Na szczęście jeszcze w liceum nauczycielka WOKu wybiła mi z głowy słowa takie jak: ukulturalnić się. Pierwsza lekcja była o tym co znaczy tekst kultury i najpierw spytała nas o przykłady. Oczywiście cała klasa rzucała hasłami takimi jak: literatura, wiersze etc. Babka wyciągnęła krzesło na środek sali i popatrzyła na nas mówiąc: tekst kultury nie musi być tekstem to może być nawet krzesło. Zamiast robić z nami jakąś powtórkę z historii sztuki rozmawiała z nami o rzeczach, które nas interesowały. Oczywiście dyrekcja się jej później pozbyła bo przecież prestiż szkoły czy coś w tym stylu jest najważniejszy.
No nie, tu rozumiem, że miało to charakter dydaktyczny. W muzeum coś takiego jest przejawem niezrozumienia problemu i braku szacunku dla odwiedzających. Muzea typu Tate to wiedzą i postępują właściwie
A w którym to szanownym przybytku kultury i sztuki jakaś pani ostatnio siedziała nago z rozłożonymi nogami na obrotowym postumencie, pośród przechadzających się znudzonych obywateli postspołeczeństwa..@@KrzysztofMMaj
Kiedyś pracowałam w gliwickim muzeum. Do dziś ze zgrozą wspominam utyskiwania starszych pracowników na to, jakie to złe czasy nastały, bo do instytucji bywają teraz czasem przyjmowane osoby "nie z polecenia". Ponoć dawniej zupełnie się nie zdarzało. Ci ludzie mieli tak skrzywione podejście do tych kwestii, że zupełnie na poważnie twierdzili, że ograniczanie nepotyzmu to działanie na szkodę instytucji. 😂
Potwierdzam na podstawie innej, dużej instytucji kultury, gdzie przez dobre 40 (!) lat w niektórych zakładach nie pracował nikt, kto nie byłby osobą wysokiej rekomendacji i dopiero od kilku lat odbywają się zamieszczania ofert pracy i rekrutacje
@@OlgierdouJako były pracownik urzędu potwierdzam. Tylko szkoda tych wszystkich ludzi, którzy kują na pamięć całe kodeksy prawne do rozmowy kwalifikacyjnej, żeby dostać tam pracę, gdy z góry jest jasne, że nie mają na to najmniejszych szans.
Poznałem smak bezsensownych pracy już w 2 klasie technikum gdy na stażu(niepłatnym oczywiście) w urzędzie(staż dla technika informatyka a nie dotknąłem ani jednego komputera przez cały czas stażu (ale za to pisałem listy ręcznie)). Otóż raz wysłano mnie bym posegregował dokumenty DO SPALENIA W KOLEJNOŚCI ALFABETYCZNEJ.
Studiowałem socjologię i mialem praktyki w Urzędzie Miasta Świdnik. Dostalem zadanie w postaci wytarcia gumką numeracji na dokumentach bo była zla. Za pierwszym razem zrobilem to, zajęło mi to z 2 godziny. Jednak kilka dni pozniej gdy dostalem takie samo zadanie, ze znacznie większą ilością dokumentów to powiedziałem, ze tego nie zrobie bo to bez sensu i w ogole dlaczego ja takie zadania dostaje. Do konca praktyk krzywo na mnie patrzyla moja "opiekunka" i tak kobieta ktora przynosila dokumenty
Ja na praktykach z pielęgniarstwa w przychodni musiałam 2 tygodnie przychodzić i siedzieć na tyłku przez 7 godzin i zadanie jakie mi dano to rysowanie od linijki kresek w zeszycie by tworzyć ,,tabelki'' 😂 na szczęście tych praktyk było mało, a w szpitalu to było co robić i dużo się nauczyłam
propozycja artystycznego performance'u, rozstawić krzesełko pod takim mocakiem czy innym colonusem (czy jak to się nazywało xD) na którym przechodnie mogliby usiąść w roli pracowników i posłuchać jak przełożeni (odgrywani przez performerów) się zwracają do podwładnych w tym miejscu. nazwałabym to "kultura od kuchni".
To nie jest przekrój kultury. To jest o całym naszym społeczeństwie. Byłem 5 lat urzędnikiem. Skrajna niekompetencja, nepotyzm, łapówkarstwo, mobbing, molestowanie. Mam problem by się po tym pozbierać do dziś. Wszyscy znajomi pracujący w urzędach mówią to samo. Jest nam dużo bliżej do wschodniej dziczy niż jesteśmy w stanie się do tego przyznać.
Strasznie to przykre, zwłaszcza że za bardzo nie wiadomo, jak się zabrać za naprawianie tego mam nadzieję, że teraz jesteś już w bardziej sprzyjającym otoczeniu...
Potwierdzam. Bliska mi osoba pracuje w ochronie zdrowia i schemat działania jest identyczny. Śmiem twierdzić,, że jest to wspólny problem większości instytucji publicznych i zamkniętych środowisk.
Jeśli chodzi o edukację kulturalną w szkole, to pamiętam jak na lekcji WOKu mieliśmy przygotować prezentację na temat swoich ulubionych gatunków muzycznych, niby po to aby nas lepiej poznać. Pomysł niby wydawałby się spoko, gdyby nie to, że niektóre wystąpienia z racji przedstawianego gatunku muzycznego były deprecjonowane ze względu na niektóre przedstawiane garunki. Ja opowiadałem na temat Nowej Fali Brytyjskiego Heavy Metal (Iron Maiden, Saxon i te sprawy) oraz na temat amerykańskiego thrash metalu (zespoły takie jak wczesna Metallica, Megadeth i Slayer). Dołożyłem do tego bardzo dużo starań, opowiadałem obszerne fragmenty biografii zespołów, puszczałem fragmenty wybranych przeze mnie klasycznych dla tych gatunków kawałków- omawiając ich warstwy tekstowe i znaczenie techniki gry muzyków dla tych nurtów, analizowałem wybrane okładki płyt, które swoją drogą kłóciły się z poczuciem estetyki zarówno pani od WOK jak i reswzty klasy. I wiecie co za to dostałem????? 4. A wiecie dlaczego????? Bo pani WOKu się na tym nie zna i nie wie jak to ocenić. Żeby chociaż wytknęła mi jakiś konkretny błąd lub chociaż wytknęła że w niezbyt ładny sposób się wysławiałem- ale nic z tego. Nawet nie raczyła pomóc mi, abym mógł się wypowiadać w miarę swobodnie, gdyż dziewczyny z mojej klasy stanowiące lwią część mojej klasy w liceum, non stop gadały i mi przeszkadzały- ale to nie tylko ja miałem ten problem. Natomiast dziewczyna, która puszczała kawałki Ewy Demarczyk, Starego Dobrego Małżeństwa oraz Zbigniewa Wodeckiego- z tych bardziej lirycznych dostała 5+, a jedyne, co miała na ich temat do powiedzenia, to tylko to, jakie one nie są piękne i jakie mają piękne słowa- choć na temat samego tekstu nie miała nic sensownego do powiedzenia. Sama ocena mi osobiście wisiała i wciąż wisi, bo jako fan metalu obrywałem zarówno od tzw januszy i grażynek jak i patointeligenckich hipsterów oraz julek ąę z tzw dobrych domów za bycie wypaczonym szatanistą , czy to w szkole lub poza nią i ja już do tego przywykłem. Bardziej wkurwiło mnie to, że ułomność nauczyciela może być podstawą do obniżenia uczniowi oceny. Sam pomysł nie był zły, ale jak zwykle cyferkowa ocena wszystko zepsuła.
Nic mnie tak nie rozsierdza jak to dzielenie kultury na lepszą i gorszą. Doświadczyłam praktycznie tego samego. Opowiadałam o Beatlesach i jaśnie pani nauczycielce nie spodobało się, bo promują narkotyki 🤦♀️
@@Cytrusowy_Lunatyk Behemoth promuje narkotyki? Z czego ona to wywnioskowała? Chyba pomyliła ich z Brujerią- z jej perspektywy to jedno i drugie na B i zarówno tu jak i tam przeraźliwie wyją. Ale żeby angielskiego od hiszpańskiego nie odróżnić? Ze wszystkich bzdurnych nieprzychylnych zdań na temat Behemotha, to jest najbarziej kuriozalne.
no widzisz, OP, a mowia ze szkola nie uczy zycia. dostales WSPANIALA lekcje jak naprawde dzialaja organiacje biurokratyczne, takie jak szkola, twoja (przyszla?) praca, instytucje rzadowe.........
Swoją drogą, a propos praktyk - kiedyś studiowalem w Poznaniu na UAM, na wydziale geografii. To była moja pierwsza przygoda z polskim szkolnictwem wyższym. Pamiętam jakim szokiem dla mnie było to, że w ramach studiów zobowiązany byłem do odbycia tzw. zajęć terenowych w okresie wakacji (razem wychodziło może 3-4 tygodnie. Jeszcze większym szokiem było to, że samo odbycie nie gwarantowało ich zaliczenia - nie wystarczyło być i kopać w ziemi ku chwale habilitujacego się moja praca doktora; trzeba było jeszcze napisać pracę. A najlepsze, że koszt odbycia praktyk (podróż, wyżywienie, noclegi) spoczywał na studencie:D spędziłem połowę wakacji pracując w barze, by to co wypracuje - wydać na obowiązkowe zajęcia terenowe bez których nie będę miał promocji na kolejny rok. Oczywiście wakacje miałem dopiero, gdy rzuciłem te studia w cholerę. Chuwdu takiej edukacji.
Chętnie obejrzałabym odcinek o praktykach. Do dziś pamiętam jak zmęczona ciężka pracą w szpitalu na praktykach z fizjoterapii liczyliśmy sobie z kolegami ile moglibyśmy przez ten czas zarobić (ogólnie taki śmiech przez łzy często nam pomagał przez to przebrnąć - Polak usytasy jak sobie ponarzeka XD). Praktyk mieliśmy przez całe studia łącznie 1560 godzin 😂
Tak apropo nauki i kradzieży prac studentów, ja pamiętam kiedy robiłam pracę inżynierską i jedna z prowadzących, bless her heart, wprost nam powiedziała żebyśmy absolutnie nie robili nic zbyt ambitnego lub odkrywczego ponieważ prawa autorskie do naszej pracy zostaną u politechniki, bo na takich warunkach są tam organizowane obrony. Nice.
Prawa autorskie ma autor/ka, nie uczelnia. Może chodziło o prawo do publikacji pracy w ciągu 6 miesięcy? Ale przysługuje ono ustawowo wszystkim uczelniom, nie tylko Politechnice Krakowskiej czy Poznańskiej.
Pracowałam w MNK i u Mangghi w Krakowie. Już pomijając kwestię zatrudniania studentów na zlecenie, bo taniej, i płacenia im najniższą krajową za 8 i więcej nieraz godzin stania, bo przecież nie wolno usiąść gdy zwiedzający patrzą, a na napicie się wody czy wyjście do toalety musisz mieć pozwolenie... Robiłam w Krakowie praktyki, i kuratorka korzystała z pracy studentów japonistyki do stworzenia katalogu wystawy - bo nie znała języka japońskiego ani chińskiego (twierdziła, że ideogramy chińskie i japońskie to to samo... nie, nie jest), a potrzebne było tłumaczenie oryginalnych wzorników kimon. Oczywiście kuratorka album wydała pod swoim imieniem i nazwiskiem, których już nawet nie pamiętam. Praca któregokolwiek z tych studentów-praktykantów, w tym mnie, nie była na tyle istotna, by zasłużyć choć na wzmiankę na marginesie, wstępie, czy podziękowaniach, a już na pewno nie pod przetłumaczonymi fragmentami. Strasznie mi wtedy zależało na tych praktykach, oprócz robienia praktyk pracowałam też na wystawie, więc tym bardziej zależało mi na dobrych stosunkach z tamtymi ludźmi... Z obecnym stanem wiedzy i świadomości już nie zgodziłabym się na taki układ.
@@KrzysztofMMaj też się paskudnie rozczarowałam. Z ciekawostek: gdy jeszcze tam pracowałam (rok 2022 bodajże) to w którymś momencie pracownicy najniższego szczebla, czyli ci studenci zatrudnieni na śmieciówkach by pilnowali tych dzieł kultury - tak cennych, że ich opiekunom płacono najniższą krajową - nie mieli pokoju socjalnego ani żadnego miejsca, gdzie mogli się udać na przerwę. Mogli schować się za kasami biletowymi lub skitrać się w szatni dla zwiedzających, ewentualnie w kiblu lub w magazynie. Nie wiem, jak jest teraz, już dawno nie mieszkam w Małopolsce i nie tęsknię. Miejsce samo w sobie wspaniałe, ale ludzie kurwy.
Twoja historia pasuje mi do tej smutnej prawidłowości, że ludzie z ukierunkowaniem artystycznym/kulturalnym są chyba najbardziej wykorzystywani na tym durnym rynku pracy. Ludzie z pasją idą do pracy właśnie w muzeum, w gamedevie, w wydawnictwie, w jakiejś firmie produkcyjnej, bo to spełnienie marzeń, nawet jeśli wynagrodzenie jest niskie. Jest ta nadzieja, że taka praca pomoże w rozwoju, że to będzie praca idealna, bo przecież to lubimy. A potem okazuje się, że ta cała nasza inwestycja czasowa i finansowa nie jest warta nawet wzmianki w albumie. Sam mobbing jest już straszny, ale takie sytuacje jak Twoja są szczególnie przykre, bo niszczą psychikę, a jednocześnie niszczą zajawę, która mogłaby pomóc stanąć na nogi.
No cóż nasza kultura w pigułce. Znajomości, wykorzystywanie, praca za darmo - plus jacyś dziwni dyrektorzy, prezesi, którzy „znają się na sztuce”. Aby nikt się nie wychylał. I tak się kręci.
Od paru lat w Krakowie bawię się co roku jako wolontariusz przy Krakowskim Festiwalu Filmowym (filmy generalnie krótkometrażowe, dokumentalne i animowane czyli raczej nisza) i nigdy nie spotkałem się z przejawem mobbingu czy jakiegoś agresywnego podejścia do nas. Słyszałem nawet, że gdy gość festiwalowy raz wydzierał się na moją koleżankę, to zainterweniował sam dyrektor festiwalu z tekstem typu "proszę się nie emocjonować bo pani za rok nie damy akredytacji". Z kolei o równolegle odbywającym się (i jednocześnie znacznie bardziej znanym) OFF Camera słyszałem sporo negatywnych komentarzy o warunkach pracy wolontariuszy. Z przydługiego wstępu wyciągnąłem taki wniosek: mniej znane i bardziej niszowe wydarzenia bywają znacznie lepszymi miejscami do pracy niż wielkie festiwale, bo zwyczajnie nie mogą sobie pozwolić na złą renomę wśród ludzi i utratę wolontariuszy. Studentów filmoznawstwa jest w końcu ograniczona ilość...
@@KrzysztofMMaj konwenty to w ogóle zwykle organizowane są oddolnie, fani dla fanów, a nie odgórnie jak w przypadku większości wydarzen kulturalnych. Mniejsza szansa że doświadczysz mobbingu ze strony osób z którymi dzielisz pasję, niż od typów którzy robią ten festiwal czy event tylko dlatego że tak sobie wymyśliła administracja
@Uczciwy_Obywatel i tak też powinno się w ogóle organizować kulturę. Jak jest oddolna inicjatywa i cieszy się zainteresowaniem, wtedy obsypać ludzi morzem pieniędzy
Nie znoszę sformułowań "ukulturalnić się" oraz "odchamić się". Kryją w sobie spore pokłady klasizmu i staroświeckie podejście do definicji kultury. Lubię za to mówić, że "konsumuję kulturę". Bo kulturą to wszystko co żywi moją psychę, tak jak jedzonko żywi moją somę 😊
O to to, też bardzo lubię używać tego zwrotu. Mówiąc w ten sposób łatwiej się wyzbyć tej elitystycznej otoczki (nawet z własnej podświadomości). Łapałem się (i dalej czasem się łapie), że słysząc/mówiąc słowo kultura, nadaje jej podświadomie cech wartościujących. Typowa hierachia, w jaką nam wkładano do głów w szkole typu opera > teatr > kino (koniecznie autorskie, nie Marvel) > Netflix > głupi TH-cam . Gdy na to patrzę przez pryzmat konsumpcji, to jakoś ten podział zanika. Dzięki za Twój komenarz, wracam do konsumowania LOST 😁
Mogę powiedzieć z perspektywy pracy w szpitalu, że wygląda to tak samo - dyrektorzy mobbują ordynatorów, ordynatorzy lekarzy, oddziałowe pielęgniarki, a wszyscy panie salowe. Praca w takim miejscu niszczy niesamowicie, zwłaszcza jeżeli naiwnie myślało się, że będzie się w takim miejscu robić wszystko, żeby jak najlepiej wykonywać swoje obowiązki i pomagać ludziom. A przy jakiejkolwiek próbie zwracania uwagi na te sytuacje, włączał się mobbing wśród współpracowników.
Chyba w każdej państwówce takie procedery się uskuteczniają - od szkół, przez ochronę zdrowia po instytucje związane z transportem publicznym itd. Czasem jedynym sposobem na jako takie przetrwanie jest w miarę działający związek zawodowy, ale i ta przynależność ma swoje "ciche" konsekwencje u pracodawcy:).
@@justynasmagala1012 W miejscu, gdzie wcześniej pracowałam cały związek zawodowy był zakolegowany z ex dyrektorką. Akurat nie narzekam, bo praca była w super atmosferze i ja mobbingu nie doświadczyłam, ale wiem, że w innych czasach i oddziałach niektórzy nie mieli już tyle szczęścia. Przy aktualnym dyrektorze wszyscy i tak siedzą cicho, a związki magicznie ewaporowały :)
No niestety, takie żółte związki momentalnie stają się potężnym problemem, gdy rzeczonemu zakolegowanemu dyrektorowi nagle odbija palma i zmienia się o 180 stopni. A takie rzeczy się zdarzają
Pięć lat życia spędziłem w instytycji kultury i jedyne co pamiętam to nepotyzm, kolesiostwo, każdy dyro z nadania politycznego. Jak były wernisaże to zawsze ci sami goście z czego połowa przychodziła żeby najebać się darmowym winkiem - no ale po latach najebywania się na wernisażach przynajmien na sztuce się znal, to jednak jakiś walor edukacyjny był. Ogólnie to wszyscy mieli i tak zwanych "artystów" w dupie bo to ogólne to towarzystwo wzajemnej adoracji było. Ciągle dowalali obowiązków bo byłem młody to na internetach, grafice, komputerach musiałem się znać i wszystko im ogarniać. Ja odszedłem z tego grajdołka i poszedłem na budowę pracować nie żałuję.
Napisałam już na chatach, ale powtórzę: dzięki Krzysztof z ten materiał. Bardzo mnie on dotknął, szczególnie, że też mieszkam w Krakowie i o większości tych sytuacji nie miałam pojęcia. Według mnie na pewno jeden z najlepszych materiałów z tej serii. ANGRY NIUCH
Też bym się o tym nie dowiedział, wiesz, gdyby nie ludzie, którzy napisali. I gdyby nie reporterzy, którzy to opisują. Dlatego takim złem jest sranie na całą gazetę czy medium, a nie piętnowanie niefachowych dziennikarzy. Bo w tym momencie niewiele tytułów prasowych w ogóle stać na to, by utrzymać dział reporterski (i chronić ich przed konsekwencjami w postaci SLAPP lawsuits)
Niestety w edukacji jest to samo, będąc w Płocku przysłuchiwałem się rozmowie o tym jak jedna babka narzekała na nierobów niemogących sobie znaleźć pracy. Swoją drogą znam tę kobietę i wiem, że pracuje w jednej dość prestiżowej szkole zawodowej oczywiście zatrudnia ją matka, która jest przy okazji prezeską tejże szkoły.
W świecie psychologów i psychoterapeutów to ponury klasyk stażowania xD żeby wejść na wyższy level wtajemniczenia pilnie strzeżony przez zasłużonych (=uzyskać certyfikat psychoterapeuty) musisz odbyć min. 360h stażu. Akredytowane staże odbywają się tylko w kilku miejscach w danym województwie (jeśli w kilku to i tak świetnie). Najczęściej musisz zrobić to pod rząd - czyli codziennie uczestniczyć w psychoterapii grupowej, po 5-6h dziennie. Na ten czas musisz zawiesić swoją pracę zarobkową (lub wykonywać ja pozniej=być w pracy praktycznie od rana do wieczora - nie muszę wspominać jak zmęczenie wpływa na jakość pracy), a co więcej w niektórych miejscach stażowych, nie dość, że doczekałeś kilka lat w kolejce, aż się zwolni miejsce (tyłu jest chętnych) to jeszcze musisz zapłacić xD
Super materiał - pięknie pociśnięte! Ja z własnego doświadczenia (15 lat na rynku pracy) dodam jeszcze, że mobbing jest problemem generalnie jeśli chodzi o polskie "standardy" pracy. Mam doświadczenie zarówno w polskich firmach jak i w zagranicznych. W polskich zawsze dochodziło do jakiś przejawów mobbingu nawet jeśli nie od przełożonych to od innych pracowników. Za to w firmach zagranicznych nigdy mnie nic takiego nie spotkało. Teraz pracuje właśnie w firmie z poza naszego kraju i nie zamierzam nigdy więcej składać CV do polskich firm.
Nie dziwię Ci się. Ilekroć wspominam w ogóle o mobbingu, historię się sypią od ludzi jak z rękawa. A mnie umyka cały czas jedno; czemu polskie przedsiębiorstwa i publiczne, i prywatne nie ogarną w końcu, że w ten sposób sabotują swój rozwój i, no nie wiem, zarobek?! Ile już firm upadło przez to, że miało niską kulturę pracy i w ten sposób zraziło do siebie ludzi, to aż ciężko zliczyć. Ciekawe, jakie straty w PKB polskim to generuje, super byłoby, żeby ekonomiści to spróbowali wyliczyć
Oszszsz, aż mi się wspomnienia odpaliły z pracy w podobnej prostytucji😤 Krzysztofie! Komentarz emocjonalny popełnię. Muszę przyznać, że meandry internetu doprowadziły mnie tutaj przypadkiem jakieś dwa tygodnie temu. Na początku pomyślałam, że nie ogarniam tego kanału i Twojej ekspresji. Ale! Zaczęłam słuchać i jestem uMAJona. Świetne treści, piękny język, rzetelne informacje, genialny humor i soczyste bluzgi. Przepadałam. Mój top kanałów na YT. Dziękuję!
