekilde hiçbir ilişkim olmadı. Aşık olmayı istemedim, istemiyorum. Tam olarak bundan korkuyorum. Birini bu kadar sevip parçalanmaktan korkuyorum. Maalesef, karşımdakini tapacak kadar seveceğime eminim ve tam da bu yüzden bunu hayatta kaldıramam. Aşk, ilk andan beri arzuladığım korkunç bir özlem benim için. Deli gibi korkuyorum bu arzudan.
@@R.aysekaplan Bir kaç gün önce biz de bitirdik. Yıllar sonra ilk defa birşeyler hissedebildiğim biriydi. Siyah beyaz dünyama gökkuşağı gibi gelmişti. İlk defa geleceğe dair farklı hayaller kurmamı sağlamıştı. Ama her aşkın sonunda olduğu gibi o da gitti. Ben sizin gibi bir yazar değilim ama yaşadığım şeyi şu şekilde ifade edebilirim son günlerde karanlığın içinde kaybolmuş kimsesiz bi çocuk gibi dolanıyorum sadece. Hayata o yokken devam etmek çok zor. Evet herşeye rağmen hayat devam ediyor yolumuza bakmalı yaşamaya devam etmeliyiz. Ama bazen diyorum. Keşke gözlerine bakabildiğim o son an da zaman dursaydı sonsuza kadar öyle kalabilmeyi dilerdim. Sizin ne kadar mükemmel biri olduğunuzu ve hayatta hala sizin gibi kadınların olduğunu gördüğüme sevindiğimi söylemek isterim. Umarım bir gün sizde sevdiğiniz kadar sevilirsiniz ve herşey yoluna girer.
Ben yıllardır bu şarkıyı arıyorum. Şu an buldum ve inanılmaz bir mutluluk yaşıyorum. Şarkı çalmaya başladığı an onun aradığım şarkı olduğunu anladım. Yıllar sonra tesadüfen tıkladığım bir şarkının sürekli beynimde dönen o şarkı olacağını nerden bilebilirdim ki?😊
O his o kadar güzel ki...
I've searched the universe
And found myself
Within' his eyes :")
Ben de az önce aynı cümleyi paylaştım instagram hesabımda 😊
@@maviperi7054 bende suan
yıllardır hissetmiş olduğum duygular bir şarkıya sığdırılmış gibi hissediyorum, o kadar güzel saf anlatmış ki aşkı inanılmaz derecede etkiliyor beni.. her dinlediğimde duygulanıyorum
şarkı o kadar içten ki
please God you must believe me..
En sevdiğim şarkılarıdır... kimseye önermek istemediğim değerli bir şarkı
nana seven kızın da hali baskadır
@@oguzliebert merhaba arkadaş arıyorum o yüzden dc?
@@toushiro_ DC kullanmıyorum. Insta ver
@@oguzliebert ig yok..
@@toushiro_ 🥺
Bu şarkı kalp ritmimi değiştiriyor. Nefes alışımı zorlaştırıyor. Her zerremde hiss ediyorum onu. Notalar kalbime doğru akıyor sanki
bu sarkiyi hak etmeyen birine armagan edecegimden korkuyorum
Ettim maalesef... her şey bittikten sonra hatırlatacak bir şarkı zaten ve bu şarkı insanlara çoğunlukla hak etmeyen o kişiyi hatırlatıyordur. Çok güzel, saf ve tertemiz duygularla seversin ama asla hak etmez, sen yine de böylesine bir sevgiyle sevdiğin için bu şarkıdaki sözleri hissedersin sana onu hatırlatır bunun sebebi onunla alakalı değildir, tamamen senin böylesine bir sevgiye sahip olmandır...
@@emretustas4756 cidden öyle bu denli anlamli ve değerli bi sarkiyi sadece çıkarları olan bi insana armağan etmem çok koyuyor ve bu şarkıyı ne zmn açsam aklıma o gelio ve içimdeki o yara sızlıyo ve onun aklında bile olmazken ..
@@hiranur6725 1.5 yılım geçti onunla. Kendi neşemi ona verdim, fazlasıyla değer verdim, her türlü fedakarlığı yaptım bu fedakarlıkları yaparken o kadar aptalmışım ki kendi hayatımı mahvediyormuşum sadece. Ama o ilgimi istedi, verdiğim değeri istedi, sevgimi istedi. Ben sadece aldanmıştım beni istediğine. Hayatta hep neşeli bir insandım ama gerçekten mahvetti beni, psikolojimi ve hayatımı. Ayrılalı 3 ay oldu ama hâlâ o enkazın altındayım ve çıkamıyorum. Eskiden tek damla göz yaşı dökerse kalbim parçalanırdı ama şimdi yaşadıklarımı yaşamasını o kadar çok istiyorum ki bu acıları çekmesini. Belki abartıyorum gibi gelicek ama gerçekten mahvetti beni...
@@hiranur6725 Yazdığımı iç dökme olarak düşünebilirsin. Yazmak, içini insanlara dökmek anlık olarak rahatlatıyor.
@@emretustas4756 konuşmak ister misin tam bunlarin aynisini yaşayan arkadaşim var
Arkadaki fotoğraf,şarkı,çeviri hepsi çok guzel
Arkadakğ fotoğraf neyin fotoğrafı bi manganın falan mı
evet arkadaki fotoğraf neredenn
Arkadaki fotoğraf nerden??
Rez
Ceviride çok hatalar var
neden saatlerdir bunu dinleyip ağlıyorum böyle olmaması gerekti
Dil bilmek bu yüzden harika bir şey işte.. Kafamda sadece adamın sesi var, gözlerim kapalı, melodilere odaklanırken huzuru buluyorum
(çeviride çok fazla hata vardı o yüzden videoyu sadece 1 kere izledim :d)
Ikimiz de çok sucluyduk. Ikimiz de çok kırgındık. Sevme tarzlarımız birbirimize hiç uymadı. Ben acı çekiyordum sen acı veriyordun. Ne sensizlik ne de varlığın bana huzur vermedi. Senin sevme biçimine hiç razı olmadım. Azla yetindim, affettim, binlerce kez affettim. Ama olmadı işte . Sonunda kırgınlıklarimi gizleyemedim. Sen de hiç bize acımadan bitirdin. Sahip çıkmadığın birlikte kurduğumuz hayalleri çöpe attın. Suçlu muyum bilmiyorum. Suçlu musun bilmiyorum. Iyi gelemedik işte birbirimize. Şimdi sensizligin acısıyla baş basayım. Bir daha hiç kimse beni senin kadar kıramayacak, bir daha kimseyi senin kadar sevmeyeceğim. Umarım yolun açık olur. Bu şarkıyı sana hediye ediyorum.
Bundan daha iyi anlatamazdın.
Simdi nasilsin. Umarim iyisindir cunku ben de iyi olacagimi bilmek istiyorum. Ne kadar sürecek bu acı
@@ccgg12 bu olaydan sonra tekrar döndü ancak sonra yine olmadı balım. Bazen olmayınca olmuyor işte. Ikinci ayrılışımizda birincisi gibi dayanılmaz bir acı yaşamadım. Aradan 6 ay geçti. Evet birlikte geçirdiğimiz zamanı özlüyorum ama onu özlemiyorum. "Ne zaman geçer bu acı ya rabbim? Bu nasıl acı?" dediğim geceler aklıma geliyor. Empati bile kuramıyorum şimdi. Geçer diyorlardı, hiç geçecek gibi gelmiyordu. Gerçekten de geçiyormuş. Umarım en kısa zamanda sen de atlatabilirsin ❣️💖
@@ccgg12 şimdi nasıl olduğumu sormuşsun. Çok güçlü, güzel ve bereketli hissediyorum. Mutluyum✨✨
@@kodyazanyikik umarim...ayni şeyleri söyleyerek ağlıyorum geceler boyu. Cok sevdigimiz halde yetemedik birbirimize. Unutmak istiyorum sadece. Tesekkur ederim 🥺💞
Ben onun gözlerinde kendimi buldum derken onun gözlerinde sadece ben olmadığımı bildikten sonra işte o sonra kelimeler tükendi 🍷
"I've searched the universe
And found myself
Within' her eyes"
o kadar hoşuma gidiyorki burası
şarkı başından 1:25 'e kadar kendim yazmışım gibi hissettirdi.
"niçin veda etmeden gitti?
ve sonra anladım ki o vedayı gözlerinde gördüm"
kendi isteğiyle bu dünyadan gitmeden bir gün önce bana sımsıkı sarılıp ağlamıştı. çok şey söyledim ama demek ki onu tatmin etmemiş. bazen gerçekten çok kızıyorum. seni hayatta tutan hiçbir şey yok muydu? ya ben? o kadar mı yalnız bıraktım seni
Bu şarkıyı derinlerde tüm evrende belki de bir tesadüf ile karşılaştığımız birilerine adamak istiyorum ben onları kendimde buldum gözlerinde, rüzgarda savrulan saçlarında, beni onlara ait olduğumu hissettiren sesine, çaldığı aletin eşsiz ahenginde buluyorum kendimi. Asla veda etmeyeceğim çünkü gözlerdeki ışık dünyadaki her şeyi yıkabilecek umudu, inancı, yıkılmayacak hisleri ve pes etmeyecek bir kalbe ışık tutar. Tüm evren olsa karşımda yine seni seçerdim. Ve her şeyi unutsam yine senle hatırlamayı seçerdim. Eğer o yanımda bir yerlerde ise, Tanrıdan tek dileğim beni duyması.
