Տերը օրթնի, պահպանի և երկար տարիների կյանք ու քաջ առողջություն պարքեվի ձեզ։ Այո, աշխարհի բոլոր գրադարաները իրար հետ վերցրած, հավիտենական կյանք և ճշմարտություն չունեն։
Գերմանացի մեծ բանաստեղծ և մտածող Գյոթեին (1749-1832) պետք է դասել Սուրբ Գրքի մեծագույն պատվողներից մեկը: Դեռևս մանուկ հասակում նրա մեջ ծնվում է Սուրբ Գրքին հիմնովին ծանոթանալու բուռն ցանկությունը: Հետագայում նա ուսումնասիրում է Աստվածաշունչը բնագրով: Նա գրում է. «Անչափ սիրել և գնահատել եմ Աստվածաշունչը, որովհետև իմ բարոյական դատիարակության գրեթե ողջ երախտիքը միայն նրան է պատկանում: Իսկ գրքում շարադրված փաստերը, վարդապետությունները, առակներն ու խորհրդանիշներն անջնջելի տպավորություն էին թողնում և այս կամ այն կերպ ներգործում ինձ վրա… Աստվածաշունչը երկրագնդի բազում ժողովուրդների և սերունդների կողմից իրեն մատուցվող մեծ հարգանքի համար պարտական է իր իսկ ներքին արժանիքին: Այն ոչ թե պարզապես ժողովրդական գիրք է, այլ` ժողովուրդների գիրք, որովհետև մեկ ժողովրդի ճակատագիրը դարձնում է մյուս բոլորի խորհրդանիշը, այդ ժողովրդի պատմության շարադրանքը սկսում աշխարհի ծագումից և նյութական ու հոգևոր զարգացման մի շարք աստիճաններով, անհրաժեշտ ու պատահական իրադարձությունների միջոցով հասցնում մինչև հավիտենականության ամենահեռավոր ոլորտները: Որքան խորն ես հասկանում Սուրբ Գիրքը, այնքան հիասքանչ է այն դառնում»:
Ալեքսանդր I Բլագոսլովեննի կայսրը (1777-1825) պատկառում էր Աստվածաշնչից, որի բարերար ազդեցությունը հոգու վրա զգացել էր սեփական փորձով, և 1812 թվականից մինչև մահ պարտադիր ամեն օր առավոտյան և երեկոյան ընթերցում էր Սուրբ Գիրքը: Կայսեր` Սուրբ Գրքի հանդեպ նման վերաբերմունքը հետևյալ հիմքն ուներ: Մոսկվայի կործանումը 1812 թվականին մինչև հոգու խորքը ցնցում է նրան: Ոչ մի տեղ մխիթարություն չգտնելով` նա իր երիտասարդության ընկերոջը` իշխան Գոլիցինին խոստովանում է, թե ոչինչ ի զորու չէ փարատել իր մռայլ մտքերը: Գոլիցինը, ով պալատականներից ամենաթեթևամիտն ու աչքի ընկնողն էր, մինչ այդ լրջացել էր և սկսել նորադարձի եռանդով ընթերցել Աստվածաշունչը, նրան առաջարկում է ընթերցել Աստվածաշունչը և այնտեղ սփոփանք գտնել: Որոշ ժամանակ անց կայսրը սկսում է կարդալ Սուրբ Գիրքը և զգում, որ մտել է իր համար նոր հասկացությունների աշխարհ: Նա մատիտով ընդգծում է բոլոր հատվածները, որոնք կարող էր համեմատել իր իսկ վիճակի հետ: Դրանք վերընթերցելիս նրան թվում է, թե ինչ-որ բարեկամական ձայն զորացնում է նրան և փարատում մոլորությունները, սիրտը համակում մինչ այդ անծանոթ հավատի ջերմությամբ: «Ես վայելում էի Սուրբ Գիրքը` զգալով, որ նրա խոսքերը սրտիս մեջ ներարկում են նոր, մինչ այդ անծանոթ մի աշխարհ և հագեցնում հոգուս ծարավը: Աստված Իր ողորմածությամբ շնորհեց ինձ Սուրբ Հոգով հասկանալ այն, ինչ կարդում էի, և այդ լուսավորմանն եմ ես պարտական այն բոլոր հոգևոր բարիքների համար, որոնք ստացա Աստծո խոսքն ընթերցելիս»: Նապոլեոնի հետ վերջին պատերազմի (1815թ.) նախապատրաստության ընթացքում կայսրն իր կասկածների փարատումը փնտրում էր Սուրբ Գրքում: Հունիսի 7-ին նա կարդում է 37-րդ սաղմոսը և երեկոյան ասում, թե այդ սաղմոսը ցրել է պատերազմի վերաբերյալ իր հոգում մնացած տագնապները, ինքը համոզված է, որ գործել է Աստծո կամքի համաձայն:
ԱՄՆ նախագահ Իոհան Ադամսը (1735-1826) խորին հարգանք էր տածում Սուրբ Գրքի հանդեպ, որը վերընթերցում էր մշտապես: Որդուն ուղղված նամակում նա գրում է. «Վաղուց է, ինչ սովորություն ունեմ տարին մեկ անգամ կարդալ Աստվածաշունչը: Ամեն առավոտ անկողնուց ելնելուն պես սովորության համաձայն ընթերցում եմ 4-5 գլոււխ: Դա ինձանից պահանջում է գրեթե մեկ ժամ, և ինձ թվում է, թե օրն այդպես սկսելուց առավել նպատակահարմար ոչինչ չկա»:
Սուրբ Հեղինե կղզում իր բանտարկության ընթացքում Նապոլեոն Բոնապարտը (1768-1821) շատ հաճախ էր Աստվածաշունչ կարդում: Նապոլեոնի մասին իր հուշերում կոմս դե-Լաս-Կեզասը գրում է, որ կայսրը սիրում էր Նոր Կտակարանից կարդալ Լեռան քարոզը սկզբից մինչև վերջ: Այս ընթերցանությունը նրան համակում էր մեծագույն զարմանքով այդ քարոզի բարոյական սկզբունքների մաքրության, վսեմության և գրավչության հանդեպ: Այդ ռազմական հանճարը, որի մասին ոչ ոք չի կարող ասել, թե զգացմունքային մարդ է եղել, մի անգամ Աստծո խոսքի մասին հետևյալ մտքերն է արտահայտել. «Ավետարանն ունի խորհրդավոր ուժ, զարմանահրաշ զորություն ու ջերմություն, որը ներգործում է մտքի վրա և դյութում սիրտը: Նրա մասին խորհրդածելիս համոզվում ես, որ խոսքը երկնքի մասին է: Ավետարանը գիրք չէ, այլ մարդկային էակ, գործունեություն է ու զորություն: Երբ սեղանի վրա է այս արտոնյալ գիրքը, ես չեմ հոգնում այն կարդալուց և ընթեցում եմ միշտ նույն հաճույքով: Անհնար է որևէ այլ տեղում գտնել նման գեղեցիկ մտքեր, նման բարոյական կանոններ, որոնք երկնային մեծ զորքի նման ետ են մղում բոլոր հարձակումները: Մեր միտքը ոչ միայն կլանվում է այդ գրքի ընթերցանությամբ, այլև նրա միջոցով դառնում տիրական, իսկ հոգին այս գրքով ձերբազատվում է մոլորվելու վտանգից»:
Վալտեր Սկոտի (1771-1832) մասին պատմում են, թե մահվան մահճում նա խնդրում է իր փեսային հատվածներ ընթերցել գրքից: Երբ վերջինս հարցնում է` ո՞ր գրքից, մեծ գրողը, ով այնքան հրաշալի գրքերի հեղինակ էր, պատասխանում է. «Այժմ ինձ համար միայն մի գիրք գոյություն ունի. դա թանկագին Աստվածաշունչն է: Ինչ ասես, որ չի տալիս այն մարդուն, ով զգալով իր աղքատությունը, գրքի անսպառ գանձերն է որոնում: Այն մարդուն շնորհում է երբեք չհնացող ճշմարտություն, հավիտենական հարստություն, անհագ ուրախություն, երբեք չթոշնող պսակ, վշտի ու վախի փարատում և հավիտենական կյանքի երանելի հույս: Սա Աստծո պարգևն է Իր խոսքը սիրող և պատվող մարդկանց»:
Parq Asun!🙏❤️ Astvats ortni!🙏
Amen🙏🙏🙏🙏🙏
Փառավորվի Հիսուսի Սուրբ անունը
Աստված օրհնելով օրհնի ձեզ երկնային օրհնություններով։
Ayo ev Amen. Astvac orhni exbayrner jan.