Dziękuję Ci! wiesz, to po prostu ja. Ludzie mnie znający uśmiechają się zawsze, bo na YT jestem aż nazbyt autentyczny. Ja się zawsze tak odpalałem, bo mi zależy. Nie umiałbym robić 'rantów' pod algorytm na tematy mnie nieobchodzące, a nośne. Wpadnij przywitać się i pomachać na któryś z lajwów! Zwykle są w środy, soboty i niedziele o 18 (w tym tygodniu pechowo nie ma w sobotę ) Dzięki, że patrzysz poza formę i dostrzegasz treść. To rzadkie dziś
Bycie w JA jest najbardziej soczyste i autentyczne, robi robotę. Formę pokochałam i po czasie autorefleksji rozpracowałam, że mam podobną ekspresję w cieniu stąd element zaskoczenia 😉 Dziękuję za odpowiedź i zaproszenie. Odpalaj się nadal bo jest naprawdę zacnie 🔥
Miałam płatny staż w wakacje i AGH normalnie mi zaliczyło to zatrudnienie pod praktyki na inżynierce. Szczęka mi opada do podłogi, że inne uczelnie potrafią tego zakazywać. To co, jeśli pracujesz w zawodzie już podczas studiów to uczelnia nie chce uznać tego zatrudnienia i masz iść gdzie indziej na bezpłatny wolontariat? Absurd.
Otóż to. A poniżej przeczytasz, że na niektórych kierunkach medycznych TO STUDENCI MUSZĄ PŁACIĆ ZA ZASZCZYT ZROBIENIA PRAKTYK. I w tym momencie ja już nie wiem, jak to skomentować
U nas jeżeli praktyki były płatne, to tylko wypełniało się inną umowę, gdzie słowo bezpłatne zamieniało się na umówioną kwotę i był dupochron uczelni, że nic im do tego.
niestety, ze względu na wykonywaną pracę muszę się często ocierać o domy kultury. Nigdzie nie widziałem bardziej roszczeniowego, prymitywnego, obrzydliwego, zapijaczonego buractwa. Często muszę się musze hamować by głośno nie mówić, że domy kultury powinny zostać przerobione na chlewnie lub kurniki, bo jeśli są organizowane jakieś wydarzenia, wszystko musi być bezpieczne i dostosowane do poziomu buractwa. Disco polo i geriatryczne darcie ryja do kotleta, klejenie durnia i kwiatków z bibuły, jeśli rzeźba to janioły ciosane na jedno kopyto z sosny czy patyków. Jeśli trafia się coś co, ma jakąś wartość, to przeważnie jest to zlecane przez lokalnego watażkę (czyt. lokalny polityk) w celu podbicia sondaży wyborczych. Porażka, patologia i ohyda. edit: kiedyś gadałem z jedną osobą z domku bezkultury o grach fabularnych. Próby tłumaczenia czym to jest spełzły na niczym. Dla niej był to jakiś matematyczny satanizm. ALE ZA TO DISCO POLO gdzie śpiewają o keksie jest super i dla całej rodziny
41:28 "Jeśli dyrektor popełni morderstwo..." (gest "buzi na kłódkę")... aż mi się przypomniała ostatnia głośna sprawa w której Disney osłania się swoim TOS.
Panie Krzysztofie, moi dziadkowie odkąd pamiętam zaskakiwali mnie swoim tradycjonalistycznym podejściem do takich właśnie spraw jak nauka czy kultura. Gdy zacząłem być osobą bardziej świadomą, kwestionować ich opinię i próbować wejść w dialog zawsze kończyło się to - "dorośniesz zobaczysz" (zapewne za 10 lat docenię nieprzeczytane lektury z ery mezozoiku, których teraz po prostu nie jestem w stanie zrozumieć, albo przyda mi się ta wkuta i dobrze zapamiętana wiedza o życiu polskich wieszczy). Zawsze rozumiałem że wynika to z ich humanistycznego pochodzenia - dziadek był redaktorem naczelnym gazety pewnej, pozwolę sobie nie mówić jakiej, babcię poznał w pracy. Do dzisiaj zadziwiało mnie jak takie osoby, co by nie mówić inteligentne i wykształcone mogą być tak zamknięte na zmianę i wspierać idiotyczny i przestarzały system. Najbardziej dla mnie frustrujące są dyskusje na temat edukacji k konsumowanych przez nas dzieł kultury. "Wiesz no, mogą ci się nie podobać, ale Dziady mają bardzo dużą historyczną wartość w polskiej kulturze". Cóż, po tym filmie chyba rozumiem jak przez lata taki mindset jest kształtowany. Najgorszym wydaje mi się być że oni nie są świadomi tego co wspierają, wiadomo - 9/10 ludzi kultury, pójdzie do teatru, muzeum, ponarzeka na gry komputerowe, pójdzie spać. Ale te okropne sytuacje o których Pan w filmie mówi dzieją się w dużych publicznych instytucjach i za ogólnym przyzwoleniem. Brzydzi mnie to i boli, mam nadzieję że kolejne pokolenia coś z tym zrobią.
Krótko mówiąc: takie osoby sporo po prostu omija, bo ten tort zawierający teatr, operę czy klasykę literacką z każdym rokiem się kurczy coraz bardziej w stosunku do nowo powstających utworów. I szkoda wielka się ich pozbawiać, zwłaszcza że często dostarczają większych emocji
Pełna zgoda, że taką patologię trzeba tępić z całą mocną. Bo to rzutuje na cały sektor. Proszę tylko o uważność i ostrożność w ocenie i nie wrzucanie wszystkich do jednego worka. Znam dużo osób i instytucji (zwłaszcza tych małych), które wkładają całe serducho i robią co mogą, aby ta kultura mogła się rozwijać. Uczciwi, pracowici ludzie, którzy robią dużo dobrego dla swoich społeczności lokalnych. Tylko tyle. A za materiał dziękuję. Dał mi do myślenia 👍
No jasna sprawa, tu poruszam sprawę Krakowa. Który naprawdę ma problem, bo ta seria reportaży o teatrach i kluczowych instytucjach kulturalnych miasta jednak budzi potężny niepokój
I jeszcze dorzucę swoje 3 grosze w temacie postępowań i wątku karania mobberów, bo temat jest mi bliski. W postępowaniach tego typu w wyniku takiej, a nie innej konstrukcji prawa pracy faktycznie sądzony jest pracodawca. Bo to na pracodawcy ciąży obowiązek zapewnienia bezpieczeństwa pracownikom, a mobbing wynika właśnie z zaniechań/ zaniedbań pracodawcy rozumianego jako instytucji. Jednak mam nadzieję, że pokrzywdzone osoby będą miały jeszcze siłę, by wkroczyć na drogę sądową przeciwko takiemu mobberowi. Dla przykładu nazwijmy go Masza. Osoby pokrzywdzone przez Maszę mogą ją pociągnąć do odpowiedzialności, bądź to na drodze cywilnej (np. naruszenie dóbr osobistych) lub też na drodze karnej (np. za znieważenie). Oczywiście trzeba pilnować w tym przypadku terminów przedawnienia, żeby Masza nie skorzystała z tej konstrukcji prawnej. I mam nadzieję, że jeśli przykładowa Masza dopuściła się swoim zachowaniem naruszenia prawa, to pokrzywdzone przez nią osoby jak mawiał klasyk „ją rozpierdolą”. Tylko trzeba życzyć tym osobom jeszcze trochę siły, bo postępowania są strasznie męczące. Ale czasem gra jest warta świeczki.
Jak zawsze świetny materiał. A propos instytucji które mają być „Centrum Nauki Kopernik ale tu w [tu wstaw twoje miasto]”, to ostatnio miałem nieprzyjemność odwiedzić łódzkie EC-1. Dawno nie byłem w miejscu, które tak mocno nie wiedziało czym chce być. Na dwóch poziomach centrum (tak samo centrum, niestety pracowników objaśniających zwiedzającym co właściwie widzą nie było) prezentuje sposób działania elektrociepłowni. Na pozostałych poziomach EC-1 wciela się w marną podróbkę CNK, przedstawiając kilka eksperymentów, których nikt zwiedzającym nie objaśnia. Nie wiem do kogo jest to skierowane. Dla dorosłych rozmamłana tematyka ośrodka nie wydaje się ciekawa, a dla dzieci brakuje informacji przekazywanej w zrozumiały dla nich sposób, bo ścian tekstu napisanego nieczytelną czcionką przy ekspozycji nie można nazwać przekazaniem czegokolwiek. Szkoda, bo sama przestrzeń jest ciekawa i aż prosiłoby się, by zamiast niezdarnie imitować CNK, łódzki odpowiednik skupił się może na przemysłowej przeszłości miasta. Ale poraz kolejny powiedzenie, że imitacja jest najwyższą formą uznania się potwierdza. Tylko, szkoda że zamiast czegoś innowacyjnego, czym było w swoim czasie CNK powstają za grube miliardy złotych jego marne imitacje.
57:26 Na cudownej i prestiżowej (hatfu) Politechnice Poznańskiej nie masz prawa dostać pieniądze za 168h praktyk, co więcej w umowie pomiędzy uczelnią A studentem jest to kilka razy zaznaczone by student idąc do firmy zaznajomionej z PP nie żądał pieniędzy, w ogóle mam wiele cudownych anegdot o PP, łącznie z kilkoma sam***jstwami, poniżeniem studentów w mailach i pięknymi uwagami dotyczącymi wyglądu pań, a to tylko w obrębie jednego wydziału, ba jednego kierunku XD i oczywiście wyśmiewanie humanistów przez profesorów, którzy całą swoją karierę naukową zbudowali na liczeniu sinusów i cosinusów
Dodam jeszcze, że jeśli firma nie jest zaprzyjaźniona z PP to również musi podpisać dokument w którym jest napisane, że studentowi nie przysługują żadne pieniądze za praktyki XDDDD
Uczyłam Woku w szkole na praktykach pedagogicznych , wybrałam sobie szkołę sportową, dzieciaki trochę się śmiały ale na lekcjach o kinie i o tym jak zrobić dobry film , co to jest kadr itd takie szczegóły szkoły filmowej, najbardziej rozbudziłam ciekawość chłopców, dzieciaki wiedzą co się przydaje 😉
O tak. Ludzie głupi nie są. Dlatego nie szanują potem ludzi robiących z nich głupców i wzmawiających im pierepałki o kulturach wysokich z jednej strony, a szlochających nad brakiem plac z drugiej.
Historia, o której mówi Krzysztof, przypomniała mi, jak Kuba Ćwiek relacjonował przeprawę swojego ojca, Jana Ćwieka z burmistrzem Głuchołaz, Edwardem Szupryczyńskim w sprawie o Centrum Kultury w Głuchołazach. Taka sama bezsilność wobec układów i układzików rodem z PRL-u.
Nie dość, że te parchy żyją z pieniędzy innych, mniej ustawionych ludzi, Krzysztofie pominąłeś jeszcze ważny punkt o unikaniu podatków z pomocą radcy prawnego. Kocham to w jak zepsutym społeczeństwie przyszło nam funkcjonować
akurat w "kreatywnej księgowości" specjalizują się głównie prywatne galerie sztuki, które większość prac sprzedają pod stołem - bez żadnych umów, bez absolutnie niczego, i tak od lat 90. do teraz. I to nie są galerie w Pipkach Małych, ale czołowe galerie, które jeżdżą na prestiżowe targi na świecie - niezależnie od próśb artystów i artystek, aby te umowy wystawiać; właściwie jedynymi podmiotami, które faktycznie wystawiają umowy (czy to zatrudnionemu personelowi, czy też osobom, które robią wystawę w nich) są instytucje. I zapewne dlatego, że są to jednak naprawdę nędzne kwoty
58:10 zapłata za praktyki zapłatą, a co z absurdalnymi wymogami ze strony uczelni i zakładów pracy? bo to też jest jakaś parodia. jestem studentem kierunku, który kształci na tłumaczy (kwestionowalne) i mam do wyrobienia prawie 800h praktyk i nie mam prawa wyrabiać tych godzin w szkołach językowych, gdzie wymóg podany był "praca z językiem" (w szkole językowej nie używa się angielskiego, ani trochę); samo znalezenie miejsca praktyk jest zbliżone do cudu - podobno uczelnia ma współprace, ale my jako wydział nie mamy żadnych, które dawałby możliwość praktyk, nikt nie chce przyjąć tłumacza bez dyplomu ani doświadczenia - gdzie mam zdobyć te doświadczenie? na fiverze? (co najmniej połowa roku miała plan B pt. "odchodzę jeśli nie znajdę praktyk do kwietnia" bo oczywiście że robisz to w lipcu i sierpniu, bo jako człowiek nowoczesny nie potrafisz dokonywać wielu zadań równocześnie. Mój przyjaciel na innym wydziale na tej samej uczeln cudem znalazł staż, który (jeśli wierzyć uczelni, co jest niestety błędem) pozwoli mu uniknąć praktyk podczas ostatniego semestru. Samo odnalezienie tego miejsca, który przyjmie studenta bez rozpoczętej specjalizacji było męczące i szukał tego wieki - biuro karier studenckich było tak minimalną pomocą, że w sumie nie wiem dlaczego ono jeszcze istnieje skoro nie jest w stanie pomóc. a i znormalizujmy płacenie za praktyki bo niedługo studenci po prostu umrą z głodu.
Znam ten ból. Co prawda miałam tylko miesiąc do wyrobienia, ale na mojej byłej wspaniałej uczelni medycznej polecane miejsca (aka mają podpisaną umowę z uniwerem) były tylko dla najwspanialszych kierunków (lekarski, pielęgniarstwo, analityka medyczna) dla całej reszty nic. Albo dzwonisz i mówią, że mają laboratorium, ale nie dla twojego kierunku....w akcie desperacji szukałam czegoś poza uczelnią i znalazłam laboratorium prywatne. Wymagania co do nauczania spełnione, oferowali prawdziwe doświadczenie, wszystko git....ALE na praktyki mogłam tam iść wyrabiając określoną liczbę godzin, która była o 2h większa niż napisane w statucie....który określał MINIMALNĄ liczbę godzin, nie określał MAKSYMALNEJ. I tyle, brak akceptacji, bo przecież to WyzYsK StuDeNtA pracować 2h więcej niż niby według zasad (co z tego że i tak praktyki oczywiście bezpłatne). Odrzucone 2 dni przed upływem terminu podpisania umowy z kimkolwiek żeby praktyki były. Dzwonię do babki zarządzającej praktykami co ja do cholery mam zrobić, bo z waszej śmiesznej listy nie ma praktyki dla mojego kierunki, a ten był odrzucony chociaż nie było podstawny prawnej, no i oczywiście covid szalał, więc i tak każdy mi odmawiał, bo covid i nie robią praktyk....no i wiadomka, zapisali mnie na praktyki na ośrodek własnej uczelni, gdzie musiałam sprzątać przez miesiąc klatki szczurów i królików, sprzątać korytarze itp praktycznie zero zajęć związanych z kierunkiem (typu izolacja DNA, PCR itp) XDDDD. Mój kolega z kierunku został przyjęty na praktyki w szpitalu, gdzie przez miesiąc robił papierologię, bo oczywiście nie mają laboratorium dla naszego kierunku, ale mogą nas inaczej wykorzystać. Kurtyna
Na Biotechnologii jak masz odbębnić praktyki to też szukaj sobie na własną rękę miejsca do nich bo UPWR leje na ciebie ciepłym moczem. Oczywiście muszą ci klepnąć miejsce bo jak się komuś coś nie podoba to musisz szukać gdzieś indziej ;) aha! No i najważniejsze! Jak zostajesz od razu po inżynierze na magistra i masz znów zrobić praktyki to BROŃ BOŻE nie można w tym samym miejscu robić! No bo jak to! Musi być różnorodnie! Musi! Aha no i jak ja byłam na magistrze to była jeszcze pandemia więc szukanie praktyk to już był zupełnie inny wymiar po pigułach bo nikt cię nie chciał wziąć :D Tak więc cyrk był przepiękny.
@@rampampamparamparam2288 No to doświadczenia zawodowego nabyłaś tak w uj! Mega współczuje takiej sytuacji bo to jest po prostu żenada. Jak ktoś chce mieć do CV, że umie posprzątać u zwierząt w klatce to byle zoologiczny się poleca, a chociaż zapłaci minimalną stawkę godzinową za to. Ja się naprawdę zastanawiam po co iść na studia nawet takich "lepszych" kierunków skoro praktyki to żart, nauczanie to żart w 90% bo to nie nauczanie tylko tresowanie "psów" i patrzenie ile wyrobi sobie odruch pawłowa i zostanie do końca albo się prześlizgnie aż do dyplomu. Prowadzący, którzy bronią zaciekle swoich prezentacji jakby to wiedza tajemna była, która latami nabywali w pocie, bólu i krwi jakby kuli Pierścień Władzy w Ogniu Góry Przeznaczenia niczym Sauron, a nie po prostu na beszczela niekiedy wklejali zdjęcia (nawet nie skany xD) ale zdjęcia! Z podręczników bo, ojoj się nie chciało przepisać. A później chyba aż jeden prowadzący na 5 lat studiów próbuje w trakcie wykładu wymusić na nas myślenie i używanie zdobytej wiedzy do rozwiązywania problemów. Podczas gdy zdecydowana większość prowadzących obrała model sprawdzania wiedzy na zasadzie - macie nauczyć się w jakiej temperaturze zachodzi reakcja taka albo owaka bo to TAAAAKIE ważne. Oczywiście lejąc na fakt, że te temperatury nie są w każdym zakładzie produkcyjnym identyczne bo na rynku jest dużo różnych enzymów i ich temperatura działania może być różna (zwłaszcza jak chwile wcześniej na innym wykładzie słyszysz, że procesy chłodniejsze są bardziej opłacalne więc do nich dążą!) =^= Chociaż po pandemicznym hitem był egzamin na zakończenie przedmiotu, który miał przewidziane chyba 40 sekund na pytanie (oczywiście przeczytanie polecenia, odpowiedzi i zaznaczenia poprawnej bez konieczności przetworzenia go w końcu wszyscy jesteśmy geniuszami). Na nasze oburzenie, że prowadzący chyba przegiął z tymi oczekiwaniami względem studentów tłumaczył się, że no on ten test dał kolegom z Katedry, mierzył im czas a później jeszcze sobie no i do tego czasu dodał nam jeszcze bonusowo 2 min xD Bo to takie proste i oczywiste. Oczywiście totalnie olewając fakt, że on i jego koledzy z Katedry nad tą wąską i bardzo specyficzną częścią biotechu siedzą sobie już X lat! A my ją mamy raptem 1 semestr wykład może raz w tygodniu przez 45 min a zagadnienia wykładane w ramach przedmiotu są naprawdę skomplikowane i wymagające.
@@anulflow2056 o boże tak, na kolosie z genetyki mieliśmy 30 sekund na odpowiedź, przy czym tekstu nieraz było 5-6 zdań z krzyżówkami genetycznymi i oczywiście 80% osób nie zdało. Inny kwiatek WIELCE SZANOWANY PROFESOR z chemii organicznej robił "wykłady" na zdalnym nauczaniu w wersji pokaż slajdów na 2-4 slajdy, przeczytajcie 50 stron książki, elo. I również w kwestii przytoczonej "temperatury reakcji" ja musiałam zakuwać temperaturzy, czasy trwania i używane związki (również ich zawartość np 10-20 ul) przy izolacji DNA czy PCR podczas gdy każde z laboratorium nie dość, że ma komercyjne zestawy stworzone do tego z instrukcją to jeszcze każde laboratorium może mieć kit z innej firmy, więc zawsze będzie różnica czy składników chemicznych, czy ilości, czy czasu reakcji XD. Nie wspominając o problemach z pracami dyplomowymi: jeden wykładowca został powaznie OBRAŻONY, bo na początku października jeszcze żadna z jego podopiecznych piszących w tym roku pracę nie napisała do niego maila na ten temat, więc gościu się obraził tzn. nie odpisywał na maila, nie można było się z nim spotkać (bo drugi rok pandemii, więc trzeba było się umówić żeby wejść na katedrę, a żeby się umówić trzeba mieć zgodę od tegoż doktora czy profesora na spotkanie) a oczywiście numerów telefonu żaden wykładowca nam nigdy nie podał. Odezwał się dopiero w marcu, kiedy prace trzeba było oddać już najlepiej w czerwcu XDD. Patologia do kwadratu
Pracowałem w muzeum narodowy w szczecinie, zatrudniono mnie do pomocy w jednym z działów, hehe po miesiącu od podpisania umowy połowę działu (pracowników merytorycznych) zwolniono. zostałem napiętnowany bo za dużo robiłem względem innych i zaczął mnie nie "lubić" Dyrektor.... bo pół roku sam odszedłem, po tym jak nikt już poza dwójką współpracowników nie chciał ze mną rozmawiać. Fun fact a wszystko się zaczęło od bezpłatnego stażu w tej instytucji (oczywiście miała być praca po stażu) ... NIECH ŻYJĄ !!!! betonowi dyrektorzy instytucji kultury :)
50:00 jeśli chodzi o tą wystawę to założę się, że ktoś z kontem food pornowym czy prowadzacym nawet zwykły profil na istagramie zrobił ciekawsze zdjęcia od tych na tamtej wystawie XDDD Dziękujemy Krzysztofie za wycieczkę po kolejnej króliczej norze! Świat internetu na szczęście ma taką zaletę, że można poczuć się w nim jak Alicja w krainie czarów Edit: śmianie się z własnych przejęzyczeń jak zwykle urocze, na pewno bardziej niż krzyczenie o tym, że jest się takim, a siakim, ale to już było wspominane w filmie
Dobrze, że wybrzmiało w Twoim materiale, że mobbing to nie tylko zastraszanie, obrażanie czy ośmieszanie pracowników, ale również mniej oczywiste na pierwszy rzut oka działania. Tak jak zostało wspomniane w jednym ze źródeł - polecenie wykonywania pracy niezgodnie z zakresem wynikającym z umowy - często dużo poniżej kwalifikacji. Przejawem mobbingu może też być zlecanie zadań w ilości ponad siły pracownika, co jest świetną podkładką do obniżenia oceny okresowej itp. Co może być kontrintuicyjne, „świetnym” sposobem na mobbing jest też sytuacja, w której pracownikowi naumyślnie nie jest zlecana żadna praca, przez co łatwo go wyizolować od reszty zespołu, który jest wtedy mocniej obłożony obowiązkami (koniecznie ze szczyptą obgadywania za plecami). Do rady, żeby nagrywać rozmowy i zachowywać maile, które potencjalnie mogą stanowić dowód, dodałbym jeszcze prowadzenie czegoś na kształt „dzienniczka” pracy, żeby w razie W mieć się czym podeprzeć w sytuacji, kiedy roszczenia pracownika z tytułu mobbingu spotykają się z obroną w stylu „pracownik był nierobem, a teraz się mści”.