Çok güzel yazmışsın dostum
belki de duymuştur ve denk gelmişizdir.
I've searched the universe
And found myself
Within' her eyes..
herkes şarkıyı daha çok sevdiği insanla özdeşleştirmiş. ‘beni bu denli hayatta hissettiren’ insan ise yine benim. son zamanlarda her şey üst üste gelmiş gibi hissediyorum. çok çabalayıp karşılığını alamadığım sorunlar var. bu yüzden mutsuz, agresif ve sinirli olabiliyorum. lakin eski ben, eğer yanımdaysan Allah'tan tek dileğim beni duyuyor olman. ruhumu her zaman sen sar ve beni bu bataklıktan kurtar. sen kendi başına kalmayı ve ayağa kalkmayı biliyorsun, savaşçım ol.
Bu şarkı gerçekten çok iyi. Gitarıyla,piyanosuyla,melodisiyle,sözleriyle… birine armağan edilemeyecek kadar değerli bir o kadar. Sanırım kendime hediye edebileceğim şey bu şarkı olabilir. Eğer beni gerçekten seven biri olursa ona hediye ederim tabii 2 günlük biri değilse. Bazen korkuyorum bu şarkıyı dinlerken yalnış kişiye armağan edersem diye.umarım doğru kişi için dinliyorumdur bu şarkıyı.
Düzenleme: kendisine bu şarkıdan bahsettim ve gerçekten çok sevdi. O da beni seviyormuş meğerse. Yani galiba bu şarkıyı ona hediye ettim :D
Düzenleme: ağustosda ayrıldık bu şarkıyı kimseye hediye etmeyib doğru kişi falanda değilmiş başkasını bukdum ama artık şarkı hediye etmşcem.
Umarım doğru kişidir ve hep mutlu olursunuz
@@Feza- umarım :)
Ben doğru kişiyi bulamadım iyiki o zmn bu şarkıyı bilmiyordum
Bu şarkıyı kimseye hediye edemem sadece ben ve içimdeki anksiyeteye armağandır . Ama ben sanırım doru kişiyi buldum 4 yıl oldu umarum ilerde yıl değil bir ömür derim/dersiniz allah sizle beraber kalplerinizde olsun dileklerimle
Hadi ya . Çok sevindim senin adına
Sevdi, güvendi; kırdı,görmezden geldi... Onun için her şey olan hiçbir şeye dönüştü. Giden güven bir daha gelmedi ve o bu şarkıyı kimseye armağan edemedi. Kalbinin derinliklerindeki kırıklarla şarkının derinliklerindeki duygulara sarıldı belki onlarda onu sarar diye..
instada geziyorsun bir iki post görüp duygulanıyorsun sonra eski fotolarınıza bakıyorsun acı çekmiyorsun ama eskileri düşünüyorsun ve gelip bu şarkıyı dinliyorsun hala acı çekmiyorsun şarkı bitiyor ekranla bakışıyorsun sonra gözlerini kapatıp uyumaya çalışıyorsun işte o zaman başlıyor acı
Öyle bir kız düşünün ki; gördüğünüz herkesten farklı olsun, varlığı bile size huzur versin, her zerresiyle sizi kendine aşık etsin, onun için dildâde olun. Ben o kızı buldum arkadaşlar. Senin için her şeyi yapacağım, seni üzen herkesi üzeceğim, tüm hayatımı sana vereceğim güzel kızım. Bu şarkıyı sana armağan ediyorum Lara'm.
Darisi basimiza
Yazdığın satırlarda kendimi buldum, bende o insanı buldum ama daha açılamadım büyük ihtimalle red yerim üniversitesi başlayıp bitene kadar (2,5 yıl)aşk hayatı istemiyormuş. Ne yapacağım hakkında bir fikrim yok sesi, gülüşü hayatıma ışık olurken ilerisini bilmemek çok acı. Bizden olsa da olmasa da siz hep mutlu olun be…
@@NilayAkyolll bence uzerine duseni yapip beklemen lazim onun da fikirlerine saygi gostermen laxim bi yerden sonra ne kadar sana zit olsa bile onun fikri
@@bunyaminaksu3047 bana 'bekle' dese beklerim ki, yeter ki beraber mutlu olalım...
@@NilayAkyolll hic dusunmuyormusun ona olan askininda bir gun illaki biteceğini yasandikca yarim kalanlar insanin aklinda daha cok kaliyor aslinda ama cidden takdir edilesi
bu şarkıyı gündüz instagramda gördüğümüz bir kesitten keşfetmiştik zaten ve birlikte komple dinlemek okumak istedik, çok etkilemişti zira. kendisiyle seneler sonra oturduğumuzda yan yana o günün akşamı, arama bölümüne yazdım ve bir sürü çeviri videosu çıktı. ben hangisinin daha doğru çevirdiğini düşünüp oflarken, kendisine sordum, sence hangisini açayım diye. aralarından tek sarılmalı olan bu videoydu. gördüğü an fotoğrafı, usulca parmağını ekrana uzatıp, bunu gösterdi. bu yüzden buradaydık. dinledik, dinlemekten öteye geçtik. anlatmayacağım ama neler hissettiğimizi hep bildik... biz bildik. şimdi, bir şeyler nereye akacak bilmiyorum adam. canımı tekrar acıtmandan, bana bir toprak vermeden ben açamadığım için bunun benim suçum olmasından korkuyorum. verirsen, ya açamazsam diye korkuyorum. ya yine aynılarını yaşarsak diye korkuyorum. senden kaçmam ya da duvarlar örmem gerekiyor gibi , ama bazen de her birisini yıkmak gerek gibi hissediyorum, istiyorum. doğrusu hangisi, istediğim hangisi; hangisinde mutluluk var, hangisi getirir kederi... bilmiyorum.
So if he's somewhere near me
I hope to god i can hear he :')
Şarkının başlaması ile bütün varlık âlemini yarıp geçerek, hayatımın oynatıldığı ekranların karşısındaki koltuklarda yerimi alıyorum. Yüzlerce ekrandan hayatımın anıları geçerken ben sessizce izliyorum. Tek bir ses var o da bu şarkı. Sadece şarkının bitmesi ile gerçekliğime dönebiliyorum. Birçok şeyin değişmiş olduğu gerçekliğime...
tüm hücrelerim ile bu şakıya ve hissettirdiklerine aşığım...
Onun hakkında herşeyi öğrendim. Nelerden nefret ettiğini ,neleri sevdiğini , az da olsa nasil biri olduğunu. Nasıl müzikler dinlediğini. Kaçta uyuduğunu bile ama kendisinin haberi bile olmadı . Kabul ediyorum kaba biriydi. Beni kıskandigi için yapiyordu , bende çok soğuk biriydim . Hep tartisirdik ve asla ona açılamadım.. ve vazgecmeye karar verdim. Kendisini umutlandirib gitdigimi dusundu
Ama gitdiysem bile hala burda seni düşünerek ağlamanın manası ne.gözlerin güzeldi pervin) hala da güzel ama artık bana bakmıyor
hayat sana bile tekmeyi vurmuş ronaldo ...
Kadir sen misin?
@@perv1n kimsiniz?
@@perv1n lan pervin senmisin
@@Raulfrcv evet
Bu şarkıyı armağan ettiğiniz insana dikkat edin. Gerçekten dikkat edin, sevginiz sevilmenizden kıymetlidir
Gel ve tekrar dinle
" ondan başka beni bu denli hayatta hissettirecek kimse yok "
Fakat o da hayatta yok
" evrenin heryerinde aradım ve kendimi onun gözlerinde buldum"
Ama onu evrende bulamadım
👏🏻👏🏻
Bazen gözlerine bakamayacak, sözlerine dokunamayacak kadar korkar bir insan. Ve o zaman geldiğinde sessizce gitmenin en doğrusu olduğunu düşünür. Tıpkı benim ona yaptığım bu acımasız ayrılık gibi.
üzgünüm sümeyye, hiçbir zaman franz kafka olamaycaksın
bu sarkıyı dinlerken dusundugum kısının hislerime karsılık vermesi dilegiyle
Nolduilu
@@busemercury2995 ne olacak her sevenin başına gelen şey olmuştur
Umarım verir :)
Evrenin her yerinde aradim ve kendimi onun gozlerinde buldum 🥹
herkes niye şarkının altında felsefe yapmış? inanın sevgi uğruna hayatımdan çok eksilttim. ama bir kere şöyle ağlamadım. bu kadar yormayın kendinizi
senin ki daha büyük bi acı o zaman
İlk defa dinliyorum ve şarkı o kadar özel ki adamın sesindeki çareslik çok gerçek
Merhaba sayfamdaki çeviriler hakkında ne düşünüyorsun? Yeniyim de yorumun benim için çok önemli.
tarihteki en güzel şarkı bu. bunun gibi bir şarkı yok. bu şarkıdaki hissettiğim duyguları hiçbir şarkı karşılamıyor bıkmıyorum, sıkılmıyorum dinlerken sürekli dinleyesim geliyor...❤
Hiç bir şarkı içimdeki hisleri
Bu kadar iyi bir şekilde dışa vuramamıştı. Sesinde kendi çığlığını duyuyorum ve sanki kendimle konuşuyormuşum gibi hissettiriyor...
