āđāļĄāđāļŠāļēāļĄāļēāļĢāļāđāļĨāđāļāļ§āļīāļāļĩāđāļāļāļĩāđ
āļāļāļāļ āļąāļĒāđāļāļāļ§āļēāļĄāđāļĄāđāļŠāļ°āļāļ§āļ
"Kod MiÅosierdzia" - spotkanie autorskie live - ks. Marek Dziewiecki
āļāļąāļ
- āđāļāļĒāđāļāļĢāđāđāļĄāļ·āđāļ 17 āļŠ.āļ. 2024
- ðĢ RTCK LIVE - spotkanie z ks. dr Markiem Dziewieckim ðĢ
ð âKod miÅosierdzia. Zamykanie przeszÅoÅci, ktÃģra boliâ - ks. dr Marek Dziewiecki.
ZOBACZ PUBLIKACJÄ âĄâĄâĄ www.rtck.pl/sk...
Zapraszamy na kolejne spotkanie autorskie z cyklu RTCK LIVE, ktÃģrego goÅciem byÅ ks. dr Marek Dziewiecki.
WspÃģlnie z nim pochylimy siÄ nad treÅciami, ktÃģre dosÅownie mogÄ ratowaÄ ludzkie Åžycie!
ð Jak uwolniÄ siÄ od bolesnej przeszÅoÅci?
ð Co zrobiÄ, aby uporzÄ dkowaÄ relacje?
ð Dlaczego najpierw naleÅžy pojednaÄ siÄ z Bogiem, zanim pojednamy siÄ z sobÄ samym i drugim czÅowiekiem?
ð W jaki sposÃģb mÄ drze kochaÄ?
ð Czym rÃģÅžni siÄ przebaczenie od pojednania?
ð Kiedy nie powinniÅmy godziÄ siÄ z naszym krzywdzicielem?
Odpowiedzi pomoÅže nam znaleÅšÄ doktor psychologii, ceniony rekolekcjonista, autor ksiÄ Åžki âKod miÅosierdzia. Zamykanie przeszÅoÅci, ktÃģra boliâ - ks. dr Marek Dziewiecki.
ZOBACZ PUBLIKACJÄ âĄâĄâĄ www.rtck.pl/sk...
#RTCKespresso #LiveStream #RÃģbToCoKochasz
âïļ Zapraszamy CiÄ rÃģwnieÅž do:
ðĨ RTCK ESPRESSO! codziennie od 5:30 âbit.ly/RTCKespr...
ðĨ RTCK SHOW! â bit.ly/RTCKshow
ð Akademii RTCK â akademia.rtck.pl/
ðĨ·ðŧ serii #NIEZNISZCZALNI nagranej z o. Adamem Szustakiem OP @Langusta na palmie â bit.ly/NIEZNIS...
Co za wspaniaÅy ksiÄ dz oby wiÄcej takich ksiÄÅžy i rÃģwnieÅž w naszych parafiach powinni ksiÄÅža gÅosiÄ takie sÅowa
DziÄki konferencji KS. Marka o zamykaniu przeszÅoÅci podjÄÅam walkÄ o uwolnienie siÄ z toksycznej relacji. ZrozumiaÅam teÅž, Åže nie wolno myliÄ milosci z naiwnoÅciÄ . DziÄkujÄ RTCK âĪïļ
SzczÄÅÄ BoÅže. Mam na imiÄ Izabela, mam 43 lata, jestem bezdzietna, niezamÄÅžna. Jestem DDA, z czego przez wiÄkszoÅÄ mojego Åžycia nie zdawaÅam sobie sprawy. WiedziaÅam o sobie tylko, Åže pochodzÄ z patologicznego domu, w ktÃģrym Tata piÅ naÅogowo przez wszystkie lata mojego dzieciÅstwa, a Mama byÅa tak wspÃģÅuzaleÅžniona od niego, Åže to wysysaÅo z niej Åžycie i odbieraÅo "normalnÄ " miÅoÅÄ do mnie - dodam, Åže dziecka Årodkowego z trÃģjki, ale niestety wyjÄ tkowo podobnego fizycznie do Taty i Jego rodziny. Mama wiÄc, mniej lub bardziej Åwiadomie, krzywdziÅa mnie w moim odczuciu wyjÄ tkowo, po pierwsze: odreagowujÄ c na mnie frustracje (bo starsza siostra byÅa jej wÅasnym odbiciem, a najmÅodsza jako pÃģÅšne dziecko, zawsze byÅa maÅa), a po drugie: krzywdzenie metodyczne, jeszcze mocniejsze od "zwykÅego", bo chcÄ c zrobiÄ bardziej na zÅoÅÄ Tacie - jawnie wyÅžywaÅa siÄ na mnie Åžeby "widziaÅ do czego doprowadza". Z domu, od razu po maturze, w pewnym sensie "wydobyÅ mnie" mÅody chÅopak, mÄ dry, dobry, czysty, uczciwy, ktÃģry zamierzaÅ ze mnÄ budowaÄ zdrowe Åžycie. WyjechaliÅmy do innego miasta, zamieszkaliÅmy ze sobÄ bez Ålubu, ale przy bardzo biednym wÃģwczas Åžyciu - z planami na "pÃģÅšniej. Niestety to ja przedÅuÅžaÅam ten stan w nieskoÅczonoÅÄ, czym "ÅciÄ gaÅam" go w dÃģÅ, wÅaÅciwie zmuszajÄ c do Åžycia w grzechu. WyrosÅam jednak w tak powaÅžnym skrzywieniu, Åže nie potrafiÅam doceniÄ jego miÅoÅci. Na swÃģj gÅupi sposÃģb, bÄdÄ c z nim w nieformalnym zwiÄ zku, szukaÅam "szczÄÅcia" jednoczeÅnie w innych, nietrwaÅych relacjach, wyuzdaniu, uzaleÅžnianiu siÄ od ludzi, z ktÃģrymi nie powinno mnie nigdy nic ÅÄ czyÄ. SpadaÅam coraz