Bonusowe story time: miałem na wejściu w dorosłość 5-letnią przygodę w urzędzie w dużym mieście (poza sektorem kultury, zwykłe przekładanie papierów). Nie spotkałem się z aż tak ekstremalnymi przykładami, jak w przytoczonych artykułach, ale te same zachowania w wersji light też robią robotę. Pozwolę sobie przytoczyć jedną sytuację, bo się uduszę. Starsza stażem koleżanka - doktorka socjologii zatrudniona na stanowisku eksperta, została oddelegowana do archiwizowania dokumentacji. Pani dr przez większość dnia usuwała spinacze/zszywki, numerowała strony ołówkiem i nawlekała na sznurek. Jej główną przewiną było to, że często chodziła na zwolnienia lekarskie.
Dzienniczek mobbingu - absolutnie. Widzę, że znasz problem dobrze. Mobbing się absolutnie stopniuje, ma wiele przejawów, a zadręczanie pracownika celowo urągającymi jego kwalifikacjom i siermiężnymi, mechanicznymi zadaniami jest bezsprzecznie jednym z nich
57:20 nie powiedziałbym, że jest oczywite, że praktyki są bezpłatne, bo na kierunkach medycznych w niektórych szpitalach są płatne, tyle że to student ma płacić szpitalowi 🙃
@@KrzysztofMMaj Tak i jak się ma szczęście, to można obejrzeć panie, które na żywo robią wycinanki. No i przez to, że jest mało znany, jest także nieoblegany i ma wiatrak! Przepraszam, dla mnie skansen bez wiatraków się nie liczy. ;)
Apropos praktyk. jak w tym roku musiałem zrezygnować z wygodniej pracy tylko po to aby odbyć praktyki do zaliczenia drugiego roku na uczelni. Na szczęście w miejscu w którym te praktyki odbywałem trafiłem na rewelacyjnych ludzi i nie musiałem harować pełnego etatu za darmo, tak jak to przewidywał program moich praktyk. Niestety już do mojej poprzedniej pracy nie będę wstanie wrócić. Raczej zrobię sobie teraz przerwę do Grudnia, skupię się na pracy dyplomowej. Mogę sobie na to pozwolić, ale z tyłu głowy dalej zostaje ta przykre uczucie że nie jest się samodzielnym.
57:31 TAK PROSZĘ! Może mój przypadek nie jest związany z studiami ale w technikach też nie są odpłatne ale w takiej zawodówce już tak co nie ma dla mnie sensu a te praktyki lubią wyglądać różnie
Mam okazję pracować w publicznej instytucji kultury, jako ten najmniej ważny element układanki, czyli artystka :P I w ogóle całować po rączka, bo etat, więc chociaż ta minimalna krajowa jest. U nas aż takich patologii nie ma... przynajmniej na stanowiskach kierowniczych jest jako tako (chociaż próby dziwnych przepychanek i manipulacji jak najbardziej są). Ale są inne patologie oddolne: ludzie "nie do ruszenia", bo związki zawodowe. I żeby nie było - jestem jak najbardziej za istnieniem związków zawodowych. Ale nie ma co ukrywać, że i tak tworzą się patologie i właśnie jest sobie taki człowiek nie do ruszenia, który zachowuje się jak właściciel instytucji (tak też niektórych nazywaliśmy :P ) To, co mnie najbardziej boli, to jak skostniałe to wszystko jest. Będąc na dole nie masz praktycznie żadnego wpływu na to, co się będzie działo i to szczególnie artystycznie bardzo zabija motywację, jak musisz wykonywać jakieś gnioty, których i tak nikt nie ma ochoty słuchać. Jednocześnie, wszyscy narzekają, ale jak wspomina się o tym, żeby może coś zmienić, to "zapomnij... wszędzie jest tak albo gorzej". Mnie to tak wkurwia. To jak "nic się nie da zrobić", to po co w ogóle to narzekanie? Ja już jestem na wylocie... z wyboru. Po prostu doszłam do wniosku, że nawet jeśli nie ma patologii na poziomie nielegalności, to i tak poziom toksyczności środowiska artystycznego jest nie dla mnie. A też nigdy nie byłam tak bardzo przywiązana do tego zawodu, żeby podjąć się walki albo szukać szczęścia gdzie indziej (już nie mówiąc o tym, że jako autystyczka mam problem ze zmianami w codzienności i zmienianie pracy, to nie jest coś, w co ja umiem grać). A ile razy słyszę narzekanie na to, że ludzie nie chcą konsumować tego, co my proponujemy... wolą te "niższe formy" :P Już nawet się nie odzywam, bo dla mnie to jest absurd. Moja teściowa czasami przychodzi na nasze koncerty, ale i tak wiem, że Sanah czy nawet disco polo, to jest coś, co daje jej większą frajdę. Też staram się ją zapraszać na te bardziej rozrywkowe koncerty albo na coś, co przynajmniej mnie się podoba. I dla mnie to jest ok. Bo dla mnie sztuka jest subiektywna. Inna sprawa, że też niekoniecznie jestem fanką naszego repertuaru. Największą frajdę miałam, jak wykonywaliśmy muzykę z Gwiezdnych Wojen. Szkoda, że partii wokalnych tam mało. Ale widziałam, jak pogardliwie niektórzy do tego podchodzili i mi to przeszkadzało. Fajnie by było zrobić koncert z muzyką z gier, ale ja nie mam takich zasobów, żeby sama przygotować wszystko, a to by była jedyna nadzieja na to, żeby coś takiego zrobić i też nie mam pojęcia, czy by to przeszło. Ostatecznie nie żałuję tego doświadczenia życiowego, ale definitywnie już czas na zmiany (zresztą zaliczyłam w tym roku kilka miesięcy burnoutu wymagającego L4). Mam nadzieję, że nadchodzący sezon będzie moim ostatnim. P.S. Jakby ktoś nie wiedział, to Fryderyki nie są przyznawane na podstawie tego, kto coś rzeczywiście fajnego robi, ale na bazie tego kto kogo zna. Bo kapituła i te sprawy :P Nie żeby mi zależało na Fryderyku, ale tym bardziej mam gdzieś wszystkie "prestiżowe" nagrody, bo to wszystko jest po prostu bez sensu. Z artystycznego punktu widzenia większą frajdę daje mi radość publiczności (a udało mi się jej sporo doświadczyć) niż zdanie bandy malkontentów, którzy w większość czują się lepsi od reszty plebsu. P.S. Jako autystyczka lojalność to jest mój stan domyślny w każdej okoliczności, w którą się angażuję. Ale jak już nawet do mnie dociera, że druga strona nie jest lojalna wobec mnie, to tutaj okoliczność znika z mojej listy potencjalnej lojalności.
Jako osoba świeżo po studiach na sztuce, jestem przerażona tym, że to tak wygląda. I to nie tylko w tych większych instytucjach, nawet w małych lokalnych galeriach sztuki słyszy się takie historie... chyba lepiej zostać freelancerem i samemu robić sztukę niż się pchać w takie kręgi.
Zdecydowanie tak. A jeśli w instytucjach, to tych bliżej kultury popularnej, fandomu, nowych mediów (film, seriale, gry, komiksy). Mediateki są znakomitymi miejscami co do zasady, nie spotkałem jeszcze złej (a jest ich w Polsce niewiele, więc byłem we wszystkich)
Pozdrawiam Muzeum Narodowe we Wrocławiu gdzie ku mojemu zaskoczeniu na ścianach pomiędzy starymi obrazami powieszono portrety postaci z gry Gothic. Uważam, że to był świetny pomysł i bardzo mnie to rozbawiło. Mam nadzieję, że to sygnał, że instutucja nie jest zarządzana przez "betonowego wodza" i dobrze wróży na przyszłość.
Słyszałam o tych sprawach, choć nie znałam szczegółów. To jest absolutnie karygodne i nie powinno mieć miejsca natomiast chciałam się odnieść do innych rzeczy. Cogiteon ma być krakowskim odpowiednikiem Centrum Kopernika w Warszawie, ja się akurat cieszę że powstał bo nie będę jeździć do Warszawy jak będę chciała sobie coś zobaczyć. Byłam w Cogiteonie, wydaje się że jest to fajne miejsce, szczególnie dla mniejszych dzieciaków. Byłam w niedzielę i było sporo ludzi z dziećmi więc może lepiej sobie poradzi niż Mocak. Problemem polskich instytucji kultury jest brak promocji. O tym że mamy muzeum iluzji w Krakowie w którym fenomenalnie się bawiłam (a nie jest to duże muzeum) dowiedziałam się przez przypadek bo zobaczyłam maleńki szyld przed wejściem. Czemu takie miejsca się nie promują? Zapewne to co mówiłeś - złe zarządzanie, kolesiostwo, moze też świadomość że zawsze państwo sypnie do koryta pieniądze więc po co się starać. Zresztą to dotyczy też szkół i przedszkoli. Co do parady smoków to akurat powstała ona chyba mniej więcej w tym samym czasie co marsz jamnika chociaż nie mam pewności, ale na pewno jest organizowana od dawna i akurat to jest fajna impreza na którą przychodzi mnóstwo ludzi. Czy powinien nią zarządzać człowiek oskarżony o mobbing? Absolutnie, nie. Mam nadzieję że tego typu sprawy będą wychodzić coraz częściej i osoby skazane dostaną wilczy bilet. Sama z ciekawością śledzę sprawę Ewy Zgrabczynskiej z Poznania, też mobbing i defraudacje. Najwyraźniej władza deprawuje nawet tych którzy teoretycznie chcą pomagać
Wk*rwiłem się niemożebnie... i jeszcze Jacek Majchrowski broni "Maszy" i ma czelność bagatelizować i drwić z zarzutów o mobbing. Przepełnia mnie groza na myśl, że gdybym posłuchał doradcy zawodowego w liceum i poszedł na kulturoznawstwo, mógłbym dziś skończyć w takim miejscu, pracując dla takich podłych ludzi.
Mobbing powinno się tępić z pełną stanowczością. Jak ktoś go nie doświadczył, to może się on wydawać tylko stresującą sytuacją. W rzeczywistości jedno takie zdarzenie potrafi rozjechać enocjonalnie czlowieka na cały dzień, a co dopiero regularne jego doświadczanie.
Nie wiem, ile osób rocznie odwiedza muzeum Manggha (gdzieś mi mignęło, że kilkaset tysięcy, a to maleńkie muzeum), ale o matko, to jedno z najlepszych muzeów Krakowa, a obecnie można tam obejrzeć wystawę Background, gdzie mamy arty z gier typu Death Stranding albo z filmów studia Ghibli. A drzwi się tam nie zamykają. Czysta rewelacja i pokazuje, że tak, komiksy i gry to sztuka, która może w jednej sali muzealnej sąsiadować z np. japońskimi drzeworytami i wspaniale z tym współgrać.
Uwielbiam za pełen wachlarz słów. Choć serce pęka, że Przewalamy tyle pieniędzy zamiast inwestować w przyszłość, a tym samym w dobrobyt dla nas wszystkich.
Super odcinek jak zwykle, ale nie mogę się doczekać tego o praktykach. Ja miałam praktyki właśnie w jednej instytucji kulturalnej w Krakowie i dostałam po nich umowę na projekt... którą ostatecznie dostałam do podpisania jakiś miesiąc po wdrożeniu projektu w życie xDD a zapłatę jeszcze później. Chociaż akurat na zespół, w którym miałam praktyki nie mogę narzekać, bo był super. Jednak takie lekceważenie mnie było raczej przykre :(
A minister odmie usta, że mu forma nie odpowiada, a w ogóle to Maria Anna Potocka jest wybitną specjalistką. Ja już się poddałem w rozmowach z wszelkimi takimi osobistościami. Film jest dostępny publicznie i dobrym probierzem zainteresowania kultura będzie to, jeśli ktoś z ministerstwa SAM się tematem zainteresuje, natrafiwszy nań
Ja bym jednak polecała być trochę na czasie: mamy aktualnie ministrę, która to z resztą wzięła się już troszkę za odgrzybianie, bo jest jego zwolenniczką. W zeszłym tygodniu zapowiedziała konkursy (niektóre osoby dyrektorskie muszą być powiadomione przed konkursem, że będzie u nich w instytucji, takie mają zapisy w kontraktach) w: ". muzeów państwowych, dla których jest Organizatorem: Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie, ul Stanisława Kostki Potockiego 10/16, 02-958 Warszawa; Muzeum Narodowego we Wrocławiu, pl. Powstańców Warszawy 5, 50-153 Wrocław; Państwowego Muzeum na Majdanku, ul. Droga Męczenników Majdanka 67, 20-325 Lublin; Muzeum Narodowego w Krakowie, al. 3 Maja 1, 30-062 Kraków; Zamku Królewskiego na Wawelu - Państwowych Zbiorów Sztuki, Wawel 5, 31-001 Kraków; Muzeum Getta Warszawskiego, ul. Zielna 39, 00-108 Warszawa; Muzeum Narodowego w Warszawie, al. Jerozolimskie 3, 00-495 Warszawa; Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku, plac Władysława Bartoszewskiego 1, 80-862 Gdańsk; Muzeum Żołnierzy Wyklętych, ul. Traugutta 19, 07-410 Ostrołęka; Narodowego Muzeum Morskiego w Gdańsku, Ołowianka 9-13, 80-751 Gdańsk; oraz: II. państwowych instytucji kultury, dla których jest Organizatorem: Instytutu Śląskiego, Piastowska 17, 45-082 Opole; Instytutu Myśli Politycznej im. Gabriela Narutowicza, ul. Słowicza 62, 02-170 Warszawa; Instytutu Różnorodności Językowej Rzeczypospolitej, ul. Fredry 6, 00-097 Warszawa." Czyli 13 instytucji kultury. Od tego czasu ogłoszono też już 3 inne konkursy, łącznie do końca roku otworzy się ich około 20. Pozostaje patrzeć na ręce żeby nie wygrały ich leśne dziady 🫣
Przykład "krakówka" w chociażby szkołach średnich. W pierwszej klasie technikum (logistyk mundurowy) mieliśmy musztry powiedziane było, że najlepsi w przyszłym roku zostaną instruktorami ponieważ wtedy aktualni byli w klasie maturalnej. No więc nadchodzi klasa 2, a tu niespodzianka ponieważ instruktorem zostaje kolega byłego instruktora. A osoby, które faktycznie sie starały? Usłyszeliśmy od wychowawcy "a czy to jest aż takie ważne?" No i przestało być, dla mnie i kilku innych uczniów, przestalismy się starać, a przyszłość w wojsku całkowicie przestała byc planem na zawód. Może z perspektywy osoby dorosłej jest to drobnostka, ale ja poczułam wtedy wypalenie i zwykła niesprawiedliwości
Gratuluję 7 milionów wyświetleń. Ale panie Krzysztofie, proszę pamiętać, nie każdy jest taki młody, przystojny, bystry i elokwentny jak pan. Dziękuję za garść informacji z królewskiego miasta. W MOCAKu też nie byłam, choć mieszkam blisko Krakowa.
Dziękuję serdecznie za te słowa, ale jestem PRZEKONANY, że w szeregach młodej kadry żyłowanej przez dyrekcje różnych takich instytucji jest całe morze talentów tylko czekających, by je wykorzystać. To tak jak z uczniami i studentami. Tylko od ich mentorów zależy, czy talent zostanie wykorzystany, zmarnowany czy też w ogóle zaprzepaszczony...
O jak by mi się marzył taki długi siermiężny film o krakowskim UKEN, bo to jest jakaś sieczka absolutna. Sprawy za nieprawomocne zwolnienia i mobbing konsekwentnie są przez rektora przegrywane, a wszystkie kary pokrywane są z budżetu uczelni. Za sprawą tzw. restrukturyzacji przetrzebiono całe wydziały i instytuty, zostawiając jedynie lojalnych i zastraszonych. Wszystko przechodzi bokiem bo uczelnia i tak straciła renomę, więc w krakówku właśnie prędzej pozwolą jej stęchnąć od wewnątrz.
Są 3 typy instytucji kultury: 1. Interaktywne - czyli takie gdzie można dotknąć, powąchać, posluchać, zobaczyć jak coś działa itp. 2. O wysokim poziomie - czyli takie gdzie jest wszystko opisane, konteksty i często można jakiś audiobook lub przewodnik wypożyczyć. 3. Kicz - coś jest w pomieszczeniu, nie robić zdjęć, nie dotykać, nie patrzeć. Brak lub mizerne opisy. Najwięcej o eksponatach wie ochroniarz, który pilnuje nielicznych zwiedzających. Chyba nie muszę wspominać, że instytucje z kategorii 3 i 2 są najbardziej oblegane i najczęściej są to prywatne lub małe instytucje, z pewnymi wyjątkami.
Żeby ni ebyło tak źle, to Opera Narodowa Teatr Wielki w Warszawie radzi(ł) sobie całkiem nieźle w mediach. Publikują od czasu do czasu jak wygląda teatr od środka, dają coś za darmo, np spektakle na OperaVision etc. Słyszałem, że nie jest tam całkiem różowo, ale w porównaniu do Krakówka jest i tak nieźle.
Moja żona pracowała w prokuraturze i były dokładnie te same praktyki. Wypominanie, że urlop i zwolnienie przysporzyło więcej pracy koleżankom z działu i takie zachowanie jest niekoleżeńskie i nielojalne. Komentowanie wyglądu, obrażanie, wulgarne komentarze oraz opowieści o swoim życiu seksualnym było codziennością u pani kierowniczki. Nastawianie pracowników przeciw sobie, przemoc finansowa również, gdyż owa kobieta decydowała o tym kto i w jakiej kwocie otrzyma premie i nagrody. Ułożyła sobie jedną pracownicę do tego stopnia, że gotowała jej obiady w domu, przywoziła do pracyz odgrzewała i podawała w trakcie pracy. Dwie sprawy o mobbing i uniewinnienia. Masakra😢
@@KrzysztofMMaj oczywiście. Babka była zbyt wygodna dla pani prokurator, brała na klatę wszystkie jej trudności i wyręczała w papierologii, przy okazji podlizując się ładnie i podbijając ego szefowej. Skargi i wszelkie o oskarżenia były ładnie zamiatane pod dywan, nawet sprawy sądowe o mobbing. Najgorsze w tym jest to że staraliśmy się o dziecko i zależało nam na tej żony umowie co ta osoba bezwzględnie wykorzystała🤢 na szczęście są jeszcze zwolnienia psychiatryczne. Żona była 3 osobą, która z takiego zwolnienia skorzystała. Btw prokuratora w mieście twojego przyjaciela z TH-cam 😐
Nie spodziewałam się w sumie, że pod tak dobrym filmem, w komentarzach i tak znajdą się osoby, które będą tego wszystkiego broniły XD Widać, że system ‘szkodnictwa’ już zrobił swoje. Dawno czekałam na materiał o patologiach w tej sferze naszego życia. Trzymaj się Krzysiek, jak zwykle dobry materiał
Ale zawsze się znajdują. Powiem Ci więcej: obstawiam, że gdyby kanał miał zasięgi rangi Kanału Zero, obraz nędzy i rozpaczy w komentariacie byłby przygnębiająco wyższy (choć akurat w tym temacie nie uważam, że tak wysoki jak w odniesieniu do piętnowania np patologii edukacyjnych, bo przeciętny Polak z chujowym zachowaniem pracodawcy miał większą szansę się zetknąć i mieć to na tyle na świeżo, by tego jak edukacji nie wyprzeć z pamięci).
Tak mi się teraz przypomniało. TH-camrzy komentując olimpiadę narzekali, że nie pokażą ani skrawka materiału filmowego, bo claimy lecą z prędkością światła. Zastanawiam się za ile lat się MKOL obudzi, że młode pokolenia nie interesują się olimpiadą 😂
Poszłam na animacje kultury bo myślałam, ze tylko w kulturze dobrze się czuje Po licencjacie jestem tak wypalona zawodowo, praktyki to głównie organizowanie i prowadzenie turnusów dla dzieci bo ludzi brakuje i nie ma komu Myślałam, że wyrwanie się z małego centrum kultury mi pomoże, otóż w mieście jest o wiele gorzej
Trzeba powiedzieć to wprost: osoby studiujące OD LAT są w polskiej budżetówce traktowani jako niewolna (bo nawet nie tania, gdyż nikt im nie płaci) siła robocza. I to się musi zmienić
Jeśli chodzi o kulturę to fajnie by było gdyby Polska zorganizowała igrzyska, olimpijskie, wtedy na otwarciu powinien zagrać jakiś polski zespół najbardziej kojarzony na świecie a tak się składa że to Behemot :D
pozdrawiamy :) świetna analiza tematu , 280 mil na naukę przez zabawę i eksperymenty , grubo. nawet nie chce mi się pisać co byśmy zrobili za promil tej kwoty.
Film bardzo dobry i bliski mojemu sercu jako praktykanta z technikum informatycznego w muzeum miejskim, aczkolwiek mam pewne zastrzeżenia które wypunktuje. Wspomina pan o Centrum Nauki Kopernik, jako instytucje renomowana, która powinno się odwiedzić i wspierać, jednak w ostatnim czasie zewsząd napływają skargi na zły stan sprzętu czy eksponatów (lub po prostu ich nie działanie od kilku miesięcy), albo ich wątpliwą ekskluzywność czy jakość dla takiego miejsca. Sam tam niedawno byłem i niestety muszę potwierdzić swoim doświadczeniem. Rozumiem że to przekierowanie ku dobrej instytucji mogło wynikać z dobrych wspomnień własnych, jednak aktualnie wygląda to gorzej i wymaga polepszenia, na szczęście (miejmy nadzieję) nie pod względem personelu, a eksponatów i wystawy. Radził bym więc sprawdzić następnym razem jak się miewają instytucje które podaje się za dobry przykład, jednak potrafię zrozumiec, a dodatkowo jest on nie aż tak szkodliwy, bo dużo osób za pewne sprawdzi sobie najnowsze opinie. Drugim jednak zastrzeżeniem jest porównanie statystyk odwiedzania muzeum do wyświetleń filmów na kanale na YouTubie. Nie podoba mi się to porównanie, mówiąc innymi słowy "co ma piernik do wiatraka". Jako twórca na YouTubie a także widz m.in. Pana, łatwo mogę potwierdzić a za mną i inni że aby wybrać się do muzeum potrzeba o wiele więcej energii, chęci, czasem wiedzy, a przede wszystkim czasu żeby wybrać się do takiego miejsca niż aby obejrzeć filmik na TH-cam, gdzie by nadać materiałowi swoje "odwiedzenie" wystarczy chociażby - siedząc na kanapie w niego kliknąć palcem. Stąd też nie podobało mi się to porównanie, jednak można się odwołać do Pana innych słów o ułatwianiu dostępu do informacji w danej instytucji poprzez chociażby wirtualne zwiedzanie muzeów, to też porównanie to może nabrać więcej sensu, jednak sam odebrałem je jako nie za sprawiedliwe. Cały film jednak, mimo zastrzeżeń które wypisałem, bardzo mi się spodobał i utożsamiam się z różnymi lekceważącym sytuacjami ze strony wyżej położonych osób pod którymi na praktykach. Wpierw, byłem poklepywany po główce, z poleceniami bym zajął się sobą z moim przyjacielem (można powiedzieć "asystentem" w produkcjach) bo "co taki praktykant z technikum może umieć w reklamę". Do teraz nie rozumiem, co im szkodziło spróbować, a sprowadzając following ponad 27 tysięcy subskrypcji, jednak znam się na popularyzowaniu danego tematu, przy okazji promując markę osobistą. Szczęście chciało że po pokazaniu im zrobionego przez nas materiału o miedzianych kotach w Rudzie Śląskiej, czyli zapomnianym pomyśle na wizerunek miasta, dało się usłyszeć głosy że "nie spodziewałem/am się że wyjdzie to tak dobrze". (Zainteresowanym polecam sprawdzić profil "Muzeum Miejskie im. Maksymiliana Chroboka w Rudzie Śląskiej" i wybrać zakładkę "Filmy" - tylko wybierzcie odpowiedni profil na Facebooku bo do poprzedniego - "pani od marketingu" pod którą podlegałem", zapomniała hasla i maila 💀) Dziękuję za lekturę tego komentarza i miłego dnia!