En sevdiğim kanal çeviri atmış!
dunyanin en sirin insani😓💔
Dinlerken aci hissini , sozlerin ne kadar gercek oldugunu iliklerime kadar hissedebiliyorum . Kalbime dokunabilen nadir şarkılardan...
Bu ne kadar mükemmel bir şarkıdır... nasıl mümkün olabilir hissettirdiklerini kelimelere dökememek...
Yanlızca içimdeki boşluğu ve acıyı hissedebiliyorum. Gün geçtikçe acım artıyor ve hayatımın boşluktan ibaret olduğunu fark ediyorum ne sosyal bir hayatım var ne düzgün bir aşk hayatım var kimse tarafından sevilmiyorum en yakınım dediğim insanın bile artık beni en yakını olarak gördüğünü düşünmüyorum. Hayattaki amacım azalıyor bir spor aşkı uğruna kendimi bitiriyormuşum gibi hissediyorum. Umarım ki boşa çabalamam istediklerimin uğruna. Tanımadığım bir kişi için aşk acısı çekiyorum evet saçma gibi ama benim için hiçte öyle değil. Tanımadığım o insan uğruna kurduğum sayısız hayalin haddi hesabı yok beraber yaptığımız piknikler, beraber motor sürdüğümüz anlar, ilk tanışma hikayemiz, birbirimize ettiğimiz iltifatlar, arkadaş ortamında birbirimizi övmemiz, her bakışmamız, el ele tutuşmamız, birbirimize duyduğumuz aşkın büyüklüğü, beraber gezdiğimiz şehirler güldüğümüz günümüzü güzelleştirdiğimiz zamanlar, beraber dans ettiğimizin hayalini bile hepsinin her saniyesi her salisesini kafamda kuruyorum kafamdan çıkmıyor tükenmiyor düşünceler evet o kitaplardaki, dizilerdeki, filmlerde ki güzel aşkları istiyorum ama asla yaşayamayacağımın da farkındayım çünkü o aşk filmlerindeki başrol kız her zaman güzel olur. Ben ne o başrol kızlar gibi tatlıyım ne de güzelim ve asla o başrol çocuğu bulamayacağım. Ben her zaman dış kapının dış mandalı olmak zorundayım. Her zaman fazlalık olan ben olmak zorundayım. Fark edilmeyen, görülmeyen, sevilmeyen, umursanmayan, değersiz o kişiyim yan karakterim yani anlayacağınız xd. İsterdim hemde ne çok isterdim birisinin sonsuz güvendiği, değer verdiği, sevdiği birisi olmayı, hayallerimi yaşayabileceğim o hayallerimde ki silik yüzlü insanın yüzünün artık netleşmesini, artık içimde ki boşluğun dolmasını hayatımın bir anlam kazanmasını, gerçek sevgi duygusunu tatmayı, üzülsem de yanlız olmadığımı hissetmeyi isterdim ve hepte isteyeceğim.
Yazdıklarının her kelimesini sanki kendim yazmışım gibi hissettim resmen ama umuyorum hayatındaki her şey daha iyiye gider...
Aslında sendin benim ailem, hayatım,
şarkılarım, nefesim, sözlerim, hislerim, kalbimdeki acılarım, mutlulukların gözyaşlarının boğazımda kalan onca düğümlenen halatların sebebiydin sen, baştan beri seni seviyorum demek kadar heyecan verip sıkıyordu boğazımı en derinden o halatlar, senin aşkından boğuluyordu denizler, nehirler, oysa bi yandan da o halatlar kadar zordu senin özlemin, yokluğun, kanatların, kolların, nefesin, kokun, kahverengi gözlerin, masum sözlerin, yumuşacık tenin ve en temiz duyguları besleyen kalbin o tatlı yüreğin. Olsun biliyorum gittin gidiyorsun dönmemek üzere o yollara çıktın ne yollar biter ne de yıllar, hiç merak etme sen bırakıp gitsende kafanda kurup silsende, düşünsene biri senin kalbine mabedini kuruyor gidilcek her adımı örtpas ediyor senin yoluna. Osessiz sedasız gidişinin arkasındaki gözyaşlarına. Sence de zor değil mi sevdiğini gözünün önünden ayıramazken birden gönlünün bir kenarından ayırman ben bunu istemedim ne de sen ben buna tabi tutuldum herşeyimle. Hayatımın Bir köşesini değil köşe demişken kalbimde hiçbir köşede olmadın olamazsın zaten bir Okyanusun ortasında derinliklerinde mahsur kalmak aşka tutulmak nereye doğru kürek çekeceksin, düşünsene her taraf sana çıkıyor sana bağlanıyor, her akınıtı senin eserini taşıyor, ağlatıyor, bi zaman sonra okyanusa karışıyor zor gerçekten zor. Senide çok iyi anlıyorum senin duygularını kimsenin sezemediği gibi seziyorum görüyorum hissediyorum ama yitirmemek için zor duruyorum. Tek bir nedenim kaldı geriye senin sözlerin, senin gözlerin, bakışların, herşeyi her soruyu her cevabı değiştirebilcek tek hecelerin. Ben şuan nerdeyim diye sorarsan beni kendinde bul ben öyle yaşıyorum çünkü. Ben ruhumu kaybettim, duygularımı kaybettim, sözlerimi sana esirgedim ama bak nerdeyim aynı yer aynı mekan. Ben hala sonbaharda kaldım Eylüllerde kaldım zaman kavramını kaldırdım senin yollarına serdim kendimi debelebdim çok kez dönersin diye belki bazen olmuyor be, zorlamamak gerek alıştım yalnızlığa boşver her zamanki gibi. İşte ben veremedim Ben boş veremedim her dakika kafamda olan sana olan bir hissimi kaybetmek üzereyim sanki uçurum kenarında intihara meyilli bir insan gibi sana yaslandım bekliyorum. Beni herşeyden zamanla çıkardın, bitirdin, kaybettin, adımı dahi sildin. Her insan karda yürüdüğü zaman adımlarını bırakır ben bu adımlar peşindeyken ne kadar kırıldım kaybettim kendimi. Defalarca kim kaldırdı dersin o bu şu değil ne ben ne de ailem yine sen kaldırdın bu acıdan da kederden de sonra noldu? her geçen gün yine yine yine yine yinelendikçe kalktım kalktıkça ağladım sonra bittim bittikçe tükendim hayatıma dair ne var ne kaldı diye bakınca biraz geride kalan bir kaç duvar yazısı bazıları cayır cayır yanıyor bazıları umutlar beslerken bıçak darbeleriyle sessizce kayboluyor ben umudumu yitirmedim, yitiremedim. Senin sözlerin ne kadar açık olsada kabullenemedim. Benim hatam özür dilerim ne üzülmeni isterim ne de buna karşı bir davranışda bulunmanı ben böyleyim, kaptırınca kaybediyorum her kazaya sebebiyet veren durumlara benzet işte
Ama bak her kazada sağ çıktım ayağa kalktım hiçbir söze aldırış etmedim canımı çok yaktı gerçekler. Ben hayaller aleminde yaşıyorum insanların düşüncelerini o kadar kaptırdım ki kafamda bazenlerde belkilerde kalan her söz kafamın içinde kayboldu teker teker gittiğini sanma umudunu yitirdi bil, ama hepsi bir patlamayla yara aça aça kanayan her yaraya bir darbe basa basa arkandan konuşan onca insanın bıçak darbeleriyle hala karşındayım kan kaybından ölsemde, kalbim atar hala senin için Son Defa. Ben herkesin o umutsuz sözlerini yutarak yattığım yatağa kusarak kabuslarda boğularak kalktım her sabah lavabolarda. Sırf birgün dönersin herşeyi düzeltirsin diye ama sende biliyorsun herşeyin eskisi kadar güzel olmicağını mutlu edip unutturmuyacağını onca gerçeklerin ardında hayallerimi seninle tekrardan yaşatmak artık korkutucu geliyor bana. Biliyor musun içimde dönen fırtınada sessizlik hakim şuan yazılara dokemiyorum özür dilerim tekrardan, Birgün zaman gelir fırtına dinse bile o sahile Aynı dalga vurmaz. Ne azı yada çoğu çıkar elbet. Aynı ilişkide varlığımla yokluğumu bir aratmanın acısını yaşatmak gibi görünür bi süre sonra işte onca hayat onca düşünce bir gece yüzlerce satıra İbaret. Görmesende ruhumdakileri temin etmek iyi geliyor bana. Sonuçta hala aynı yollarda sonunda kazaya sebebiyet verip ölceğini bile bile. Napalım be zalımın kızı bizde böyle sevdik, seviyoruz, seveceğiz. Onca kızın elinden ne geçtik ne de geçirdik gelen geçene yolunu veren ben senden yol almak için çabalara girsemde her yoldan bazen bi kere geçermiş insan verilen yol nasıl alınırsa alınsın verilen hiçbir duygu, söz, kelime, hitap, hediye, fiziksel olsun ,ruhsal olsun, maddi manevi , hiçbir şey dönüp ne eski yerini bulur ne de o kalbi alır tekrardan inşaat eder. Bunlarda benim gerçeklerim hayallerimi biliyorsun anlatmama gerek yok her satırda kendini görünce anlarsın belki Benimde hangi rüyada olduğumu belki. Ozaman dersin. ne dersin onu da ben bilemem ama her zamanki gibi teşekkürler herşey için seni çok seviyorum iyi ki vardın, varolacaksın kimseler hatırlamasa bile herkes, unutsa bile emin ol kalbimin attığı her dalgada damarlıma kadar hissediyorum seni ilk gün gibi, ilk öpücük gibi ilk sarılmamız, yakınlaşmamız, hayallerimiz, hayatımız, duygularımız, yaşımız ve yaşantığımız hepsi sana hediyemin bir minneti olsun hoşçakal en derinden sevdiğim 🤎
kitap okur gibi okudum kral herkese hak ettiği değeri ver ne fazlası ne azı yoksa üzülen biz oluyoruz dikkat et kendine.