niÅžej z jednego zwiÄ zku w drugi, ciÄ gle teoretycznie majÄ c przy sobie wiecznego "narzeczonego". Kres tego szaleÅstwa nastÄ piÅ 6 lat temu, kiedy w trakcie trwania najgorszego z tzw. moich "zwiÄ zkÃģw pobocznych", wyprowadziÅam siÄ na drugi koniec kraju. Nowy ukÅad brutalnie i szybko zakoÅczyÅ siÄ, a ja zostaÅam sama w obcym mieÅcie, z daleka od wszystkich i wszystkiego, bez chociaÅžby nawet jakichkolwiek znajomych. Wreszcie nastÄ piÅo moje przebudzenie. NawrÃģciÅam siÄ, obiecaÅam Bogu poprawÄ i nagle zrozumiaÅam caÅe moje dotychczasowe Åžycie. Przez dwa lata BÃģg naprawdÄ intensywnie oczyszczaÅ mojÄ gÅowÄ, serce, duszÄ. I chociaÅž teraz jestem "poukÅadana wewnÄtrznie", niestety wciÄ Åž trudno mi przebaczyÄ Mamie. Jedynym wyjÅciem jest poprawny, ale rzadki i maÅo intensywny kontakt, Åžeby siÄ wzajemnie nie raniÄ i nie wypominaÄ. CaÅy czas mam do Niej pretensje, Åže przez NiÄ m. in. nie wiedzie mi siÄ w relacjach z ludÅšmi np. w pracy. Mam niskÄ samoocenÄ i brak poczucia wÅasnej wartoÅci, przez co najpierw pozwalam siÄ ludziom wykorzystywaÄ i krzywdziÄ, a potem jestem nadwraÅžliwa na swoim punkcie, co powoduje z kolei, Åže jestem nielubiana, zwalczana przez Årodowisko i izolowana. Nie umiem teÅž budowaÄ trwaÅych przyjaÅšni. 4 lata temu wrÃģciÅam do dawnego "narzeczonego" juÅž jako ktoÅ inny. Czysta fizycznie i mentalnie, pogodzona z Bogiem i ze sobÄ . WciÄ Åž jeszcze z problemami w kwestiach emocjonalnych (zwÅaszcza impulsywnoÅci, czy niesamowitej wrÄcz ÅatwoÅci wpadania w gniew), ale z pozytywnym nastawieniem do "dobrego" Åžycia. Åŧyjemy wspÃģlnie, ale osobno - w caÅkowitej czystoÅci fizycznej, w najwiÄkszej z moÅžliwych przyjaÅšni, oddaniu i codziennej wspÃģÅpracy (jak Åwietnie funkcjonujÄ cy zegarek), bez sfery intymnej - jak biaÅe maÅÅžeÅstwo. Wydaje siÄ, Åže on patrzÄ c na mojÄ dzisiejszÄ postawÄ, wybaczyÅ mi i jest szczÄÅliwy (ja zresztÄ teÅž) - choÄ nigdy nie omÃģwiliÅmy w szczegÃģÅach mojego dawnego Åžycia, stÄ d pewnie nie o wszystkim wie, nie ze wszystkiego zdaje sobie sprawÄ. SÄ dzÄ, Åže ta wiedza obciÄ ÅžaÅaby go tylko niepotrzebnie, czasu nie cofnÄ. CaÅy czas chodzi mi jednak po gÅowie kwestia Ålubu. Dbamy o Åžycie w Åasce uÅwiÄcajÄ cej, jesteÅmy blisko Boga i KoÅcioÅa, ale nawet po Ålubie nie zamierzamy mieÄ dzieci. Mam tak wielki uraz do RodzicÃģw, Åže zawsze baÅam siÄ, Åže bÄdÄ taka jak Mama i przeniosÄ choÄby nawet w czÄÅci Jej straszne zachowania na kolejne niewinne osoby, a to byÅoby nie do zniesienia teÅž dla mnie. Poza tym dziÅ na dzieci jest juÅž raczej za pÃģÅšno. Ale pewnie juÅž do koÅca Åžycia bÄdziemy Åžyli razem. Mamy wspÃģlny dom i milion ÅÄ czÄ cych nas spraw, w lipcu minie 26 lat naszej znajomoÅci. Czy powinniÅmy wziÄ Ä Ålub? NaprawdÄ Åžyjemy w przyjaÅšni z Panem czy nam siÄ tak tylko wydaje, bo wmÃģwiliÅmy sobie nasz pomysÅ na tÄ sytuacjÄ? Kochany KsiÄÅže Marku, bardzo proszÄ o wsparcie. Pozdrawiam serdecznie i cieplutko, Iza.
Bardzo dziekujÄð
Panie Jezu Synu Dawida ulituj siÄ nad nami
Matuchno Niepokalana ukryj nas w Swoim Sercu
Jezu Maryjo JÃģzefie kocham Was ratujcie dusze
Wielkie DziÄki
SzczÄÅÄ BoÅže ðð
DziÄkujÄ ð
KsiÄÅže Marku, mam pytanie odnoÅnie cierpienia. Rozumiem, Åže bierze siÄ ono z grzechu mojego lub innych osÃģb. Zostaje jednak pytanie o poronienia, o narodziny dziecka niepeÅnosprawnego, o Åmiertelne choroby. Nie wynikajÄ one z grzechu czÅowieka, skÄ d zatem jest to cierpienie i jak je rozumieÄ?
SÅabo sÅychaÄ pana Jacka.