34:32 - rozumiem oburzenie oszałamiającą kwotą zasądzoną przez Sąd, ale z doświadczenia zawodowego wiem, że uzyskać jakikolwiek wyrok za mobbing to jest sztuka, teraz jest ciut lepiej. Ale jeszcze parę lat temu to w ogóle graniczyło z cudem. Serio. Sama byłam mobbingowana przez kierownika wydziału w (a jakże!) budżetówce, ale wiedziałam, że sądownie bez listy świadków i szeregu glejtów od psychologów i psychiatrów nic nie ugram. PRZERAŻAJĄCE. Ci ludzie się tak zachowują, bo wiedzą, że mogą.
Ten film znacznie podniósł mi ciśnienie i muszę się teraz uspokoić. W głowie się nie mieści jaka buta i arogancja panoszą się w środowiskach. nomen omen, kultury. A konsekwencji za swoje czyny nie będzie, bo mają plecy u współpracowników czy polityków i mogą sobie robić co chcą. Przykro się patrzy na taką zgniliznę moralną i kolesiostwo niczym z PRL-u. Ale jest to kolejny powód, poza miernym repertuarem, żeby unikać takich miejsc jak MOCAK czy Cogiton.
A potem widzi się te same osoby, które: 1. Szydzą z popkultury 2. Poniżają fanów fantastyki 3. Osobiście doprowadzają do tego, że inicjatywy oddolne (jak konwenty, sesję RPG itp) mają niższe dofinansowanie lub żadne (Pyrkon do dziś nie ma żadnego wsparcia poza biletami, skutkiem czego są coraz droższe) 4. Łażą po mediach i wygłaszają takie kocopoły: th-cam.com/video/M190UJ-HKIA/w-d-xo.htmlsi=9XWg1NbTxZIFwVW-
U mnie w liceum też była podobna sytuacja co z tą dyrektorką. U nas właśnie też dyrektorka jak dowiedziała się, że uczniowe wezwali karetkę bo jeden z uczniów spadł ze schodów (miał zaburzenie, że w losowym momencie łapał się czegokolwiek i mdlał. Pech chciał, że wtedy stał na schodach), to zrobiła ogromną gównoburzę o to wielce wkurwiona. Po tym incydencie nauczyciele strasznie stronili od dzwonienia na pogotowie. Na szczęście niektórzy mieli jeszcze oleju w głowie. Pozdrawiam Plastyk Katowice
Miałem epizod pracy w budżetówce. Nie była to co prawda placówka kultury, ale Urząd Wojewódzki. Historie o pani wice z Cogiten obudziły stare wspomnienia związane z dyrektorką Biura Wojewody z 2016. Podobnych opowieści miałbym na pęczki. Niestety, ale żona nadal pracuje w tej jakże szacownej instytucji, dlatego muszę je zachować dla siebie.
Przekonaj żonę by zmieniła pracę. Serio mówię, choćby nawet gdzieś miała mniej zarabiać, to lepiej zarabiać mniej ale być w miejscu gdzie nie grozi Ci mobbing.
@@Jarasznikos budżetówka ma tę cechę, że bardzo łatwo się tam zasiedzieć, bo daje złudne wrażenie stabilności. Właśnie dlatego uciekłem przy pierwszej okazji. Ale pracuję nad tym i pierwsze efekty już widać. Inna sprawa, że ona jest w innym dziale i trafiła jej się naprawdę bardzo fajna dyrekcja (choć teraz nie wiadomo, jak będzie, bo po odwołaniu dyrektora w styczniu do dzisiaj nie ma nowego, także może być różnie, loteria) PS ciężko znaleźć pracę, gdzie zarabia się mniej, niż szeregowy pracownik budżetówki 😉
Dokładnie. Ja zawsze jak mnie ktoś pyta o pracę to odpowiadam „Ch***wo ale stabilnie”. Mimo najniższej krajowej fajnie że ten przelew wpływa co miesiąc, jakaś nagroda, grusza… .
@tenomnitrix7423 ciekawe jest to, że właśnie mniejsze instytucje częstokroć robią o wiele lepsza robotę. Przypomina mi się, na jakie wydarzenia sam dostawałem zaproszenia i od jakich instytucji. I żadne nigdy nie przyszło z Krakowa i jedno tylko z Warszawy (Centrum Kopernik).
wiecie jaki jest problem w mocaku moim zdaniem? (mówię jako mgr sztuki). To, że nawet ja z wykształceniem mam takie prychnięcie na wystawę sztuki, która jest miałka i z dupy. Jakbym chciała poczytać tekst o sztuce to wybrałabym sobie ksiązkę. Do galerii idę coś przeżyć, zobaczyć. A mocak... słynne podpisy w mocaku. Pierdolenie ąę och ach ekskluzywnym językiem, zamaist napisać wprost "obiekt sztuki mówi o doświadczeniu wojny" napiszą "inkluzywne doświadczenie ambilwanencji heglowskiego ducha czasu, który to duch jest nieożywiony a jednak jest jakoby logosem, który determinuje wybuchy negatywizmu spolecznego wywolanego sytuacją depresji lini ciągłości jakim jest doświadczenie wojenne". To jest przerost formy nad treścią. Podobnie dosyć mam "sztuki" typu obieranie ziemniaków x100 czy film gdzie oglądam jak ktoś je obiad. Bardzo pożyteczne społecznie, gdy jest to hermetyczne środowisko ludzi uznających swoją wyższość nad phi, motłochem głupim, który sztuki nie rozumie.
Ściśle tak jest. W ogóle uważam, że jeśli dzieło (dowolne i jakiekolwiek) artystyczne nie wywołuje emocji zanim ktoś nie wyjaśni, że emocje wywoływać powinno, to jest to już problem
Caly film jest na bardzo wazny temat, o ktorym jak najbardziej powinno sie mowic i nagłaśniać, przeprowszam ze nie odniosę sie do tematu merytorycznie, ale bardoz chcialabym zwrocic uwage i pochwalic Krzysztofa za jego apel na koniec oraz podniosla muzykę, ktora mu towarzyszyła. Bylo to naprawde przyjemnie budujące (mowie to jako osoba, ktora przez krótki okres pracy doswiadczala mobbingu).
Wróciłam sobie z rodzinnych sielskich wakacji i nadrabiam zaległości na ulubionych kanałach. Kawusi nie potrzeba. Mieszkamy pod Krakowem. Studiowałam tam,pracowałam. Cieszę się,że dziś robię coś "nierozwojowego", a rozwijam się jako człowiek. Osoba,matka. Mam z tego większą satysfakcję niż z obcowania z ludźmi "kultury,biznesu i polityki" Podziwiam,że siedząc w tym, płyniesz pod prąd i mówisz głośno o patologiach. Krakówek musi Cię nie znosić.
Krzysztofie, ale czy faktycznie nie jest tak, że powinniśmy utrzymywać nierentowne dziedziny kultury takiej jak teatry/muzea, żeby bronić się przed przeliczaniem kultury na pieniądze i opłacalność? W końcu to czy coś się sprzedaje nie oznacza, że jest wartościowe. Powinniśmy chronić się przed komercjalizacją i mechanizmami rynkowymi.
A nawet gdyby w funkcjonowaniu takiej instytucji nie było kolesiostwa, to decyzje takiej instytucji będą zależne poglądów jej członków. Jedni powiedzą, że finansowanie wydarzeń dotyczących fantastyki to dobry pomysł, bo to ważny element kultury, a inni powiedzą, że fantastyka to nie jest kultura. Jedni powiedzą, że finansowanie wydarzeń dotyczących tematyki LGBT jest antykulturą i demoralizacją, inni powiedzą, że poruszanie tego tematu jest potrzebne i ważne społecznie. W pytaniu "która kultura jest wartościowa" nie da się uniknąć subiektywności.
Nie ma jednoznacznych kryteriów i to jest największy problem, bo z jednej strony jak będziemy dotować nierentowne przedsięwzięcia to pieniądze dostana zarówno ci pasjonaci jak i ci co nic nie robią i tylko żerują na dotacjach. W drugą stronę jak w ogólne nie będzie dotacji, no to jakieś niszowe rzeczy upadną. Jedyne rozwiązanie to byłoby ciągłe kontrolowanie, żeby nie dochodziło do takich patologii, ale tutaj pojawia się problem, kto powinien to robić, bo tylko naiwny może wierzyć, że da się wyplenić układziki ze wszystkich instytucji.
Problem w tym, że nie ma czegoś takiego, jak nieopłacalna wartościową sztuka - polecam rozejrzenie się po rynku dzieł sztuki, gdzie setki milionów chodzą za dzieła WSPÓŁCZESNYCH artystów. Sam wiele razy płaciłem duże pieniądze za takie dzieła (choć tu już były one adekwatne). Mówisz o kraju, w którym setki debiutantów są bez pieniędzy, stypendia artystyczne są fikcją, a zarabiają wyłącznie ustawieni ludzie w klice żłopiącej z państwowego garnuszka. No nie tak wygląda wspieranie nierentownej (nawet jeśli założymy, że nierentowna to nie tylko ta autorstwa wschodzących artystów, z czym ja się nie zgadzam - uważam, że za realnym sukcesem i rozpoznawalnością idą jednak pieniądze) sztuki
@mieszkogulinski168 Nie wierzę, że nigdzie na świecie nie stworzono dobrych publicznych instytucji kulturalnych. Nie jest to na pewno łatwe, ale całkowita likwidacja dopłat brzmi jak wylewanie dziecka z kąpielą
Pracowałam kiedyś w firmie która zatrudniła sporo praktykantów. Pod koniec ich praktyk moja przełożona będąc chora poprosiła, żebym przypominała im o zaniesieniu wykazu godzin do kadr. Jeden z nich powiedział mi, że nie musi. Zdziwiłam się, że praktykantowi dali umowę o prace, ale później okazało się, że uczelnia tego praktykanta zabroniła płatnych praktyk... Praktykantów było z 10 i tylko jeden nie miał płacone...
Z racji braku abonamentu GW, nie mam dostępu do większości artykułów, ale tekst o pani Wądrzyk jest absolutnie porażający...W głowie mi się nie mieści, jakim cudem tak okropni, parszywi ludzie mogą utrzymywać się tak długo na stanowiskach, jeszcze biorąc pod uwagę fakt, że defraudują publiczne pieniądze???
Muzea nie mogą być instytucjami samo zarabiającymi na siebie. Wypożyczenie jednego obiektu na wystawę czasową to koszta liczone w milionach złotych - szczególnie jeżeli jest to dzieło znanej artystki/artysty. Gdyby muzea nie były dotowane, osoby biedniejsze, których nie stać na wyjazd za granicę, nie miały by okazji zobaczyć prac Picasso czy Tamary Łempickiej (ich tegoroczne wystawy w Polsce były niezwykle oblegane, więc argument z tym że mało kto na te wystawy chodzi tu nie działa). Do tego koszty biletów do muzeów były by znaczenie wyższe, no i z obowiązkowym dla muzeów dotowanych 1 dniem darmowego wejścia w tygodniu moglibyśmy się pożegnać. Nawet gdyby bilety kosztowały ponad 100zl jak do teatru, to i tak muzeum nie zarobiło by na utrzymanie obiektów a co dopiero ich wypożyczenie.
Precyzyjnie z tego powodu lepsze jest jedno muzeum w miejsce piętnastu. A skoro dzieło sztuki jest pozyskiwane, ma być pokazywane jak największej liczbie odbiorców za wszelką cenę
Ja to bym chciał takie muzeum, które gromadziłoby, np. w cyfrze twórczość polską wszystkich rodzajów, z różnych czasów. Więc nie tylko jakieś powieści Sienkiewicza, ale też współczesne komiksy, gry, animacje itd. twórców znanych i tych którym się nie udało dojść do wielu odbiorców, ale stworzyli coś ciekawego. I potem takie muzeum z dobrze zrobionym UI/UXem pozwalałoby przeglądać te dzieła i może też podrzucałoby na główną co jakiś czas losowo wybrane, by nie zniknęły w natłoku.
To w sumie dobrze, że mi się studia wykrzaczyły, bo w sumie jedną z opcji było dla mnie, jako plan B, zatrudnienie w takiej instytucji. Ale z tego co widzę to wszystkie instytucje państwowe mają ten problem, Polska Ludowa jeszcze wiele lat będzie dogorywać w naszych instytucjach. PKP cargo przez te naleciałości zbankrutowało xD
Moje koleżanki z pokolenia X uwielbiają liczyć na kartce przez 3 dni coś co w excelu zajęło by im maksymalnie 3 godziny. 😅 świetlana przyszłość przed naszym narodem, a jak wydłużą wiek emerytalny to jeszcze trochę posiedzą w tych różnych instytucjach 😢
Hej, dziękuję Ci za ten (i każdy) materiał. Podpisuję się pod wszystkim, z dwoma uwagami do tego materiału: 1) definicja kultury z początku jest bardzo ukierunkowana w jeden obszar, rozumiem intencje i kontekst, ale aż się prosi podać pełniejszy opis. 2) 100k wyświetleń per miesiąc to mały kanał ;)
Jeśli chodzi o mobbing w instytucjach, to organy kontrolne sprawdzają firmy czy instytucje, a nie mobbera, bo chodzi o to, żeby kierownictwo było zainteresowane zwalczaniem mobbingu. Bo np zarząd w korporacji mógłby nawet celowo zatrudniać ludzi, którzy dojeżdżali by innych, bo nie istniałaby odpowiedzialność firmy w tej sytuacji. W przypadku jakiejś afery po prostu byłaby to sprawa między mobberem a jego ofiarami. A teraz jest to scedowane na instytucję. Jeśli w wyniku tego, na przykład zapłaci odszkodowanie, to mogą pozwać mobbera.
nie ma ograniczenia ilości organizacji w instytucji. W Warszawie najskuteczniejsze na razie są te zrzeszone w Inicjatywie Pracowniczej. Do założenia związku trzeba zebrać 10 osób, nie muszą być na UoP, potem do Inicjatywy i działać.
Nie wiem. Ja mam bardzo słabe doświadczenia z związkami zawodowymi. Pracowałam już w kilku fabrykach i tam związki zawodowe były albo ciepłymi posadami leśnych dziadków, albo przedłużeniem woli pracodawcy i wywieraniem nacisku na pracowników, albo były całkowicie bezsilne. A najlepsze było tam gdzie na dużym zakładzie były dwa związki. One na serio prowadziły WOJNĘ ze sobą.
Oglądając piątą minutę przypomniało mi się jak w pierwszej klasie szkoły leśnej każdy nowo poznany nauczyciel przepytywał klasę z tego czy mają uczniowie w lasach państwowych jakiegoś: wujka, brata, stryjka lub ojca itd.. Jeśli się po prostu nikogo nie miało, to oczywiście nieszczerze wyrażali swoje współczucie i mówili, że trudno będzie tak "bez korzeni" się odnaleźć w tych państwowych lasach. A jeśli się było kobietą, to wgl jakiś chorym pędem się było dla nich i trzeba było nomen omen okrzesać taką osobę z myśli, że jakakolwiek przyszłość ją czeka po tej szkole. Do myślenia dawało już samo spojrzenie na ściany z tablami minionych roczników i porównanie sobie nazwisk nauczycieli kiedyś i dziś. Niezaskakująco nauczycielka angielskiego okazywała się wnuczką byłego dyrektora, a matematyczka z lat dawno minionych matką obecnego matematyka (wyglądał nawet jak ona, tylko, że jakby bez peruki xD), prawie każdy nauczyciel miał jakąć część swojego drzewa genealogicznego zawieszoną na tych ścianach. A zaraz obok szkoły znajdował się internat i oczywiście praktycznie każdy tam wychowawca był, albo dorabiającym sb nauczycielem, albo żoną lub mężem nauczyciela lub jednego z dwóch dyrektorów (bo najwyraźniej z powodu zatrudnienia (z namiestnictwem) na stanowisku dyrektora szkoły leśnej osoby, która nigdy nie miała z lasami nic wspólnego i była po prostu niekompetentna, wymagało chyba dopomożenia jej w tym trudnym zadaniu zatrudnieniem drugiego dyrektora, takiego, który chodzi w mundurze leśnym, bo jest z wykształcenia leśnikiem, a nie pozerem jak ta pierwsza osoba). Udało mi się skończyć szkołę i niestety skutecznie zniechęcić, aby pójść na studia leśne i ciekawi mnie czy takie dynastie sięgają również i tam.
A propos Cogiteonu, jeśli dobrze pamiętam to pracodawca nie ma prawa korzystać z monitoringu w celu kontrolowania pracy pracownika. Kiedyś tego szukałem.
Oj, aż szkoda, że odcinek ukazał się na chwilę przed artykułem Newsweeka o Szanownej Pani Dyrektor Warszawskiej Opery Kameralnej, czyli jakże ukochanej przez władzę p. Alicji Węgorzewskiej
"Bula nie ma dupieć." - Krzysztof M. Maj, anno domini 2024
timestamp?
a z resztą, obejrzę całość raz jeszcze
@@Exkajer39:20
Dodałbym że " maściowane" ;)
@@Exkajer źródło: Internet XDDD
A tak serio to cała sekcja filmu ma taką nazwę.
Na szczęście jeszcze w liceum nauczycielka WOKu wybiła mi z głowy słowa takie jak: ukulturalnić się.
Pierwsza lekcja była o tym co znaczy tekst kultury i najpierw spytała nas o przykłady. Oczywiście cała klasa rzucała hasłami takimi jak: literatura, wiersze etc.
Babka wyciągnęła krzesło na środek sali i popatrzyła na nas mówiąc: tekst kultury nie musi być tekstem to może być nawet krzesło.
Zamiast robić z nami jakąś powtórkę z historii sztuki rozmawiała z nami o rzeczach, które nas interesowały. Oczywiście dyrekcja się jej później pozbyła bo przecież prestiż szkoły czy coś w tym stylu jest najważniejszy.
Coś mi się właśnie wydawało, że ta historia brzmi za pięknie i wtedy przeczytałem ostatnie zdanie komentarza
To niestety "miecz obosieczny" - bo czasem kończy się dosłownością : zwykłe krzesła czy buty stoją w galeriach sztuki i robią za "kulturę"...
No nie, tu rozumiem, że miało to charakter dydaktyczny. W muzeum coś takiego jest przejawem niezrozumienia problemu i braku szacunku dla odwiedzających. Muzea typu Tate to wiedzą i postępują właściwie
A w którym to szanownym przybytku kultury i sztuki jakaś pani ostatnio siedziała nago z rozłożonymi nogami na obrotowym postumencie, pośród przechadzających się znudzonych obywateli postspołeczeństwa..@@KrzysztofMMaj
Te mechanizmy dotyczą wszystkich instytucji państwowych, z udziałem skarbu państwa lub/i współfinansowanych przez państwo.
Odnośnie praktyk to ja tylko rzucę klasykiem, który niestety dalej jest aktualny:
"Czy ten staż jest płatny?"
"Ależ skąd nie musi nam Pan nic płacić"
W Radomiu w szpitalu za możliwość odbywania praktyk studenci muszą płacić
@@KlauduniaL07 xDDD
Kiedyś pracowałam w gliwickim muzeum. Do dziś ze zgrozą wspominam utyskiwania starszych pracowników na to, jakie to złe czasy nastały, bo do instytucji bywają teraz czasem przyjmowane osoby "nie z polecenia". Ponoć dawniej zupełnie się nie zdarzało. Ci ludzie mieli tak skrzywione podejście do tych kwestii, że zupełnie na poważnie twierdzili, że ograniczanie nepotyzmu to działanie na szkodę instytucji. 😂
Wielkie nieba... Może dobić człowieka to, że jako STANDARD tyle lat traktowano aberrację (do tego będącą typowym spadkiem po peerelu)
@@KrzysztofMMaj to nie jest żaden standard, to jest TRADYCJA naszej KULTURY!
Potwierdzam na podstawie innej, dużej instytucji kultury, gdzie przez dobre 40 (!) lat w niektórych zakładach nie pracował nikt, kto nie byłby osobą wysokiej rekomendacji i dopiero od kilku lat odbywają się zamieszczania ofert pracy i rekrutacje
To samo usłyszałam gdy szukałam pracy w muzeum i o zgrozo podobne praktyki dzieją się w urzędach.
@@OlgierdouJako były pracownik urzędu potwierdzam. Tylko szkoda tych wszystkich ludzi, którzy kują na pamięć całe kodeksy prawne do rozmowy kwalifikacyjnej, żeby dostać tam pracę, gdy z góry jest jasne, że nie mają na to najmniejszych szans.
Poznałem smak bezsensownych pracy już w 2 klasie technikum gdy na stażu(niepłatnym oczywiście) w urzędzie(staż dla technika informatyka a nie dotknąłem ani jednego komputera przez cały czas stażu (ale za to pisałem listy ręcznie)). Otóż raz wysłano mnie bym posegregował dokumenty DO SPALENIA W KOLEJNOŚCI ALFABETYCZNEJ.