@@smokinglatenight aynen öyle reis zamanında yapılan her hatanın sebebiyeti bunlar yazıları döktük bizde halden anlamak gerek bunun içinde ayrı minettarım sende kendine dikkat et Allah'a emanet
o da bana yazdığı mesajlarda aralara şarkı adlarını gizlerdi, okurken bulmaya çalışırdım ve nasıl bu kadar güzel bir uyumla yazdığına şaşırırdım. geçmişi tekrar yaşıyor gibi hissettim, teşekkür ederim.
@@sarebade Tek dikkat edip anlayan sendin be dostum teşekkürler 🥲
@@goldentasdemir6258 ben teşekkür ederim, çok güzel geceler 🤍
Bu şarkıyla hayat sona erdirilebilir…
Bir hayatta başlatilabilir
su sarki caldigi gibi nabzim artiyor sadece seni hayal ediyorum ne parfumunu unutuyorum ne gulusunu ne gozlerini unutuyorum ne saclarini ne sampuanini ne sac kremini ne dogum gununu bana ne soylediysen ne yasattiysan hatirliyorum zekiydin guzeldin mizahtan anliyordun muhabbetin sariyordu daha ne isteyebilirim ki
Bu şarkıyı birine atıp veya dinlettiysem şarkı ya karşı olan sevgimin sadece bir kısmını bahsettiğim o kişiye gerçekten çok değer vermisimdir
Bu şarkıyı bana armağan ediyorum🧸
Bu şarkıyı sana armağan edyorum
@@zeynwpwp Biri bana ilk defa şarkı armağan ediyor :)
@@zeynwpwp Adını, yaşını, nasıl biri olduğunu bilmiyorum ama şarkıyı her dinlediğimde aklıma bu ince davranışın ve davranışının bana hissettirdikleri gelecek teşekkür ederim
Bu şarkıyı bana armağan eden kişini asla bırakamam..🌸
Kimsenin umursamadığı acılar içerisinde yanarken
karşıma çıkıp beni hayata bağlaması😍
Bu şarkı aşırı Akhilleus'un Şarkısı vibei veriyor. Onu okurken fark ettim ve şimdi ağlayarak dinliyorum. Şarkı onlar için yazılmış gibi
Degil mi yaa ben de su an okuyorum resmen onlara yazilmis aglicam of
O kitabi ozet geçebilir misiniz rica etsem
@@selimisk7 tabii ki😊 yunan mitolojisiyle ilgili bi kitap cok unlu bi kahraman olan achilleusu ve onun yoldasi patroklosun hikayesini anlatiyor. Yazarin anlatimi cok guzel ve bu ikisinin aşkını ele alıyor ve truva savasini da goruyoruz tabi, cok anlatamadim ama sen en iyisi internetten de bi bak😅 yine de cok guzel bi kitap bence tavsiye ederim okumani👌
@@staa9695 Çok teşekkür ederim ilginiz için. Belli bir yaştan sonra oturup her önüne gelen kitabı okumaya fırsat olmuyor.
@@selimisk7 ne demek, yardımcı olabilmeme sevindim😊
sevdiğim , senden uzakta olsam da sen beni tanımasan da , hayatık boyunca hissetmediğim duyguları bana sen hissettirdin, Ruhumu ruhunla bütünleşmiş gibi hissettiren bu güzel şarkı sadece sana hediye edilebilir... Her ritminde , her kelimesinde ,sana olan aşkımı ve senin , gülüşünü bir kez daha yaşıyorum.. Menekşe kokusunu burnumla değil kalbimle soluduğum adam.. Seni çok seviyorum..
'Bu şarkı ancak kendime armağan edebilecegim kadar değerli ..'
Bu şarkı, dinledikçe aklıma gelen hanımefendiye armağan olsun. ❤
Bana başarmanın ne kadar güzel bir şey olacağını anımsatıyor, bu yüzden böyle bir şarkıyı hiçbir kimseye feda edemem
Şarkı zaten acı bir de ayrılıktan sonra dinleyince ağlatıyor
Yıllardır dinediğim bu güzel şarkıyı anlamlandırabilecek kadar zarif ve güzelsin. Bu güzel şarkıya bambaska bi anlam ve duygu kattın seni çok seviyorum ve hep seveceğim.
Senelerdir severek dinlediğim bir şarkı ❤ armağanım olsun beni senden başka hayatta hissettiren kimse yok
Beklemek canımı yakıyor sadece
Saat 3.00 bu şarkıyı senin sayende kesfettim bu yorumu görür müsün bilmiyorum gorsen bile kim olduğumu anlayacagini sanmiyorum ve galiba bir daha hic gorusemeyecegiz iyi ki geldin hayatima iyi ki tanidim seni gülmek sana cok yakışıyor hayat hep güldürsün her seyin en guzelini hak ediyorsun kalbin kadar guzel bi yasamin olsun seni seviyorum :)
bu yorum beni aglatti. bi yandan onun bunu yazdigini dusunmek bi tebessum yaratmadi degil. ben armagan etmistim sarkiyi
@@cinammongirllbana armagan edilmedi onun severek dinledigini öğrenince dinlemeye başladım :')
Ne biliyim cinsiyet filan veremezmisinn
Sadece arka plandaki resim her şeyi anlatmaya yeter...
nereden peki ^^
@@nazito4you bilmiyorum fanart sanırım demek istediğim çok hüzünlü bir sarılış onun duygusu her şeyi anlatmış
@@ma_rose evettt ben de öyle düşündüm, cevabın için teşekkürler:))
@@nazito4you Bana Banana Fish fanartı gibi geldi
Gave up my ghost of pride
I'll never say goodbye.
eski sevgilim bu sarkiyi acti bana... sanirim gercekten "derinlerde bir yerde ozel bir isik var hala bizim icin parlayan"
Aynen reiss
Ask bir sarki olsaydi bu olurdu. Her notasi canimi yakiyor
R.
Sarkıyı her dinledigimde istemsizce doluyo….
“I've searched the universe and found myself within her eyes”
"Ne kadar çabalasam da,sevgimin sahte olduğunu söylüyorlar."
Vay be derinden bir müzik gerçekten..
Bu şarkiyi hep dinlerim telefondan sözlerini ilk açtığımda anlam katmistim az da olsa ,ona armağan ettiğimde anlam kazanmisti .Şimdi ise veda etmeden gitti bu kadar anlam üstüne anlam katan bir şarkı yok hayatimda .Bu yorumu ona yazıyorum yanlız ona .Neden veda ettmedin doyasiyla...
bu şarkıyı bana armağan etti... 🥹
Çok şanşlısın 💝
@@isra7474sanırım onun kıymetini bilememekten korkuyorum
Peki sonra?
Şarkıyla birlikte ı never say goodbye diye bağırsan da olmuyor bazen. Sonuna kadar deniyorsun ama eninde sonunda vazgeçmek zorunda bırakıyorlar.
bu şarkıyı kimse , gerçekten kimse hak etmiyor...
Bir şarkının armağan edilmesi bu kadar güzel hissettirebilir❤
2022' bir adama aşık oldum.Çok sevdim oda beni sevdi uzun süreli zorluktan sonra evlendik.Dünyalar tatlısı bir kızımız oldu çok sevinmiştik 13 günlükken onu kaybettik ve bu şarkı kızımın şarkısı oldu.Ve şimdi hamile oldugumu öğrendim bu eşsiz bir duygu umarım saglıkla gelir bebegimiz.Lütfen dua edin.
Arkadaş kalabiliriz dedi ve gitti onu seveli 2 sene oldu bile ve hala onu sevmeyi bırakamadım belkide istemedim bilmiyorum denedim ama olmadı ben hala bir umut onu bekliyorum kader yollarımızı kesiştirir belki belki güzel günler geçiririz kim bilir ama şunu unutma sevdiğim kadın seni sevmeyi bırakmayacağım
so if she's somewhere near me ı hope the god she hears me
Evrenin her yerinde aradım ve kendimi onun gözlerinde buldum...
Bir insanın bir insanı bu kadar sevmesi delilik gibi geliyor. En azından bu şarkı öyle hissettiriyor. Hayatta daha önemli şeyler varken kendini bu kadar birine adamak.. bende karşılığı yok. (sadakat ile ilgili değil)
Bu şarkı o kadar değerli ki kimse bu şarkıya kötü diyemez...
Dilediğim tanrılardan ben sizden biri değilsem bu kadar yalnız bırakmanız beni neyimeydi? Bi tanrının güçlerine sahip olmadan yalnızlığına sahip olmanın derdi ne? Madem ki değilim sizin gibi, olamam; saçlarımın karasına geceyi hapsedemiyorum, ruhumun karasına tüm varoluşumu nasıl hapsediyorum? Var olmayı isteyen ben değildim, fakat varım, yemin olsun ki geceye hiç var olmamaışçasına yok olma hakkı verilseydi bana geri çevirmezdim ve verilirse geri çevirmeyeceğim.