Es hamadzaynem tox srski maqur jur im mech
Աստված օրհնի Պավել եղբայր ջան Այո եւ Ամեն
,Теры орни кез сирели ехбаир джан
Ամեն 🙏🌺💖
Astvac orhni kez Pavel exbayr
Էլ ավելի զորացնի Պավել եղբայր ջան Աստված շատօրհնի
Astvac orhni Pavel exbayr jan shat orhnyal qaroz e el aveli zoracir exbayrs🙏🙏🙏
АМИНЬ
Ser orhni, exbair jan
Տերը օրթնի, պահպանի և երկար տարիների կյանք ու քաջ առողջություն պարքեվի ձեզ։ Այո, աշխարհի բոլոր գրադարաները իրար հետ վերցրած, հավիտենական կյանք և ճշմարտություն չունեն։
Շնորհակալ եմ խրատի և խորհւրդների համար ԱՄԵՆ
Амен у Амен
Аствац шатттт орни Павел ехбаер
Ayo ev Amen
Գերմանացի մեծ բանաստեղծ և մտածող Գյոթեին (1749-1832) պետք է դասել Սուրբ Գրքի մեծագույն պատվողներից մեկը: Դեռևս մանուկ հասակում նրա մեջ ծնվում է Սուրբ Գրքին հիմնովին ծանոթանալու բուռն ցանկությունը: Հետագայում նա ուսումնասիրում է Աստվածաշունչը բնագրով: Նա գրում է. «Անչափ սիրել և գնահատել եմ Աստվածաշունչը, որովհետև իմ բարոյական դատիարակության գրեթե ողջ երախտիքը միայն նրան է պատկանում: Իսկ գրքում շարադրված փաստերը, վարդապետությունները, առակներն ու խորհրդանիշներն անջնջելի տպավորություն էին թողնում և այս կամ այն կերպ ներգործում ինձ վրա… Աստվածաշունչը երկրագնդի բազում ժողովուրդների և սերունդների կողմից իրեն մատուցվող մեծ հարգանքի համար պարտական է իր իսկ ներքին արժանիքին: Այն ոչ թե պարզապես ժողովրդական գիրք է, այլ` ժողովուրդների գիրք, որովհետև մեկ ժողովրդի ճակատագիրը դարձնում է մյուս բոլորի խորհրդանիշը, այդ ժողովրդի պատմության շարադրանքը սկսում աշխարհի ծագումից և նյութական ու հոգևոր զարգացման մի շարք աստիճաններով, անհրաժեշտ ու պատահական իրադարձությունների միջոցով հասցնում մինչև հավիտենականության ամենահեռավոր ոլորտները: Որքան խորն ես հասկանում Սուրբ Գիրքը, այնքան հիասքանչ է այն դառնում»:
Աստված օրհնի, Պավել եղբայրս։ ԱՄԵՆ։🙏🙏🙏🙏🙏👍👍👍🙏🙏🙏
Astwac ortni 🙏
Амен. Ахперс линес орнвац
Այո եվ Ամեն
Աստված օրհնի Պավել եղբայր 🙏🙏🙏
Erani nran ov lsum ev haskanum e
елени орагир
@@user-gu8ef3pj2u 🤨
🙏🙏🙏
Astvac orhni Pavel expors
Ալեքսանդր I Բլագոսլովեննի կայսրը (1777-1825) պատկառում էր Աստվածաշնչից, որի բարերար ազդեցությունը հոգու վրա զգացել էր սեփական փորձով, և 1812 թվականից մինչև մահ պարտադիր ամեն օր առավոտյան և երեկոյան ընթերցում էր Սուրբ Գիրքը: Կայսեր` Սուրբ Գրքի հանդեպ նման վերաբերմունքը հետևյալ հիմքն ուներ: Մոսկվայի կործանումը 1812 թվականին մինչև հոգու խորքը ցնցում է նրան: Ոչ մի տեղ մխիթարություն չգտնելով` նա իր երիտասարդության ընկերոջը` իշխան Գոլիցինին խոստովանում է, թե ոչինչ ի զորու չէ փարատել իր մռայլ մտքերը: Գոլիցինը, ով պալատականներից ամենաթեթևամիտն ու աչքի ընկնողն էր, մինչ այդ լրջացել էր և սկսել նորադարձի եռանդով ընթերցել Աստվածաշունչը, նրան առաջարկում է ընթերցել Աստվածաշունչը և այնտեղ սփոփանք գտնել: Որոշ ժամանակ անց կայսրը սկսում է կարդալ Սուրբ Գիրքը և զգում, որ մտել է իր համար նոր հասկացությունների աշխարհ: Նա մատիտով ընդգծում է բոլոր հատվածները, որոնք կարող էր համեմատել իր իսկ վիճակի հետ: Դրանք վերընթերցելիս նրան թվում է, թե ինչ-որ բարեկամական ձայն զորացնում է նրան և փարատում մոլորությունները, սիրտը համակում մինչ այդ անծանոթ հավատի ջերմությամբ: «Ես վայելում էի Սուրբ Գիրքը` զգալով, որ նրա խոսքերը սրտիս