No i to jest klasyczny przykład mentalności homo sovieticus w polskich urzędach
Studiowałem socjologię i mialem praktyki w Urzędzie Miasta Świdnik. Dostalem zadanie w postaci wytarcia gumką numeracji na dokumentach bo była zla. Za pierwszym razem zrobilem to, zajęło mi to z 2 godziny. Jednak kilka dni pozniej gdy dostalem takie samo zadanie, ze znacznie większą ilością dokumentów to powiedziałem, ze tego nie zrobie bo to bez sensu i w ogole dlaczego ja takie zadania dostaje. Do konca praktyk krzywo na mnie patrzyla moja "opiekunka" i tak kobieta ktora przynosila dokumenty
@tex435 to wygląda naprawdę tak, jakby wymyślano niepotrzebne zadanie tylko po to, by poniżyć praktykanta nie jestem w stanie tego inaczej wytłumaczyć
Ja na praktykach z pielęgniarstwa w przychodni musiałam 2 tygodnie przychodzić i siedzieć na tyłku przez 7 godzin i zadanie jakie mi dano to rysowanie od linijki kresek w zeszycie by tworzyć ,,tabelki'' 😂 na szczęście tych praktyk było mało, a w szpitalu to było co robić i dużo się nauczyłam
propozycja artystycznego performance'u, rozstawić krzesełko pod takim mocakiem czy innym colonusem (czy jak to się nazywało xD) na którym przechodnie mogliby usiąść w roli pracowników i posłuchać jak przełożeni (odgrywani przez performerów) się zwracają do podwładnych w tym miejscu. nazwałabym to "kultura od kuchni".
I to jest sztuka z przekazem!
Colonus? Czy tam się robi kolonoskopię?
tam podczas kolonoskopii się robi skopię
To nie jest przekrój kultury. To jest o całym naszym społeczeństwie. Byłem 5 lat urzędnikiem. Skrajna niekompetencja, nepotyzm, łapówkarstwo, mobbing, molestowanie. Mam problem by się po tym pozbierać do dziś. Wszyscy znajomi pracujący w urzędach mówią to samo. Jest nam dużo bliżej do wschodniej dziczy niż jesteśmy w stanie się do tego przyznać.
Strasznie to przykre, zwłaszcza że za bardzo nie wiadomo, jak się zabrać za naprawianie tego mam nadzieję, że teraz jesteś już w bardziej sprzyjającym otoczeniu...
Potwierdzam. Bliska mi osoba pracuje w ochronie zdrowia i schemat działania jest identyczny. Śmiem twierdzić,, że jest to wspólny problem większości instytucji publicznych i zamkniętych środowisk.
Jeśli chodzi o edukację kulturalną w szkole, to pamiętam jak na lekcji WOKu mieliśmy przygotować prezentację na temat swoich ulubionych gatunków muzycznych, niby po to aby nas lepiej poznać. Pomysł niby wydawałby się spoko, gdyby nie to, że niektóre wystąpienia z racji przedstawianego gatunku muzycznego były deprecjonowane ze względu na niektóre przedstawiane garunki. Ja opowiadałem na temat Nowej Fali Brytyjskiego Heavy Metal (Iron Maiden, Saxon i te sprawy) oraz na temat amerykańskiego thrash metalu (zespoły takie jak wczesna Metallica, Megadeth i Slayer). Dołożyłem do tego bardzo dużo starań, opowiadałem obszerne fragmenty biografii zespołów, puszczałem fragmenty wybranych przeze mnie klasycznych dla tych gatunków kawałków- omawiając ich warstwy tekstowe i znaczenie techniki gry muzyków dla tych nurtów, analizowałem wybrane okładki płyt, które swoją drogą kłóciły się z poczuciem estetyki zarówno pani od WOK jak i reswzty klasy. I wiecie co za to dostałem????? 4. A wiecie dlaczego????? Bo pani WOKu się na tym nie zna i nie wie jak to ocenić. Żeby chociaż wytknęła mi jakiś konkretny błąd lub chociaż wytknęła że w niezbyt ładny sposób się wysławiałem- ale nic z tego. Nawet nie raczyła pomóc mi, abym mógł się wypowiadać w miarę swobodnie, gdyż dziewczyny z mojej klasy stanowiące lwią część mojej klasy w liceum, non stop gadały i mi przeszkadzały- ale to nie tylko ja miałem ten problem. Natomiast dziewczyna, która puszczała kawałki Ewy Demarczyk, Starego Dobrego Małżeństwa oraz Zbigniewa Wodeckiego- z tych bardziej lirycznych dostała 5+, a jedyne, co miała na ich temat do powiedzenia, to tylko to, jakie one nie są piękne i jakie mają piękne słowa- choć na temat samego tekstu nie miała nic sensownego do powiedzenia. Sama ocena mi osobiście wisiała i wciąż wisi, bo jako fan metalu obrywałem zarówno od tzw januszy i grażynek jak i patointeligenckich hipsterów oraz julek ąę z tzw dobrych domów za bycie wypaczonym szatanistą , czy to w szkole lub poza nią i ja już do tego przywykłem. Bardziej wkurwiło mnie to, że ułomność nauczyciela może być podstawą do obniżenia uczniowi oceny. Sam pomysł nie był zły, ale jak zwykle cyferkowa ocena wszystko zepsuła.
Nic mnie tak nie rozsierdza jak to dzielenie kultury na lepszą i gorszą. Doświadczyłam praktycznie tego samego. Opowiadałam o Beatlesach i jaśnie pani nauczycielce nie spodobało się, bo promują narkotyki 🤦♀️
@@Cytrusowy_Lunatyk Behemoth promuje narkotyki? Z czego ona to wywnioskowała? Chyba pomyliła ich z Brujerią- z jej perspektywy to jedno i drugie na B i zarówno tu jak i tam przeraźliwie wyją. Ale żeby angielskiego od hiszpańskiego nie odróżnić? Ze wszystkich bzdurnych nieprzychylnych zdań na temat Behemotha, to jest najbarziej kuriozalne.
no widzisz, OP, a mowia ze szkola nie uczy zycia.
dostales WSPANIALA lekcje jak naprawde dzialaja organiacje biurokratyczne, takie jak szkola, twoja (przyszla?) praca, instytucje rzadowe.........
U nas to samo na lekcji muzyki było, kolega przedstawił metalowy zespół i pani otwarcie go krytykowała za sam gatunek, którego słuchał
było się odwołać do kuratorium
Swoją drogą, a propos praktyk - kiedyś studiowalem w Poznaniu na UAM, na wydziale geografii. To była moja pierwsza przygoda z polskim szkolnictwem wyższym. Pamiętam jakim szokiem dla mnie było to, że w ramach studiów zobowiązany byłem do odbycia tzw. zajęć terenowych w okresie wakacji (razem wychodziło może 3-4 tygodnie. Jeszcze większym szokiem było to, że samo odbycie nie gwarantowało ich zaliczenia - nie wystarczyło być i kopać w ziemi ku chwale habilitujacego się moja praca doktora; trzeba było jeszcze napisać pracę.
A najlepsze, że koszt odbycia praktyk (podróż, wyżywienie, noclegi) spoczywał na studencie:D spędziłem połowę wakacji pracując w barze, by to co wypracuje - wydać na obowiązkowe zajęcia terenowe bez których nie będę miał promocji na kolejny rok. Oczywiście wakacje miałem dopiero, gdy rzuciłem te studia w cholerę.
Chuwdu takiej edukacji.
Chętnie obejrzałabym odcinek o praktykach. Do dziś pamiętam jak zmęczona ciężka pracą w szpitalu na praktykach z fizjoterapii liczyliśmy sobie z kolegami ile moglibyśmy przez ten czas zarobić (ogólnie taki śmiech przez łzy często nam pomagał przez to przebrnąć - Polak usytasy jak sobie ponarzeka XD). Praktyk mieliśmy przez całe studia łącznie 1560 godzin 😂
IIIIIILE?!
Chciałbym z tego miejsca pozdrowić wszystkich mieszkańców Maurzyc.
Obu?
@@sebix7810 nie tylko jednego
@@sebix7810jeździłem tam jako kurier, jest ich conajmniej pięciu XD
Dział IT Skansenu w Maurzycach na bank się zastanawia, skąd rekordowa ilość zapytań do ich strony www w dniu premiery filmu Krzysztofa
Tak apropo nauki i kradzieży prac studentów, ja pamiętam kiedy robiłam pracę inżynierską i jedna z prowadzących, bless her heart, wprost nam powiedziała żebyśmy absolutnie nie robili nic zbyt ambitnego lub odkrywczego ponieważ prawa autorskie do naszej pracy zostaną u politechniki, bo na takich warunkach są tam organizowane obrony. Nice.
na jakim to kierunku? coś czuję że zawód na a
@@jamnikislove polibuda krakowska, informatyka.
mm czyli tam wszystkie kierunki są jednakowej jakości
To akurat popularna i niemalże domyślna praktyka w PL jezeli chodzi o prace naukowe. W Poznaniu na polibudzie działa to tak samo
Prawa autorskie ma autor/ka, nie uczelnia. Może chodziło o prawo do publikacji pracy w ciągu 6 miesięcy? Ale przysługuje ono ustawowo wszystkim uczelniom, nie tylko Politechnice Krakowskiej czy Poznańskiej.
Pracowałam w MNK i u Mangghi w Krakowie. Już pomijając kwestię zatrudniania studentów na zlecenie, bo taniej, i płacenia im najniższą krajową za 8 i więcej nieraz godzin stania, bo przecież nie wolno usiąść gdy zwiedzający patrzą, a na napicie się wody czy wyjście do toalety musisz mieć pozwolenie... Robiłam w Krakowie praktyki, i kuratorka korzystała z pracy studentów japonistyki do stworzenia katalogu wystawy - bo nie znała języka japońskiego ani chińskiego (twierdziła, że ideogramy chińskie i japońskie to to samo... nie, nie jest), a potrzebne było tłumaczenie oryginalnych wzorników kimon. Oczywiście kuratorka album wydała pod swoim imieniem i nazwiskiem, których już nawet nie pamiętam. Praca któregokolwiek z tych studentów-praktykantów, w tym mnie, nie była na tyle istotna, by zasłużyć choć na wzmiankę na marginesie, wstępie, czy podziękowaniach, a już na pewno nie pod przetłumaczonymi fragmentami.
Strasznie mi wtedy zależało na tych praktykach, oprócz robienia praktyk pracowałam też na wystawie, więc tym bardziej zależało mi na dobrych stosunkach z tamtymi ludźmi... Z obecnym stanem wiedzy i świadomości już nie zgodziłabym się na taki układ.
O nie... A ja już myślałem i się łudziłem, że Manggha się wyróżnia na tle reszty...
@@KrzysztofMMaj też się paskudnie rozczarowałam.
Z ciekawostek: gdy jeszcze tam pracowałam (rok 2022 bodajże) to w którymś momencie pracownicy najniższego szczebla, czyli ci studenci zatrudnieni na śmieciówkach by pilnowali tych dzieł kultury - tak cennych, że ich opiekunom płacono najniższą krajową - nie mieli pokoju socjalnego ani żadnego miejsca, gdzie mogli się udać na przerwę. Mogli schować się za kasami biletowymi lub skitrać się w szatni dla zwiedzających, ewentualnie w kiblu lub w magazynie. Nie wiem, jak jest teraz, już dawno nie mieszkam w Małopolsce i nie tęsknię. Miejsce samo w sobie wspaniałe, ale ludzie kurwy.
Twoja historia pasuje mi do tej smutnej prawidłowości, że ludzie z ukierunkowaniem artystycznym/kulturalnym są chyba najbardziej wykorzystywani na tym durnym rynku pracy. Ludzie z pasją idą do pracy właśnie w muzeum, w gamedevie, w wydawnictwie, w jakiejś firmie produkcyjnej, bo to spełnienie marzeń, nawet jeśli wynagrodzenie jest niskie. Jest ta nadzieja, że taka praca pomoże w rozwoju, że to będzie praca idealna, bo przecież to lubimy. A potem okazuje się, że ta cała nasza inwestycja czasowa i finansowa nie jest warta nawet wzmianki w albumie. Sam mobbing jest już straszny, ale takie sytuacje jak Twoja są szczególnie przykre, bo niszczą psychikę, a jednocześnie niszczą zajawę, która mogłaby pomóc stanąć na nogi.
No cóż nasza kultura w pigułce. Znajomości, wykorzystywanie, praca za darmo - plus jacyś dziwni dyrektorzy, prezesi, którzy „znają się na sztuce”. Aby nikt się nie wychylał. I tak się kręci.
Niestety. I słynne „wszyscy wszystko wiedzą, ale każdy musi lub chce odwracać wzrok”
@@KrzysztofMMaj większy teatr na wybrzeżu: chlanie, przemoc, mobbing, molestowanie na granicy gwałtu (albo i poza), klasizm i święte krowy: reżyserzy
Od paru lat w Krakowie bawię się co roku jako wolontariusz przy Krakowskim Festiwalu Filmowym (filmy generalnie krótkometrażowe, dokumentalne i animowane czyli raczej nisza) i nigdy nie spotkałem się z przejawem mobbingu czy jakiegoś agresywnego podejścia do nas. Słyszałem nawet, że gdy gość festiwalowy raz wydzierał się na moją koleżankę, to zainterweniował sam dyrektor festiwalu z tekstem typu "proszę się nie emocjonować bo pani za rok nie damy akredytacji". Z kolei o równolegle odbywającym się (i jednocześnie znacznie bardziej znanym) OFF Camera słyszałem sporo negatywnych komentarzy o warunkach pracy wolontariuszy.
Z przydługiego wstępu wyciągnąłem taki wniosek: mniej znane i bardziej niszowe wydarzenia bywają znacznie lepszymi miejscami do pracy niż wielkie festiwale, bo zwyczajnie nie mogą sobie pozwolić na złą renomę wśród ludzi i utratę wolontariuszy. Studentów filmoznawstwa jest w końcu ograniczona ilość...
Amen to that. To także powód, dla którego na konwentach nie słyszy się często (choć się to zdarza) o takich patologiach
@@KrzysztofMMaj konwenty to w ogóle zwykle organizowane są oddolnie, fani dla fanów, a nie odgórnie jak w przypadku większości wydarzen kulturalnych. Mniejsza szansa że doświadczysz mobbingu ze strony osób z którymi dzielisz pasję, niż od typów którzy robią ten festiwal czy event tylko dlatego że tak sobie wymyśliła administracja
@Uczciwy_Obywatel i tak też powinno się w ogóle organizować kulturę. Jak jest oddolna inicjatywa i cieszy się zainteresowaniem, wtedy obsypać ludzi morzem pieniędzy
Nie znoszę sformułowań "ukulturalnić się" oraz "odchamić się". Kryją w sobie spore pokłady klasizmu i staroświeckie podejście do definicji kultury. Lubię za to mówić, że "konsumuję kulturę". Bo kulturą to wszystko co żywi moją psychę, tak jak jedzonko żywi moją somę 😊
O to to, też bardzo lubię używać tego zwrotu. Mówiąc w ten sposób łatwiej się wyzbyć tej elitystycznej otoczki (nawet z własnej podświadomości). Łapałem się (i dalej czasem się łapie), że słysząc/mówiąc słowo kultura, nadaje jej podświadomie cech wartościujących. Typowa hierachia, w jaką nam wkładano do głów w szkole typu opera > teatr > kino (koniecznie autorskie, nie Marvel) > Netflix > głupi TH-cam . Gdy na to patrzę przez pryzmat konsumpcji, to jakoś ten podział zanika. Dzięki za Twój komenarz, wracam do konsumowania LOST 😁
Mogę powiedzieć z perspektywy pracy w szpitalu, że wygląda to tak samo - dyrektorzy mobbują ordynatorów, ordynatorzy lekarzy, oddziałowe pielęgniarki, a wszyscy panie salowe. Praca w takim miejscu niszczy niesamowicie, zwłaszcza jeżeli naiwnie myślało się, że będzie się w takim miejscu robić wszystko, żeby jak najlepiej wykonywać swoje obowiązki i pomagać ludziom.
A przy jakiejkolwiek próbie zwracania uwagi na te sytuacje, włączał się mobbing wśród współpracowników.
Chyba w każdej państwówce takie procedery się uskuteczniają - od szkół, przez ochronę zdrowia po instytucje związane z transportem publicznym itd. Czasem jedynym sposobem na jako takie przetrwanie jest w miarę działający związek zawodowy, ale i ta przynależność ma swoje "ciche" konsekwencje u pracodawcy:).
@@justynasmagala1012 W miejscu, gdzie wcześniej pracowałam cały związek zawodowy był zakolegowany z ex dyrektorką. Akurat nie narzekam, bo praca była w super atmosferze i ja mobbingu nie doświadczyłam, ale wiem, że w innych czasach i oddziałach niektórzy nie mieli już tyle szczęścia. Przy aktualnym dyrektorze wszyscy i tak siedzą cicho, a związki magicznie ewaporowały :)
No niestety, takie żółte związki momentalnie stają się potężnym problemem, gdy rzeczonemu zakolegowanemu dyrektorowi nagle odbija palma i zmienia się o 180 stopni. A takie rzeczy się zdarzają
Pięć lat życia spędziłem w instytycji kultury i jedyne co pamiętam to nepotyzm, kolesiostwo, każdy dyro z nadania politycznego. Jak były wernisaże to zawsze ci sami goście z czego połowa przychodziła żeby najebać się darmowym winkiem - no ale po latach najebywania się na wernisażach przynajmien na sztuce się znal, to jednak jakiś walor edukacyjny był.
Ogólnie to wszyscy mieli i tak zwanych "artystów" w dupie bo to ogólne to towarzystwo wzajemnej adoracji było. Ciągle dowalali obowiązków bo byłem młody to na internetach, grafice, komputerach musiałem się znać i wszystko im ogarniać. Ja odszedłem z tego grajdołka i poszedłem na budowę pracować nie żałuję.
Napisałam już na chatach, ale powtórzę: dzięki Krzysztof z ten materiał. Bardzo mnie on dotknął, szczególnie, że też mieszkam w Krakowie i o większości tych sytuacji nie miałam pojęcia. Według mnie na pewno jeden z najlepszych materiałów z tej serii.
ANGRY NIUCH
Też bym się o tym nie dowiedział, wiesz, gdyby nie ludzie, którzy napisali. I gdyby nie reporterzy, którzy to opisują. Dlatego takim złem jest sranie na całą gazetę czy medium, a nie piętnowanie niefachowych dziennikarzy. Bo w tym momencie niewiele tytułów prasowych w ogóle stać na to, by utrzymać dział reporterski (i chronić ich przed konsekwencjami w postaci SLAPP lawsuits)
Niestety w edukacji jest to samo, będąc w Płocku przysłuchiwałem się rozmowie o tym jak jedna babka narzekała na nierobów niemogących sobie znaleźć pracy. Swoją drogą znam tę kobietę i wiem, że pracuje w jednej dość prestiżowej szkole zawodowej oczywiście zatrudnia ją matka, która jest przy okazji prezeską tejże szkoły.
Polecam praktyki w niektórych szpitalach, gdzie są płatne, ale to studenci mają płacić xD
No to już w ogóle jest coś, czego kompletnie nie ogarniam
W świecie psychologów i psychoterapeutów to ponury klasyk stażowania xD żeby wejść na wyższy level wtajemniczenia pilnie strzeżony przez zasłużonych (=uzyskać certyfikat psychoterapeuty) musisz odbyć min. 360h stażu. Akredytowane staże odbywają się tylko w kilku miejscach w danym województwie (jeśli w kilku to i tak świetnie). Najczęściej musisz zrobić to pod rząd - czyli codziennie uczestniczyć w psychoterapii grupowej, po 5-6h dziennie. Na ten czas musisz zawiesić swoją pracę zarobkową (lub wykonywać ja pozniej=być w pracy praktycznie od rana do wieczora - nie muszę wspominać jak zmęczenie wpływa na jakość pracy), a co więcej w niektórych miejscach stażowych, nie dość, że doczekałeś kilka lat w kolejce, aż się zwolni miejsce (tyłu jest chętnych) to jeszcze musisz zapłacić xD
Super materiał - pięknie pociśnięte! Ja z własnego doświadczenia (15 lat na rynku pracy) dodam jeszcze, że mobbing jest problemem generalnie jeśli chodzi o polskie "standardy" pracy. Mam doświadczenie zarówno w polskich firmach jak i w zagranicznych. W polskich zawsze dochodziło do jakiś przejawów mobbingu nawet jeśli nie od przełożonych to od innych pracowników. Za to w firmach zagranicznych nigdy mnie nic takiego nie spotkało. Teraz pracuje właśnie w firmie z poza naszego kraju i nie zamierzam nigdy więcej składać CV do polskich firm.
Nie dziwię Ci się. Ilekroć wspominam w ogóle o mobbingu, historię się sypią od ludzi jak z rękawa. A mnie umyka cały czas jedno; czemu polskie przedsiębiorstwa i publiczne, i prywatne nie ogarną w końcu, że w ten sposób sabotują swój rozwój i, no nie wiem, zarobek?! Ile już firm upadło przez to, że miało niską kulturę pracy i w ten sposób zraziło do siebie ludzi, to aż ciężko zliczyć. Ciekawe, jakie straty w PKB polskim to generuje, super byłoby, żeby ekonomiści to spróbowali wyliczyć
Oszszsz, aż mi się wspomnienia odpaliły z pracy w podobnej prostytucji😤
Krzysztofie! Komentarz emocjonalny popełnię. Muszę przyznać, że meandry internetu doprowadziły mnie tutaj przypadkiem jakieś dwa tygodnie temu. Na początku pomyślałam, że nie ogarniam tego kanału i Twojej ekspresji. Ale! Zaczęłam słuchać i jestem uMAJona. Świetne treści, piękny język, rzetelne informacje, genialny humor i soczyste bluzgi. Przepadałam. Mój top kanałów na YT. Dziękuję!
Dziękuję Ci! wiesz, to po prostu ja. Ludzie mnie znający uśmiechają się zawsze, bo na YT jestem aż nazbyt autentyczny. Ja się zawsze tak odpalałem, bo mi zależy. Nie umiałbym robić 'rantów' pod algorytm na tematy mnie nieobchodzące, a nośne.
Wpadnij przywitać się i pomachać na któryś z lajwów! Zwykle są w środy, soboty i niedziele o 18 (w tym tygodniu pechowo nie ma w sobotę )
Dzięki, że patrzysz poza formę i dostrzegasz treść. To rzadkie dziś
Bycie w JA jest najbardziej soczyste i autentyczne, robi robotę. Formę pokochałam i po czasie autorefleksji rozpracowałam, że mam podobną ekspresję w cieniu stąd element zaskoczenia 😉
Dziękuję za odpowiedź i zaproszenie.