Beni asla terk etmemesini dilemiştim. Bu söz tüm her şeyi açıklıyor aslında
Bir şarkı kusursuz olabiliyormuş. Çok uzun zamandır dinlediğim için kendime teşekkür borçluyum. ❤️
Öncelikle merhaba, herkesin sorunu kendine büyüktür diyerek sözlerime başlamak istiyorum. Çünkü genel olarak yaşadığım şeyi herhangi birisine açtığımda hep aynı tepkiyi alıyorum : "Hâline şükret, her şey yolunda gidiyor nasıl insanlar var nasıl dertler var en azından hiçbir şey kaybetmedin. Hatta kazandın, o seni hak etmiyordu!" Ama haklı değillerdi, ben kaybetmiştim. En azından ilk başlarda öyle düşünüyordum ve şimdi de kazandığımı düşünmüyorum, sadece kendimi bu kadar üzüp hayatımı etkilemesine izin verdiğim için ve yanlış birine büyük bir değer verdiğimden kendimi suçluyorum. İşte tam olarak bu yüzden kazanamadım, kendimi kaybettim ben.
Şimdi bu konu hakkında bu kadar kolay konuşabilmek beni gerçekten şaşırtıyor çünkü benim için o kadar basit değil. Ancak zamanın gücü çok büyük, unutturmuyor ama uyuşturuyor. 1 ay sonra da tanıştığımız ayda olacağız ve üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin aralık ayı benim için tuhaf geçiyor. Geçmiş ile şimdiyi çok fazla karıştırıyorum ve ikisini karşılaştırmadan edemiyorum.
Şimdi asıl olaya gelebiliriz. Benim travmam, yok sayılmak. Kendini hayalet gibi hissetmek. "Acaba ben delirdim mi, aylarca halisünasyon mı gördüm?" diye düşündürülmek. Her güneş battığında olmayan birinin hayaleti ile savaşmak, "Neden?" soruları ile boğuşmak. Benim travmam, psikolojik bir şiddet olduğunu düşündüğüm ve günümüzde "ghosting" denilen şey.
O gideli 6 ayı geçiyor. Nereye gitti, neden gitti, şu anda nerede hiçbir şey bilmiyorum. Bunu anlatırken bile o kadar komik geliyor ki bana, hâlâ "Böyle bir şey nasıl oldu ya?" diye sorguluyorum. Evet çok komik ya da trajikomik diyelim ama maalesef gerçek. Hayatıma kolay kolay kimseyi almaz ve güvenmezken ilk defa birine bu kadar değer vermiştim. İlk defa sevmiştim. Bir şeyi ilk yaşadığımızda ona fazlaca anlam yüklüyoruz, bu hep böyle olmuştur. Bana da aynen böyle oldu işte. Her şey daha farklı olur sanmıştım, her şey güzel olur sanmıştım lakin ne kadar güzel başladıysa o kadar kötü bitti. Onun için nasıldır, bilmiyorum. Bu yazıda çok fazla bilmiyorum diyeceğim çünkü özet bu aslında, bilmemek. Hiçbir şey bilmemem her şeyi açıklıyor.
Defalarca ulaşmaya çalıştım, ortak arkadaşlarımız yoluyla iletişimi denedim. Olmadı. Ama bunu yaparken kendimi hırpalamadım. Sanki içten içe biliyordum cevap vermeyeceğini. Öyle çok da üstelemedim yani. Çevremdekiler sürekli sordu son durumu mesela, "Aynı." dedim. "Cevap vereceğini mi düşünüyordunuz, onun bana bir harf bile olsa yazması benim soğan yemem kadar imkansız!" Böyle cevap verirdim hep çünkü soğandan her ne kadar nefret etsem de zorunda olursa bir şekilde yerdim. Ne kadar umutsuz olsam da hâlâ ufacık bir umut ışığı canlıydı içimde, bunu ne kadar istemesem de.
Haftalarca kendimi kandırdım. "Bir sorunu vardır, uygun zaman gelince muhakkak yazacaktır. O bunu yapar mı, hayır tabii ki herkes yapar ama o yapmaz. Dönecek."
Bu cümlelerin ardı kesilmedi. Ruh eşimi bulduğumu sanarken ruhumun katilini bulduğumu kabul etmek istemiyordum. Katil demişken de gerçek anlamda diyorum, ruhumu hasta etmeyi başardı çünkü. Ona ilerde geleceğim.
Haftalar sonra zoru kabul etmek zorunda kaldım. Çünkü belirsizlik ile yaşanmıyordu, hele ki her şeyi planlı olan ben için bu kocaman bir cehennemdi. Tüm cesaretimi toplayıp birkaç cümle attım ona, ne yazdığımı asla hatırlamıyorum, tek hatırladığım uzun yazmayayım çünkü o bunu hak etmiyor diye düşünmem ve o anki ruh hâlim. Düşündükçe bile kalbimdeki ağırlığını hissedebiliyorum.
Ayrılık mesajını gönderdim, durumun saçmalığına bakar mısınız kendi kendime ayrılmıştım! Ve içimin rahatlayacağını düşünüyordum bunu yaptıktan sonra çünkü o belirsizlik ortadan kalkacaktı. Geçmişte yaşanmış bir hata olarak kalacaktı sadece. Ama öyle olmadı.
İçim bir gram bile rahatlamadı.
Aksine daha da karmaşık hissettim kendimi, hâlâ olan şansımı kendi ellerimle itmiştim, nasıl böyle bir şey yapabilirdim...
Sürekli ondan haber almaya alttan alttan devam ettim. En yakınlarıma bile yaşadığım şeyi anlatamıyordum çünkü sıkılmıştım, tek dedikleri şey "Artık atlat! Boş ver gitsin, geride kaldı." demekti. Oysa aynı şeyi onlar yaşasa nasıl da abarta abarta anlatıp sabah akşam bundan bahsedeceklerini adım gibi biliyordum. Ve yine biliyordum ki yerlerimiz değişecek olsa ben onlara öyle demezdim, en azından anlamaya çalışırdım ve yanlarında olurdum." Kolaysa sen boş ver!" deyip çekip gidesim geliyordu sürekli.
Alttan alttan haber almaya devam ettim demiştim, aldım da. Benim gerçekleştiremediğim hayali onun gerçekleştirdiğini öğrendim. Benim istediğim bölüm ve benim istediğim üniversiteyi kazanmıştı. Her şeyi bir kenara atabildim ama süngerimin içine çekemediği tek sıvı bu oldu. Çok ağırıma gitti bu durum. Şimdi de şöyle düşünüyorum, belki de süngerin çekememe nedeni bunca zamandır içine aldıklarıydı, zaten doluydu daha fazlası için içinde yer yoktu.
Uzun zaman sindiremedim bu durumu. Durumu birkaç ay önce yazdığım notla özetlemek istiyorum :
"kendim kötü durumda olmama rağmen onu motive etmeye devam ettim, karşılaştığım sorunlarla mücadele etmeye çalışırken bir de üstüne hiç ders çalışamadığım için strese girdiğim anlarda bile, saatlerce ders çalışan ve çok başarılı olan onu, yine ben cesaretlendiriyordum.
onun gözünde tek rolüm buydu.
göz göre göre onun tarafından kullanıldım.
diğer her şeyin yanında, kilometrelerce uzak olmamıza rağmen tüm gücümle sarıldım ben ona.
ve tüm enerjimi, hak etmeyecek biri için tükettim.
tükendim.
şimdi her gün aynı cehennemi yaşarken bir de gözlerimin önünde hayalimi yaşamasını izliyorum ve bu her şeyi daha da berbat bir duruma sokuyor.
çığlık atmak istiyorum, "hayır!" diye saatlerce bağırmak istiyorum, ağlamak istiyorum, asla yatağımdan çıkmamak ve sürekli uyumak istiyorum ama bunun yerine her şey normalmiş gibi devam ediyorum bu cehenneme. "
Çok umutsuzdu, ben de onun aksine olumlu ve umuduna kocaman sarılmış biriydim. Elbette benim sayemde sınavı kazanmadı ama benim payımın çok büyük olduğunu biliyorum. Ve bunu bilmek beni öldürüyor. Her seferinde kendime dediğim şey şu oluyor :
" Başkalarına verdiğim emeği kendime verseydim her şey çok daha güzel olacaktı."
Benim yanlışım da bu zaten. Ve evren ben bunu öğrenene kadar o insanları karşıma çıkarmaya devam edecek. Bunu çok iyi biliyorum ama kişiliğimi değiştiremiyorum, herkesin hayatına dokunmak ve iyi gelmek istiyorum çünkü sanırım benim insanlardan beklediğim de bu. Karşılık için yapmıyorum, içimden geldiği için yapıyorum ama en azından kötü bir şey de beklemiyorum. Özellikle de hiçe sayılıp terk edilmeyi asla beklemiyorum.