մեջ ներարկում են նոր, մինչ այդ անծանոթ մի աշխարհ և հագեցնում հոգուս ծարավը: Աստված Իր ողորմածությամբ շնորհեց ինձ Սուրբ Հոգով հասկանալ այն, ինչ կարդում էի, և այդ լուսավորմանն եմ ես պարտական այն բոլոր հոգևոր բարիքների համար, որոնք ստացա Աստծո խոսքն ընթերցելիս»: Նապոլեոնի հետ վերջին պատերազմի (1815թ.) նախապատրաստության ընթացքում կայսրն իր կասկածների փարատումը փնտրում էր Սուրբ Գրքում: Հունիսի 7-ին նա կարդում է 37-րդ սաղմոսը և երեկոյան ասում, թե այդ սաղմոսը ցրել է պատերազմի վերաբերյալ իր հոգում մնացած տագնապները, ինքը համոզված է, որ գործել է Աստծո կամքի համաձայն:
ԱՄՆ նախագահ Իոհան Ադամսը (1735-1826) խորին հարգանք էր տածում Սուրբ Գրքի հանդեպ, որը վերընթերցում էր մշտապես: Որդուն ուղղված նամակում նա գրում է. «Վաղուց է, ինչ սովորություն ունեմ տարին մեկ անգամ կարդալ Աստվածաշունչը: Ամեն առավոտ անկողնուց ելնելուն պես սովորության համաձայն ընթերցում եմ 4-5 գլոււխ: Դա ինձանից պահանջում է գրեթե մեկ ժամ, և ինձ թվում է, թե օրն այդպես սկսելուց առավել նպատակահարմար ոչինչ չկա»:
Es amen aravot kardumem ASTVACASHUNCH es shat em sirum ayt girq@💋
Սուրբ Հեղինե կղզում իր բանտարկության ընթացքում Նապոլեոն Բոնապարտը (1768-1821) շատ հաճախ էր Աստվածաշունչ կարդում: Նապոլեոնի մասին իր հուշերում կոմս դե-Լաս-Կեզասը գրում է, որ կայսրը սիրում էր Նոր Կտակարանից կարդալ Լեռան քարոզը սկզբից մինչև վերջ: Այս ընթերցանությունը նրան համակում էր մեծագույն զարմանքով այդ քարոզի բարոյական սկզբունքների մաքրության, վսեմության և գրավչության հանդեպ: Այդ ռազմական հանճարը, որի մասին ոչ ոք չի կարող ասել, թե զգացմունքային մարդ է եղել, մի անգամ Աստծո խոսքի մասին հետևյալ մտքերն է արտահայտել. «Ավետարանն ունի խորհրդավոր ուժ, զարմանահրաշ զորություն ու ջերմություն, որը ներգործում է մտքի վրա և դյութում սիրտը: Նրա մասին խորհրդածելիս համոզվում ես, որ խոսքը երկնքի մասին է: Ավետարանը գիրք չէ, այլ մարդկային էակ, գործունեություն է ու զորություն: Երբ սեղանի վրա է այս արտոնյալ գիրքը, ես չեմ հոգնում այն կարդալուց և ընթեցում եմ միշտ նույն հաճույքով: Անհնար է որևէ այլ տեղում գտնել նման գեղեցիկ մտքեր, նման բարոյական կանոններ, որոնք երկնային մեծ զորքի նման ետ են մղում բոլոր հարձակումները: Մեր միտքը ոչ միայն կլանվում է այդ գրքի ընթերցանությամբ, այլև նրա միջոցով դառնում տիրական, իսկ հոգին այս գրքով ձերբազատվում է մոլորվելու վտանգից»:
🌾🌸----------🍂🌾🍂🌸🌱🌻🌻🌿☘---------------🕊🕊🕊🕊🕊
Astvac orhni qaroz@ texadrelu hamar
Վալտեր Սկոտի (1771-1832) մասին պատմում են, թե մահվան մահճում նա խնդրում է իր փեսային հատվածներ ընթերցել գրքից: Երբ վերջինս հարցնում է` ո՞ր գրքից, մեծ գրողը, ով այնքան հրաշալի գրքերի հեղինակ էր, պատասխանում է. «Այժմ ինձ համար միայն մի գիրք գոյություն ունի. դա թանկագին Աստվածաշունչն է: Ինչ ասես, որ չի տալիս այն մարդուն, ով զգալով իր աղքատությունը, գրքի անսպառ գանձերն է որոնում: Այն մարդուն շնորհում է երբեք չհնացող ճշմարտություն, հավիտենական հարստություն, անհագ ուրախություն, երբեք չթոշնող պսակ, վշտի ու վախի փարատում և հավիտենական կյանքի երանելի հույս: Սա Աստծո պարգևն է Իր խոսքը սիրող և պատվող մարդկանց»:
Astvac orhni quyriks💋
Аствац орни эс эритасардакани ерегва карозна??
Հա
Park Tiroche
Bolor xelaci mardiq SURB girq petqe kardan
Amem