Odpalaj się nadal bo jest naprawdę zacnie 🔥
Miałam płatny staż w wakacje i AGH normalnie mi zaliczyło to zatrudnienie pod praktyki na inżynierce. Szczęka mi opada do podłogi, że inne uczelnie potrafią tego zakazywać. To co, jeśli pracujesz w zawodzie już podczas studiów to uczelnia nie chce uznać tego zatrudnienia i masz iść gdzie indziej na bezpłatny wolontariat? Absurd.
Otóż to. A poniżej przeczytasz, że na niektórych kierunkach medycznych TO STUDENCI MUSZĄ PŁACIĆ ZA ZASZCZYT ZROBIENIA PRAKTYK. I w tym momencie ja już nie wiem, jak to skomentować
U nas jeżeli praktyki były płatne, to tylko wypełniało się inną umowę, gdzie słowo bezpłatne zamieniało się na umówioną kwotę i był dupochron uczelni, że nic im do tego.
niestety, ze względu na wykonywaną pracę muszę się często ocierać o domy kultury. Nigdzie nie widziałem bardziej roszczeniowego, prymitywnego, obrzydliwego, zapijaczonego buractwa. Często muszę się musze hamować by głośno nie mówić, że domy kultury powinny zostać przerobione na chlewnie lub kurniki, bo jeśli są organizowane jakieś wydarzenia, wszystko musi być bezpieczne i dostosowane do poziomu buractwa. Disco polo i geriatryczne darcie ryja do kotleta, klejenie durnia i kwiatków z bibuły, jeśli rzeźba to janioły ciosane na jedno kopyto z sosny czy patyków. Jeśli trafia się coś co, ma jakąś wartość, to przeważnie jest to zlecane przez lokalnego watażkę (czyt. lokalny polityk) w celu podbicia sondaży wyborczych. Porażka, patologia i ohyda. edit: kiedyś gadałem z jedną osobą z domku bezkultury o grach fabularnych. Próby tłumaczenia czym to jest spełzły na niczym. Dla niej był to jakiś matematyczny satanizm. ALE ZA TO DISCO POLO gdzie śpiewają o keksie jest super i dla całej rodziny
41:28 "Jeśli dyrektor popełni morderstwo..." (gest "buzi na kłódkę")... aż mi się przypomniała ostatnia głośna sprawa w której Disney osłania się swoim TOS.
O tak, analogia jest uderzająca
Panie Krzysztofie, moi dziadkowie odkąd pamiętam zaskakiwali mnie swoim tradycjonalistycznym podejściem do takich właśnie spraw jak nauka czy kultura. Gdy zacząłem być osobą bardziej świadomą, kwestionować ich opinię i próbować wejść w dialog zawsze kończyło się to - "dorośniesz zobaczysz" (zapewne za 10 lat docenię nieprzeczytane lektury z ery mezozoiku, których teraz po prostu nie jestem w stanie zrozumieć, albo przyda mi się ta wkuta i dobrze zapamiętana wiedza o życiu polskich wieszczy). Zawsze rozumiałem że wynika to z ich humanistycznego pochodzenia - dziadek był redaktorem naczelnym gazety pewnej, pozwolę sobie nie mówić jakiej, babcię poznał w pracy. Do dzisiaj zadziwiało mnie jak takie osoby, co by nie mówić inteligentne i wykształcone mogą być tak zamknięte na zmianę i wspierać idiotyczny i przestarzały system. Najbardziej dla mnie frustrujące są dyskusje na temat edukacji k konsumowanych przez nas dzieł kultury. "Wiesz no, mogą ci się nie podobać, ale Dziady mają bardzo dużą historyczną wartość w polskiej kulturze". Cóż, po tym filmie chyba rozumiem jak przez lata taki mindset jest kształtowany. Najgorszym wydaje mi się być że oni nie są świadomi tego co wspierają, wiadomo - 9/10 ludzi kultury, pójdzie do teatru, muzeum, ponarzeka na gry komputerowe, pójdzie spać. Ale te okropne sytuacje o których Pan w filmie mówi dzieją się w dużych publicznych instytucjach i za ogólnym przyzwoleniem. Brzydzi mnie to i boli, mam nadzieję że kolejne pokolenia coś z tym zrobią.
Krótko mówiąc: takie osoby sporo po prostu omija, bo ten tort zawierający teatr, operę czy klasykę literacką z każdym rokiem się kurczy coraz bardziej w stosunku do nowo powstających utworów. I szkoda wielka się ich pozbawiać, zwłaszcza że często dostarczają większych emocji
Pełna zgoda, że taką patologię trzeba tępić z całą mocną. Bo to rzutuje na cały sektor. Proszę tylko o uważność i ostrożność w ocenie i nie wrzucanie wszystkich do jednego worka. Znam dużo osób i instytucji (zwłaszcza tych małych), które wkładają całe serducho i robią co mogą, aby ta kultura mogła się rozwijać. Uczciwi, pracowici ludzie, którzy robią dużo dobrego dla swoich społeczności lokalnych. Tylko tyle. A za materiał dziękuję. Dał mi do myślenia 👍
No jasna sprawa, tu poruszam sprawę Krakowa. Który naprawdę ma problem, bo ta seria reportaży o teatrach i kluczowych instytucjach kulturalnych miasta jednak budzi potężny niepokój
I jeszcze dorzucę swoje 3 grosze w temacie postępowań i wątku karania mobberów, bo temat jest mi bliski.
W postępowaniach tego typu w wyniku takiej, a nie innej konstrukcji prawa pracy faktycznie sądzony jest pracodawca. Bo to na pracodawcy ciąży obowiązek zapewnienia bezpieczeństwa pracownikom, a mobbing wynika właśnie z zaniechań/ zaniedbań pracodawcy rozumianego jako instytucji.
Jednak mam nadzieję, że pokrzywdzone osoby będą miały jeszcze siłę, by wkroczyć na drogę sądową przeciwko takiemu mobberowi. Dla przykładu nazwijmy go Masza. Osoby pokrzywdzone przez Maszę mogą ją pociągnąć do odpowiedzialności, bądź to na drodze cywilnej (np. naruszenie dóbr osobistych) lub też na drodze karnej (np. za znieważenie). Oczywiście trzeba pilnować w tym przypadku terminów przedawnienia, żeby Masza nie skorzystała z tej konstrukcji prawnej.
I mam nadzieję, że jeśli przykładowa Masza dopuściła się swoim zachowaniem naruszenia prawa, to pokrzywdzone przez nią osoby jak mawiał klasyk „ją rozpierdolą”.
Tylko trzeba życzyć tym osobom jeszcze trochę siły, bo postępowania są strasznie męczące. Ale czasem gra jest warta świeczki.
Jak zawsze świetny materiał.
A propos instytucji które mają być „Centrum Nauki Kopernik ale tu w [tu wstaw twoje miasto]”, to ostatnio miałem nieprzyjemność odwiedzić łódzkie EC-1. Dawno nie byłem w miejscu, które tak mocno nie wiedziało czym chce być.
Na dwóch poziomach centrum (tak samo centrum, niestety pracowników objaśniających zwiedzającym co właściwie widzą nie było) prezentuje sposób działania elektrociepłowni. Na pozostałych poziomach EC-1 wciela się w marną podróbkę CNK, przedstawiając kilka eksperymentów, których nikt zwiedzającym nie objaśnia. Nie wiem do kogo jest to skierowane. Dla dorosłych rozmamłana tematyka ośrodka nie wydaje się ciekawa, a dla dzieci brakuje informacji przekazywanej w zrozumiały dla nich sposób, bo ścian tekstu napisanego nieczytelną czcionką przy ekspozycji nie można nazwać przekazaniem czegokolwiek.
Szkoda, bo sama przestrzeń jest ciekawa i aż prosiłoby się, by zamiast niezdarnie imitować CNK, łódzki odpowiednik skupił się może na przemysłowej przeszłości miasta.
Ale poraz kolejny powiedzenie, że imitacja jest najwyższą formą uznania się potwierdza. Tylko, szkoda że zamiast czegoś innowacyjnego, czym było w swoim czasie CNK powstają za grube miliardy złotych jego marne imitacje.
To, co się odpierdala w Łodzi od wielu już lat, to swojego własnego rodzaju skecz.
@@pjesprekambryjski1905 cóż tak to jest kiedy twoje miasto przebiera się za Warszawę na Halloween 😜
@@maciek.u Nie wiem, co to miało znaczyć.Przykro,że ktoś pluje na nasze miasto. Chomik
57:26
Na cudownej i prestiżowej (hatfu) Politechnice Poznańskiej nie masz prawa dostać pieniądze za 168h praktyk, co więcej w umowie pomiędzy uczelnią A studentem jest to kilka razy zaznaczone by student idąc do firmy zaznajomionej z PP nie żądał pieniędzy, w ogóle mam wiele cudownych anegdot o PP, łącznie z kilkoma sam***jstwami, poniżeniem studentów w mailach i pięknymi uwagami dotyczącymi wyglądu pań, a to tylko w obrębie jednego wydziału, ba jednego kierunku XD i oczywiście wyśmiewanie humanistów przez profesorów, którzy całą swoją karierę naukową zbudowali na liczeniu sinusów i cosinusów
Dodam jeszcze, że jeśli firma nie jest zaprzyjaźniona z PP to również musi podpisać dokument w którym jest napisane, że studentowi nie przysługują żadne pieniądze za praktyki XDDDD
Uczyłam Woku w szkole na praktykach pedagogicznych , wybrałam sobie szkołę sportową, dzieciaki trochę się śmiały ale na lekcjach o kinie i o tym jak zrobić dobry film , co to jest kadr itd takie szczegóły szkoły filmowej, najbardziej rozbudziłam ciekawość chłopców, dzieciaki wiedzą co się przydaje 😉
O tak. Ludzie głupi nie są. Dlatego nie szanują potem ludzi robiących z nich głupców i wzmawiających im pierepałki o kulturach wysokich z jednej strony, a szlochających nad brakiem plac z drugiej.
Historia, o której mówi Krzysztof, przypomniała mi, jak Kuba Ćwiek relacjonował przeprawę swojego ojca, Jana Ćwieka z burmistrzem Głuchołaz, Edwardem Szupryczyńskim w sprawie o Centrum Kultury w Głuchołazach. Taka sama bezsilność wobec układów i układzików rodem z PRL-u.
Bo w edukacji i kulturze od PRLu nic się nie zmieniło w obszarze zarządzania
Nie dość, że te parchy żyją z pieniędzy innych, mniej ustawionych ludzi, Krzysztofie pominąłeś jeszcze ważny punkt o unikaniu podatków z pomocą radcy prawnego. Kocham to w jak zepsutym społeczeństwie przyszło nam funkcjonować
O, tego to ja nawet nie wiedziałem
@@KrzysztofMMaj był w tym poście, który przywoływałeś - słuchałam i czytałam wszystko w 2x speed jednocześnie
O popatrz, umknęło mi kompletnie!
akurat w "kreatywnej księgowości" specjalizują się głównie prywatne galerie sztuki, które większość prac sprzedają pod stołem - bez żadnych umów, bez absolutnie niczego, i tak od lat 90. do teraz. I to nie są galerie w Pipkach Małych, ale czołowe galerie, które jeżdżą na prestiżowe targi na świecie - niezależnie od próśb artystów i artystek, aby te umowy wystawiać; właściwie jedynymi podmiotami, które faktycznie wystawiają umowy (czy to zatrudnionemu personelowi, czy też osobom, które robią wystawę w nich) są instytucje. I zapewne dlatego, że są to jednak naprawdę nędzne kwoty
58:10 zapłata za praktyki zapłatą, a co z absurdalnymi wymogami ze strony uczelni i zakładów pracy? bo to też jest jakaś parodia. jestem studentem kierunku, który kształci na tłumaczy (kwestionowalne) i mam do wyrobienia prawie 800h praktyk i nie mam prawa wyrabiać tych godzin w szkołach językowych, gdzie wymóg podany był "praca z językiem" (w szkole językowej nie używa się angielskiego, ani trochę); samo znalezenie miejsca praktyk jest zbliżone do cudu - podobno uczelnia ma współprace, ale my jako wydział nie mamy żadnych, które dawałby możliwość praktyk, nikt nie chce przyjąć tłumacza bez dyplomu ani doświadczenia - gdzie mam zdobyć te doświadczenie? na fiverze? (co najmniej połowa roku miała plan B pt. "odchodzę jeśli nie znajdę praktyk do kwietnia" bo oczywiście że robisz to w lipcu i sierpniu, bo jako człowiek nowoczesny nie potrafisz dokonywać wielu zadań równocześnie.
Mój przyjaciel na innym wydziale na tej samej uczeln cudem znalazł staż, który (jeśli wierzyć uczelni, co jest niestety błędem) pozwoli mu uniknąć praktyk podczas ostatniego semestru. Samo odnalezienie tego miejsca, który przyjmie studenta bez rozpoczętej specjalizacji było męczące i szukał tego wieki - biuro karier studenckich było tak minimalną pomocą, że w sumie nie wiem dlaczego ono jeszcze istnieje skoro nie jest w stanie pomóc.
a i znormalizujmy płacenie za praktyki bo niedługo studenci po prostu umrą z głodu.
Znam ten ból. Co prawda miałam tylko miesiąc do wyrobienia, ale na mojej byłej wspaniałej uczelni medycznej polecane miejsca (aka mają podpisaną umowę z uniwerem) były tylko dla najwspanialszych kierunków (lekarski, pielęgniarstwo, analityka medyczna) dla całej reszty nic. Albo dzwonisz i mówią, że mają laboratorium, ale nie dla twojego kierunku....w akcie desperacji szukałam czegoś poza uczelnią i znalazłam laboratorium prywatne. Wymagania co do nauczania spełnione, oferowali prawdziwe doświadczenie, wszystko git....ALE na praktyki mogłam tam iść wyrabiając określoną liczbę godzin, która była o 2h większa niż napisane w statucie....który określał MINIMALNĄ liczbę godzin, nie określał MAKSYMALNEJ. I tyle, brak akceptacji, bo przecież to WyzYsK StuDeNtA pracować 2h więcej niż niby według zasad (co z tego że i tak praktyki oczywiście bezpłatne). Odrzucone 2 dni przed upływem terminu podpisania umowy z kimkolwiek żeby praktyki były. Dzwonię do babki zarządzającej praktykami co ja do cholery mam zrobić, bo z waszej śmiesznej listy nie ma praktyki dla mojego kierunki, a ten był odrzucony chociaż nie było podstawny prawnej, no i oczywiście covid szalał, więc i tak każdy mi odmawiał, bo covid i nie robią praktyk....no i wiadomka, zapisali mnie na praktyki na ośrodek własnej uczelni, gdzie musiałam sprzątać przez miesiąc klatki szczurów i królików, sprzątać korytarze itp praktycznie zero zajęć związanych z kierunkiem (typu izolacja DNA, PCR itp) XDDDD. Mój kolega z kierunku został przyjęty na praktyki w szpitalu, gdzie przez miesiąc robił papierologię, bo oczywiście nie mają laboratorium dla naszego kierunku, ale mogą nas inaczej wykorzystać. Kurtyna
Na Biotechnologii jak masz odbębnić praktyki to też szukaj sobie na własną rękę miejsca do nich bo UPWR leje na ciebie ciepłym moczem. Oczywiście muszą ci klepnąć miejsce bo jak się komuś coś nie podoba to musisz szukać gdzieś indziej ;) aha! No i najważniejsze! Jak zostajesz od razu po inżynierze na magistra i masz znów zrobić praktyki to BROŃ BOŻE nie można w tym samym miejscu robić! No bo jak to! Musi być różnorodnie! Musi! Aha no i jak ja byłam na magistrze to była jeszcze pandemia więc szukanie praktyk to już był zupełnie inny wymiar po pigułach bo nikt cię nie chciał wziąć :D Tak więc cyrk był przepiękny.
@@rampampamparamparam2288 No to doświadczenia zawodowego nabyłaś tak w uj! Mega współczuje takiej sytuacji bo to jest po prostu żenada. Jak ktoś chce mieć do CV, że umie posprzątać u zwierząt w klatce to byle zoologiczny się poleca, a chociaż zapłaci minimalną stawkę godzinową za to. Ja się naprawdę zastanawiam po co iść na studia nawet takich "lepszych" kierunków skoro praktyki to żart, nauczanie to żart w 90% bo to nie nauczanie tylko tresowanie "psów" i patrzenie ile wyrobi sobie odruch pawłowa i zostanie do końca albo się prześlizgnie aż do dyplomu. Prowadzący, którzy bronią zaciekle swoich prezentacji jakby to wiedza tajemna była, która latami nabywali w pocie, bólu i krwi jakby kuli Pierścień Władzy w Ogniu Góry Przeznaczenia niczym Sauron, a nie po prostu na beszczela niekiedy wklejali zdjęcia (nawet nie skany xD) ale zdjęcia! Z podręczników bo, ojoj się nie chciało przepisać. A później chyba aż jeden prowadzący na 5 lat studiów próbuje w trakcie wykładu wymusić na nas myślenie i używanie zdobytej wiedzy do rozwiązywania problemów. Podczas gdy zdecydowana większość prowadzących obrała model sprawdzania wiedzy na zasadzie - macie nauczyć się w jakiej temperaturze zachodzi reakcja taka albo owaka bo to TAAAAKIE ważne. Oczywiście lejąc na fakt, że te temperatury nie są w każdym zakładzie produkcyjnym identyczne bo na rynku jest dużo różnych enzymów i ich temperatura działania może być różna (zwłaszcza jak chwile wcześniej na innym wykładzie słyszysz, że procesy chłodniejsze są bardziej opłacalne więc do nich dążą!) =^= Chociaż po pandemicznym hitem był egzamin na zakończenie przedmiotu, który miał przewidziane chyba 40 sekund na pytanie (oczywiście przeczytanie polecenia, odpowiedzi i zaznaczenia poprawnej bez konieczności przetworzenia go w końcu wszyscy jesteśmy geniuszami). Na nasze oburzenie, że prowadzący chyba przegiął z tymi oczekiwaniami względem studentów tłumaczył się, że no on ten test dał kolegom z Katedry, mierzył im czas a później jeszcze sobie no i do tego czasu dodał nam jeszcze bonusowo 2 min xD Bo to takie proste i oczywiste. Oczywiście totalnie olewając fakt, że on i jego koledzy z Katedry nad tą wąską i bardzo specyficzną częścią biotechu siedzą sobie już X lat! A my ją mamy raptem 1 semestr wykład może raz w tygodniu przez 45 min a zagadnienia wykładane w ramach przedmiotu są naprawdę skomplikowane i wymagające.
@@anulflow2056 o boże tak, na kolosie z genetyki mieliśmy 30 sekund na odpowiedź, przy czym tekstu nieraz było 5-6 zdań z krzyżówkami genetycznymi i oczywiście 80% osób nie zdało. Inny kwiatek WIELCE SZANOWANY PROFESOR z chemii organicznej robił "wykłady" na zdalnym nauczaniu w wersji pokaż slajdów na 2-4 slajdy, przeczytajcie 50 stron książki, elo. I również w kwestii przytoczonej "temperatury reakcji" ja musiałam zakuwać temperaturzy, czasy trwania i używane związki (również ich zawartość np 10-20 ul) przy izolacji DNA czy PCR podczas gdy każde z laboratorium nie dość, że ma komercyjne zestawy stworzone do tego z instrukcją to jeszcze każde laboratorium może mieć kit z innej firmy, więc zawsze będzie różnica czy składników chemicznych, czy ilości, czy czasu reakcji XD. Nie wspominając o problemach z pracami dyplomowymi: jeden wykładowca został powaznie OBRAŻONY, bo na początku października jeszcze żadna z jego podopiecznych piszących w tym roku pracę nie napisała do niego maila na ten temat, więc gościu się obraził tzn. nie odpisywał na maila, nie można było się z nim spotkać (bo drugi rok pandemii, więc trzeba było się umówić żeby wejść na katedrę, a żeby się umówić trzeba mieć zgodę od tegoż doktora czy profesora na spotkanie) a oczywiście numerów telefonu żaden wykładowca nam nigdy nie podał. Odezwał się dopiero w marcu, kiedy prace trzeba było oddać już najlepiej w czerwcu XDD. Patologia do kwadratu
mam zla wiadomosc.
AI juz zastapil tlumaczy.
Pracowałem w muzeum narodowy w szczecinie, zatrudniono mnie do pomocy w jednym z działów, hehe po miesiącu od podpisania umowy połowę działu (pracowników merytorycznych) zwolniono. zostałem napiętnowany bo za dużo robiłem względem innych i zaczął mnie nie "lubić" Dyrektor.... bo pół roku sam odszedłem, po tym jak nikt już poza dwójką współpracowników nie chciał ze mną rozmawiać. Fun fact a wszystko się zaczęło od bezpłatnego stażu w tej instytucji (oczywiście miała być praca po stażu) ... NIECH ŻYJĄ !!!! betonowi dyrektorzy instytucji kultury :)
50:00 jeśli chodzi o tą wystawę to założę się, że ktoś z kontem food pornowym czy prowadzacym nawet zwykły profil na istagramie zrobił ciekawsze zdjęcia od tych na tamtej wystawie XDDD
Dziękujemy Krzysztofie za wycieczkę po kolejnej króliczej norze! Świat internetu na szczęście ma taką zaletę, że można poczuć się w nim jak Alicja w krainie czarów
Edit: śmianie się z własnych przejęzyczeń jak zwykle urocze, na pewno bardziej niż krzyczenie o tym, że jest się takim, a siakim, ale to już było wspominane w filmie
20:35 Otyły Panie, mam dobrą i złą wiadomość. Zła jest taka, że nie działa. Ale dobra jest taka, że zbudowaliśmy go
Infine!
Karramba!
Wyższa Szkoła Picia Mleka i Uboju Trzody ❤
Wyższa Szkoła Picia Mleka Od Byka...
Dobrze, że wybrzmiało w Twoim materiale, że mobbing to nie tylko zastraszanie, obrażanie czy ośmieszanie pracowników, ale również mniej oczywiste na pierwszy rzut oka działania. Tak jak zostało wspomniane w jednym ze źródeł - polecenie wykonywania pracy niezgodnie z zakresem wynikającym z umowy - często dużo poniżej kwalifikacji. Przejawem mobbingu może też być zlecanie zadań w ilości ponad siły pracownika, co jest świetną podkładką do obniżenia oceny okresowej itp. Co może być kontrintuicyjne, „świetnym” sposobem na mobbing jest też sytuacja, w której pracownikowi naumyślnie nie jest zlecana żadna praca, przez co łatwo go wyizolować od reszty zespołu, który jest wtedy mocniej obłożony obowiązkami (koniecznie ze szczyptą obgadywania za plecami).