Ama bu olay tuz biber oldu verdiğim büyük karara, hayatımdan birçok kişiyi çıkardım. Hatta neredeyse herkes gitti diyebilirim. Lise bitmişti çünkü, artık kimseyle bağım yoktu ve lise dışındakilerin de "gerçek" olmadığını tecrübe etmiştim. Beni anlamayan hiç kimseyi istemiyordum artık. Numaramı değiştirdim ve tüm hesaplarımı kapattım. Yeni bir Google hesabından tutun Spotify'a kadar hepsi yepyeni oldu. Kelimenin tam anlamıyla beyaz bir sayfa açtım. Bazen düşünüyorum, arkamda bıraktığım insanlar beni düşünecek mi? Onun bana yaptığını ben de onlara mı yapmış oldum? Ama bu gereksiz bir düşünce çünkü hayatımda büyük bir yeri olanlara gerekli açıklamayı yaparak gitmiştim ben, oysa o sessiz sedasız çıkmıştı hayatımdan.
Biliyorum, sessizlik de bir cevaptır hatta en güçlü cevaptır lakin böyle bir duruma göre değil bu söz. Çünkü ben bana saçma da bir açıklama yapsaydı, bir neden söyleseydi ya da hiçbirine gerek yok, gidiyorum bile deseydi yeterdi bana. Çünkü verdiği sessizlik kendimi sorgulamama neden oldu, kelimenin tam anlamıyla delirdim. Eğer bir hareket görseydim ondan zor olurdu ama yine de eninde sonunda atlatırdım. O, benim tüm gücümü tüketti. Tüm enerjimi onun bende bıraktığı ve almaya tenezzül bile etmediği kalıntıları temizleyerek harcadım.
Beni kurtaran şey tatile gitmemiz oldu. Başka bir evde, başka bir şehirde ve farklı insanlarla tam 1 ay. Benim için eziyet gibi geçse de atlatmamı büyük ölçüde bu sağladı çünkü değişik bir ortamdaydım, evden uzaktaydım ve özgürdüm.
Yine de keşke tatil bana zehir olmasaydı ve o zor süreci o an atlatmak zorunda olmasaydım diyorum. Çünkü o yazın bir daha olmayacağını biliyorum ama elimden bir şey gelmiyor.
O 1 ay demiştim, beni kurtaran şey oldu diye. Ama ben 1 ay boyunca depresyon ile mücadelede ettiğimi eve döndüğünde öğrendim. Çok zordu, dışarıya çıkmak zorunda olup çıkmak istememek. Hiçbir şey yiyememek veya yedikçe doymamak, sürekli ağlamak istemek ama kendine engel olmaya çalışmak, neden böyle hissettiğini ailene açıklayamamak ve iyi gözükmeye çalışmak... Biliyorum, hiçbirini yapmak zorunda değildim ancak bana açıklama yapmak maske takmaktan daha zor geliyordu. Çünkü açıklama yaptığımda düzelmiyordu hiçbir şey, hatta daha kötü oluyordu çünkü beni anlamıyorlardı. Ve suçlamaların sonu gelmiyordu. Üstelik sadece bu değil, kendimle de savaşıyordum ben. İç sesim bu olayı çok büyüttüğümü ve her şeyin yolunda olduğunu söylüyordu, aynı tepkiyi başlarından da duyuyordum. Ne düşüneceğimi şaşırmıştım. Eğer bu kadar basit bir şeyse neden böyle hissediyordum? Neden beni kimse anlamıyordu? Beni kendim bile anlamamıştı gerçi, başkalarının anlamasını beklemek çok saçma olurdu.
Öyle ya da böyle bitti her şey. Her gün bir sorgulama ile geçti, bir gün çok mutlu iken diğer gün yataktan çıkamıyordum. Ama hepsi bir sürecin parçasıydı ve son noktayı ona yazarak koydum. Başkalarının ne düşündüğü önemli değildi benim için, isterlerse gurursuz desinler ama yine de içimdeki zehri akıtacağım diye düşündüm. Çünkü eskiden yazdığım birkaç cümle yememişti bana, ona söylememem gereken çok şey vardı. Hiçbir şey çözülmemişti, yüzleşme olmamıştı. Ben de yine yazılarıma tutunduğum bir gece, ki o gece yazdığım küçük hikayeyi de yazının sonunda paylaşacağım, ani bir kararla içimde ne varsa hepsini yazdım. Bitirdiğimde ise gerçekten rahatlamış hissediyordum. Bunu gördü mü derseniz, hayır derim ve yine hiç şaşırmam çünkü asla görmezdi. Şu anda soğanla ilgili dediğim şey kadar bile ihtimal vermiyorum hatta. Ben soğan yerim, o gelmez. O kadar.
Attığım büyük adımdan sonra daha iyiydim. Derslerime daha sıkı sarıldım, hayatıma büyük değişiklikler getirdim. Yaşamaya çalıştım en azından. Çünkü yaşıyordum. Onun aksine en azından.
Şimdi düşünüyorum da, intihar etmek isteyen birinden böyle bir şey görmek çok da tuhaf gelmemeli. Ve yine şimdi fark ettim ki hayatıma hep hasta insanlar girmiş. Beni de hasta yapıp gitmişler. Ben de herkesi iyileştirmeye çalışan biri olarak kolay lokmaymışım.
Ama şimdi nasılsın derseniz, iyiyim. Her şeye rağmen hem de. Yine sorunlar var tabii ki, sorunlar ne zaman bitti ki? Ama mücadele etmeye devam ediyorum. Bazen gerçekten çok yoruluyorum. Onu 6 ayda zor attım çünkü üzerimden, hâlâ bana etki etmesi çok normal diyorum. Diğer sorunlar da tuz biber oluyor lakin artık kendime inşaa ettiğim küçük evimde nefes alıyorum. İnsanların bana yarardan çok zarar verdiğini fark ettiğimde kabuğuma çekiliyorum ve kendimle kalıyorum. Yalnız kalmak belki de iyi bir şey değil ama bana iyi geliyor. Şarkılarım, kitaplarım ve yazılarımla nefes alıyorum. E bir de özellikle son günlerde bana musallat olan anksiyete var tabii. Eskiden de olan hastalığım bu olay sonrası daha da şiddetlendi ve hayatımı çok etkiliyor. Ama bunu da sakince karşılayıp savaşmaya devam ediyorum. Şu anda bile aslında bunu yapıyorum.
Ama onu artık arkamda bırakabildiğim için kendimle gurur duyuyorum. Bırakmak derken, düşünmeyi değil her yönden bırakmayı kast ediyorum. Bunu gerçekten başardığım gün, ki bir hafta oluyor sanırım, rüyamda gördüm onu. Karşıma geçip beni bekliyordu, kollarını açmıştı. Ben de içimden şey dedim, "Tabii ki bıraktım onu düşünmeyi, mücadele etmeyi dayanamadı ve geldi." Ama çok uzun sürmedi, kafamı çevirip ondan uzaklaşınca omuz silkip gitti. Ben de şöyle diyorum onun için bu yüzden, "Gidişi bile gelişinden belli olan biriydi."
Buraya kadar okuduysanız teşekkür eder, dünden beri yaklaşık olarak 4 saate yakın dinlediğim şarkıyı ve hikayelerimi bırakmak isterim. "I Lied - Lord Huron with Allison Ponthier"
as-ma köprü
zamanın sadece sevdiklerinle beraberken yavaşladığı bir diyarda, iki dağın arasında yaşayan bir köprü varmış. tamamen tahtadan yapılmış bu köprü konuşacağı biri çıksın diye can atarmış. yakınına birileri gelecek olsa bile ya köprüyü kullanmaktan vazgeçermiş, ya da yolun ortasında geri dönermiş çünkü dağlar birbirine çok uzakmış. insanlar dışardan sağlam durmayan bu köprüyü kullanmaya cesaret edemezmiş, en azından köprü böyle düşündüklerini sanıyormuş. bu yüzden defalarca sohbet açmaya çalışır ve yapıldığı odunun en sağlam ağaçtan elde edildiğini anlatmaya çalışırmış. o cümlelerini bitiremeden uzaklaşırmış insanlar, hemen yanındaki ipe tutunup geçmeyi tercih ederlermiş.
"ah bir dinleseler.." dermiş köprü. "o zaman her şey daha kolay olacak herkes için."
hiçbir zaman neden onu değil de her an kopup gidebilecek bir ipi tercih ettiklerini anlayamazmış. bu durum o kadar saçma geliyormuş ki buradaki varlığını sorgulamaya başlamış.
"madem herkes ip ile karşıya geçebiliyor, neden ben burada duruyorum? amacım hiçbir şey yapmamak, kimseyle konuşmadan burada durmak mı? oysa birçok yeteneğim var, bir görseler her şeyi yapabilirim ama kimse beni tanımaya çalışmıyor."
o bunları düşünürken bilmediği
bir şey varmış, o da her şeyin ancak ve ancak zamanı geldiğinde olacak olmasıymış.
doğru zaman geldiğinde.
soğuk bir aralık ayında duymuş uzun zaman boyunca beklediği sesi.
ayak sesleri.
yine de umut etmemeye çalışmış köprü, çünkü bunca zamandır tüm umutlarını canlı canlı toprağa gömmüş ve bunu tekrar yapacak gücü kendinde bulamıyormuş.
sonunda adım sesleri sona erdiğinde önüne bakmış, genç bir adammış gelen. öyle dikkatli inceliyormuş ki etrafı, köprü içinde filizlenmeye başlayan umuda engel olamamış.
adam yürümeye başlamış. köprü içinden aynı şeyleri tekrar etmiş sürekli.