Do rady, żeby nagrywać rozmowy i zachowywać maile, które potencjalnie mogą stanowić dowód, dodałbym jeszcze prowadzenie czegoś na kształt „dzienniczka” pracy, żeby w razie W mieć się czym podeprzeć w sytuacji, kiedy roszczenia pracownika z tytułu mobbingu spotykają się z obroną w stylu „pracownik był nierobem, a teraz się mści”.
Bonusowe story time: miałem na wejściu w dorosłość 5-letnią przygodę w urzędzie w dużym mieście (poza sektorem kultury, zwykłe przekładanie papierów). Nie spotkałem się z aż tak ekstremalnymi przykładami, jak w przytoczonych artykułach, ale te same zachowania w wersji light też robią robotę. Pozwolę sobie przytoczyć jedną sytuację, bo się uduszę. Starsza stażem koleżanka - doktorka socjologii zatrudniona na stanowisku eksperta, została oddelegowana do archiwizowania dokumentacji. Pani dr przez większość dnia usuwała spinacze/zszywki, numerowała strony ołówkiem i nawlekała na sznurek. Jej główną przewiną było to, że często chodziła na zwolnienia lekarskie.
Dzienniczek mobbingu - absolutnie. Widzę, że znasz problem dobrze. Mobbing się absolutnie stopniuje, ma wiele przejawów, a zadręczanie pracownika celowo urągającymi jego kwalifikacjom i siermiężnymi, mechanicznymi zadaniami jest bezsprzecznie jednym z nich
57:20 nie powiedziałbym, że jest oczywite, że praktyki są bezpłatne, bo na kierunkach medycznych w niektórych szpitalach są płatne, tyle że to student ma płacić szpitalowi 🙃
Przeraziło mnie to.
Akurat skansen w Maurzycach polecam, ładna wioseczka, zresztą niedaleko spawanego mostu wynalazcy spawalnictwa, pana Bryły.
CZYLI MAURZYCE ISTNIEJĄ!
@@KrzysztofMMaj Tak i jak się ma szczęście, to można obejrzeć panie, które na żywo robią wycinanki. No i przez to, że jest mało znany, jest także nieoblegany i ma wiatrak! Przepraszam, dla mnie skansen bez wiatraków się nie liczy. ;)
Apropos praktyk. jak w tym roku musiałem zrezygnować z wygodniej pracy tylko po to aby odbyć praktyki do zaliczenia drugiego roku na uczelni. Na szczęście w miejscu w którym te praktyki odbywałem trafiłem na rewelacyjnych ludzi i nie musiałem harować pełnego etatu za darmo, tak jak to przewidywał program moich praktyk.
Niestety już do mojej poprzedniej pracy nie będę wstanie wrócić. Raczej zrobię sobie teraz przerwę do Grudnia, skupię się na pracy dyplomowej. Mogę sobie na to pozwolić, ale z tyłu głowy dalej zostaje ta przykre uczucie że nie jest się samodzielnym.
57:31 TAK PROSZĘ! Może mój przypadek nie jest związany z studiami ale w technikach też nie są odpłatne ale w takiej zawodówce już tak co nie ma dla mnie sensu a te praktyki lubią wyglądać różnie
Mam okazję pracować w publicznej instytucji kultury, jako ten najmniej ważny element układanki, czyli artystka :P I w ogóle całować po rączka, bo etat, więc chociaż ta minimalna krajowa jest. U nas aż takich patologii nie ma... przynajmniej na stanowiskach kierowniczych jest jako tako (chociaż próby dziwnych przepychanek i manipulacji jak najbardziej są). Ale są inne patologie oddolne: ludzie "nie do ruszenia", bo związki zawodowe. I żeby nie było - jestem jak najbardziej za istnieniem związków zawodowych. Ale nie ma co ukrywać, że i tak tworzą się patologie i właśnie jest sobie taki człowiek nie do ruszenia, który zachowuje się jak właściciel instytucji (tak też niektórych nazywaliśmy :P )
To, co mnie najbardziej boli, to jak skostniałe to wszystko jest. Będąc na dole nie masz praktycznie żadnego wpływu na to, co się będzie działo i to szczególnie artystycznie bardzo zabija motywację, jak musisz wykonywać jakieś gnioty, których i tak nikt nie ma ochoty słuchać. Jednocześnie, wszyscy narzekają, ale jak wspomina się o tym, żeby może coś zmienić, to "zapomnij... wszędzie jest tak albo gorzej". Mnie to tak wkurwia. To jak "nic się nie da zrobić", to po co w ogóle to narzekanie? Ja już jestem na wylocie... z wyboru. Po prostu doszłam do wniosku, że nawet jeśli nie ma patologii na poziomie nielegalności, to i tak poziom toksyczności środowiska artystycznego jest nie dla mnie. A też nigdy nie byłam tak bardzo przywiązana do tego zawodu, żeby podjąć się walki albo szukać szczęścia gdzie indziej (już nie mówiąc o tym, że jako autystyczka mam problem ze zmianami w codzienności i zmienianie pracy, to nie jest coś, w co ja umiem grać).
A ile razy słyszę narzekanie na to, że ludzie nie chcą konsumować tego, co my proponujemy... wolą te "niższe formy" :P Już nawet się nie odzywam, bo dla mnie to jest absurd. Moja teściowa czasami przychodzi na nasze koncerty, ale i tak wiem, że Sanah czy nawet disco polo, to jest coś, co daje jej większą frajdę. Też staram się ją zapraszać na te bardziej rozrywkowe koncerty albo na coś, co przynajmniej mnie się podoba. I dla mnie to jest ok. Bo dla mnie sztuka jest subiektywna. Inna sprawa, że też niekoniecznie jestem fanką naszego repertuaru. Największą frajdę miałam, jak wykonywaliśmy muzykę z Gwiezdnych Wojen. Szkoda, że partii wokalnych tam mało. Ale widziałam, jak pogardliwie niektórzy do tego podchodzili i mi to przeszkadzało. Fajnie by było zrobić koncert z muzyką z gier, ale ja nie mam takich zasobów, żeby sama przygotować wszystko, a to by była jedyna nadzieja na to, żeby coś takiego zrobić i też nie mam pojęcia, czy by to przeszło.
Ostatecznie nie żałuję tego doświadczenia życiowego, ale definitywnie już czas na zmiany (zresztą zaliczyłam w tym roku kilka miesięcy burnoutu wymagającego L4). Mam nadzieję, że nadchodzący sezon będzie moim ostatnim.
P.S. Jakby ktoś nie wiedział, to Fryderyki nie są przyznawane na podstawie tego, kto coś rzeczywiście fajnego robi, ale na bazie tego kto kogo zna. Bo kapituła i te sprawy :P Nie żeby mi zależało na Fryderyku, ale tym bardziej mam gdzieś wszystkie "prestiżowe" nagrody, bo to wszystko jest po prostu bez sensu. Z artystycznego punktu widzenia większą frajdę daje mi radość publiczności (a udało mi się jej sporo doświadczyć) niż zdanie bandy malkontentów, którzy w większość czują się lepsi od reszty plebsu.
P.S. Jako autystyczka lojalność to jest mój stan domyślny w każdej okoliczności, w którą się angażuję. Ale jak już nawet do mnie dociera, że druga strona nie jest lojalna wobec mnie, to tutaj okoliczność znika z mojej listy potencjalnej lojalności.
Jako osoba świeżo po studiach na sztuce, jestem przerażona tym, że to tak wygląda. I to nie tylko w tych większych instytucjach, nawet w małych lokalnych galeriach sztuki słyszy się takie historie... chyba lepiej zostać freelancerem i samemu robić sztukę niż się pchać w takie kręgi.
Zdecydowanie tak. A jeśli w instytucjach, to tych bliżej kultury popularnej, fandomu, nowych mediów (film, seriale, gry, komiksy). Mediateki są znakomitymi miejscami co do zasady, nie spotkałem jeszcze złej (a jest ich w Polsce niewiele, więc byłem we wszystkich)
Pozdrawiam Muzeum Narodowe we Wrocławiu gdzie ku mojemu zaskoczeniu na ścianach pomiędzy starymi obrazami powieszono portrety postaci z gry Gothic. Uważam, że to był świetny pomysł i bardzo mnie to rozbawiło. Mam nadzieję, że to sygnał, że instutucja nie jest zarządzana przez "betonowego wodza" i dobrze wróży na przyszłość.
O tak! Potrzebujemy więcej takiej świeżej krwi w kulturze
Słyszałam o tych sprawach, choć nie znałam szczegółów. To jest absolutnie karygodne i nie powinno mieć miejsca natomiast chciałam się odnieść do innych rzeczy. Cogiteon ma być krakowskim odpowiednikiem Centrum Kopernika w Warszawie, ja się akurat cieszę że powstał bo nie będę jeździć do Warszawy jak będę chciała sobie coś zobaczyć. Byłam w Cogiteonie, wydaje się że jest to fajne miejsce, szczególnie dla mniejszych dzieciaków. Byłam w niedzielę i było sporo ludzi z dziećmi więc może lepiej sobie poradzi niż Mocak. Problemem polskich instytucji kultury jest brak promocji. O tym że mamy muzeum iluzji w Krakowie w którym fenomenalnie się bawiłam (a nie jest to duże muzeum) dowiedziałam się przez przypadek bo zobaczyłam maleńki szyld przed wejściem. Czemu takie miejsca się nie promują? Zapewne to co mówiłeś - złe zarządzanie, kolesiostwo, moze też świadomość że zawsze państwo sypnie do koryta pieniądze więc po co się starać. Zresztą to dotyczy też szkół i przedszkoli.
Co do parady smoków to akurat powstała ona chyba mniej więcej w tym samym czasie co marsz jamnika chociaż nie mam pewności, ale na pewno jest organizowana od dawna i akurat to jest fajna impreza na którą przychodzi mnóstwo ludzi. Czy powinien nią zarządzać człowiek oskarżony o mobbing? Absolutnie, nie. Mam nadzieję że tego typu sprawy będą wychodzić coraz częściej i osoby skazane dostaną wilczy bilet. Sama z ciekawością śledzę sprawę Ewy Zgrabczynskiej z Poznania, też mobbing i defraudacje. Najwyraźniej władza deprawuje nawet tych którzy teoretycznie chcą pomagać
Nie ma takiej rzeczy która nie ulegnie ludzkiej skłonności do korupcji i egotyzmu.
Wk*rwiłem się niemożebnie... i jeszcze Jacek Majchrowski broni "Maszy" i ma czelność bagatelizować i drwić z zarzutów o mobbing. Przepełnia mnie groza na myśl, że gdybym posłuchał doradcy zawodowego w liceum i poszedł na kulturoznawstwo, mógłbym dziś skończyć w takim miejscu, pracując dla takich podłych ludzi.
Miszalski obiecał zareagować. Zobaczymy. Ja jestem sceptyczny.
Mobbing powinno się tępić z pełną stanowczością. Jak ktoś go nie doświadczył, to może się on wydawać tylko stresującą sytuacją. W rzeczywistości jedno takie zdarzenie potrafi rozjechać enocjonalnie czlowieka na cały dzień, a co dopiero regularne jego doświadczanie.
Nie wiem, ile osób rocznie odwiedza muzeum Manggha (gdzieś mi mignęło, że kilkaset tysięcy, a to maleńkie muzeum), ale o matko, to jedno z najlepszych muzeów Krakowa, a obecnie można tam obejrzeć wystawę Background, gdzie mamy arty z gier typu Death Stranding albo z filmów studia Ghibli. A drzwi się tam nie zamykają. Czysta rewelacja i pokazuje, że tak, komiksy i gry to sztuka, która może w jednej sali muzealnej sąsiadować z np. japońskimi drzeworytami i wspaniale z tym współgrać.
Też zawsze tam lubiłem wracać jedno z lepszych miejsc w Krakowie obok podziemi Rynku
Uwielbiam za pełen wachlarz słów. Choć serce pęka, że Przewalamy tyle pieniędzy zamiast inwestować w przyszłość, a tym samym w dobrobyt dla nas wszystkich.
Super odcinek jak zwykle, ale nie mogę się doczekać tego o praktykach. Ja miałam praktyki właśnie w jednej instytucji kulturalnej w Krakowie i dostałam po nich umowę na projekt... którą ostatecznie dostałam do podpisania jakiś miesiąc po wdrożeniu projektu w życie xDD a zapłatę jeszcze później. Chociaż akurat na zespół, w którym miałam praktyki nie mogę narzekać, bo był super. Jednak takie lekceważenie mnie było raczej przykre :(
Na każde Twoje „MASZA” sikam po nogach ze śmiechu. ^^
Proponuję to wysłać Ministrowi Kultury, żeby sobie zobaczył, co tu się odwala w polskiej kulturze.
A minister odmie usta, że mu forma nie odpowiada, a w ogóle to Maria Anna Potocka jest wybitną specjalistką. Ja już się poddałem w rozmowach z wszelkimi takimi osobistościami. Film jest dostępny publicznie i dobrym probierzem zainteresowania kultura będzie to, jeśli ktoś z ministerstwa SAM się tematem zainteresuje, natrafiwszy nań
Ja bym jednak polecała być trochę na czasie: mamy aktualnie ministrę, która to z resztą wzięła się już troszkę za odgrzybianie, bo jest jego zwolenniczką. W zeszłym tygodniu zapowiedziała konkursy (niektóre osoby dyrektorskie muszą być powiadomione przed konkursem, że będzie u nich w instytucji, takie mają zapisy w kontraktach) w: ". muzeów państwowych, dla których jest Organizatorem:
Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie, ul Stanisława Kostki Potockiego 10/16, 02-958 Warszawa;
Muzeum Narodowego we Wrocławiu, pl. Powstańców Warszawy 5, 50-153 Wrocław;
Państwowego Muzeum na Majdanku, ul. Droga Męczenników Majdanka 67, 20-325 Lublin;
Muzeum Narodowego w Krakowie, al. 3 Maja 1, 30-062 Kraków;
Zamku Królewskiego na Wawelu - Państwowych Zbiorów Sztuki, Wawel 5, 31-001 Kraków;
Muzeum Getta Warszawskiego, ul. Zielna 39, 00-108 Warszawa;
Muzeum Narodowego w Warszawie, al. Jerozolimskie 3, 00-495 Warszawa;
Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku, plac Władysława Bartoszewskiego 1, 80-862 Gdańsk;
Muzeum Żołnierzy Wyklętych, ul. Traugutta 19, 07-410 Ostrołęka;
Narodowego Muzeum Morskiego w Gdańsku, Ołowianka 9-13, 80-751 Gdańsk;
oraz:
II. państwowych instytucji kultury, dla których jest Organizatorem:
Instytutu Śląskiego, Piastowska 17, 45-082 Opole;
Instytutu Myśli Politycznej im. Gabriela Narutowicza, ul. Słowicza 62, 02-170 Warszawa;
Instytutu Różnorodności Językowej Rzeczypospolitej, ul. Fredry 6, 00-097 Warszawa."
Czyli 13 instytucji kultury. Od tego czasu ogłoszono też już 3 inne konkursy, łącznie do końca roku otworzy się ich około 20. Pozostaje patrzeć na ręce żeby nie wygrały ich leśne dziady 🫣
Myślę że minister dobrze o tym wie i sam jest beneficjentem tego systemu
Wszystko pięknie, ale problem jest z transparencją procesów konkursowych, której wciąż nie ma
myślę że skończy w to koszu lub niszczarce, w zależności od formy przekazania.
Przykład "krakówka" w chociażby szkołach średnich. W pierwszej klasie technikum (logistyk mundurowy) mieliśmy musztry powiedziane było, że najlepsi w przyszłym roku zostaną instruktorami ponieważ wtedy aktualni byli w klasie maturalnej. No więc nadchodzi klasa 2, a tu niespodzianka ponieważ instruktorem zostaje kolega byłego instruktora. A osoby, które faktycznie sie starały? Usłyszeliśmy od wychowawcy "a czy to jest aż takie ważne?" No i przestało być, dla mnie i kilku innych uczniów, przestalismy się starać, a przyszłość w wojsku całkowicie przestała byc planem na zawód. Może z perspektywy osoby dorosłej jest to drobnostka, ale ja poczułam wtedy wypalenie i zwykła niesprawiedliwości
Godzina porządnego rozindyczenia
Gratuluję 7 milionów wyświetleń. Ale panie Krzysztofie, proszę pamiętać, nie każdy jest taki młody, przystojny, bystry i elokwentny jak pan. Dziękuję za garść informacji z królewskiego miasta. W MOCAKu też nie byłam, choć mieszkam blisko Krakowa.
Dziękuję serdecznie za te słowa, ale jestem PRZEKONANY, że w szeregach młodej kadry żyłowanej przez dyrekcje różnych takich instytucji jest całe morze talentów tylko czekających, by je wykorzystać. To tak jak z uczniami i studentami. Tylko od ich mentorów zależy, czy talent zostanie wykorzystany, zmarnowany czy też w ogóle zaprzepaszczony...
O jak by mi się marzył taki długi siermiężny film o krakowskim UKEN, bo to jest jakaś sieczka absolutna. Sprawy za nieprawomocne zwolnienia i mobbing konsekwentnie są przez rektora przegrywane, a wszystkie kary pokrywane są z budżetu uczelni. Za sprawą tzw. restrukturyzacji przetrzebiono całe wydziały i instytuty, zostawiając jedynie lojalnych i zastraszonych. Wszystko przechodzi bokiem bo uczelnia i tak straciła renomę, więc w krakówku właśnie prędzej pozwolą jej stęchnąć od wewnątrz.
Są 3 typy instytucji kultury:
1. Interaktywne - czyli takie gdzie można dotknąć, powąchać, posluchać, zobaczyć jak coś działa itp.
2. O wysokim poziomie - czyli takie gdzie jest wszystko opisane, konteksty i często można jakiś audiobook lub przewodnik wypożyczyć.
3. Kicz - coś jest w pomieszczeniu, nie robić zdjęć, nie dotykać, nie patrzeć. Brak lub mizerne opisy. Najwięcej o eksponatach wie ochroniarz, który pilnuje nielicznych zwiedzających.
Chyba nie muszę wspominać, że instytucje z kategorii 3 i 2 są najbardziej oblegane i najczęściej są to prywatne lub małe instytucje, z pewnymi wyjątkami.
Żeby ni ebyło tak źle, to Opera Narodowa Teatr Wielki w Warszawie radzi(ł) sobie całkiem nieźle w mediach. Publikują od czasu do czasu jak wygląda teatr od środka, dają coś za darmo, np spektakle na OperaVision etc. Słyszałem, że nie jest tam całkiem różowo, ale w porównaniu do Krakówka jest i tak nieźle.
Jamnik
Moja żona pracowała w prokuraturze i były dokładnie te same praktyki. Wypominanie, że urlop i zwolnienie przysporzyło więcej pracy koleżankom z działu i takie zachowanie jest niekoleżeńskie i nielojalne. Komentowanie wyglądu, obrażanie, wulgarne komentarze oraz opowieści o swoim życiu seksualnym było codziennością u pani kierowniczki. Nastawianie pracowników przeciw sobie, przemoc finansowa również, gdyż owa kobieta decydowała o tym kto i w jakiej kwocie otrzyma premie i nagrody. Ułożyła sobie jedną pracownicę do tego stopnia, że gotowała jej obiady w domu, przywoziła do pracyz odgrzewała i podawała w trakcie pracy. Dwie sprawy o mobbing i uniewinnienia. Masakra😢
W PROKURATURZE?!!!
NIE, proszę, nie, chociaż nie tam.
@@KrzysztofMMaj oczywiście. Babka była zbyt wygodna dla pani prokurator, brała na klatę wszystkie jej trudności i wyręczała w papierologii, przy okazji podlizując się ładnie i podbijając ego szefowej. Skargi i wszelkie o oskarżenia były ładnie zamiatane pod dywan, nawet sprawy sądowe o mobbing. Najgorsze w tym jest to że staraliśmy się o dziecko i zależało nam na tej żony umowie co ta osoba bezwzględnie wykorzystała🤢 na szczęście są jeszcze zwolnienia psychiatryczne. Żona była 3 osobą, która z takiego zwolnienia skorzystała. Btw prokuratora w mieście twojego przyjaciela z TH-cam 😐
Nie spodziewałam się w sumie, że pod tak dobrym filmem, w komentarzach i tak znajdą się osoby, które będą tego wszystkiego broniły XD Widać, że system ‘szkodnictwa’ już zrobił swoje. Dawno czekałam na materiał o patologiach w tej sferze naszego życia. Trzymaj się Krzysiek, jak zwykle dobry materiał
Ale zawsze się znajdują. Powiem Ci więcej: obstawiam, że gdyby kanał miał zasięgi rangi Kanału Zero, obraz nędzy i rozpaczy w komentariacie byłby przygnębiająco wyższy (choć akurat w tym temacie nie uważam, że tak wysoki jak w odniesieniu do piętnowania np patologii edukacyjnych, bo przeciętny Polak z chujowym zachowaniem pracodawcy miał większą szansę się zetknąć i mieć to na tyle na świeżo, by tego jak edukacji nie wyprzeć z pamięci).
Tak mi się teraz przypomniało. TH-camrzy komentując olimpiadę narzekali, że nie pokażą ani skrawka materiału filmowego, bo claimy lecą z prędkością światła. Zastanawiam się za ile lat się MKOL obudzi, że młode pokolenia nie interesują się olimpiadą 😂
Poszłam na animacje kultury bo myślałam, ze tylko w kulturze dobrze się czuje
Po licencjacie jestem tak wypalona zawodowo, praktyki to głównie organizowanie i prowadzenie turnusów dla dzieci bo ludzi brakuje i nie ma komu
Myślałam, że wyrwanie się z małego centrum kultury mi pomoże, otóż w mieście jest o wiele gorzej
Trzeba powiedzieć to wprost: osoby studiujące OD LAT są w polskiej budżetówce traktowani jako niewolna (bo nawet nie tania, gdyż nikt im nie płaci) siła robocza. I to się musi zmienić
Jeśli chodzi o kulturę to fajnie by było gdyby Polska zorganizowała igrzyska, olimpijskie, wtedy na otwarciu powinien zagrać jakiś polski zespół najbardziej kojarzony na świecie a tak się składa że to Behemot :D
Oooooo, to ja wtedy bym nawet obejrzał fragment igrzysk!
@@KrzysztofMMaj w Paryżu grała Gojira :)
@@Hans_Olo TAK I TO BYŁ NAJCUDOWNIEJSZY WYSTĘP NA OTWARCIE WYDARZENIA SPORTOWEGO
@@Hans_Olo Albo Percival Schuttenbach 🤩
Zaczynamy słuchać z żoną podczas ostatniej kolacji w Turcji. Ciekawe doświadczenie choć temat raczej cóż, przykry.