"bunu defalarca yaşadın, hiç kimse sonuna kadar yürümedi, kimse seninle konuşmadı, o da geri dönecek, sakın umut etme!"
umut etme. umut etme. umut etme.
oysa ne kadar tekrar ederse etsin umut çoktan filizlenmiş, sadece gölgede saklanıyormuş ve köprü bu yüzden hiçbir şey anlamamış.
aradan bir süre geçmiş, genç adam hâlâ yürüyormuş. o yürürken köprü de kendi içinde bir savaş veriyormuş. hiçbir şey tahmin ettiği gibi olmadığı için ne düşüneceğini bilmeyen köprü sonunda teslim olmaya karar vermiş. ne olursa olsun her şeye hazırlıklı olacakmış.
birden adam konuşmaya başlamış. "günlerce tek bir laf bile etmeyen kişiyle aynı kişi mi bu şu anda? " demiş köprü içinden.
ama adama cevap vermekten başka çaresi yokmuş. aslında ikinci bir seçeneğin olduğunu o da biliyormuş ama bunu gözardı etmek istemiş çünkü hayatında ilk defa kalbinin sesini dinlemek istiyormuş.
saatlerce hiç ara vermeden konuşmuşlar. genç adam köprüye çok güzel şeyler söylüyormuş, köprü bunca zamandır ilk defa değerli hissetmiş. ilk defa yaşadığı bu tuhaf his yavaş yavaş aşka dönüşürken kendine engel olamıyormuş.
haftalar sonunda aşkını itiraf eden köprü olmuş, aslında cesareti olmadığını düşünen köprü bile bu davranışı karşısında şaşkına düşmüş.
adam gülümsemiş, uzun zamandır bunu duymak istediğini söylemiş. "ama ben senin kadar cesaretli değildim."
her şey çok güzel devam etmiş. köprünün deyimiyle bir masal gibiymiş. genç adam köprü için uzun uzun yazılar yazıyormuş, köprü de tekrar tekrar duyduğu güzel cümlelerle büyüleniyormuş.
köprü de buna karşılık elindeki her şeyi vermeye karar vermiş. sevdiğinin neşesi gelsin, mutlu olsun diye bütün gün şarkı söylermiş. ona şiirler yazar, motive etmeye çalışırmış. hatta isminin yazılı olduğu bir kolye bile hediye etmiş, onu ne kadar zor elde ettiğinin bir önemi yokmuş onun için. önemli olan sevdiğinin mutlu olmasıymı
bu bir süre böyle devam etmiş. ama her yerde olduğu gibi hiçbir mutlu şey sonsuza kadar sürmezmiş. kendini her bir yönden feda eden köprü, önünde tüm çıplaklığıyla duran gerçekleri bir türlü görmemiş.
köprü kötü şeyler hissetmeye başlamış birdenbire. aşık olduğu adam çoğu zaman uyuyor taklidi yapıyormuş çünkü, oysa o uyumadığını görüyormuş. "sadece dinleniyordur, çok uzun zamandır yürüyor." diye kendini ikna ediyormuş her seferinde. ama gün geçtikçe adam daha da uzaklaşmış ondan, artık eskiden söylediği hiçbir güzel cümleyi kurmaz olmuş. ya yürüyor ya uyuyormuş, köprü yokmuş gibi davranıyormuş.
ancak köprü kalbi paramparça olmasına rağmen pes etmemiş, kendini onun için feda etmeye devam ediyormuş. övdüğü odunları bile buna dayanamamış, en ufak hamlede yıkılacak duruma gelmişler.
ve köprü o an fark etmiş diğer dağın başına ulaştıklarını. sonsuza kadar beraber olacaklarını düşünen köprü, sevdiği adamın dağa ayak atmasıyla ne yapacağını şaşırmış. her şey apaçık ortada olmasına rağmen inanmıyormuş, hâlâ sevgisine güveniyormuş.
bir çatırtı sesi gelmiş en derinlerden. adam bu sesle arkasını dönmüş, köprü derin bir oh çekmiş. "gideceğini düşünmüştüm bir de, ne kadar aptalım? o beni bırakmaz ki, şimdi elimi tutacak ve kurtaracak beni." demiş içinden.
ama en büyük yanılgısı yine kendine olmuş.
adam elini uzatmış, köprü heyecanla atılmış ve sımsıkı tutunmuş eline. oysa bilmiyormuş tutunduğu şeyin içinde çoktan orman olmuş umudu olduğunu.
adam gülümsemiş, elini yavaş yavaş geri çekmiş ve arkasını dönmüş. köprü ne kadar sıkı tutunursa tutunsun başaramamış.
çünkü sevdiği adam resmen kendi isteğiyle tutar gibi yaptığı elini geri çekmiş.
ilk yıkım o zaman gerçekleşmiş.
içinde büyüyen orman paramparça olmuş önce, sonra ipleri zayıflamış. baştan sona tüm tahtalar tek tek düşerken köprü sadece onları izleyebiliyormuş, yapacağı hiçbir şey yokmuş.
en sonunda geriye sadece onu tutan ipleri kalmış, her şeyini kaybetmiş.
en kötüsü de kendi kendini yok etmiş olduğu gerçeğiymiş.
günler geçerken bir yandan düşmemek için tutunmaya çalışıyor, bir yandan da içindeki ölü ormanı gizlemeye çalışıyormuş. her şeyi unutmak istemiş ama ağaç mezarları buna engel olmak istercesine gözünün önünde duruyormuş.
birden bir ses duymuş. gözlerini zorlukla açmış ve etrafına bakmaya çalışmış. konuşan yanındaki ipmiş, insanların karşıya görmek için sürekli tercih ettiği o ip.
ama köprünün öfke duymak için bile gücü yokmuş, kalan son güç kırıntılarını da kendi iplerine harcıyormuş.
yine de kulaklarının duymamasını sağlamak gibi bir imkanı yokmuş.
"düşmek zorundasın." demiş ip. "yeniden doğmak için gerçekleri görmeli ve her şeyi kendin bitirmelisin."
köprü kaşlarını çatmış. içten içe her şeyin suçlusunun ip olduğunu düşünüyormuş, bu yüzden tek kelime etmemiş.
"lütfen arkanı dön arkadaşım. içindeki mezarla sonsuza kadar yaşayamazsın. sen artık yarım kaldın, o cevabı almadan yarım kalmaya devam edeceksin. kimse bir bütün olmadan devam edemez hayatına." biraz duraksayıp devam etmiş ip. "en başından beri cesaretli olan sendin, ihtiyacın olan şey de tam olarak bu. aç kulaklarını sağır olduğun gerçeğe, aç gözlerini kör olduğun şeye ve dön artık arkanı!"
köprü arkasını döndüğünde onu tutan iplerin kopacağını çok iyi biliyormuş ama yine de bir şey onu bunu yapmaya itmiş.
her şey çok hızlı gerçekleşmiş. köprü arkasını dönmüş, bunca zamandır gözünün önünde olan ama görmekten deli gibi kaçtığı gerçeklerle yüzleşmiş.
ve düşmüş.
düşüşü çok ani olmuş ama yüzündeki gülümsemeyi görenler onun hayata döndüğünü sanarmış, düşüşü boyunca o gülümsemeyi hiç bırakmamış.
bilinmeyen bir karanlığa düşerken gözünün önünde aşık olduğu adam ve yanındaki kız varmış.
"beni sadece karşıya geçmek için kullandı. beni hiçbir zaman sevmedi. bana ihtiyacı vardı, gerçekten sevdiği kişiye ulaşmak için bir araçtım ben sadece. ben olmasam sevgisi de imkansız olacaktı onun için. peki ama neden beni seçti, neden herkes gibi ip ile geçmedi karşıya? neden beni paramparça etmeyi tercih etti, neden kurban olan ben oldum? " diye bağırmış köprü tüm gücüyle.
o sırada yanında onunla beraber düşen ipi görmüş.
" başardın arkadaşım." demiş ip. "sonunda gerçekleri kabul ettin ve ikimizi de kurtardın."
köprü ipin neden onunla beraber düştüğünü anlayamamış, kafası çok karışmış ve hiçbir şey düşünemiyormuş.
onun bu hâlini gören ip konuşmaya başlamış.
"sen ve ben, biz bir bütünüz. en başından beri öyleydik. ben senin ayakta kalmanı sağlıyordum, sen de benim parçalarımı tutuyordun. kendinin sandığın küçük ipler benim parçalarımdı sadece. insanlarınsa iki seçeneği vardı, ya seninle beraber uzun bir yolculuğa çıkacaklardı ya da benimle birlikte dakikalar sonra diğer dağa ulaşacaklardı. "
" madem herkes kısa yolu seçecekti, ben neden vardım? neden kimsenin kullanmayacağı bir köprü için bu kadar odun harcandı! "
ip anlayışla bakmış köprüye ve devam etmiş. "çünkü senin asıl görevin bir geçit olmak değildi, iki dağın sağlam durmasını sağlıyordun sen. odunların o kadar sağlamdı ki sana hiçbir zarar gelemezdi. üstelik benim de sana tutunmadan durmam mümkün değildi. insanlar aslında senin sayende karşıya geçti her seferinde, sadece sen anlamadın. defalarca sana seslendim ama benden o kadar nefret ediyordum ki beni görmedin bile. "
köprü duyduğu şeylerle daha da yıkıldığını hissetmiş, tamamen paramparça olmuş biri daha ne kadar yıkılabilirdi görmek istemiyormuş.