Pozdrawiamy
pozdrawiamy :) świetna analiza tematu , 280 mil na naukę przez zabawę i eksperymenty , grubo. nawet nie chce mi się pisać co byśmy zrobili za promil tej kwoty.
No właśnie. Tysiące organizacji i instytucji kulturalnych za ułamki takich budżetów robią milion wartościowszych projektów...
W Wiadomościach 30.08.2024 na oknie jakiejś placówki widziałem Kartke "Witaj Szkoło"....
"Ironic...."
Zawsze mnie porusza, jak niektóre zbiory się nakładają na siebie
Boże, jak ja czekałem na powrót filmików o kulturze ❤
Film bardzo dobry i bliski mojemu sercu jako praktykanta z technikum informatycznego w muzeum miejskim, aczkolwiek mam pewne zastrzeżenia które wypunktuje.
Wspomina pan o Centrum Nauki Kopernik, jako instytucje renomowana, która powinno się odwiedzić i wspierać, jednak w ostatnim czasie zewsząd napływają skargi na zły stan sprzętu czy eksponatów (lub po prostu ich nie działanie od kilku miesięcy), albo ich wątpliwą ekskluzywność czy jakość dla takiego miejsca. Sam tam niedawno byłem i niestety muszę potwierdzić swoim doświadczeniem.
Rozumiem że to przekierowanie ku dobrej instytucji mogło wynikać z dobrych wspomnień własnych, jednak aktualnie wygląda to gorzej i wymaga polepszenia, na szczęście (miejmy nadzieję) nie pod względem personelu, a eksponatów i wystawy. Radził bym więc sprawdzić następnym razem jak się miewają instytucje które podaje się za dobry przykład, jednak potrafię zrozumiec, a dodatkowo jest on nie aż tak szkodliwy, bo dużo osób za pewne sprawdzi sobie najnowsze opinie.
Drugim jednak zastrzeżeniem jest porównanie statystyk odwiedzania muzeum do wyświetleń filmów na kanale na YouTubie. Nie podoba mi się to porównanie, mówiąc innymi słowy "co ma piernik do wiatraka".
Jako twórca na YouTubie a także widz m.in. Pana, łatwo mogę potwierdzić a za mną i inni że aby wybrać się do muzeum potrzeba o wiele więcej energii, chęci, czasem wiedzy, a przede wszystkim czasu żeby wybrać się do takiego miejsca niż aby obejrzeć filmik na TH-cam, gdzie by nadać materiałowi swoje "odwiedzenie" wystarczy chociażby - siedząc na kanapie w niego kliknąć palcem.
Stąd też nie podobało mi się to porównanie, jednak można się odwołać do Pana innych słów o ułatwianiu dostępu do informacji w danej instytucji poprzez chociażby wirtualne zwiedzanie muzeów, to też porównanie to może nabrać więcej sensu, jednak sam odebrałem je jako nie za sprawiedliwe.
Cały film jednak, mimo zastrzeżeń które wypisałem, bardzo mi się spodobał i utożsamiam się z różnymi lekceważącym sytuacjami ze strony wyżej położonych osób pod którymi na praktykach.
Wpierw, byłem poklepywany po główce, z poleceniami bym zajął się sobą z moim przyjacielem (można powiedzieć "asystentem" w produkcjach) bo "co taki praktykant z technikum może umieć w reklamę". Do teraz nie rozumiem, co im szkodziło spróbować, a sprowadzając following ponad 27 tysięcy subskrypcji, jednak znam się na popularyzowaniu danego tematu, przy okazji promując markę osobistą.
Szczęście chciało że po pokazaniu im zrobionego przez nas materiału o miedzianych kotach w Rudzie Śląskiej, czyli zapomnianym pomyśle na wizerunek miasta, dało się usłyszeć głosy że "nie spodziewałem/am się że wyjdzie to tak dobrze".
(Zainteresowanym polecam sprawdzić profil "Muzeum Miejskie im. Maksymiliana Chroboka w Rudzie Śląskiej" i wybrać zakładkę "Filmy" - tylko wybierzcie odpowiedni profil na Facebooku bo do poprzedniego - "pani od marketingu" pod którą podlegałem", zapomniała hasla i maila 💀)
Dziękuję za lekturę tego komentarza i miłego dnia!
elo wafelq
34:32 - rozumiem oburzenie oszałamiającą kwotą zasądzoną przez Sąd, ale z doświadczenia zawodowego wiem, że uzyskać jakikolwiek wyrok za mobbing to jest sztuka, teraz jest ciut lepiej. Ale jeszcze parę lat temu to w ogóle graniczyło z cudem. Serio. Sama byłam mobbingowana przez kierownika wydziału w (a jakże!) budżetówce, ale wiedziałam, że sądownie bez listy świadków i szeregu glejtów od psychologów i psychiatrów nic nie ugram. PRZERAŻAJĄCE. Ci ludzie się tak zachowują, bo wiedzą, że mogą.
Ten film znacznie podniósł mi ciśnienie i muszę się teraz uspokoić. W głowie się nie mieści jaka buta i arogancja panoszą się w środowiskach. nomen omen, kultury. A konsekwencji za swoje czyny nie będzie, bo mają plecy u współpracowników czy polityków i mogą sobie robić co chcą. Przykro się patrzy na taką zgniliznę moralną i kolesiostwo niczym z PRL-u. Ale jest to kolejny powód, poza miernym repertuarem, żeby unikać takich miejsc jak MOCAK czy Cogiton.
A potem widzi się te same osoby, które:
1. Szydzą z popkultury
2. Poniżają fanów fantastyki
3. Osobiście doprowadzają do tego, że inicjatywy oddolne (jak konwenty, sesję RPG itp) mają niższe dofinansowanie lub żadne (Pyrkon do dziś nie ma żadnego wsparcia poza biletami, skutkiem czego są coraz droższe)
4. Łażą po mediach i wygłaszają takie kocopoły: th-cam.com/video/M190UJ-HKIA/w-d-xo.htmlsi=9XWg1NbTxZIFwVW-
U mnie w liceum też była podobna sytuacja co z tą dyrektorką. U nas właśnie też dyrektorka jak dowiedziała się, że uczniowe wezwali karetkę bo jeden z uczniów spadł ze schodów (miał zaburzenie, że w losowym momencie łapał się czegokolwiek i mdlał. Pech chciał, że wtedy stał na schodach), to zrobiła ogromną gównoburzę o to wielce wkurwiona. Po tym incydencie nauczyciele strasznie stronili od dzwonienia na pogotowie. Na szczęście niektórzy mieli jeszcze oleju w głowie. Pozdrawiam Plastyk Katowice
Miałem epizod pracy w budżetówce. Nie była to co prawda placówka kultury, ale Urząd Wojewódzki. Historie o pani wice z Cogiten obudziły stare wspomnienia związane z dyrektorką Biura Wojewody z 2016. Podobnych opowieści miałbym na pęczki. Niestety, ale żona nadal pracuje w tej jakże szacownej instytucji, dlatego muszę je zachować dla siebie.
Przekonaj żonę by zmieniła pracę. Serio mówię, choćby nawet gdzieś miała mniej zarabiać, to lepiej zarabiać mniej ale być w miejscu gdzie nie grozi Ci mobbing.
@@Jarasznikos budżetówka ma tę cechę, że bardzo łatwo się tam zasiedzieć, bo daje złudne wrażenie stabilności. Właśnie dlatego uciekłem przy pierwszej okazji. Ale pracuję nad tym i pierwsze efekty już widać. Inna sprawa, że ona jest w innym dziale i trafiła jej się naprawdę bardzo fajna dyrekcja (choć teraz nie wiadomo, jak będzie, bo po odwołaniu dyrektora w styczniu do dzisiaj nie ma nowego, także może być różnie, loteria)
PS ciężko znaleźć pracę, gdzie zarabia się mniej, niż szeregowy pracownik budżetówki 😉
Dokładnie. Ja zawsze jak mnie ktoś pyta o pracę to odpowiadam „Ch***wo ale stabilnie”. Mimo najniższej krajowej fajnie że ten przelew wpływa co miesiąc, jakaś nagroda, grusza… .
Muzeum Bydgoszcz polecam wykłady na tamtym kanale
Zwłaszcza Klimarczyka o zdrowiu psychicznym
Bydgoszcz pokazuje, że można edukować przez te JINTERNETY i to jeszcze w ciekawy sposób
@tenomnitrix7423 ciekawe jest to, że właśnie mniejsze instytucje częstokroć robią o wiele lepsza robotę. Przypomina mi się, na jakie wydarzenia sam dostawałem zaproszenia i od jakich instytucji. I żadne nigdy nie przyszło z Krakowa i jedno tylko z Warszawy (Centrum Kopernik).
Polecam też filmy z muzeum w Malborku z udziałem brata Mikołaja i brata Hermana
instytucje kultury w naszym kraju może i są słabo zarządzane, ale za to rzadko odwiedzane😉
wiecie jaki jest problem w mocaku moim zdaniem? (mówię jako mgr sztuki). To, że nawet ja z wykształceniem mam takie prychnięcie na wystawę sztuki, która jest miałka i z dupy. Jakbym chciała poczytać tekst o sztuce to wybrałabym sobie ksiązkę. Do galerii idę coś przeżyć, zobaczyć. A mocak... słynne podpisy w mocaku. Pierdolenie ąę och ach ekskluzywnym językiem, zamaist napisać wprost "obiekt sztuki mówi o doświadczeniu wojny" napiszą "inkluzywne doświadczenie ambilwanencji heglowskiego ducha czasu, który to duch jest nieożywiony a jednak jest jakoby logosem, który determinuje wybuchy negatywizmu spolecznego wywolanego sytuacją depresji lini ciągłości jakim jest doświadczenie wojenne". To jest przerost formy nad treścią. Podobnie dosyć mam "sztuki" typu obieranie ziemniaków x100 czy film gdzie oglądam jak ktoś je obiad. Bardzo pożyteczne społecznie, gdy jest to hermetyczne środowisko ludzi uznających swoją wyższość nad phi, motłochem głupim, który sztuki nie rozumie.
Ściśle tak jest. W ogóle uważam, że jeśli dzieło (dowolne i jakiekolwiek) artystyczne nie wywołuje emocji zanim ktoś nie wyjaśni, że emocje wywoływać powinno, to jest to już problem
Caly film jest na bardzo wazny temat, o ktorym jak najbardziej powinno sie mowic i nagłaśniać, przeprowszam ze nie odniosę sie do tematu merytorycznie, ale bardoz chcialabym zwrocic uwage i pochwalic Krzysztofa za jego apel na koniec oraz podniosla muzykę, ktora mu towarzyszyła. Bylo to naprawde przyjemnie budujące (mowie to jako osoba, ktora przez krótki okres pracy doswiadczala mobbingu).
W końcu miałem czas obejrzeć do końca. Złoto. Dziękuję.
Wróciłam sobie z rodzinnych sielskich wakacji i nadrabiam zaległości na ulubionych kanałach. Kawusi nie potrzeba. Mieszkamy pod Krakowem. Studiowałam tam,pracowałam. Cieszę się,że dziś robię coś "nierozwojowego", a rozwijam się jako człowiek. Osoba,matka. Mam z tego większą satysfakcję niż z obcowania z ludźmi "kultury,biznesu i polityki"
Podziwiam,że siedząc w tym, płyniesz pod prąd i mówisz głośno o patologiach. Krakówek musi Cię nie znosić.
Nie znosimy się z Krakówkiem z wzajemnością
Krzysztofie, ale czy faktycznie nie jest tak, że powinniśmy utrzymywać nierentowne dziedziny kultury takiej jak teatry/muzea, żeby bronić się przed przeliczaniem kultury na pieniądze i opłacalność? W końcu to czy coś się sprzedaje nie oznacza, że jest wartościowe. Powinniśmy chronić się przed komercjalizacją i mechanizmami rynkowymi.
Wtedy jakaś państwowa instytucja musiałaby decydować o tym kto ma dostać ile pieniędzy. A to jest gigantyczne pole do kolesiostwa i nadużyć.
A nawet gdyby w funkcjonowaniu takiej instytucji nie było kolesiostwa, to decyzje takiej instytucji będą zależne poglądów jej członków.
Jedni powiedzą, że finansowanie wydarzeń dotyczących fantastyki to dobry pomysł, bo to ważny element kultury, a inni powiedzą, że fantastyka to nie jest kultura. Jedni powiedzą, że finansowanie wydarzeń dotyczących tematyki LGBT jest antykulturą i demoralizacją, inni powiedzą, że poruszanie tego tematu jest potrzebne i ważne społecznie.
W pytaniu "która kultura jest wartościowa" nie da się uniknąć subiektywności.
Nie ma jednoznacznych kryteriów i to jest największy problem, bo z jednej strony jak będziemy dotować nierentowne przedsięwzięcia to pieniądze dostana zarówno ci pasjonaci jak i ci co nic nie robią i tylko żerują na dotacjach. W drugą stronę jak w ogólne nie będzie dotacji, no to jakieś niszowe rzeczy upadną. Jedyne rozwiązanie to byłoby ciągłe kontrolowanie, żeby nie dochodziło do takich patologii, ale tutaj pojawia się problem, kto powinien to robić, bo tylko naiwny może wierzyć, że da się wyplenić układziki ze wszystkich instytucji.
Problem w tym, że nie ma czegoś takiego, jak nieopłacalna wartościową sztuka - polecam rozejrzenie się po rynku dzieł sztuki, gdzie setki milionów chodzą za dzieła WSPÓŁCZESNYCH artystów. Sam wiele razy płaciłem duże pieniądze za takie dzieła (choć tu już były one adekwatne).
Mówisz o kraju, w którym setki debiutantów są bez pieniędzy, stypendia artystyczne są fikcją, a zarabiają wyłącznie ustawieni ludzie w klice żłopiącej z państwowego garnuszka. No nie tak wygląda wspieranie nierentownej (nawet jeśli założymy, że nierentowna to nie tylko ta autorstwa wschodzących artystów, z czym ja się nie zgadzam - uważam, że za realnym sukcesem i rozpoznawalnością idą jednak pieniądze) sztuki
@mieszkogulinski168 Nie wierzę, że nigdzie na świecie nie stworzono dobrych publicznych instytucji kulturalnych. Nie jest to na pewno łatwe, ale całkowita likwidacja dopłat brzmi jak wylewanie dziecka z kąpielą
Pracowałam kiedyś w firmie która zatrudniła sporo praktykantów. Pod koniec ich praktyk moja przełożona będąc chora poprosiła, żebym przypominała im o zaniesieniu wykazu godzin do kadr. Jeden z nich powiedział mi, że nie musi. Zdziwiłam się, że praktykantowi dali umowę o prace, ale później okazało się, że uczelnia tego praktykanta zabroniła płatnych praktyk... Praktykantów było z 10 i tylko jeden nie miał płacone...
No nieprawdopodobne to jest po prostu!!!
Z racji braku abonamentu GW, nie mam dostępu do większości artykułów, ale tekst o pani Wądrzyk jest absolutnie porażający...W głowie mi się nie mieści, jakim cudem tak okropni, parszywi ludzie mogą utrzymywać się tak długo na stanowiskach, jeszcze biorąc pod uwagę fakt, że defraudują publiczne pieniądze???
Dlatego też pozostałe artykuły będą czytane w dużej większości. A są tam takie same rzeczy niestety...
Bo ma plecy. Jak masz plecy wszystko można.
Muzea nie mogą być instytucjami samo zarabiającymi na siebie.
Wypożyczenie jednego obiektu na wystawę czasową to koszta liczone w milionach złotych - szczególnie jeżeli jest to dzieło znanej artystki/artysty.
Gdyby muzea nie były dotowane, osoby biedniejsze, których nie stać na wyjazd za granicę, nie miały by okazji zobaczyć prac Picasso czy Tamary Łempickiej (ich tegoroczne wystawy w Polsce były niezwykle oblegane, więc argument z tym że mało kto na te wystawy chodzi tu nie działa).
Do tego koszty biletów do muzeów były by znaczenie wyższe, no i z obowiązkowym dla muzeów dotowanych 1 dniem darmowego wejścia w tygodniu moglibyśmy się pożegnać. Nawet gdyby bilety kosztowały ponad 100zl jak do teatru, to i tak muzeum nie zarobiło by na utrzymanie obiektów a co dopiero ich wypożyczenie.
Precyzyjnie z tego powodu lepsze jest jedno muzeum w miejsce piętnastu. A skoro dzieło sztuki jest pozyskiwane, ma być pokazywane jak największej liczbie odbiorców za wszelką cenę
@@KrzysztofMMajto lepiej mieć jeden CD Projekt albo Activision czy jednak cały Polski dev z 11bit Studio i indykami?
Ja to bym chciał takie muzeum, które gromadziłoby, np. w cyfrze twórczość polską wszystkich rodzajów, z różnych czasów. Więc nie tylko jakieś powieści Sienkiewicza, ale też współczesne komiksy, gry, animacje itd. twórców znanych i tych którym się nie udało dojść do wielu odbiorców, ale stworzyli coś ciekawego. I potem takie muzeum z dobrze zrobionym UI/UXem pozwalałoby przeglądać te dzieła i może też podrzucałoby na główną co jakiś czas losowo wybrane, by nie zniknęły w natłoku.
To w sumie dobrze, że mi się studia wykrzaczyły, bo w sumie jedną z opcji było dla mnie, jako plan B, zatrudnienie w takiej instytucji. Ale z tego co widzę to wszystkie instytucje państwowe mają ten problem, Polska Ludowa jeszcze wiele lat będzie dogorywać w naszych instytucjach. PKP cargo przez te naleciałości zbankrutowało xD
Moje koleżanki z pokolenia X uwielbiają liczyć na kartce przez 3 dni coś co w excelu zajęło by im maksymalnie 3 godziny. 😅 świetlana przyszłość przed naszym narodem, a jak wydłużą wiek emerytalny to jeszcze trochę posiedzą w tych różnych instytucjach 😢
Hej, dziękuję Ci za ten (i każdy) materiał. Podpisuję się pod wszystkim, z dwoma uwagami do tego materiału: 1) definicja kultury z początku jest bardzo ukierunkowana w jeden obszar, rozumiem intencje i kontekst, ale aż się prosi podać pełniejszy opis. 2) 100k wyświetleń per miesiąc to mały kanał ;)
Jeśli chodzi o mobbing w instytucjach, to organy kontrolne sprawdzają firmy czy instytucje, a nie mobbera, bo chodzi o to, żeby kierownictwo było zainteresowane zwalczaniem mobbingu. Bo np zarząd w korporacji mógłby nawet celowo zatrudniać ludzi, którzy dojeżdżali by innych, bo nie istniałaby odpowiedzialność firmy w tej sytuacji. W przypadku jakiejś afery po prostu byłaby to sprawa między mobberem a jego ofiarami.
A teraz jest to scedowane na instytucję. Jeśli w wyniku tego, na przykład zapłaci odszkodowanie, to mogą pozwać mobbera.
Nauczyłem się dzisiaj słowa kamaryla, dziękuję Krzysztofie!
O, a ono pojawia się też wiele razy w Trylogii magów prochowych Briana McClellana! Jako kamaryla królewska magów nadwornych
Czekam z niecierpliwością na odcinek o praktykach!
polecam zakładanie związków zawodowych, świetnie odgrzybiają!
Niestety w kulturze mamy żółte związki zawodowe. I co z takim fantem zrobić
nie ma ograniczenia ilości organizacji w instytucji. W Warszawie najskuteczniejsze na razie są te zrzeszone w Inicjatywie Pracowniczej. Do założenia związku trzeba zebrać 10 osób, nie muszą być na UoP, potem do Inicjatywy i działać.
Nie wiem. Ja mam bardzo słabe doświadczenia z związkami zawodowymi. Pracowałam już w kilku fabrykach i tam związki zawodowe były albo ciepłymi posadami leśnych dziadków, albo przedłużeniem woli pracodawcy i wywieraniem nacisku na pracowników, albo były całkowicie bezsilne. A najlepsze było tam gdzie na dużym zakładzie były dwa związki. One na serio prowadziły WOJNĘ ze sobą.
Oglądając piątą minutę przypomniało mi się jak w pierwszej klasie szkoły leśnej każdy nowo poznany nauczyciel przepytywał klasę z tego czy mają uczniowie w lasach państwowych jakiegoś: wujka, brata, stryjka lub ojca itd.. Jeśli się po prostu nikogo nie miało, to oczywiście nieszczerze wyrażali swoje współczucie i mówili, że trudno będzie tak "bez korzeni" się odnaleźć w tych państwowych lasach. A jeśli się było kobietą, to wgl jakiś chorym pędem się było dla nich i trzeba było nomen omen okrzesać taką osobę z myśli, że jakakolwiek przyszłość ją czeka po tej szkole. Do myślenia dawało już samo spojrzenie na ściany z tablami minionych roczników i porównanie sobie nazwisk nauczycieli kiedyś i dziś. Niezaskakująco nauczycielka angielskiego okazywała się wnuczką byłego dyrektora, a matematyczka z lat dawno minionych matką obecnego matematyka (wyglądał nawet jak ona, tylko, że jakby bez peruki xD), prawie każdy nauczyciel miał jakąć część swojego drzewa genealogicznego zawieszoną na tych ścianach. A zaraz obok szkoły znajdował się internat i oczywiście praktycznie każdy tam wychowawca był, albo dorabiającym sb nauczycielem, albo żoną lub mężem nauczyciela lub jednego z dwóch dyrektorów (bo najwyraźniej z powodu zatrudnienia (z namiestnictwem) na stanowisku dyrektora szkoły leśnej osoby, która nigdy nie miała z lasami nic wspólnego i była po prostu niekompetentna, wymagało chyba dopomożenia jej w tym trudnym zadaniu zatrudnieniem drugiego dyrektora, takiego, który chodzi w mundurze leśnym, bo jest z wykształcenia leśnikiem, a nie pozerem jak ta pierwsza osoba). Udało mi się skończyć szkołę i niestety skutecznie zniechęcić, aby pójść na studia leśne i ciekawi mnie czy takie dynastie sięgają również i tam.
A propos Cogiteonu, jeśli dobrze pamiętam to pracodawca nie ma prawa korzystać z monitoringu w celu kontrolowania pracy pracownika. Kiedyś tego szukałem.
wybitny poziom, jak zawsze. uwielbiam to, w jaki sposob zmienia sie kanał
Oj, aż szkoda, że odcinek ukazał się na chwilę przed artykułem Newsweeka o Szanownej Pani Dyrektor Warszawskiej Opery Kameralnej, czyli jakże ukochanej przez władzę p. Alicji Węgorzewskiej
Świetny materiał!
Dziękuję za ten film. Niestety podobnie jest w świecie sportu...