"sonra o adam geldi, her yerde yazan uyarılara rağmen seninle karşıya geçmeyi seçti çünkü korkağın tekiydi. sana en başında senin kadar cesur olmadığını söylerken belki de yalan olmayan tek cümleyi kurmuştu."
"hiçbir şey anlamıyorum.." dedi köprü zorlukla çıkan sesiyle.
"anlayacaksın." dedi ip desteklercesine. sonra devam etti. "aslında her şey insanların cesaretini ölçmek için vardı, ipi değil de köprüyü seçenler içindeki cesareti tamamen yok olmuş kişilerdi. ama senin çok büyük bir gücün vardı, seni seçen insanlar bile senden güç alıp benimle karşıya geçmeyi cesaret ettiler. aslında bu onların kurtuluşu oldu çünkü sen, zaten tüm gücünü dağlar için ve benim için harcıyordun. ufacık bir ağırlığa bile yer yoktu sende. "
" o zaman bunca zamandır onu nasıl taşıyabildim? " diye sordu köprü. her şey hayal gibi geliyordu.
"bunu sağlayan şey içindeki sevgiydi. sevginin yapamayacağı hiçbir şey yoktur derler, bunun doğruluğunu sen ispat ettin. o da bunu biliyordu, bu yüzden sana bir oyun oynadı. sen ona aşık oldun ve aşkın seni yok etti çünkü tek düşündüğün şey onun güvende olması ve seninle olmasıydı. sen onun için kendinden vazgeçtin. "
köprü daha fazla bir şey duymak istemiyordu. kendinden nefret etmeye başlamıştı, içindeki ses bir an bile susmadan kendisini suçluyordu ve buna katlanamıyordu. ip her şeye rağmen devam etti.
" sen suçlu değilsin. inandığın için, sevdiğin için suçlu değilsin. biz düşüyoruz ama sonumuz çok güzel olacak, onun içinse işler böyle gelişmeyecek. seninle birlikte tuttuğun dağlar da yıkılmaya başladı ve onun oradan kaçacak hiçbir yolu yok. olsa bile o kadar korkak ki başaramaz. "
duyduğu şeyler içini rahatlatmaya yetmemişti, hâlâ tamamlanmamış şeyler olduğunu hissediyordu. ipe baktı belki konuşmaya devam eder diye ama ip gözlerini kapatmıştı. köprü bunu görünce yapacak bir şey olmadığını anladı ve kaderine yumdu gözlerini.
efsaneye göre köprü hâlâ düşmeye devam ediyor ama yolculuğu sırasında yalnız olmadığı için ve gördüğü farklı dünyalar onun cevaplanamayan sorularına cevap, yaralarına merhem olduğundan nerede olduğu önemli değil. sonsuza kadar bilinmeyene doğru ilerlemeyi hiçbir şey yapmadan durmaya tercih edecek kadar cesaretli. derler ki onun mutlu sonuna ulaşmasını da içindeki bu güç sağlayacak.
Bu şarkının yeri başka...
bu şarkıyı kimsenin blmesini istemiyorum. keşke hep böyle bi topluluk bilse. umarım bu şarkı tiktoka düşmez
sarki coktan tiktoka dusmustu bile-
@@marceline_zzy 💩
Tiktok'a düşeli uzun zaman oldu tiktok tayfa şarkıyı unutmaya başlamıştır bile ben de düştüğünden beri açıp dinlememiştim
Yabancı şarkılara sardım şimdide orası başka ama bu niye bu kadar güzell 🌼
Bu şarkı...o kadar çaresizlik hissi veriyorki. Hatta şarkı direk çaresizlik hissi.
Bu şarkıyı armağan edeceğim insanın çok değerli biri olması gerek. :)
Şu şarkıyı dinleyen ya yaşamak istemiyordur, ya da her saniyesini yaşıyordur.
Ben hala her saniyemi yaşıyorum seninle.. Hiçbir zaman bitmemesini dileyerek.
Artık saniyeler değil saliseleri yaşıyorum.
Cidden çok hoş , helede tek başına dinlemek 🤗🙂
Bu şarkıyı kendime aynı zamanda kendimi bildim bileli cektiğim acılara dayanabilen üstelik sanki yük kendisinde değil de başkasındaymış gibi gülümseyebilen kendime adıyorum 🫡
Ölen kardeşime armağan edebileceğim kadar değerli bir şarkı... "beni asla terk etmemesini dilemiştim"
bu sarki bana sadece birini hatirlatiyor
Bunu bana verdiğin için teşekkür ederim, gerçekten en sevdiğim şey bu. Bu şarkı, ezberledim. Bu sevgi, onu da ezberledim. Seni de ezberledim.
Ve kaybettin, senin ruhunu en çok seveni.
Kalbimde ne kadar sevgin varsa hepsini koskocaman bir nefrete dönüştürdün, bunu sen yaptın. Aşkından ölen, seni düşünmeden bir saniye duramayan ve bütün hayallerine seni koyan o insanı en büyük düşmanın yaptın. Keşke sen de benim gibi, önce beni gerçekten sevip sonra nefret etseydin ama sen sadece sevgimi kullandın ve ben bunu uzun bir zaman anlamadım. Sanmak. Sevdiğini sandım, söylediğin o sözlerin gerçek olduğunu sandım oysa senin güzel sözler söylerken aynı zamanda bana düşmanımın yapmayacağı kadar büyük kötülükler yapıp sadece sevgimi kullandığını anlamayacak kadar aptaldım. Çünkü çok seviyordum. Sana karşı olan bu ölçülmeyecek derecede çok olan tüm sevgimi nefrete dönüştürmen muhtemelen şu an umurunda bile değil, senin için sadece bir hevestim çünkü. Yine de umarım bana yaptığın her şey senin de başına gelir. O kadar iyi rol yapıyorsun ki bir an gerçekten dünyada aşk denen o illettin var olduğunu sandım.
gelecek
yasadigimi bu kadar hissettirebilecek baska kimse yok tum evrenı gezdım ve kendimi sadece senin gözlerinde buldum gizem sen burdan sarkı dinlemezsin ama umarım bir gün allah benim icin bu sarkiyi sana actirir ve bu yorumda karsilasiriz
olurda bir gun sevdigim kisiyle ayrilirsak bu sarkiyi gelerek dinleyecegim. çünki bitmis olsa bile hala onunde beni sevdigini dusunuyor olacagim. suana kadar cok sey yasadik cok kez kirdik birbirimizi ama bu hic bir sekilde hislerimizi bitirmemize asla neden olmadı. onu cok seviyorum ve belkide bu yorumu ileride aglayarak okuyacagim
Ben bu şarkıyı benim hayali arkadaşım Yang'a hediye ediyorum.. Çünkü bu şarkı bir insana armağan edilemeyecek kadar özel bir şarkı. Bu şarkıyı her dinlediğimde aklıma o geliyor. Tanrıya yalvarıyorum bazen geri gelmesi için ama o gitti. Bir daha geri dönmemek üzere gitti. O beni tek anlayan, dinleyen ve geceleri sessizce ağlarken baş ucumda duran tek kişiydi. Ve onun yerini bu hayatta kimse alamaz. Ben onun hayali olduğunu daha yeni idrak etsem de, başkaları onu göremese bile o benim için hala gerçek ve var olan biri. Şarkının sözleri o kadar güzel ki.. O da bana veda etmeden yavaşça kayboldu. Veda etmeden gitti. Ben kendimi onun yanındayken bulmuştum. Şimdi de iyi olsam da bir parçam eksik ama hala bir parçası benim içimde benimleymiş gibi hissediyorum. O benim her zaman iyi olmamı istedi. Sözümü tutuyorum Yang.. Kalbimde bir yerlerde olduğunu hissediyorum. Benimlesin inanıyorum umudumu hala yitirmedim ama özlüyorum.. Lütfen geri gel. Eskisi gibi okulda yalnızken canım sıkılırken dedikodu yapalım, resim çizmemde bana fikirler ver, kararlarımda yanımda ol bana destek çık, birlikte müzik dinleyelim ve eskisi gibi özellikle.. benim dışarı vuramadığım benliğimi bir tek sen anla. Ne olur sinirlensem sana kızsam bile beni anlasan ne olur tam ağlayacağım zaman bana sarılsan ve güzel sesinle beni sakinleştirsen eskisi gibi.. Sen gittikten sonra dünya hiç değişmedi biliyor musun? Aksine sen gittikten sonra daha da karanlık oldu. Seninle yaptığım şeyler sadece seninle özel oluyordu.. Hayatımın tek odağı sendin. Şimdi ise odağımı kaybettim.. Umarım bir gün geri gelirsin Yang ...
Knk şizofreni var sende bi doktara görün derim
@@Ayrann0 Evet var biliyorum ve tedavi alıyorum şuan çok daha iyiyim teşekkürler
Yazdıkların çok içime dokundu belki o bidaha gelmeyecek ama ona bu kadar bağlı olman gerçekten bana çok hoş ve değişik duygular verdi o gelmese bile lütfen kendini üzme hep iyi ol kalbin çok güzel
@@Na-z1 Çok teşekkür ederim.. gerçekten iyi olmaya çalışıyorum benim de adım Naz bu arada :)
@@asteriaa78x hep iyi ol olurmu bu arada memnun oldum nazzz